Recenzje

🍁 „Barcelona Dusza Katalonii” to spojrzenie na Barcelonę oczami osoby mieszkającej w nim, a nie turysty. 🍁 Barcelona to miasto, które mnie fascynuje swoją ciekawą architekturą. Spacerując uliczkami tego miasta można na każdym kroku zobaczyć detale, które przykuwają uwagę. 🍁 I właśnie w tej książce autorka pokaż nam nie tylko piękno tego miejsca. Ale również to ile w nim kontrastów. Dowiemy się jak wygląda codzienność w Katalonii. Nie tylko ta, którą widać na ulicach, licznych uroczystościach, ale również ta za progiem domów zwykłych mieszkańców. 🍁 W książce nie zabraknie humoru. Autorka opowiada o Barcelonie w sposób, który sprawia, że chce się czytać więcej i więcej dowiedzieć się o tym mieście. 🍁 Najbardziej podobały mi się opisu o Walentynkach, Świętach Bożego Narodzenia i Sylwestra. Ale również to co warto zwiedzić i na co uważać podczas zwiedzania. 🍁 Książka napisana jest lekkim i przystępnym sposobem. Znajdziemy w niej parę ilustracji, jednak uważam, że powinno być ich więcej. Niemniej jednak książkę bardzo polecam nie tylko turystą, ale również tym, którzy lubią poszerzać swoją wiedze o tym mieście.

Zaliczam się do osób, które zdecydowanie za dużo myślą, a zbyt mało działają. Właśnie dlatego wiedziałam, że muszę przeczytać tę książkę, i z czystym sumieniem polecę ją każdemu, kto zmaga się z podobnym problemem. Książka jest napisana w prosty, ale jednocześnie ciekawy i przyciągający uwagę sposób. Została podzielona na części, dzięki czemu od razu wiemy, o czym będziemy czytać. Każda przedstawiona metoda jest dodatkowo poparta przykładem z życia, co znacznie ułatwia jej zrozumienie i zastosowanie w praktyce. Autor przedstawia nam różne sposoby, dzięki którym możemy nauczyć się ustalać priorytety i wreszcie przejść od myślenia do działania. Moimi ulubionymi są zdecydowanie metoda palników oraz zmiany charakteru. Pierwsza z nich polega na tym, by umieścić dwa najważniejsze projekty na dwóch głównych palnikach, a wszystkie pozostałe zadania przenieść do tzw. zlewu. Dzięki temu możemy w pełni skupić się na tym, co naprawdę istotne, jednocześnie zachowując porządek w naszej „kuchni”. Druga metoda pokazuje nam, że w chwilach, gdy brakuje nam motywacji lub sił do działania, możemy wyobrazić sobie, że jesteśmy kimś innym. Warto wtedy zastanowić się, co ta osoba zrobiłaby na naszym miejscu. Takie spojrzenie pozwala nabrać dystansu, przełamać własne opory i łatwiej zmotywować się do działania. Książka zawiera wiele innych ciekawych metod i uświadamia nam, że najważniejsze jest postawienie pierwszego kroku, zamiast nieustannego zastanawiania się: „A co, jeśli się nie uda?”. Wiem, że w naszym społeczeństwie wiele osób zmaga się z tym problemem, dlatego polecam tę pozycję każdemu, kto czuje, że właśnie tego potrzebuje. Działanie jest niezbędne, by osiągać sukcesy i czuć się spełnionym. Nie pozwólmy, by nadmierne myślenie powstrzymywało nas przed realizacją własnych celów!

