Recenzje

ADHD jest super! To książka napisana przez osobę która mierzy się z tym na codzień. To powieść dzięki której można się dużo dużo nauczyć, zaakceptować swoje ADHD. Nauczyć się jak pracować ze swoimi ADHD. To poradnik, który jest pisany na własnych doświadczeniach. Książka ma 288 stron, ma w środku zdjęcia oraz obrazki. Penn dzieli sie osobistymi doświadczeniami związanymi z ADHD. Osobiście mi ta książka pomogła zaakceptować moje wady i skupić się na pozytywach ADHD . Czytało mi się ja przyjmnie, autor piszę prostym style przez co czyta sie ta pozycję szybko. 4/5⭐️

Ona nie pamięta ich wspólnej nocy, on zaś nie potrafi zapomnieć o ich ślubie. Jak to możliwe, że po dwóch latach pojawia się na ślubie jej przyjaciółki i prosi ją o przysługę? Przecież przez ten czas nie mieli ze sobą żadnego kontaktu. Spontaniczny ślub w Las Vegas i poranna ucieczka były świadkiem ich szalonego wybryku. Zderzenie dwóch odmiennych światów, i to dosłownie. Ona to prawdziwy promyk słońca, pomimo, że życie nie oszczędzało jej od najmłodszych lat. On, choć ma kochającą rodzinę, jest wycofanym biznesmenem, który rzadko się uśmiecha- ale wszystko do czasu. Tydzień, wspólna sypialnia i najważniejsze - muszą tak zagrać, aby wszyscy uwierzyli, że są szczęśliwym małżeństwem od dwóch lat. Gra rozpocznie się wraz z przekroczeniem progu domu rodziców. Ale czy wszystko opierało się jedynie na grze czy może od samego początku chodziło o coś więcej? Ustalone zasady, brak publicznego okazywania uczuć, ale to on łamał wszelkie reguły. Zorganizował lot jej pupila samolotem aby przystała na jego plan- ale nie obeszło się bez wpadki. Cóż, ucierpiał Caloway i jego markowa koszula. Relacja rozwijała się swoim tempem, zaczęli grać do jednej bramki, a wtedy wszystko układało się idealnie. Uczucia były wyczuwalne, a ich pragnienia stawały się walką z rozumem. Przyciągnie było , ukradkowe spojrzenia, czułe gesty ale zabrakło szczerości w pewnej chwili. Cove to bohaterka, która zbytnio nie wierzy w siebie. Uważa, że trudno ją pokochać, choć jest w błędzie - to wartościowa kobieta, którą wszyscy darzą sympatią. Jej pasja do szycia to coś więcej niż praca. Swoimi ubiorami wyraża swój oryginalny styl bycia i to jest cudowne. Historia o drugiej szansie, która pojawia się niespodziewanie. Myślała, że już nigdy nie spotka swojego fikcyjnego męża, jednak los postanowił inaczej. Momentami można się wzruszyć, zwłaszcza gdy dochodzi do szczerej rozmowy.Okazuje się, że pasują do siebie idealnie, bardziej niż zakładali na początku. Podobno przeciwieństwa się przyciągają,faktycznie coś w tym jest. Historia w której to On zakochuje się pierwszy🔥❤💍

Victor. Tylko moja. Aleksandra Możejko. To drugi tom mafijnej serii. Tym razem dostajemy historię Victora i Julii. Tak bardzo różni, a tak dopasowani. Victor nie myślał o miłości, ale to zmieniło, kiedy zobaczył niezwykłą kobietę. Kobietę, która go uratowała. Julia ma dość swojego życia, zwłaszcza tego co ostatnio przeżyje. Strata ukochanej osoby jest na pewno ciężka i to dziewczyna się o tym przekonuje. Nie potrafi z tym żyć i dla niej nic nie ma sensu. Z pomocą przychodzi jej rodzina próbując ją wyciągać do ludzi. A jedna sytuacja sprawia, że dziewczyna widzi szansę na połączenie się z ukochanym. Ratuję samego Victora przed kulą licząc, że to koniec ale Victor na to nie pozwoli. Kobieta sama go uratowała, więc teraz on chce ją ratować. Zabiera Julię do swojego domu pomagając jej i zapewniając najlepszą opiekę. Nie ma pojęcia, we kobieta chciała zginąć. Victorowi kobieta od razu wpadła w oko i postawił sobie za punkt honoru uratowanie jej. Victor to niebezpieczny mężczyzna i pokazuje to na każdym kroku, ale dla niej jednej potrafi być opiekuńczy i łagodny. To właśnie on może ją uratować, ale za cenę wolności. Tak z pewnością uwielbiam takie klimaty i opis na pewno mnie zaciekawił. Chociaż pierwszy tom średnio przypadł mi do gustu to liczyłam że tutaj będzie inaczej. No właśnie liczyłam. Trochę się zawiodłam, bo zamysł na historię świetny, ale coś poszło nie tak. Nie miałam żadnego zaskoczenia co do historii, a nawet znalazłam parę nieścisłości. Jednak pióro autorki fajne do czytania, takie przyjemne. Historia z pewnością do przeczytania na szybko. Z pewnością znajdzie swoich fanów. Ocena: 3/5⭐

