Recenzje

𝐾𝑎𝑡𝑒𝑔𝑜𝑟𝑖𝑎 𝑤𝑖𝑒𝑘𝑜𝑤𝑎: 18+ 𝑀𝑜𝑗𝑎 𝑜𝑐𝑒𝑛𝑎: ✰✰✰✰✰ ༄ - Shark i Scar kontra świat? - szepnął. - Shark i Scar kontra świat - powtórzyłam równie cicho.༄ ৎ୭ Książki Moniki są mi dobrze znane i w większości lubiane dlatego czytanie po raz drugi tej pozycji było naprawdę świetnym uczuciem. Gdy ponad rok temu przeczytałam tą historię po raz pierwszy podobała mi się równie bardzo co teraz. Szczerze, cieszyłam się, że pamiętałam z niej już niewiele ponieważ miałam okazję przeżyć to wszystko na nowo. ৎ୭ Bardzo lubię styl pisania autorki. Jest on przyjemny, łatwy do czytania i przede wszystkim wciąga w lekturę, niezależnie od tematów. Całość przeczytałam bardzo szybko z czego jestem w miarę zadowolona. ৎ୭ Mimo tego, że książka raczej należy do mroczniejszych, dalej było w niej dużo humoru i szczerze ale naprawdę dużo się śmiałam! ৎ୭ Ciekawiło mnie czy polubię Vedię. Kobieta zdecydowanie ma swój specyficzny charakter i wręcz uwielbiam to jak została wykreowana. Najbardziej podobało mi się to, że była konsekwentna z sobą i nie zmieniała zdania oraz podejścia w ciągu kilku minut. ৎ୭ To samo jeśli chodzi o Reigana. Podobała mi się jego kreacja. Mężczyzna miał momenty gdzie potrafił się szybko odizolować jednak pasowało to do jego postaci i faktu, że miał problemy. Musiał najpierw się pogodzić z nimi, by dopuścić do siebie w stu procentach kobietę. ৎ୭ Od początku podobała mi się fabuła. Po skończeniu pierwszego tomu byłam wręcz w szoku i zabrałam się praktycznie od razu po drugi tom, wiedząc, że zdecydowanie się nie zawiodę. ৎ୭ Ilość plot twistów była w sam raz. Za każdym razem mnie szokowały, ale ani razu nie odczułam przesytu. Uważam, że wszystko zostało dobrze rozpisane i dobrze rozplanowane, a ostatecznie miało sens i trzymało się całości. Zdecydowanie wielki plus. ৎ୭ W tym tomie, relacja głównych bohaterów przerodziła się do czegoś więcej. Już nie byli tylko znajomymi, którzy wykorzystywali siebie nawzajem, a przyjaciółmi (chociaż Rei się do tego nie chciał przyznać), którzy stopniowo zaczynali do siebie czuć coś więcej, mimo tego, że zupełnie nie taki mieli plan. Ale wiecie, plany są po to by je zmieniać. Chociaż mogłoby się wydawać, że to Reigan będzie dominował w ich relacji, to tak naprawdę o większości rzeczach decydowała Vedia. ৎ୭ Bardzo podobał mi się wątek przyjaciół. Oczywiście, oni sami się przyjaźnili, ale mówię teraz o ich pozostałych. Nawet w momencie kiedy się kłócili, były to kłótnie spowodowane troską i zmartwieniem o siebie nawzajem. Ostatecznie są dla siebie oparciem i pomagają gdy mają jak. ৎ୭ Po raz kolejny Fortuna pokazała mi, dlaczego tak bardzo lubię jej twórczość i nie mogę się doczekać, aż znajdę czas by sięgnąć po kolejną książkę jej autorstwa!

Cole Ashby, świeżo mianowany szeryf Laurel Creek, rozchwytywany kawaler i samotny ojciec. Swojej córce chce zapewnić wszystko to co najlepsze. Wraz z przyjaciółmi wybiera się do Las Vegas, gdzie pod wpływem impulsu, zakładu, oraz kilku mocniejszych drinków bierze ślub i budzi się u boku swojej najlepszej przyjaciółki. Tuż po przebudzeniu zdają sobie sprawę, że mając na względzie ich własne życie, przyszłe wybory w których staruje ojciec Ginger i zaprzysiężenie Cola muszą utrzymać swój wybryk w tajemnicy, aby nie doszło do skandalu. Choć od zawsze się coś między nimi działo, po impulsywnym, pełnym pożądania weekendzie te uczucia są jeszcze bardziej intensywne... ___ "Miłość w galopie" to trzeci i zarazem najlepszy (wg mnie) tom serii "Ranczo Srebrzyste Sosny". Głównych bohaterów poznałam już trochę przy czytaniu poprzednich części, więc dobrze wiedziałam, że choć byli dla siebie ogromnym wsparciem, oraz najlepszymi przyjaciółmi, to też mocno między nimi iskrzyło, zwłaszcza gdy się przekomarzali i sobie ciągle dogryzali. Byłam bardzo ciekawa jak autorka uchwyci ich relację. Choć nie przepadam za szybkimi ślubami w stolicy grzechu, tak tutaj ze względu na wcześniejszą znajomość pary przymknęłam na to oko :) fajnie było obserwować jak oboje radzą sobie z córką Cola, jak się zachowują oraz dogadują w naturalnym, domowym środowisku, jak oboje chodzą wokół siebie na paluszkach byle tylko nie wracać pamięcią do namiętnych chwil, czy jak w końcu dają upust pożądaniu. Zabrakło mi nieco klimatu samego rancza, ale rodzinne spotkania wynagradzały wszystko. Jeśli szukacie rozgrzewających, pobudzających zmysły romansów na jesienne wieczory i lubicie klimaty kowbojskie to zwróćcie uwagę na tę serię :)

