Recenzje

Codziennie wstajemy i wypełniamy swoje obowiązki. Codziennie spotykamy na swojej drodze ludzi, z którymi rozmawiamy. Codziennie jemy, śpimy, odpoczywamy. Czasem śmiejemy się lub płaczemy. Każdego dnia doświadczamy zarówno pozytywnych, jak i negatywnych emocji, o których nawet nie myślimy. Mimo, że doba wydaje się długa, to nagle okazuje się, że nie mamy na nic czasu. I tak mija kolejny dzień, tydzień, miesiąc, rok. Świat pędzi i wcale nie ma zamiaru się zatrzymywać. Wiesz o tym doskonale. Teraz zastanów się, czy chcesz przeżyć swoje życie w ciągłym pędzie do bliżej nieokreślonego celu, czy wolisz wsłuchać się w swój własny rytm i żyć po swojemu, bez narzuconych z góry zasad. 365 zadań „Co-dziennik” to książka inna od wszystkich. Nie ma w niej fabuły, bohaterów czy akcji. Próżno szukać związków przyczynowo-skutkowych. To książka, którą tworzysz sam. Opisujesz w niej swoje myśli, inspiracje, przemyślenia, pragnienia. Znajdziesz w niej 365 zadań. Mogą mieć one formę pytań lub poleceń. W niektórych będziesz musiał coś skreślić, w innych dopisać. Na niektóre odpowiesz bez zastanowienia, nad innymi będziesz się głowił. Te z pozoru najprostsze pytania, mogą okazać się najtrudniejsze. Przyznam szczerze, że zostałam pozytywnie zaskoczona pomysłowością autorki. Wymyślone przez nią zadania pozwalają zajrzeć w głąb siebie, pokazują często skrywane pragnienia, mobilizują i inspirują. Dzięki nim nauczysz się słuchać swojego wewnętrznego głosu i odkryjesz siebie na nowo. Pamiętaj, że nikt nie zna Ciebie tak dobrze jak Ty sam. „Co-dziennik” to książka składająca się z praktycznych ćwiczeń. Nie ma tu miejsca na nudne wykłady i formułki. To książka, której stajesz się poniekąd autorem. Wykonywane przez Ciebie ćwiczenia spisujesz na kartkach, dlatego książka ta jest niejako pamiętnikiem i wspaniałą pamiątką, do której warto zajrzeć po latach i pokazać ją dzieciom lub wnukom. Uzupełnioną możesz podarować bliskiej osobie w prezencie, schować na dno szafy, a nawet spalić. Wybór należy do Ciebie.

Codziennie wstajemy i wypełniamy swoje obowiązki. Codziennie spotykamy na swojej drodze ludzi, z którymi rozmawiamy. Codziennie jemy, śpimy, odpoczywamy. Czasem śmiejemy się lub płaczemy. Każdego dnia doświadczamy zarówno pozytywnych, jak i negatywnych emocji, o których nawet nie myślimy. Mimo, że doba wydaje się długa, to nagle okazuje się, że nie mamy na nic czasu. I tak mija kolejny dzień, tydzień, miesiąc, rok. Świat pędzi i wcale nie ma zamiaru się zatrzymywać. Wiesz o tym doskonale. Teraz zastanów się, czy chcesz przeżyć swoje życie w ciągłym pędzie do bliżej nieokreślonego celu, czy wolisz wsłuchać się w swój własny rytm i żyć po swojemu, bez narzuconych z góry zasad. 365 zadań „Co-dziennik” to książka inna od wszystkich. Nie ma w niej fabuły, bohaterów czy akcji. Próżno szukać związków przyczynowo-skutkowych. To książka, którą tworzysz sam. Opisujesz w niej swoje myśli, inspiracje, przemyślenia, pragnienia. Znajdziesz w niej 365 zadań. Mogą mieć one formę pytań lub poleceń. W niektórych będziesz musiał coś skreślić, w innych dopisać. Na niektóre odpowiesz bez zastanowienia, nad innymi będziesz się głowił. Te z pozoru najprostsze pytania, mogą okazać się najtrudniejsze. Przyznam szczerze, że zostałam pozytywnie zaskoczona pomysłowością autorki. Wymyślone przez nią zadania pozwalają zajrzeć w głąb siebie, pokazują często skrywane pragnienia, mobilizują i inspirują. Dzięki nim nauczysz się słuchać swojego wewnętrznego głosu i odkryjesz siebie na nowo. Pamiętaj, że nikt nie zna Ciebie tak dobrze jak Ty sam. „Co-dziennik” to książka składająca się z praktycznych ćwiczeń. Nie ma tu miejsca na nudne wykłady i formułki. To książka, której stajesz się poniekąd autorem. Wykonywane przez Ciebie ćwiczenia spisujesz na kartkach, dlatego książka ta jest niejako pamiętnikiem i wspaniałą pamiątką, do której warto zajrzeć po latach i pokazać ją dzieciom lub wnukom. Uzupełnioną możesz podarować bliskiej osobie w prezencie, schować na dno szafy, a nawet spalić. Wybór należy do Ciebie.

