Recenzje

Kto z nas nie marzył o wyjeździe do słonecznej Hiszpanii, pełnej kolorowych tapas i pokazów flamenco? ☀️ To najlepszy przewodnik, jaki kiedykolwiek miałam w rękach. Najbardziej kolorowy, opisujący w skondensowanej formie wszystko to, co chcecie i potrzebujecie wiedzieć do każdego z przepięknych miejsc. Idealnie się składa, że otrzymałam tę książkę właśnie teraz. Już niedługo kończę jeden z dwóch kierunków studiów i będę miała o wiele więcej wolnych weekendów na takie przygody jak city break! Już nie mogę się doczekać. Dzięki mojej imienniczce Mai, nie muszę już myśleć gdzie polecę ani planować wszystkiego w najdrobniejszych szczegółach. Z pewnością zaoszczędzi mi to wiele czasu i nerwów. 🥰 Oto, co znajdziecie w książce: ➡️praktyczne informacje o każdym z 20 miejsc: kiedy najlepiej jechać, jak wygląda dojazd z lotniska, jak działa komunikacja miejska. Wskazówki dotyczące noclegów, bezpieczeństwa, cen, lokalnej kuchni oraz pomysły na pamiątki. Wszystko w jednym miejscu, jasno i konkretnie.🤩 Jakie to miejsca? ➡️Nie chcę zdradzić Wam wszystkich. Są klasyczne, takie jak Barcelona, Marbella, Sewilla, a także mniej znane i równie intrygujące jak Bilbao, Segowia Toledo… i kilkanaście innych. 😎 Co mi najbardziej się podobało? ➡️Kocham poznawać miejsca, w których jestem jak najlepiej tylko mogę, więc z tego względu chętnie odwiedzam przeróżne muzea. W każdym z miast autorka proponuje fajne miejsca do odwiedzenia, mówi także w jakich porach warto się do nich wybrać i… jakie muzea są darmowe! To bardzo cenna wskazówka, by uczynić wycieczkę tanią i piękną.💸 Dowiedziałam się także, w jakich miejscach kręcono Grę o Tron. Jestem fanką tego serialu i to właśnie te lokalizacje zapisałam sobie do odwiedzenia w pierwszej kolejności.😍 To co, lecicie ze mną? ✈️ PS. Fotki z Hiszpańskiej Teneryfy 🌴

Recenzja książki Our Perfect Forever. Historie nieopowiedziane - 4/5 ⭐ Our Perfect Forever. Historie nieopowiedziane autorstwa Marta Łabecka to sentymentalny powrót do świata, który czytelnicy pokochali w serii zapoczątkowanej przez Flaw(less), rozwiniętej w All of Your Flaws i domkniętej w Despite Your (im)perfections. Tym razem autorka zaprasza nas do Moreton nie po to, by opowiedzieć zupełnie nową historię, lecz by jeszcze raz - głębiej i bardziej osobiście - zanurzyć się w losach Flawsów. To książka-prezent dla fanów. Zbiór nieopowiedzianych wcześniej scen, dopowiedzeń i kulis powstawania serii pozwala spojrzeć na znane wydarzenia z innej perspektywy. Największą siłą tej publikacji jest jej emocjonalność - czuć, że powstała z potrzeby serca. Autorka dzieli się przemyśleniami, anegdotami i refleksjami, które budują wyjątkową więź między nią a czytelnikami. Motyw wybranej rodziny, przyjaźni silniejszej niż więzy krwi oraz dorastania poprzez błędy wybrzmiewa tu jeszcze mocniej niż w poprzednich częściach. Deinciaki z Moreton znów pokazują, że relacje - choć nieidealne - mogą być trwałe i piękne w swojej niedoskonałości. To właśnie ta autentyczność sprawia, że powrót do bohaterów jest tak satysfakcjonujący. Nie jest to jednak pozycja dla osób, które nie znają wcześniejszych tomów - bez kontekstu seria traci swój emocjonalny ciężar. Momentami książka bywa bardziej nostalgicznym dodatkiem niż pełnoprawną fabułą, dlatego oceniam ją na 4/5⭐ - to świetne uzupełnienie serii, choć niekoniecznie jej najmocniejszy element. Podsumowując, Our Perfect Forever to piękne domknięcie pewnego etapu. Pełne ciepła, wdzięczności i miłości do bohaterów oraz czytelników. Dla fanów Flawsów - pozycja obowiązkowa. Dla innych - zachęta, by dopiero rozpocząć tę emocjonalną podróż.

Życie pędzi jak szalone. Często czujemy się przeciążeni, przebodźcowani, z nadmiarem emocji. Jeszcze częściej nie mamy czasu na zatrzymanie się, być tu i teraz. Książka Jowity Wowczak to idealne narzędzie do pracy nie tylko z dziećmi ale również z samym sobą. Zajęcia zaproponowane odbywają się poprzez ruch i zabawę co jest ogromnie ważne i bardzo mnie cieszy. Autorka w swoim przewodniku przedstawia krok po kroku jak pracować z dziećmi i uważnością. Zwraca uwagę na to, że rozwijanie uważności to proces, na który często potrzeba czasu. Poprzez ćwiczenia i zabawy skierowane na emocje, dzieci mogą się uczyć zauważania, rozpoznawania, odczuwania ich w ciele, w konsekwencji regulowania. Bardzo podoba mi się ilość ćwiczeń z jakich można skorzystać w pracy z najmłodszymi. Ten poradnik to nie tylko sucha wiedza ale i ogrom propozycji na trening. Przewodnik po uważności dla dzieci uczy samoregulacji i samoświadomości, dokładnie tego co jest nam aktualnie w dzisiejszym czasie najbardziej potrzebne. Ode mnie leci polecajka.

