Recenzje

Czy są tu fani Formuły 1? ❤❤ Ja dzięki mojemu M. od blisko 7 lat dzielnie śledzę poczynania kierowców i walki stajni o mistrzostwo konstruktorów. To niesamowite, jak ten sport się zmienia, jak z sezonu na sezon pojawiają się nowe talenty, a jednocześnie legenda wielu kierowców tylko rośnie. I właśnie… sezon znów się zaczyna! Emocje wracają, niedziele znów będą pod znakiem wyścigów, strategii pit stopów i nerwowego patrzenia na ostatnie okrążenia 🤭❤ Przez te lata mogliśmy oglądać tylu wspaniałych kierowców i tyle niezapomnianych momentów- dramatyczne finisze, spektakularne pojedynki koło w koło i historie, które zostają w pamięci na lata. Moim małym marzeniem jest kiedyś pojechać na Monzę i zobaczyć wyścig na żywo. Poczuć te emocje na trybunach, usłyszeć ryk silników i zobaczyć moich ulubionych kierowców na własne oczy. Dlatego z ogromną przyjemnością pokazuje Wam książkę „Formuła 1. Niezapomniane chwile” Clive’a Gifforda z @czytalisek_wydawnictwo. To świetna podróż przez najbardziej emocjonujące momenty w historii Formuły 1: od legendarnych wyścigów, przez wielkich mistrzów, aż po wydarzenia, które na zawsze zmieniły ten sport. Książka jest pięknie wydana, pełna ciekawostek i faktów, które potrafią naprawdę wciągnąć nawet jeśli ktoś dopiero zaczyna swoją przygodę z F1. To idealna pozycja dla młodych fanów motorsportu, ale też świetny pretekst, żeby wspólnie z dzieckiem odkrywać historię tego sportu i rozmawiać o kierowcach, zespołach i niesamowitych momentach na torze. Podoba mi się też to, że książka pokazuje, jak bardzo Formuła 1 zmieniała się na przestrzeni lat zarówno pod względem technologii, bezpieczeństwa, jak i samej rywalizacji. Możemy przeczytać tu między innymi o „Cudzie w deszczu” - kto oglądał Grand Prix Brazylii w 2024 ten wie o czym mówię 🤭 Dla mnie to jedna z tych książek, które czyta się z ciekawością od pierwszej do ostatniej strony.Jeśli w Waszym domu w niedzielę włącza się wyścig ta książka zdecydowanie powinna znaleźć się na półce. 🏎🏁

Sutton to matka z wyboru, kiedy jej siostra porzuca swoją córkę dziewczyna bierze na siebie opiekę nad Susie i robi wszystko żeby zapewnić jej dobre życie. Podejmuje różne prace i staje na głowie żeby niczego im nie brakowało. Lubię w niej to, że mimo całego bólu, którego doświadczyła, wciąż ma w sobie ogromną chęć pomagania innym i często stawia ich dobro ponad swoim. Hugh to z kolei człowiek tabelka, wszystko musi mieć uporządkowane i zaplanowane. Wiecznie poważny, analityczny i zdystansowany. I właśnie dlatego tak bardzo gryzie się z naturą naszej bohaterki, której wszędzie jest pełno i która jest chodzącym chaosem. Poznają się w sylwestra, gdy Sutton przebrana za dinozaura przypadkiem upuszcza na Hugh kawałek szarlotki. Zresztą to wydarzenie później przynosi jej całkiem przezwisko. Los sprawia, że oboje zostają świadkami na ślubie wspólnych znajomych, więc są zmuszeni spędzać ze sobą coraz więcej czasu przy przygotowaniach do ceremonii. A po drodze wiadomo, różne komplikacje, wzajemnie dogryzanie i coś co rodzi się między nimi. Podobało mi się to, że ich relacja rozwija się stopniowo. Sutton cały czas ma z tyłu głowy Susie i wie, że każda nowa relacja może mieć wpływ na dziewczynkę, a jej dobro jest dla niej najważniejsze. I muszę przyznać, że bardzo ujęło mnie to, jak szybko ta mała dziewczynka złapała kontakt z naszym Gburkiem 🥹 To lekka historia z dużą dawką humoru. Dialogi są naprawdę przyjemne, a niektóre sytuacje potrafią wywołać uśmiech. Dużą rolę odgrywa też Susie, mały promyczek, który naprawdę wiele wnosi do tej historii. Mam jednak jedno małe ale. Przypadłość bohatera i jego zamiłowanie do tabelek trochę mi się gryzły z całą historią. Jednak polecam na wieczór z kocykiem i herbatką, może nie jeden, bo książka jest lekkim grubaskiem, ale historia z pewnością warta poznania 🥰.

