Recenzje

Żyjemy w świecie, który pędzi tak szybko, że choć lista miejsc, do których chciałbym pojechać, wciąż się wydłuża, nie wszystko da się zrealizować. Czasem zostaje więc podróżowanie palcem po mapie i sięganie po książki. I właściwie nie ma w tym nic złego, bo są takie tytuły jak „Wietnam. Duchy i smartfony. Oblicza świata”, które potrafią zastąpić bilet lotniczy i dać coś więcej niż krótki urlop. Czy zastanawiałeś się kiedyś, co naprawdę kryje się za pocztówkowymi widokami Wietnamu? Za polami ryżu, stoiskami z jedzeniem i obrazami znanymi z filmów podróżniczych? Ta książka prowadzi znacznie głębiej. Pokazuje kraj pachnący kawą, ogłuszony milionami skuterów, naznaczony trudną historią, a jednocześnie pełen spokoju i uśmiechu ludzi, którzy zaskakują otwartością i dystansem do życia. Autor Andrzej Nowak nie opisuje Wietnamu z perspektywy turysty wpadającego na chwilę. Spędził tam lata i to czuć na każdej stronie. To opowieść kogoś, kto nauczył się codzienności tego miejsca, zrozumiał lokalne sprzeczności i przestał się im dziwić. Z lekkością i humorem pisze o tym, jak żyją współcześni Wietnamczycy, jak pielęgnują tradycje i jak radzą sobie z naporem nowoczesności. Tłumaczy, dlaczego czarne zęby były powodem do dumy, skąd bierze się cena zupy z ptasiej śliny i czemu uliczny chaos wcale nie oznacza braku zasad. Najciekawsze w tej książce jest właśnie zderzenie światów. Duchy przodków funkcjonują tu obok smartfonów, stare rytuały obok aplikacji i nowoczesnych biurowców. Autor prowadzi nas przez hałaśliwe Hanoi, ciche górskie wioski i świątynie pachnące kadzidłem, w których duchowość nie jest abstrakcją, ale codziennością. Każdy rozdział przynosi nowe historie, anegdoty i obserwacje, które nie tylko bawią, ale też pomagają lepiej zrozumieć ten kraj. To nie jest suchy reportaż ani klasyczny przewodnik. To raczej rozmowa z kimś, kto zna miejsce od środka i potrafi o nim opowiadać bez egzaltacji, za to z uważnością i szacunkiem. Mam jednak jedno drobne zastrzeżenie. Przy tak plastycznych opisach brakowało mi momentami większej liczby ilustracji lub zdjęć. Nie są one konieczne, bo wyobraźnia pracuje intensywnie, ale kilka dodatkowych obrazów mogłoby jeszcze wzmocnić wrażenie obecności na miejscu. „Wietnam. Duchy i smartfony” to książka, po której trudno myśleć o tym kraju w stereotypowy sposób. To opowieść nie tylko o podróży, ale przede wszystkim o ludziach, ich codziennych wyborach, przyzwyczajeniach i umiejętności życia w świecie pełnym sprzeczności. Idealna dla tych, którzy chcą zrozumieć więcej, nawet jeśli na razie mogą podróżować tylko między kolejnymi rozdziałami.

𝐏𝐢𝐞̨𝐭𝐧𝐨 𝐆𝐞𝐧𝐞𝐯𝐢𝐞𝐯𝐞 - 𝐌𝐨𝐧𝐢𝐤𝐚 𝐑𝐮𝐭𝐤𝐚 moja ocena: 4 Jeśli mnie znacie to wiecie, że raczej nigdy nie byłam fanką twórczości Moniki. Czytając pierwszy tom serii Pozorów byłam jednak naprawdę pozytywnie zaskoczona tym, jak bardzo przypadła mi do gustu ta historia. Sięgniecie po drugi tom nie było więc kolejnym "ciekawe czy znowu się zawiodę", a raczej czymś naprawdę długo wyczekiwanym. Autorka przedstawiła historię przepełnioną niesprawiedliwością świata i bólem, który jest tym spowodowany. To tutaj kontynuujemy poznawanie trudów życia bohaterów. Ich codzienność jest przesłoniona szarością, bólem i mrokiem. Wielokrotnie ciężko było mi przejść na kolejną stronę - tak bardzo szokowały mnie niektóre wydarzenia. "Piętno" zdecydowanie jest książką, która zmusza czytelnika do refleksji. Grace to z całą pewnością moja ulubiona bohaterka stworzona przez Monikę. Autorka nie miała litości tworząc całą jej historię. Tak samo jak nie zważała na ilość bólu jaką przyniesie czytelnikom przedstawiając jej przeszłość, traumy i całą prawdę na temat jej osobowości. Uwielbiam to, jak bardzo złożoną jest bohaterką! Bardzo doceniam także pokazane tu relacje między bohaterami. W całym brutalnym świecie to w sobie nawzajem odnajdywali namiastkę spokoju. Sam styl pisania wprowadzał nutę tajemniczości i potęgował klimat, jaki wypływał z tej historii. To dzięki odpowiednio dobranym słowom byłam w stanie odnaleźć tak wiele pytań, nad którymi trzeba się zatrzymać. "Piętno Genevieve" - choć nie skradło mojego serca tak bardzo jak pierwszy tom - było wspaniałą przygodą i ogromnie polecam wam zapoznanie się z tym, co w tej serii przedstawiła Monika.