Wiecie, że około 90% dzieci doświadcza hejtu, a cyberprzemoc dotyczy co drugiego nastolatka?! 😔 Te liczby naprawdę przerażają. Dlatego ogromnie cieszy mnie, że powstają książki, które pomagają dzieciom zrozumieć, czym jest hejt, jak sobie z nim radzić i przede wszystkim - gdzie szukać pomocy. „Nie daj się Pinku!” Urszuli Młodnickiej i Agnieszki Waligóry to właśnie jedna z takich książek. 💙 Pink to niebieski stworek w biało-czerwonej koszulce, który od razu przyciąga uwagę swoimi niezwykłymi uszami - jedno ma spiczaste, a drugie okrągłe. I właśnie z Pinkiem dzieci poznają sytuacje, które mogą spotkać również ich. Znajdziemy tutaj krótkie historie pokazujące różne oblicza hejtu. Każda z nich daje okazję do rozmowy i zastanowienia się, co można zrobić, kiedy ktoś nas wyśmiewa, obraża czy sprawia, że czujemy się gorsi. Po opowieściach czekają również zadania, które pomagają dzieciom lepiej zrozumieć poruszany temat. To książka, która pokazuje dzieciom, że każdy z nas jest inny i właśnie to jest w nas wyjątkowe. Uczy, że krzywdzące słowa innych osób nie powinny odbierać nam poczucia własnej wartości i wiary w siebie. Pokazuje też, że w trudnej sytuacji nie trzeba zostawać samemu - warto powiedzieć o tym komuś dorosłemu i szukać wsparcia. 🩵 To również bardzo wartościowa książka dla rodziców. Pomaga znaleźć sposób na rozpoczęcie rozmowy z dzieckiem o hejcie, przemocy rówieśniczej i tym, co zrobić, kiedy spotka to je albo kogoś z jego otoczenia.

Czy rozmawiacie z dziećmi na temat hejtu? Hejt w ostatnich latach jest coraz częściej poruszanym tematem. Choć każdy rodzic chciałby chronić przed nim swoje dziecko, to niestety hejt rówieśniczy ma coraz częściej miejsce w szkole i w internecie. Niemiłe komentarze, śmiech za plecami dziecka, wyśmiewanie ubioru czy zachowania, a nawet wykluczenie z zabawy to wszystko jest już elementem hejtu. Jak wyjaśnić to zjawisko dziecku? Z pomocą przychodzi "Nie daj się, Pinku!" autorstwa @mlodula. Razem z Pinkiem przedyskutujemy 16 różnych opowiadań, które mogłyby być historią dzieci, które znamy. Książka ma formę rozmowy z Pinkiem, który krok po kroku dowiaduje się o hejcie i jego obliczach - gdzie jest granica między żartem, a wyśmiewaniem; że słowa mogą ranić; jak ważne jest wsparcie drugiej osoby, no i najważniejsze, że każdy jest inny, ale równie wartościowy. Znajdziemy tu także różne ćwiczenia, które pozwolą dziecku lepiej pojąć treść przeczytanych historii i przekazu jaki niosą. Jest to bardzo potrzebna książka, chociaż w idealnym świecie nie powinna być potrzebna wcale... Warto uczyć dzieci już od najmłodszych lat czym jest, jak rozpoznać, jak na niego reagować i jak pomóc sobie i innym, których dotyczy. Musimy też uczulać dzieci, że hejt jest czymś bardzo złym, ale NIGDY nie jest to wina hejtowanej osoby. ZAWSZE trzeba prosić też o pomoc dorosłą osobę, gdy tylko ma miejsce jakieś przykre wydarzenie. Książka obowiązkowa w każdym domu!

Jordan Lane od zawsze interesowała się nauką, od zawsze też umiała przypadkowo wpadać w kłopoty. Gdy zostaje wyrzucona z uczelni i wraca do rodzinnego Rochester, już pierwszego dnia powoduje wypadek, chcąc ratować kotka. Na pomoc przybywa Cassidy - kiedyś obiekt jej młodzieńcza miłość, dziś strażak i samotny ojciec. Jakby tego było mało jej sąsiad, który zaczyna nazywać ją swoją katastrofą.    Ludka Skrzydlewska i Magda Szpinak, dwie autorki, których twórczość już znam, połączyły siły i stworzyły kolejną wspólną książkę. Nie czytałam pierwszego tomu tej serii, ale ta na tyle mnie zaciekawiła, że postanowiłam po nią sięgnąć. Przez książkę przepłynęłam i przeczytałam ją w dwa dni, mimo że do cienkich nie należy. Miło było spędzić czas w Rochester. Fabuła może brzmieć trochę znajomo, nie dostajemy tutaj niczego, czego wcześniej byśmy nie czytali. Oczekiwałam, że będę się tu dobrze bawić, czytając historię z motywami, które lubię i właśnie to dostałam. Był samotny tata, zauroczenie z dzieciństwa, dwie zabawne matki, które subtelnie (lub nie) pchały bohaterów ku sobie. Była też urocza dziewczynka, nieznośny kociak i wiele sytuacji, które wywołują uśmiech.  Zakończenie dość przewidywalne. Jeszcze mały minus - jakoś od połowy historia zaczęła mnie nużyć. Może nie powinnam jej czytać na raz i przy rozłożeniu na kilka dni bym tego uniknęła.🤷 W każdym razie spełniła moje oczekiwania, miało być miło oraz lekko i tak właśnie było. Polecam wszystkim, którzy lubią romanse i strażaków.😏