Recenzje

Przyzwyczajenia i nawyki nie sprzyjają wzrostowi i innowacjom. Wszystkie to wiemy, ale zbyt często uparcie tkwimy w butach, z których już wyrosłyśmy. A tymczasem innowator, czy growth hacker to ktoś, kto zdobywa nowe rynki i potęguje przychody nie dlatego, że pielęgnuje status-quo, ale dlatego, że poluje, zaspokaja ciekawość i niszczy to, co już przestało działać, albo się wypaliło. Autor tego rewolucyjnego poradnika opisuje 6 schematów, których zastosowanie pomoże każdemu biznesowi czy projektowi szybciej dostrzec okazję rynkową i złapać trakcję. Tymi wzorcami są: konwergencja (łączenie), dywergencja (pod prąd), cykliczność (powtarzalność), zmiana kierunku (przekierowanie siły trendu), redukcja (uproszczenie), a także akceleracja (udoskonalenie). PS. Mój egzemplarz książki nie nadaje się do pożyczenia, bo jest kilkakrotnie zamalowany kolorowymi mazakami i zawiera tonę notatek na marginesach. Kategoria >>> biznes Dla kogo >>> start-up girls, przesiębiorczynie Mocne strony >>> dziesiątki praktycznych przykładów zastosowania 6 wzorców w małych i dużych biznesach, a najlepszy efekt osiągniesz wybierając jeden z opisanych schematów i wychodząc na polowanie okazji rynkowej. Otwiera oczy. Fajna myśl >>> Nie chcesz być uważany za najlepszego z najlepszych. Chcesz być uważany za jedynego, który robi to, co robi.

Czy można realizować marzenia o podróżach, mając na głowie dzieci i napięty budżet? Z książki dowiemy się, jak zmienić nastawienie i rozpocząć przygodę życia. Rodzina Łopacińskich swoją podróżą przez cztery kontynenty udowadnia, że nie ma rzeczy niemożliwych. Po dwóch latach przygotowań ruszają - rodzice z dwójką małych dzieci - z Ameryki Łacińskiej, by w rok pokonać 114 tysięcy kilometrów. Autostop, namioty, gościna u napotkanych mieszkańców, przyroda, lokalne przysmaki. Nic nie musi być przeszkodą w poznawaniu świata i siebie. Ta kronika podróży jest jednocześnie opowieścią o drzemiącej w każdym z nas sile sprawczej, którą wystarczy tylko uruchomić, by osiągać wielkie cele!

Jak pewnie wam wiadomo „Crashed „to oficjalnie ostatni tom serii Driven. Miał być koniec losów Coltona i Rylee. Jednak z tego, co wiem, autorka wydała jeszcze dwie książki, gdzie będziemy mogli znowu spotkać się z Rylee i naszym przystojniakiem. Jak na razie skupię się, na opisaniu wam najlepiej jak potrafię, co dzieje się w trzecim tomie tak, aby nie zdradzić wam za dużo. Jeśli jesteście ciekawi i jeszcze nie czytaliście,tej serii to jak najbardziej zapraszam do czytania. W książce „Crashed „naprawdę polubiłam Rylee. Dziewczyna zaimponowała mi tym, z jaką pasją i namiętnością walczyła o swoją miłość do Coltona. Chociaż po wypadku Colton nie chciał dopuścić do sobie nikogo, to Rylee przebiła się przez mur i pokonała demony, które siedzą w Coltonie od dzieciństwa. Wszystko zaczyna się powoli układać i nasi kochankowie wychodzą na prostą. Jednak tym razem to Rylee trafia do szpitala, w którym dowiaduje się, że po raz kolejny straciła dziecko. Tym razem było to dziecko Coltona. Mężczyzna mimo trudności z zaakceptowaniem sytuacji postanawia walczyć o swoją miłość. Czy miłość zwycięży demony z przeszłości? Czy zepsuty chłopak i skrzywdzona dziewczyna mają szansę na miłość ? „Crashed „to zderzenie miłości z nienawiścią. Pokazuje, ile trzeba w życiu wycierpieć, aby w końcu zaznać spokoju i miłości. Chociaż ludzie będą, rzucać nam kłody pod nogi to nigdy nie możemy zwątpić w nasze uczucia. Dlatego po przeczytaniu trzeciego tomu „Driven „cieszę się, że autorka da nam jeszcze trochę z ich życia, bo naprawdę ciężko mi będzie rozstać się z tą jak uroczą parą. Oczywiście polecam wam książki K. Bromberg, bo naprawdę pokochałam tę autorkę.

