Recenzje

Po przeczytaniu tej książki nie mogłam się pozbierać, ta część wzbudziła we mnie morze emocji. Ta dylogia była moimi pierwszymi książkami od autorki, jej pióro mnie obezwładniało. Świetnie i tak życiowo przestawia straszne sytuacje, które spotykają ludzi, dlatego też warto najpierw zaznajomić się z ostrzeżeniem, bo lektura nie jest prosta. Ta część była dla mnie ciężką przeprawą ze względu na sam początek, widzimy co spotykało główną bohaterkę, to ile musiała przeżyć złego, dostajemy pewne informacje których zabrakło w pierwszej części, aby pod koniec i tak pozostać z jeszcze większym znakiem zapytania w głowie, bo nie brakuje tutaj zwrotów akcji, ja przez większość książki czułam napięcie, czy zaraz coś się stanie, czy ktoś zostanie skrzywdzony, i powiem szczerze nie spodziewałam się takiego obrotu. Ta książka mnie złamała, gdy myślałam że teraz będzie już dobrze, działo się coś co sprawiało, że bardzo współczułam bohaterom. Widzimy drogę jaką przechodzi bohaterka, która z czasem łączy oblicza, jej historia wzbudza dyskomfort, ale też mnóstwo gniewu do osób, które powinny otrzymać karę, bardzo doceniam, że z tej książki wybrzmiewa, że osoba skrzywdzona nie ponosi odpowiedzialności, że to nie jej wina, że zawsze można zgłosić się po pomoc. Bardzo zżyłam się z bohaterami, rozumiałam zachowanie Grace, jej nieufność, Damien skradł moje serce, podobało mi się, że nie osądzał, pomagał innym chociażby Rose, ale też dzieciakom w siłowni. Ta książka porusza ciężkie tematy, będę z niecierpliwością wyczekiwać następnych tomów, bo nadal pozostało sporo tajemnic do odkrycia.

Kolejny raz uległam okładce, kolejny raz wybór okazał się strzałem w dziesiątkę, a książka nie tylko zrobiła na mnie piorunujące wrażenie, ale tez narobiła bałaganu w głowie, który potrzebuje kontynuacji na już. Romans, trochę dark, trochę spicy, ale przede wszystkim mający w sobie mrok, tajemnice i oryginalność, ma też to coś, co sprawia, że z lektura jest na swój sposób niezwykła. Kończąc osiemnaście lat Mallory zaczyna nowe życie, lata treningów, nauki i trzymania się w cieniu, w końcu skutkują wyprowadzką i wprowadzeniem do branży ojca, parającego się zabójstwami na zlecenie. Oczekując na pierwsze zlecenie dziewczyna postanawia poznać miasto, odwiedza klub, spotyka nowych ludzi, na horyzoncie zauważa nowych wrogów, a okoliczności każą jej zachować czujność. Mallory musi stanąć naprzeciw niebezpieczeństwu, stawić czoła swoim lękom by nie stać się ofiarą, ale zabójczynią. Coraz bardziej podobają mi się książki, w których wiadomo jest to, że nic nie wiadomo. Autorka nas tutaj niemal po mistrzowsku wodziła za nos, manipulowała, naprowadzała na mylne tropy, mamiła, kusiła, wprowadzała w błąd, sprawiła że umysł musiał pracować na najwyższych obrotach, ale mimo tego, prawda wciąż zdawała się nieosiągalna. Za każdym razem jak już się by wydawać mogło, że wszytko jasne, to wyskakiwało coś, co zmieniało wszystko diametralnie. Ta książka to siedlisko domysłów, spekulacji, ukrytych motywów, teorii spiskowych, zagadek i intryg. Tutaj każdy szczegół jest ważny, każdy wnosi coś co pomoże rozwiązać zagadkę, ale wykonana po mistrzowsku zabawa faktami, do samego końca trzyma nas w niepewności. Oczywiście ze względu na planowaną kontynuację, wielu rzeczy nawet pomimo końca nie wiemy, możemy się domyślać czy spekulować, ale ja jestem niemal pewna, że ta Pani nas jeszcze nie raz zaskoczy. Książka mega mi się podobała. Dawno nie spotkałam się z motywem płatnego zabójcy, a co dopiero takiego z zasadami. W tle mamy rodzinną spuściznę i tradycję, wiele elementów się nie klei i wzbudza niepokój, a to dawkowanie informacji nie tylko buduje coraz większe napięcie, ale też doprowadza na skraj wytrzymałości emocje, które z każdą kolejną stroną coraz bardziej się kumulują. W tle mamy także romans, mega skomplikowany, złożony, taki sprzeczny ze wszystkim tym co się dzieje, dodatkowo pojawia się motyw stalkingu, prześladowania, połączony z tajemnicami, waśniami rodzinnymi, kłamstwami i tragicznymi w skutkach wyborami. Jakby jeszcze komuś było mało pojawia się cała masa zwrotów akcji, które naprawdę wbijają w fotel. Książka rodzi zdecydowanie więcej pytań, niż daje odpowiedzi. Fabuła wciąga, czytanie to szalona i pełna emocji przygoda, przy której nie da się nudzić, która wymaga myślenia, a wszystkie zwroty czy intrygi napędzają akcję, przez co książkę czyta się migiem. Ja machnęłam ją za jednym zamachem, jest mi mało, a z końcową nie małą bombą kontynuacji potrzebuję na wczoraj, najpóźniej na dziś. Mega intrygująca, wielowątkowa i oryginalna historia, którą moim zdaniem trzeba poznać.