Sutton i Hugh poznają się podczas imprezy sylwestrowej i to pierwsze wrażenie jest po prostu złe. Sutton przebrana za dinozaura wpada na mężczyznę i wysmarowuje jego koszulę szalotką. Reakcję Hugh możemy sobie tylko wyobrazić, ale gdy dowiadują się, że będą świadkować swoim przyjaciołom już w Walentynki, pozostaje im tylko zacisnąć zęby i wytrzymać w swoim towarzystwie do czasu ceremonii. Nasza główna bohaterka to zdecydowanie osoba, która zbyt wiele bierze na swoje barki. Mimo młodego wieku jest prawną opiekunką siostrzenicy Susie, a jeśli chodzi chodzi o pracę zarobkową, to łapie się wszystkiego, co wpadnie w jej ręce. Jest postacią chaotyczną, która ma problem z uporządkowaniem swojego mieszkania, ba, nawet życia, z kolei Hugh to jej zupełne przeciwieństwo. Mężczyzna kochający porządek, cyferki i święty spokój. Czy znajomość Sutton i Hugh, szarlotki i dinozaura, wprowadzi do życia kobiety trochę stabilizacji? "Do wesela się zagoi" to powieść, która rozczula swoim klimatem. Choć osadzona jest w niewielkiej, zaśnieżone miejscowości Silver Springs, to zaraża pozytywną energią i rozgrzewa pięknymi emocjami. To romans taki, jakie lubię najbardziej, ciepły, przepełniony wartościami życiowymi, poruszający trudne tematy i to tu bohaterowie nie każdą scenę kończą w łóżku. A do tego wszystkie trudy codzienności osłodzone są humorystycznymi akcentami. Tempo toczącej się akcji jest spokojne, tak samo jak proces budowania relacji między bohaterami, wszystko prezentuje się naturalnie, nie ma nagłych zwrotów, jest za to prawdziwie rozbudowana warstwa emocjonalna. Problemy, z którymi borykają się bohaterowie są przyziemne, przez co jeszcze łatwiej jest się w nich zakochać. Duże znaczenie w tej historii ma przyjaźń oferująca wsparcie, dająca motywację, niosąca radość życia. "Do wesela się zagoi" to druga po "Prędzej piekło zamarznie" powieść osadzona w malowniczym Silver Springs, jednak można te książki czytać niezależnie. Dodam tylko, że "Do wesela się zagoi" podobała mi się bardziej, uwielbiam tę opowieść! To prawdziwie ciepła, urocza i urzekająca historia miłosna zarażająca pozytywną energią i sympatią dla dinozaurów. Gorąco polecam!

Książkę doceni każdy programista, który chce iść w kierunku menedżerskim i marzy o zostaniu dyrektorem inżynierii. Powiedzieć, że praca dyrektora inżynierii różni się od pracy seniora (czy lead developera lub architekta), to praktycznie nie powiedzieć nic. To jest zupełnie inny świat, inne zadania, inne obowiązki i inna odpowiedzialność. Ta książka jest idealnym przewodnikiem po tej roli. Od tego, jak znaleźć pracę, co robić przez pierwsze 90 dni, pisanie strategii, planowanie, zbieranie metryk, zarządzanie procesami, wdrażanie innych menedżerów, a nawet uczestnictwo w fuzjach i przejęciach. Książka jest mini przewodnikiem po roli dyrektora i wszystkich wyzwaniach oraz obowiązkach, jakie czekają w tej roli. Wiedza ta pochodzi od Willa Larsona, który jest dyrektorem technicznym w Cartie, a wcześniej pracował jako menedżer w Stripe, Uber i Digg. Więc nie ma pustej teorii, ale dużo przemyśleń z praktyki i rzeczywistych wydarzeń. Dla kogo jest ta książka? Najwięcej wyniosą osoby, które myślą o takiej karierze. Dla osób może być ciekawe pod kątem wiedzy, co robi dyrektor i jakie są jego obowiązki.

„Team Topologies” to jedna z tych książek, które realnie zmieniają sposób patrzenia na organizację pracy w zespołach IT. Autorzy - Matthew Skelton i Manuel Pais - przedstawiają bardzo praktyczne podejście do projektowania struktur zespołów w taki sposób, aby maksymalnie przyspieszyć przepływ pracy i dostarczanie wartości biznesowej. Największą siłą tej książki jest jej konkretny model organizacji zespołów. Autorzy opisują cztery podstawowe typy zespołów (m.in. stream-aligned, platform czy enabling), które mogą współpracować ze sobą w jasno określony sposób, minimalizując chaos organizacyjny i zależności między zespołami. Dzięki temu książka pokazuje, jak projektować organizacje technologiczne tak, aby były skalowalne, autonomiczne i szybkie w dostarczaniu oprogramowania. Jednym z kluczowych elementów jest także koncepcja ograniczania tzw. cognitive load w zespołach, co pozwala programistom i testerom skupić się na realnym dostarczaniu wartości zamiast walczyć z nadmiarem złożoności. Na duży plus zasługuje również fakt, że publikacja nie jest teoretycznym podręcznikiem zarządzania. Autorzy bazują na wielu realnych przykładach z organizacji technologicznych, dzięki czemu przedstawione koncepcje można łatwo przełożyć na praktykę. To pozycja szczególnie wartościowa dla: liderów technicznych architektów i engineering managerów osób budujących struktury zespołów w organizacjach IT wszystkich zainteresowanych DevOps i skalowaniem organizacji technologicznych Podsumowując: „Team Topologies” to bardzo inspirująca i jednocześnie konkretna książka, która dostarcza jasnego języka i modelu do projektowania nowoczesnych organizacji IT. Jeśli interesuje Cię efektywność zespołów technologicznych i szybkie dostarczanie wartości w projektach software’owych - zdecydowanie warto po nią sięgnąć.