To jedna z tych idealnych świątecznych książek dla fanek komedii romantycznych! Historia jest lekka, nieskomplikowana, ale jednocześnie wciągająca. Sporo się w niej dzieje, więc nie ma mowy o nudzie, bohaterowie wzbudzają sympatię, a całość otula nas naprawdę uroczym, świątecznym klimatem. Czy można chcieć czegoś więcej od książki, która ma zapewnić nam chwilę relaksu w całym tym przedświątecznym chaosie? Co więcej, książka ma formę kalendarza adwentowego, a te w ostatnim czasie cieszą się ogromną popularnością. Wydawnictwa wręcz zasypują nas kolejnymi propozycjami, dlatego wybór wcale nie jest łatwy. Dla mnie „Jingle Bells & Royal Kisses” to jeden z ładniejszych kalendarzy i zdecydowanie propozycja warta uwagi! Belle, główna bohaterka, ma spędzić święta w Londynie, u rodziny swojego przyjaciela Tristiana. Pech chce jednak, że chłopak nie zdąża na samolot, przez co dziewczynę czeka samotna podróż. A to dopiero początek! W drodze do rodzinnej posiadłości przyjaciela Belle ulega wypadkowi samochodowemu i musi zatrzymać się na noc w pensjonacie. To właśnie tam poznaje Rhysa - bosko przystojnego mężczyznę, który wydaje się ucieleśnieniem jej ideału. Nic więc dziwnego, że dziewczyna w końcu zbiera się na odwagę i go całuje. No cóż, nie byłaby to komedia romantyczna, gdyby wszystko poszło gładko! Bardzo szybko okazuje się, że tajemniczy przystojniak jest bratem Tristiana. Co więcej, Tristian nie zaprosił Belle do rodzinnej posiadłości bez powodu. Dziewczyna ma udawać jego narzeczoną, co pomoże mu wygrać rywalizację o rodzinny majątek. Jak możecie się domyślić, Belle nie ma łatwego zadania. Musi odgrywać narzeczoną swojego przyjaciela, a jednocześnie jakoś wybrnąć z niezręcznej sytuacji z Rhysm, którego przecież już zdążyła pocałować. Sam Rhys ewidentnie nie pała do niej sympatią, ale momentami wysyła tak sprzeczne sygnały, że trudno nie zacząć się zastanawiać, co tak naprawdę siedzi mu w głowie. Chyba nie muszę Wam mówić, że w tej historii wszystko będzie zmierzać w kierunku relacji Belle i Rhysa. A biorąc pod uwagę okoliczności, możecie być pewni, że nie zabraknie komplikacji! Będzie humor, będą zwroty akcji, wzajemne przyciąganie i cała masa sytuacji, które aż proszą się o to, żeby przenieść je na ekran. To historia jak wyjęta wprost ze świątecznych komedii romantycznych, do których tak wiele z nas ma słabość. Ogromnym plusem jest dla mnie właśnie ten klimat. „Jingle Bells & Royal Kisses” ma przede wszystkim bawić, poprawiać humor i pozwolić nam na chwilę oderwać się od codzienności. Jeśli więc nadal zastanawiacie się, który kalendarz adwentowy wybrać, polecam Wam „Jingle Bells & Royal Kisses”! PS A może, tak jak ja, macie ochotę przeczytać tę historię jednym ciągiem, zamiast dawkować sobie kolejne rozdziały? Do tego też idealnie się nadaje!

Są takie historie, w których przeszłość nie pozwala o sobie zapomnieć, a pierwsza miłość pozostawia ślad, którego nie potrafi zatrzeć nawet upływający czas. I właśnie taka jest historia Simona i Leili. Simon Torrino i Leila Venturi znali się od najmłodszych lat. Z przyjaźni narodziło się między nimi piękne uczucie, które miało zakończyć się wspólną przyszłością. Niestety, jedna intryga, kłamstwa i decyzje innych ludzi zniszczyły wszystko, co razem budowali. Mija siedem lat, a Leila wraca do miasta. Nie jest już jednak tą samą dziewczyną ma męża, córeczkę i bagaż bolesnych doświadczeń. Wraca również z zamiarem rozliczenia się z przeszłością i rodziną Torrino. Simon to mężczyzna, który zdecydowanie potrafi wzbudzić skrajne