Nikt nie podejrzewałby książki kulinarnej o to, że ma fabułę. I słusznie. Ale wyobraźmy sobie, że po wielu, wielu latach diety tradycyjnej dowiadujemy się, że miłość naszego żucia to weganin, nasze dziecko ma nietolerancje pokarmowe albo lekarz zaleca do jedzenia jedynie warzywa i owoce. A jednak – to nie koniec świata! I właśnie o tym jest ta książka. Ograniczenia są tylko w głowie – można by pomyśleć, trzymając w ręce Słodkie sekrety Weroniki Madejskiej. Ta dwudziestoletnia dziewczyna ma wiele cech, którymi może nas zawstydzić. Nie mówię tu o fakcie, że w tak młodym wieku wydała już drugą książkę (pierwsza to Bez glutenu. Bez wyrzeczeń), ale raczej o drodze, którą musiała pokonać, by dojść do momentu życia, w którym się znajduje – bycia zadowoloną z tego, kim jest. Ze względów zdrowotnych musiała wyeliminować gluten ze swojej diety, ale poradziła sobie z tym bardzo dobrze. Zrewolucjonizowała swoją kuchnię. Słodkie sekrety to zbiór przepisów na desery. Ale jakie – wegańskie i bezglutenowe! Choć autorka w swoim sposobie odżywiania nie wykluczyła nabiału, odpowiada na (coraz częstsze!) potrzeby innych i opracowała receptury na słodkości, które może zjeść każdy, bez względu na preferencje żywieniowe. Najpierw napiszę tylko: jestem oczarowana tą książką, a później przejdę do omówienia jeszcze paru szczegółów dotyczących Słodkich sekretów. Otóż: nie miałam do czynienia z wieloma książkami kulinarnymi (a już na pewno nowymi i wegańskimi), ale nie wiem, czy w którejś pewne sprawy zostały rozwiązane lepiej. Tutaj Weronika Madejska podchodzi do tematu bardzo praktycznie – najpierw wszystko wyjaśnia. I pisząc „wszystko”, naprawdę mam na myśli w s z y s t k o. Od porad dotyczących czytania etykiet poprzez własną przygodę bezglutenowo-wegańską i porad w stylu „Najważniejszą zasadą korzystania z przepisu jest... nietrzymanie się przepisu” aż do krótkiej charakterystyki niezbędnego sprzętu (wraz z cenami orientacyjnymi) i (nie)oczywistych oczywistości odnoszących się do przygotowania w domu różnych rodzajów mleka roślinnego, musów, jogurtów, lukru, masła orzechowego, a nawet bezy. Wstępnych treści informacyjnych jest tak dużo, że trudno przez nie przebrnąć i to dla mnie jedyny minus tej pozycji. Minus niebędący tak naprawdę wadą, bo przecież taki mininiezbędnik jest na wagę złota. Co więcej? Książka jest bardzo czytelna i łatwo przyswajalna dzięki idealnemu podziałowi przepisów. Kategoryzowanie ich nie tylko na pory roku, ale i na codzienne, wyjątkowe, na szybko i dla malucha było strzałem w dziesiątkę! Książkowa nawigacja nigdy nie była prostsza. Jak zrobić budyń z ryżu? Które mleko roślinne jest najprostsze i co zrobić, żeby było bardziej kremowe? Czy jest możliwe zrobienie bezy, kiedy nie używa się ani jajek, ani cukru? Jak zrobić wegański tort? I czy nieśmiertelne poglądy, że weganizm jest drogi, a weganie jedzą tylko trawę i kamienie, bo nic innego nie mogą, okaże się potwierdzonymi informacjami? Na każde z tych pytań i na jeszcze więcej odpowiedź znajdziecie w „Słodkich sekretach” Weroniki Madejskiej. Jeśli chcecie poszerzyć swoje kulinarne horyzonty, spróbować czegoś nowego albo po prostu obserwować przerażoną minę koleżanki zajadającej się wegańskim sernikiem po tym, jak powiecie, że nie użyliście do niego ani mleka, ani jajek, ani nawet sera – droga wolna. Niech wiedza, którą posiądziecie, będzie waszym słodkim sekretem.

W tym miesiącu miałam okazję przeczytać wiele książek, ale Przyrodni Brat autorstwa Penelope Ward na długo zostanie w mojej pamięci. Zapraszam na recenzję książki. Nie ukrywam, że czekałam na tą książkę i miałam w stosunku do niej spore oczekiwania, mimo tego, że wcześniej nie czytałam nic Penelope Ward. Przyrodni brat to historia dwójki nastolatków – Grety i Elec’a. Greta to spokojna, poukładana, dobrze ucząca się dziewczyna, natomiast Elec to buntownik, młody gniewny chłopak, który jest przyrodnim bratem Grety i pewnego dnia musi zamieszkać w jej domu. Od początku Elec bierze sobie za punkt honoru, że uprzykrzy życie Grety najbardziej jak to jest możliwe. A Great mimo tego, że Elec sprawia jej coraz więcej przykrości i coraz podlej ją traktuje, jest nim coraz bardziej zafascynowana i coraz bardziej ją do niego ciągnie. Z upływem czasu jednak ich uczucia wobec siebie zaczynają się zmieniać i pewnej nocy przekraczają wszelkie granice. Jednak następnego dnia Elec musi wyjechać. I tak jak równie nagle zniknął, nagle pojawia się po latach… Przyrodni brat autorstwa Penelope Ward to opowieść o dwóch bratnich duszach, o miłości, tajemnicach, wytrwałości i przeznaczeniu. Dzięki lekkiemu pióru autorki czyta się ją bardzo przyjemnie, a czas wydaje się nie mieć znaczenia 🙂 Książka ta dostarczyła mi tylu niezwykłych emocji jakich dawno nie dostarczyła mi żadna książka. Książka posiada wyraźnie zarysowaną fabułę, bohaterów z krwi i kości, z którymi jest się w stanie zidentyfikować, a narracja to mistrzostwo świata 🙂 Bardzo dobrym posunięciem było wprowadzenie w pewnym momencie narracji Eleca, dzięki czemu możemy poznać całą sytuację z jego perspektywy oraz poznać jego uczucia. Przyrodni brat to jedna z tych książek, które jak już raz weźmie się do ręki to nie będzie się chciało jej odłożyć. Gwarantuję nieprzespaną noc 🙂 Ta książka okazała się dla mnie ogromnym zaskoczeniem na plus. I na pewno jeszcze do niej kiedyś wrócę – ze względu na emocje oraz ze względu na Gretę i Eleca. Przyrodniego brata polecam każdemu i kobietom i mężczyznom, każdy powinien ją przeczytać!