Recenzje

„Ta widmowa (!) cząstka została nazwana neutrinem, a jedynym powodem, dla którego naukowcy zaproponowali jej istnienie, była potrzeba poszukiwania sensu w obliczeniach” Isaac Asimov, The Neutrino, cyt. w: Cząstka widmo. Nieuchwytne i tajemnicze neutrino. Tak właśnie narodziła się koncepcja nowej cząstki nazwanej neutrinem – „małym neutralnym”. Została ona wprowadzona, aby równania opisujące rozpady beta nie łamały fundamentalnych zasad zachowania. Jak się później okazało, za terminem „neutrino” kryje się zdecydowanie więcej niż tylko poprawka w równaniach. Historię tej trudno uchwytnej cząstki opisali Alan Chodos i James Riordon w książce Cząstka widmo. Nieuchwytne i tajemnicze neutrino. Autorzy przeprowadzają czytelnika przez kolejne etapy historii neutrin: od pierwszych teoretycznych rozważań, przez eksperymenty potwierdzające ich istnienie, aż po współczesne pytania, na które fizycy wciąż szukają odpowiedzi. Na początku książki autorzy skupiają się na wyjaśnieniu samego konceptu neutrina, tego, co o nim wiemy, oraz tego, czego wciąż nie potrafimy wyjaśnić. Następnie przechodzą do problemu rozpadów beta, które początkowo wydawały się naruszać fundamentalną zasadę zachowania energii. W 1930 roku Wolfgang Pauli jako pierwszy zaproponował istnienie neutralnej, bardzo lekkiej cząstki, która niemal nie oddziałuje z materią. Chodos i Riordon w swojej książce łączą teoretyczne wyjaśnienie neutrin z opisami licznych eksperymentów – zarówno tych, których celem było wykrycie cząstek, jak i tych wykorzystujących neutrina w praktyce. Autorzy przywołują m. in. możliwość zastosowania ich w monitorowaniu reaktorów jądrowych oraz w badaniu wnętrza Ziemi. Szczególnie wartym uwagi fragmentem jest opis zjawiska oscylacji neutrin. Autorzy bardzo przystępnie przedstawiają ten zdecydowanie nieintuicyjny koncept, zgodnie z którym neutrino podczas propagacji może zmieniać swój zapach, czyli rodzaj. „Interesują mnie neutrina, ponieważ istnieje tak wiele naprawdę podstawowych rzeczy, których o nich nie wiemy” Diana Parno, fizyk neutrin, cyt. w Cząstka widmo. Nieuchwytne i tajemnicze neutrino. Mimo że udało nam się wykryć neutrina, to wciąż istnieje wiele zjawisk, których nie potrafimy wyjaśnić. Skąd się biorą ich masy i ich hierarchia? Czy są one swoimi własnymi antycząstkami? Autorzy szczególną uwagę skupiają na hipotetycznym czwartym rodzaju neutrina, tzw. neutrinie sterylnym, którego istnienie mogłoby pomóc w wyjaśnieniu pochodzenia ich mas. W książce pojawiają się także pojęcia takie jak koherencja czy chiralność. Chociaż wszystkie te terminy są bardzo przystępnie wyjaśnione, dobrze znać podstawowe pojęcia z dziedziny fizyki cząstek elementarnych przed rozpoczęciem lektury. Podsumowując, Cząstka widmo to książka opowiadająca historię neutrin, jednych z najbardziej nieuchwytnych cząstek znanych współczesnej fizyce. Autorzy opisują historię, jak pozornie niewielka poprawka w równaniach może zmienić nasze postrzeganie rzeczywistości. Jednocześnie skupiają się na pytaniu: „Co dalej?”.

Niektóre książki dla dzieci są czymś więcej niż tylko lekturą. Mogą stać się początkiem rozmowy o tym, co jest ważne i trudne. „Nie daj się Pinku” porusza tematy, które często pojawiają się w dziecięcym świecie, czyli potrzebę akceptacji, porównywanie się z innymi, krytykę, hejt, granice, trudne emocje i poczucie własnej wartości. Pinku czasem nie wie, jak się zachować. Złości się, przejmuje opinią innych, ma wątpliwości. I właśnie dlatego jego historie mogą być dziecku tak bliskie. Ważne jest dla mnie to, że książka nie unieważnia uczuć i perspektywy dzieci. Zamiast tego pomaga zatrzymać się przy emocjach i zastanowić, co się ze mną dzieje i czego potrzebuję.