emocje. Dumny, uparty, momentami porywczy i przekonany o własnej racji. Kiedyś uwierzył w zdradę kobiety, którą kochał, i zamiast szukać prawdy, pozwolił, by żal i gniew przejęły nad nim kontrolę. Przez lata nie potrafił zapomnieć o Leili, choć ukrywał swoje uczucia pod maską obojętności i niechęci. Jego zachowanie pokazuje, jak bardzo można zostać zranionym, ale też jak trudno przyznać się do własnych błędów. Leila natomiast to bohaterka, którą naprawdę można podziwiać za siłę charakteru. Nie jest już bezbronną dziewczyną sprzed lat. Życiowe doświadczenia ją zmieniły, nauczyły ostrożności i walki o siebie oraz swoich bliskich. Jest dumna, odważna i nie zamierza pozwolić, żeby ktokolwiek ponownie ją skrzywdził. Jej powrót nie jest przypadkowy ma swoje powody, swoje rany i rachunki do wyrównania. A jednak pod tą silną postawą nadal kryje się kobieta, która kiedyś kochała Simona całym sercem. Ich ponowne spotkanie to mieszanka bólu, napięcia, niedopowiedzeń i niewypowiedzianych uczuć. Nie ma tutaj łatwego wybaczania ani natychmiastowego zapominania o przeszłości. Są trudne rozmowy, wzajemne pretensje, zazdrość i pytania, na które odpowiedzi powinny paść już dawno temu. Oboje muszą zmierzyć się z konsekwencjami cudzych intryg, ale również własnych decyzji. Ogromnie podoba mi się motyw drugiej szansy i to, jak autorka pokazuje, że miłość nie zawsze wystarczy, aby naprawić wszystko. Czasami potrzeba szczerości, odwagi, zaufania i przede wszystkim gotowości do przyznania się do błędów. Bo przecież nie da się odbudować czegoś, co zostało zniszczone, udając, że nic się nie wydarzyło. W tej części nie brakuje również rodzinnych tajemnic, emocjonalnych momentów i trudnych tematów. Autorka pokazuje nie tylko siłę miłości, ale też konsekwencje kłamstw, straty i bólu, który potrafi towarzyszyć człowiekowi przez długie lata. Są chwile, które ściskają za serce, i takie, przy których trudno powstrzymać emocje. „Simon” to historia o pierwszej miłości, która nigdy tak naprawdę nie wygasła, o straconych latach, rodzinnych intrygach i walce o prawdę. To opowieść przypominająca, że czasami największym wyzwaniem nie jest ponownie pokochać, ale nauczyć się zaufać komuś, kto kiedyś złamał nam serce. Jeśli lubicie romanse mafijne, skomplikowane relacje, bohaterów z charakterem, drugie szanse i historie, które potrafią poruszyć najczulsze struny, zdecydowanie warto poznać tę część serii. Monika Kondas po raz kolejny zabiera nas do świata braci Torrino, gdzie miłość, rodzina i tajemnice tworzą mieszankę pełną emocji. ❤🔥 Bo niektóre uczucia można próbować zagłuszyć, można przed nimi uciekać, ale czy naprawdę da się o nich zapomnieć? ❤

Historia Astrid i Ashtona pojawiła się w moim życiu znienacka. Kiedy po raz pierwszy czytałam ją na wattpadzie, już wiedziałam, że znalazła ona specjalne miejsce w moim sercu. Z niecierpliwością wyczekiwałam nowych rozdziałów, chciałam wiedzieć co się wydarzy dalej i jak zakończy się ich droga. Zasada była jedna. Koszykarze i cheerleaderki się nie lubią. Nie tolerują, nie współpracują ze sobą. Typowe stereotypowe założenia, a jednak nadal aktualne w dzisiejszych czasach. Jednak pojawia się jedną przeszkoda. Dyrektor werbuje kapitana szkolenj drużyny koszykarskiej - Ashtona i kapitana drużyny cheerleaderskiej Rocket Rabbits do współpracy. Na rzecz projektu prosperującego zdrowy tryb życia i zdrowe odżywianie. Cóż, nikt nie był zaskoczony, kiedy obydwoje odmówili. Sama wizja spędzania czasu w promieniu kilku metrów drugiego była dla nich wyłączająca. Niestety