Recenzje

To niezwykle poruszająca książka o budowaniu głębokich, autentycznych relacji - zarówno z innymi, jak i z samym sobą. Autor pokazuje, jak często w codziennym pędzie tracimy prawdziwy kontakt z bliskimi, zastępując go powierzchowną obecnością. Znajdziecie tu refleksje o potrzebie bycia zauważonym, wysłuchanym i akceptowanym, ale też o tym, jak samemu dawać tę uważność innym. To książka, która skłania do zatrzymania się i zadania sobie ważnych pytań: czy naprawdę jestem blisko tych, na których mi zależy?

Hejka kochani, przychodzę do Was dzisiaj z recenzją “Our perfect forever”, czyli dodatku do trylogii flawless w formie zbioru opowiadań o bohaterach z pierwszego tomu, a także ich dzieciach i wnukach. Jak zapewne wiecie, styl pisania Marty uwielbiam, a do dzieciaków z Moreton mam ogromny sentyment, więc naprawdę nie mogłam doczekać się wydania tego dodatku. Niestety moje odczucia w stosunku do tej książki są dosyć mieszane. Coś co zdecydowanie mi się podobało, to fakt, że było tutaj więcej mojego ukochanego bohatera, czyli Archera. Jestem ogromną fanką relacji jego i Josie, więc te opowiadania gdzie była on opisywana, zdecydowanie należą do moich ulubionych. Nie wszystkie jednak zostawiły po sobie tak pozytywne odczucia i kilka z nich było po prostu nudnych. Momentami miałam wrażenie, że są one pisane na siłę, a notka od autorki, w której napisała że nie zamierzała pisać tego dodatku nie poprawiała tej sytuacji. Książka nie była zła, ale chyba po prostu liczyłam na coś zdecydowanie bardziej rozbudowanego, dodającego więcej do całej trylogii. Mimo wszystko bardzo dobrze bawiłam się podczas jej czytania. Ze względu na formę, czytało się ją bardzo szybko i nie raz uroniłam łzę, czy to ze smutku, czy też ze wzruszenia. Całościowo uważam, że jest to całkiem dobra książka, jednak jeśli nie jesteście wielkimi fanami tej trylogii, możecie nie być nią usatysfakcjonowani. Jeśli jednak tak jak ja uwielbiacie historię dzieciaków z Moreton i chcecie sobie ją w jakiś sposób dopełnić, to polecam sięgnąć po tę pozycję.

W świecie, który nieustannie przyspiesza, poradniki o zwalnianiu tempa życia pojawiają się coraz częściej. Książka „Zatrzymaj się…” autorstwa Martyny Jadczuk-Turyk oraz Jagody Libery-Reguckiej wpisuje się w ten nurt, ale robi to w sposób przystępny, ciepły i bardzo praktyczny. Już od pierwszych stron autorki trafnie diagnozują problemy współczesności: życie w permanentnym pośpiechu, przeładowanie obowiązkami i brak przestrzeni na oddech. Ich przekaz nie jest jednak moralizatorski ani przytłaczający, zamiast tego dostajemy zaproszenie do zatrzymania się i przyjrzenia własnym nawykom. Uważam, że największą siłą książki jest jej praktyczny charakter. To nie tylko zbiór refleksji, ale również konkretne wskazówki i ćwiczenia, które pomagają wprowadzić zmiany krok po kroku. Autorki skupiają się na takich obszarach jak uważność, odpoczynek, relacje czy kontakt z naturą. Szczególnie cenne jest podejście do „mikromomentów”, czyli krótkich chwil, które łatwo jest przeoczyć, a które mogą znacząco poprawić jakość życia. Styl książki jest lekki i przystępny. Nie znajdziemy tu skomplikowanego języka ani naukowego tonu, raczej spokojną narrację, która sprzyja refleksji. Dzięki temu poradnik nie przytłacza, lecz daje poczucie, że zmiana jest możliwa nawet przy bardzo napiętym grafiku. Warto jednak zaznaczyć, że dla osób dobrze zaznajomionych z tematyką uważności czy slow life, część treści może wydać się już znajoma. Nie jest to rewolucyjna publikacja, lecz raczej uporządkowanie i przypomnienie znanych idei w przystępnej formie. „Zatrzymaj się …” to wartościowy poradnik dla osób, które czują, że tempo ich życia wymknęło się spod kontroli. Nie oferuje on cudownych rozwiązań, ale daje realne narzędzia do wprowadzenia większej równowagi i spokoju. To dobra książka na moment, w którym naprawdę chcesz… na chwilę się zatrzymać.