„Nie daj się, Pinku!” Mądra i potrzebna książka o hejcie, granicach i dbaniu o siebie, kiedy ktoś nas rani. ❤️ Pokazuje dzieciom, że mają prawo mówić „nie” i szukać pomocy. A rodzicom daje dobry pretekst do ważnych rozmów. Polecam!

To moje pierwsze spotkanie z tym uroczym, niebieskim stworkiem. Polubiliśmy się od razu, choć podczas lektury tych 16 opowiadań wielokrotnie było mi po prostu smutno. Pink na kartkach książki doświadcza różnych oblicz hejtu, niezrozumienia, odtrącenia i przemocy rówieśniczej. Na szczęście ta pozycja daje gotowe narzędzia, jak sobie z tym radzić – uczy tego zarówno Pinka, jak i małych czytelników. To niezwykle ważna lekcja, bo z agresją w mniejszym lub większym stopniu dzieci na pewno spotkają się w życiu. Autorka pokazuje kilkanaście rodzajów przemocy, ale też uczy, jak kluczowa jest rozmowa z kimś bliskim, kto wskaże drogę i da wsparcie. Książka przypomina, że czasem nie warto drążyć tematu ani dawać innym powodów do nienawiści – trzeba po prostu być sobą, robić swoje i zachować empatię. Pod względem wydania książka jest świetnie przemyślana: rozdziały są krótkie, czcionka czytelna, role podzielone kolorami, a najważniejsze wnioski zapisano DUŻYMI LITERAMI. Na końcu każdego rozdziału znajdują się kreatywne zadania (np. rysowanie siebie, odróżnianie miłych zachowań od złych czy nauka kończenia konfliktów). Te ćwiczenia doskonale pomagają dzieciom utrwalić i zapamiętać to, czego dowiedziały się z historii.

„Nie daj się Pinku!” @czytalisek_wydawnictwo to książka, która powinna być w każdym domu, w którym są dzieci, ale też powinien ją mieć każdy nauczyciel i wychowawca. Hejt, dokuczanie, wyśmiewanie, wykluczanie. To niestety rzeczywistość, z którą wiele dzieci spotyka się w szkole, a coraz częściej również w internecie. Sama jako dziecko doświadczyłam dokuczania przez całą szkołę podstawową. Milczałam, bo bałam się martwić rodziców i obawiałam się, że powiedzenie o problemie tylko pogorszy sytuację. Dziś, jako mama i nauczycielka pracująca w przedszkolu, wiem jedno. Dzieci nie powinny zostawać z takimi doświadczeniami same. Dlatego z ogromną radością sięgnęłam po najnowszą książkę Urszuli Młodnickiej z ilustracjami Agnieszki Waligóry, „Nie daj się Pinku!”. Pink, niebieski stworek, doświadcza w szkole bardzo trudnych sytuacji. Jest wyśmiewany, dokucza mu się z powodu wyglądu, spotyka się również z wykluczaniem i przemocą ze strony innych dzieci. Na szczęście ma obok siebie dorosłych i przyjaciół, którzy pomagają mu zrozumieć, co się dzieje, nazwać emocje i przede wszystkim uwierzyć w siebie. To, co szczególnie cenię w tej książce, to mądre, proste i niezwykle potrzebne komunikaty. „Bo twoja wartość nie bierze się z porównań, Pinku”. „To, że ktoś ci dokucza, nigdy nie jest twoją winą". Dziecko dowiaduje się, jak reagować na zaczepki, jak postawić granicę, gdzie szukać pomocy i dlaczego powiedzenie dorosłemu o krzywdzie nie jest skarżeniem. W każdym z 16 rozdziałów znajdziemy również ćwiczenia, pytania i zadania, które pomagają dziecku lepiej poznać siebie, budować pewność siebie i stworzyć własne „grono wsparcia”. Na końcu czeka także praktyczna ściąga, co zrobić, kiedy ktoś nas krzywdzi, kiedy widzimy krzywdę drugiej osoby i kiedy sami zachowujemy się niewłaściwie. Są też ważne numery telefonów pomocowych. To książka, która uczy odwagi, empatii, reagowania i proszenia o pomoc. I właśnie dlatego uważam, że powinien znać ją każdy rodzic, nauczyciel i wychowawca. Nigdy nie wiemy, czy nasze dziecko nie znajdzie się kiedyś po jednej albo po drugiej stronie takiej sytuacji. Z całego serca polecam „Nie daj się Pinku!”.