zostali postawieni przed wyborem dokonanym, bez możliwości ucieczki. I tym samym rozpoczynamy jedną z najlepszych młodzieżowych historii miłosnych, o jakich kiedykolwiek miałam okazję czytać. Mogłoby się wydawać, że nie znajdzie się nic ciekawego, wyróżniającego czy specjalnego w romansie sportowym. Natomiast jest to najgłupsza rzecz, jaką można by pomyśleć o The Perfect Match. Bo owszem, dostajemy tutaj wątek miłosny, hate-love, ale za tym kryje się o wiele więcej. Astrid od zawsze dążyła do perfekcji, najlepszych wyników, utrzymywaniu wysokiego poziomu. Czy to na podłożu towarzyskim czy w roli kapitana. Była temu bezgranicznie oddana. I w tym wszystkim gdzieś zagubiła siebie. Bo w pozornie pewnej siebie, wyszczekanej i idealnej dziewczynie, znajdujemy uczuciową, waleczną, lojalną nastolatkę o wielkim sercu. Która oprócz uwielbienia potrzebowała zrozumienia. Dla Astrid najmniejsza porażka lub ukazanie uczuć było błędem, który trzeba wymazać z pamięci jak najszybciej. Nie pozwalała sobie na żadną słabość. A to nigdy nie jest dobrym rozwiązaniem. Ashton wydawał się typowym kapitanem. Takim, który otacza się mnóstwem dziewczyn, zmienia je jak rękawiczki, nie przejmuje się niczym i jest zadufanym w sobie egoistą. Ale ta książka skutecznie pokazuje nam jak bardzo mylne są pozory i jak błędne jest patrzenie na świat stereotypowo. Cavagah ma zdecydowanie więcej do zaoferowania. Starszy brat bliźniaczek i syn na medal. To chłopak, który za swoich bliskich skoczyłby w ogień. Bywa uparty, ale ten fakt miewa również swoje plusy. Zamiast kapitana koszykarzy poznajemy ciepłego, troskliwego i kochanego nastolatka. Dlatego połączenie tej dwójki jest strzałem w dziesiątkę. I może początki były trudne, pełne wzlotów i upadków. Ale sytuacja z każdą przeczytaną stroną nabiera tempa, jednocześnie się stabilizując. Równowaga akcji, relacji bohaterów, fabuły była przez autorkę wymierzona idealnie. Było uroczo, emocjonalnie, były również łzy, które przeplatały się ze śmiechem. Wszystko na swoim miejscu, tak jak być powinno. Relacje relacjami, ale oprócz bohaterów jest tutaj też sport. A nawet dwie jego dyscypliny. Za co należy się pokłon w stronę Basi, ponieważ poradziła sobie z nimi bez zarzutu. Dostaliśmy opisy meczów koszykówki, które przenosiły was na trybuny lub boisko. Dostaliśmy też opisy treningów cheerleaderek i ich występy, które również dały nam możliwość posmakowania tego sportu i poznania go. Po tej książce zdecydowanie będziecie mieli ochotę bardziej zagłębić się w te tematy, dzięki temu jak zostały genialnie przedstawione. I w swoich plusach i w minusach. Poza głównymi bohaterami, sportem są w książce również bohaterowie drugoplanowi. Tacy jak rodzice Ashtona i Astrid czy ich przyjaciele. I nie mogłabym przejść obok nich obojętnie. Z uwagi na to, jak bardzo autorka pozwoliła mi się z nimi zżyć. A to bardzo doceniam, bo dostałam okazję poznać wiele różnych osobowości. Polubić ich lub wręcz odwrotnie. Zasmakować motywu found family w jego najlepszym wydaniu, ponieważ koszykarze tacy jak Ethan czy Dracu lub cheerleaderki takie jak Camilla czy Violet również znalazły specjalne miejsca w moim sercu. Wszyscy tworzą tutaj zgraną ekipę, o której mogłabym czytać godzinami. A rodzice Ashtona i Astrid? Uwielbiam ich. Tak samo jak bliźniaczki, które od pierwszego pojawienia się na stronach były niesamowitym połączeniem. Dla mnie ta książka już zawsze będzie czymś więcej, czymś wyjątkowym. Moim bezpiecznym miejscem, do którego będę wracać myślami z uśmiechem. ocena: 5/5 ✨