"Tylko mi okna zostawcie otwarte" od Pauliny Czernek-Pasierbek to powieść wyjątkowa. Taka, która wyciąga z człowieka wszystko emocje, które siedzą w nim gdzieś tak głęboko. Emocje, o których kiedyś zdążył zapomnieć i nie chce do nich wracać. To opowieść bolesna, mówiąca o miłości, która nie miała prawa się wydarzyć. O ludziach, którzy podeszli do sprawy w sposób prawdziwy, nie zważając na innych. O ludziach, którzy zrobiliby dla siebie wszystko, bo jedno i drugie miało w sobie ogromną skazę, o której nikt nie chciał słyszeć. Marianna Roszkowska, Polka, która stroni od wojny, to dziewczyna, która idzie przez życie z podniesioną głową pomimo trudności, jakie napotyka na swojej drodze. To dziewczyna, która odda ostatni okruszek chleba przyjaciółce, byleby ona miała co jeść. Roszkowska nie musi. Roszkowska jest przykładnym obywatelem, zawsze grzeczna, inteligentna, pomocna. Ale wie, czym jest ból.. Victor Giround, Niemiec, który Niemcem się nie czuje. Nie wie gdzie przynależy, ojciec nim gardzi, matka nie żyje.. brat też. Został praktycznie sam. Tak jak Marie. Samotnik, artysta.. malarz i fotograf, a także szpieg, który działa przeciwko Niemcom, dla Polski. Dwoje ludzi, których łączy tak mało i tak wiele zarazem. Razem działają w AK, w okupowanej Warszawie. Nie lubią się, a muszą współpracować. A jednak.. Ciągnie ich ku sobie, choć wiedzą, że nie powinno. To niebezpieczne, a jednak okazuje się opcją najbezpieczniejszą z możliwych. Te dwa światy, w których żyje Victor są również bliskie i mnie. Jako artystka związana z różnymi technikami, w tym również z malarstwem i fotografią, widzę świat może trochę inaczej niż wszyscy, odczuwam inaczej. To samo jest z historiami, które czytam. Czytam dla emocji, które we mnie wywołują, dla inspiracji i pięknych relacji.. takich jak tutaj. To historia, którą przepłakałam jakieś 70% nie mając przy sobie chusteczek. Nie byłam na to przygotowana. Klimat wojenny, obojętność czy zawiść ludzi pojawiających się w okolicach naszych bohaterów, jeszcze bardziej te odczucia pogłębiły. Było mi żal, było mi smutno, czułam złość i ulgę.. tych emocji było ogrom, a rzadko kiedy czuję ich tak wiele, w takim natężeniu. To emocje, z którymi się utożsamiałam.. co było piękne i bolesne jednocześnie. Miałabym jednak tylko jedną, dość istotną dla fotografa i fotografii analogowej, którą zajmował się Victor, uwagę. Kiedy wyciągamy kliszę z aparatu, należy ją wywołać, gdyż zdjęcia zapisane na kliszy są obrazem utajonym, więc żeby mieć nasz negatyw i obraz widzialny, należy go wcześniej wywołać przy użyciu chemii, koreksu, w ciemni - tak jak następnie wywołuje się zdjęcia z kliszy, przy użyciu powiększalnika, papieru światłoczułego, chemii i wody. Kochałam swego czasu wywoływać fotografie metodą tradycyjną i szczerze zastanawiam się nad powrotem do fotografii tradycyjnej właśnie. Piękne jest też to, że tytuł nie jest przypadkowy.. ma sens i to ogromny. Dopiero pod koniec historii ma on sens i jest jak najbardziej bolesny, kiedy czytelnik zdaje sobie sprawę z tego, dlaczego ta historia ma taki tytuł, a nie inny. Kolory również mają tu znaczenie. Ta powieść jest naprawdę warta poznania, warta przeczytania. Autorka fajnie wplata historię, postacie historyczne i artystów, pokazując nam ludzi z krwi i kości, aktywnie biorących udział w powieści. Spotykamy tutaj m. in Juliana Tuwima czy Krzysztofa Baczyńskiego, wspominany zostaje Hitler, Picasso, Bouguereau i inni, którzy również wywierają wpływ na przebieg historii. To powieść, która pokazuje ludzi i ich zachowania w czasach wojny, kiedy nie zawsze jest nadzieja na lepsze jutro, kiedy człowiek myśli, że gorzej być nie może. To historia pełna emocji, która porusza i na pewno zostaje w myślach na długo. To niepozornie wyglądająca książka z pięknym przekazem.