Czy naprawdę wszystko musi zależeć od nas? A może właśnie w tym tkwi źródło naszego zmęczenia? „Stoicyzm. Jak zyskać zdrowy dystans, wpływ na własne życie i wewnętrzny spokój. Zeszyt ćwiczeń” autorstwa Magdaleny Król-Duclaye i Dagny Wysockiej to książka, która trafia w punkt naszych czasów pełnych napięcia, nadmiaru bodźców i nieustannej potrzeby kontrolowania rzeczywistości. To nie jest kolejna publikacja, która w teorii opowiada o stoicyzmie. To praktyczny przewodnik po codzienności. Autorki w przystępny i uporządkowany sposób pokazują, jak odróżniać to, na co mamy realny wpływ, od tego, co pozostaje poza naszą kontrolą. I właśnie ta umiejętność okazuje się kluczem do odzyskania równowagi. Ogromnym atutem książki jest jej warsztatowy charakter. Każdy rozdział zawiera konkretne ćwiczenia, pytania i przestrzeń do refleksji. To nie jest lektura „do przeczytania” to zeszyt do przepracowania. Zatrzymujemy się przy własnych reakcjach, analizujemy emocje, przyglądamy się schematom myślenia. Stoicyzm przestaje być surową filozofią sprzed wieków, a staje się narzędziem, które można zastosować tu i teraz czy to w pracy, relacjach, w momentach stresu czy też zwątpienia. Bardzo doceniam to, że autorki łączą klasyczne idee z elementami współczesnej psychologii, w tym terapii poznawczo-behawioralnej i terapii akceptacji i zaangażowania. Dzięki temu treść jest osadzona w realnym doświadczeniu i bliska naszym codziennym wyzwaniom. Ta książka nie obiecuje, że po kilku ćwiczeniach przestaniemy się denerwować. Uczy raczej czegoś znacznie cenniejszego, bo uczy świadomego dystansu, który nie oznacza obojętności, lecz mądre zarządzanie własną energią i uwagą. Pokazuje, że spokój to nie brak emocji, ale umiejętność przeżywania ich bez utraty siebie. Jeśli czujesz, że zbyt często bierzesz na siebie odpowiedzialność za rzeczy, na które nie masz wpływu… Jeśli masz wrażenie, że świat pędzi szybciej, niż jesteś w stanie nadążyć… Ten zeszyt ćwiczeń może stać się Twoim osobistym przystankiem. Dla mnie to jedna z tych książek, do których się wraca nie po cytaty, ale po konkretne narzędzia i przypomnienie, że nie wszystko musi być pod naszą kontrolą.

„Do wesela się zagoi” od Ludki Skrzydlewskiej czytałam w papierze, ale totalnie wpadłam w tę historię prywatnie, sercem, bez kalkulowania. I chyba mam nową Polską autorkę na swojej liście top top. Jej książki niby są lekkie, a potem nagle łapią Cię za gardło emocjami. Sutton to nie jest bohaterka, która tylko „daje radę”. Ona daje radę aż za bardzo. Ogarnia kilka prac, ogarnia życie, ogarnia Susie i jeszcze próbuje nie pęknąć. I w tym wszystkim jest taka ludzka, zmęczona, momentami bezbronna. To nie jest cukierkowa postać, tylko dziewczyna, która nauczyła się stawiać siebie na końcu byleby jej bliscy mieli wszystko. A Hugh, no proszę Was. Niby chłodny jak kostka lodu, a potem topnieje w najmniej spodziewanym momencie. Pan poukładany, pan Excel, pan „nie lubię ludzi”, a wystarczy dinozaur, szarlotka i dwie dziewczyny, żeby świat mu się lekko przesunął pod nogami. I to jak on powoli zaczyna być obecny, uważny, wspierając, no ja to kupuję bez czytania regulaminu. Bardzo podobało mi się, że ta historia jest spokojniejsza w tempie, ale głębsza w emocjach. Relacja buduje się naturalnie, powoli. Bez wielkich fajerwerków, za to z drobnymi gestami, spojrzeniami, rozmowami. To jest taki romans, który bardziej grzeje od środka niż krzyczy na zewnątrz. Zresztą wiecie, że ja lubię slow burn. I jeszcze jedno. Ludka znowu przemyciła coś ważnego. O odpowiedzialności. O stawianiu granic. O tym, że nie zawsze trzeba być silną dla wszystkich. I może dlatego ten tom trafił do mnie jeszcze mocniej niż pierwszy. Śmiałam się. Wzruszałam. Uśmiechałam pod nosem. A kiedy zamknęłam książkę, miałam takie ciche „ojej, już?”. Silver Springs znowu mnie kupiło. Polecam! 🤍🦕🥧