Pierwszy tydzień stycznia. Nie nowy ja. Raczej ten sam, tylko trochę uważniejszy. Odpalam książkę, która nie obiecuje cudów do piątku. Obiecuje za to jedno: że przez 52 poniedziałki ktoś będzie mi przypominał, że nie wszystko zależy ode mnie. I że to… wcale nie jest zła wiadomość. Marek Aureliusz. Cesarz, który nie krzyczał ‘motywuj się’, tylko mówił: ogarnij to, co masz pod kontrolą. Resztę puść. Każdy tydzień - jedna myśl. Jedno zatrzymanie. Jedno zadanie, które nie robi ze mnie wojownika sukcesu, tylko trochę spokojniejszego człowieka. Mam wobec tej książki duże nadzieje. Nie na to, że mnie zmieni. Tylko że pomoże mi wytrwać. Rok to długo. A ta książka wygląda jak ktoś, kto chce iść obok. Poniedziałek po poniedziałku.

W Wigilię Titek - ciekawski i pełen energii przedszkolak - nie mógł doczekać się momentu otwierania prezentów. Kiedy mama krzątała się w kuchni, a czas dłużył się niemiłosiernie, rodzice postanowili zaangażować Titka i jego siostrę Tosię w przygotowania: pieczenie pierniczków, ubieranie choinki czy nakrywanie do stołu. Dzięki temu dzień minął szybko, a prezenty pojawiły się pod choinką zupełnie niespodziewanie 🎁✨️ To ciepła opowieść o oczekiwaniu na Wigilię, radzeniu sobie z emocjami i wspólnych przygotowaniach, które potrafią zamienić długie czekanie w świetną zabawę. W serii znajdziecie aż 5 tomów pełnych mądrych historii, prostych wskazówek i ćwiczeń, które pomagają dzieciom zrozumieć siebie i świat. My bardzo polecamy i koniecznie musimy nadrobić pozostałe część ❤️

Lubicie książkowe serie czy wolicie pojedyncze książki? Ja lubię i to i to. "Wioska zagubionych serc" Alison Sherlock to drugi tom cyklu Riverside Lane . Cyklu, którego pierwsza część naprawdę mi się podobała. A jak było z tą książką? Posłuchajcie. Wydawnictwo Editio Red oznacza swoje książki, pod względem poziomu pikantności. A ta ma oznaczenie cute. I naprawdę jest słodka. Znów wracamy do Cranbridge, wioski, której społeczność się wspiera, ludzie są życzliwi...w większości a sielankowy klimat mocno do mnie przemawia. Tym razem pomagamy Tomowi, redaktorowi naczelnemu gazety The Cranbridge Times w ratowaniu jej przed bankructwem. Może świeże spojrzenie Lucy, siostrzenicy właściciela gazety, pozwoli ocalić tytuł od zamknięcia. Tytuł, wydawany od stu lat. Nie znajdziecie w niej plot twistów, akcja tu wolno się toczy, ale znajdziecie troskę i wsparcie oraz nieśmiało kiełkujące uczucie. Autorka pokazuje nam w tej powieści, że wspólnie można więcej osiągnąć a wsparcie jest bardzo ważne i pozwala nam podnieść się po upadku. Oraz uświadamia nam, że każdy z nas popełnia błędy, ważne, by się szybko zreflektować i spróbować zmienić nasze postępowanie. Przeszłości zmienić nie możemy, za to możemy się od niej odciąć. Czy to łatwe? Nie, ale przy wsparciu przyjaciół, możliwe. Spędziłam z nią miło czas, choć przyznam, że pierwszy to podobał mi się bardziej. Jetem ciekawa czy Wam się spodoba.