Książka „LLMs w akcji” pozytywnie zaskoczyła mnie już od pierwszych stron. Duży plus za rozpoczęcie książki od wyraźnego zarysowania granic odpowiedzialności i ograniczeń modeli językowych. To dobry fundament, szczególnie w czasach, gdy wokół AI łatwo popaść albo w przesadny optymizm, albo zbyt duży sceptycyzm. Wstęp jest ciekawy i ambitny, choć momentami zbyt optymistyczny. Autorzy pokazują wiele perspektyw i szeroko patrzą na rozwój modeli, ale chwilami mam wrażenie, że zbyt radykalnie podchodzą do samej idei budowy modeli i ich przyszłości. Bardzo podobało mi się wprowadzenie do modeli językowych od strony samego języka. To świeższe podejście niż typowe wejście od razu w architekturę czy matematykę. Widać też dużą dbałość o jakość materiału technicznego, kod źródłowy jest opisany bardzo dobrze, a przypisy realnie zwiększają czytelność i pomagają uporządkować wiedzę. Zakres książki jest znacznie większy, niż sugerował opis i niż ja sam oczekiwałem. To zdecydowanie plus. Sam długi wstęp historyczny mógłby być osobną publikacją i pokazuje, że autorzy chcieli zbudować szeroki kontekst, a nie tylko podręcznik “jak używać promptów”. Jednocześnie właśnie tutaj pojawia się mój największy problem z tą książką: bardzo duże skoki poziomu abstrakcji. Momentami dostajemy lekkie, zrozumiałe analogie, by kilka stron później wejść w mocno techniczne, matematyczne wyjaśnienia i kod. Przez to chwilami trudno mi było określić, do kogo właściwie ta książka jest kierowana. Po długim wstępie książka staje się bardziej systematyczna, choć nadal bywa chaotyczna. Nie jest to chaos przeszkadzający, pewnie raczej efekt dużych ambicji autorów, którzy próbują stworzyć kompletny przewodnik po świecie LLM-ów. I to się częściowo udaje, choć przez skoki tematyczne trudno mówić o obrazie w pełni spójnym. Szczególnie, że widać niektóre pominięte obszary. Momentami brakowało mi lepszego wprowadzenia niektórych pojęć albo po prostu szerszej odpowiedzi na pytanie: dlaczego to jest ważne? Nawet mając już pewne doświadczenie w tym obszarze, kilka przejść wydawało mi się zbyt gwałtownych i nieoczywistych. Styl pisania jest dużym atutem. Książka jest napisana bardzo opowieściowo i przez większość czasu czyta się ją naprawdę dobrze. Oczywiście są też bardziej techniczne fragmenty, które naturalnie spowalniają lekturę. Nie ze wszystkimi tezami się zgadzam. Trafiło się też kilka „kwiatków” i niejasności, choć część może wynikać z tłumaczenia, niż faktycznych błędów w treści Podsumowując: to nie jest książka idealna ani kompletny obraz świata LLM-ów, ale bardzo dobrze porządkuje wiedzę o modelach językowych od podstaw do bardziej zaawansowanych zagadnień. Szczególnie mocna jest część poświęcona modelom. Sekcje o agentach i aplikacjach opartych na LLM-ach są już bardziej ogólne. Mam wrażenie, że autorzy mierzyli bardzo wysoko. Chcieli stworzyć możliwie szeroki przewodnik po świecie LLM-ów. I choć nie wszystko udało się idealnie poukładać, finalnie dostajemy wartościową, szeroką perspektywę, która nie odpowie na wszystkie pytania. Nie pokaże gotowego frameworku działania, ale będzie dobrym wprowadzeniem i uporządkowaniem wiedzy.