Książka porusza temat samooceny, pewności siebie oraz akceptacji własnych niedoskonałości. Autorka pokazuje, skąd bierze się poczucie niewystarczalności, perfekcjonizm i wewnętrzny krytyk oraz jak te mechanizmy wpływają na codzienne decyzje i odkładanie ważnych spraw na później. W publikacji opisane są często trudne i wymagające sytuacje, jednak wiele poruszanych tematów okazało się dla mnie bardzo uniwersalnych i wartościowych. Książka łączy część teoretyczną z ćwiczeniami oraz historiami kobiet, które zmieniły swoje podejście do siebie, oferując spokojne i wspierające spojrzenie na proces zmiany.

„Jedyny taki coach” to klasyczny poradnik rozwoju osobistego, w którym Brian Tracy układa swoje metody w formę programu krok po kroku - trochę jak indywidualna sesja coachingowa zamknięta w książce. Autor pokazuje, jak jasno określać cele, przełamywać wewnętrzne bariery i nawyki, które sabotują wyniki, oraz jak budować codzienną dyscyplinę prowadzącą do trwałej zmiany. Dużo tu prostych, powtarzalnych ćwiczeń i pytań do autorefleksji, dzięki którym czytelnik ma przełożyć inspirację na konkretny plan działania w pracy i życiu prywatnym. To pozycja szczególnie dla osób, które lubią motywacyjny, bezpośredni styl Tracy’ego i szukają uporządkowanego „systemu” zamiast jednorazowego zastrzyku motywacji.

Drugi tom tej serii okazał się dla mnie jeszcze większym zaskoczeniem niż część pierwsza. Już sam przewrotny wstęp zapowiada historię bezkompromisową, brutalną i wyraźnie nieprzeznaczoną dla każdego - i dokładnie taka ona jest. Przemoc, morderstwa i mroczny klimat stanowią jej fundament, jednak w moim odczuciu zostały podane w sposób niezwykle angażujący. Autorka posługuje się lekkim, swobodnym językiem, dzięki czemu lektura płynie niemal sama. Akcja przez większość czasu utrzymuje dynamiczne tempo, tylko sporadycznie zwalniając, co pozwala czytelnikowi na chwilę oddechu. Dużym atutem są błyskotliwe dialogi oraz czarny humor, który niejednokrotnie wywoływał u mnie szczery śmiech i skutecznie równoważył ciężar poruszanych tematów. To opowieść mroczna, pełna tajemnic i brutalnych zdarzeń, ale jednocześnie bardzo świadomie poprowadzona. Zakończenie wyraźnie sugeruje kontynuację i pozostawia czytelnika z silnym poczuciem niedosytu - trzeci tom zdecydowanie znajduje się na mojej liście najbardziej wyczekiwanych premier. Jeśli miałabym wskazać jedyny mankament, byłaby nim drobna czcionka, która momentami utrudniała komfort czytania, jednak przy tak wciągającej fabule łatwo przymknąć na to oko. Na szczególne wyróżnienie zasługuje Neil - postać charyzmatyczna, obdarzona ostrym językiem i doskonałym wyczuciem czarnego humoru. Równie przekonująco wypadają Alice i Christian, których nie sposób nie polubić, a dziewięcioletni Liam wnosi do historii zaskakująco dużo ciepła i autentyczności. Z pełnym przekonaniem mogę polecić tę serię wszystkim czytelnikom, którzy nie boją się mrocznych, bezkompromisowych historii z charakterem.