Facebook
    ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

    Carpe Diem (ebook)(audiobook)(audiobook)

    Wydawnictwo:
    Papierowy Motyl
    Ocena:
    Bądź pierwszym, który oceni tę książkę
    Stron:
    152
    3w1 w pakiecie:
    PDF
    ePub
    Mobi

    Ebook

    15,02 zł 20%
    12,02 zł

    Dodaj do koszyka lub Kup na prezent Kup 1-kliknięciem

    Przenieś na półkę

    Do przechowalni

    Druga powieść autorki Na granicy snu. Kolejna historia skierowana do młodzieży. Carpe diem to opowieść o nastolatkach. Siedemnastoletnia Kaśka, chociaż mieszka tylko z mamą, uważa, że życie jest całkiem przyjemne. Sielanka jednak nie trwa długo. Jej spokój burzy obawa o życie przyjaciela z dzieciństwa. Krzysiek, by ratować ciężko chorą siostrę, decyduje się na operację - odda siostrze jedną nerkę. Sprawa jest bardzo poważna i Krzysiek prosi Kaśkę o zachowanie wszystkiego w tajemnicy. Sytuację komplikuje fakt, że w Krzyśku zakochana jest najlepsza przyjaciółka Kaśki - Majka. Kiedy wydaje się, że niebezpieczeństwo zostało zażegnane, przewrotny los szykuje dla Kaśki okrutną niespodziankę, która powoduje, że dziewczyna zamyka się w sobie, odgradza się od przyjaciół. Równocześnie na jej drodze staje czternastoletnia Martyna i jej babcia. One, nieustępliwość Krzyśka oraz przystojny zielonooki sąsiad Martyny pomogą oswoić stratę i zburzyć mur, za którym Kaśka ukryła się przed światem. Jednak zanim do tego dojdzie bohaterowie będą musieli wyjaśnić kilka źle zrozumianych sytuacji, przezwyciężyć zazdrość, a Kaśka odkryje tajemnice swojej rodziny. Anna M. Gorgolewska mieszka w niewielkim miasteczku na Dolnym Śląsku. Bardzo kocha zwierzęta, zwłaszcza czarne koty. Od kilkunastu lat pracuje z dziećmi i młodzieżą. Interesuje się historią i archeologią. Uwielbia czytać (głównie literaturę faktu). Urodzona poetka, od kilku lat prozatorka, czerpiąca wielką radość z pisania. W zeszłym roku nakładem wydawnictwa Papierowy Motyl została wydana pierwsza powieść autorki Na granicy snu. Od tygodnia budziłam się w ten sam sposób. Sposób, który nie miał nic wspólnego z moim wcześniejszym życiem. Dawniej wybudzałam się stopniowo, leniwie. Przewracałam z boku na bok, by zatrzymać sen jak najdłużej pod powiekami. Teraz po prostu otwierałam oczy, w pełni przytomna i zbierałam siły, aby móc wstać z łóżka. Kiedy kończył się letarg, w który zapadałam, wracał ból. Potrzebowałam godziny, walcząc o wyrównanie oddechu i opanowując drżenie rąk, żeby zmusić moje ciało do posłuszeństwa. Działałam jak automat prysznic, ubieranie, śniadanie dla Miśki, kawa Trzymała mnie przy życiu. W dosłownym znaczeniu tego słowa. Stałe pokarmy nie chciały przechodzić przez zaciśnięte gardło. A kawa? No cóż, zabijała głód i sprawiała, że sen długo nie nadchodził. Dopiero, gdy byłam już bardzo zmęczona, zasypiałam ciężko na kilka godzin. Odcięłam się od świata, nie chodziłam do szkoły, nie odbierałam telefonów. Zresztą wyłączona komórka leżała gdzieś na dnie szuflady biurka. Denerwował mnie dźwięk dzwonka przychodzących rozmów, który odzywał się przez całą sobotę co kilkanaście minut. Dzwonili na zmianę. Krzysiek i Majka. Nie byłam gotowa z nimi rozmawiać. Bałam się ich współczucia, nie mogli powiedzieć nic, co mogło podnieść mnie na duchu. Pierwsza za wygraną dała Majka. Krzysiek dzwonił, dopóki nie wyłączyłam komórki. A potem przyjechał. (fragment książki)

    Zamknij

    Wybierz metodę płatności