Seria „Akademia piłkarska” od początku miała jeden jasny cel-wciągnąć młodego czytelnika w świat futbolu, drużynowej rywalizacji i marzeń o wielkiej karierze. Trzecia część, „Turniej mistrzów „ podnosi stawkę, tu nie ma już miejsca na naukę podstaw, tu liczy się wynik, presja i charakter. Pytanie tylko czy autorowi udało się utrzymać świeżość i emocje, czy też seria zaczyna grać na przewidywalnych schematach? ⚽️ W trzecim tomie bohaterowie biorą udział w prestiżowym turnieju, który ma być prawdziwym sprawdzianem ich umiejętności. Drużyna mierzy się z coraz silniejszymi przeciwnikami, a na boisku, jak to w takich historiach, nie brakuje dramatów, napięcia i momentów zwątpienia. Poza meczami pojawiają się też wątki przyjaźni, rywalizacji wewnątrz zespołu i presji, jaka ciąży na młodych zawodnikach. To wszystko czyta się szybko i przyjemnie, bo akcja jest dynamiczna, a mecze opisane są w sposób, który może naprawdę wciągnąć młodego fana piłki nożnej. ⚽️ Największą siłą książki wciąż jest tempo i przystępność. Autor dobrze wie, do kogo pisze, język jest prosty, dialogi naturalne, a wydarzenia podane w sposób, który nie nudzi. Sceny meczów są emocjonujące i łatwe do wyobrażenia, co jest kluczowe w tego typu literaturze. Na plus można też zaliczyć to, że bohaterowie nie są całkowicie jednowymiarowi, pojawiają się momenty zwątpienia, błędy, konflikty. To sprawia, że młody czytelnik może się z nimi utożsamić. ⚽️ Jako trzeci tom serii, „Turniej mistrzów 3” najlepiej sprawdzi się dla tych, którzy już są „wkręceni” w świat Akademii. Nowy czytelnik pewnie się odnajdzie, ale nie wyciągnie z tej historii tyle, co ktoś, kto zna wcześniejsze wydarzenia. To solidna, szybka i przyjemna książka dla młodszych fanów piłki nożnej. Dostarcza emocji, dobrze oddaje atmosferę rywalizacji i pokazuje, że sukces to nie tylko talent, ale też praca i współpraca.

Zajmijmy się najpierw naszym głównym bohaterem Xavierem, który ma do zaoferowania więcej niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Na samym początku wydawało mi się, że jest takim typowym bananowym dzieckiem, który miał wszystko podsunięte pod nos. Dosłownie. Później trochę zyskał w moich oczach, ale na samym końcu myślałam, że go udusze. Miałam ochotę to zrobić! I dobra może dużo przeszedł w życiu, ale nic go nie usprawiedliwia przed tym co chciał zrobić. Angelina to kobieta, która również wiele przeszła - zaczynając od porwania - jej życie nie przypominało jak z filmów o szczęśliwej rodzinie. Chociaż nie powiem bo jej bracia się starali, aby tak właśnie było. Pokrzywdzona przez życie bo nie miała okazji poznać swoich rodziców. Odważyła się walczyć o swoje i pokazać, że można żyć inaczej. Główna bohaterka jest wielobarwną postacią i chociaż brakowało mi więcej opisów o jej życiu. To co się działo i miałam lekki niedosyt takich informacji. Jeśli chodzi o rozwój związku głównych bohaterów to też tutaj było mi mało. Wiecie wszystko się działo tak szybko, że w pewnym momencie naprawdę się gubiłam co i jak. Brakowało mi dreszczyku i ekscytacji. Rozdziały krótkie, szybko się czytało. Nie miałam trudności w zrozumieniu historii. Samo zakończenie tej książki zaskoczyło mnie. Nie sądziłam, że aż tak się wzrusze na samym końcu. (A może to wina hormonów?) Podsumowując książkę oceniam na takie 4/5 ⭐ przez to, że brakowało mi większego rozwoju sytuacji w pewnych momentach. Wszystko działo się dla mnie za szybko. Historia warta uwagi moim zdaniem jeśli chcemy pochłonąć książkę w jeden wieczór.