Powieści Penelope Douglas urzekają realistycznymi dialogami i opisami. Ich bohaterowie są prawdziwi i wyraziści, a opowiedziana historia – pasjonująca. Przygotuj się na śmiech i płacz, na współczucie i nienawiść, na wściekłość i strach, na ból i rozkosz, na niepokój i ulgę. Zatracisz się bez reszty i nie dasz rady oderwać się od kart tej książki. Według „New York Times”, „USA Today” i „Wall Street Journal” Penelope Douglas jest autorką jednych z najlepiej sprzedających się powieści. Jej książki — bardzo prawdziwe, niezwykle wzruszające i pełne namiętności — przyciągnęły rzeszę wiernych czytelniczek. Penelope Douglas jest nauczycielką, mieszka z mężem i z córką w Las Vegas. Lubi jesienne kolory, zapach cytryn i zakupy w Target. Książka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła i powiem szczerze nie spodziewałam się że tak szybko ją przeczytam. Książka opowiada o Tate i Jared, którzy znali się od dziecka. Jak to i w życiu bywa nie zawsze wszystko toczy się dobrze a wszystko może obrócić się o 180 stopni. Mimo że jako dzieci nawiązali niesamowitą więź teraz jednak ulega zmianie. Gdy umarła mama Jared Tate zawsze ją wspierał. I jak to i w życiu bywa ludzie, którzy żyli w sielance nagle stają się wrogami. Jared po całym zajściu z Tate chce unikać go. Co się okazuje, że Tate wystawił ją na pośmiewisko i ją prześladuje przez co wyjeżdża do Francji. Po przyjeździe jednak się zmienia i zaczyna walczyć z tym co ją spotkało. Postanawia porozmawiać ze swoim prześladowcą i dowiedzieć się co tak naprawdę się stało i dlaczego potraktował ją w ten sposób. Czy uda jej się odkryć mroczną tajemnicę byłego przyjaciela? Dlaczego Jared stał się prześladowcą Tate? Jakie tajemnice skrywa? Możesz się tylko domyślać mrocznej przeszłości i niezagojonych ran, tych przerażających zdarzeń, które wszystko skomplikowały... Zapraszam do zapoznania się z książką.

Książka od samego początku wciąga i nie sposób oprzeć się przeczytaniu jej w całości. Jest to drugi tom trylogiić. Mafijna miłość. Głowni bohaterowie Cass i Adam igrają, a co z tego wyniknie nikt nie wie i chyba nawet oni sami. Wielkiemu ogniowi jaki im towarzyszy przeciwstawia się tajna organizacja w której pracuje Adam. Jak sobie z tym wszystkim poradzą i co się stanie z nimi. Wydaje mi się, że wiele z tej książki można przenieść do życia codziennego tzn. wielka namiętność, problemy i u niektórych porachunki. Ich codzienność to walka dobra ze złem. Cass również ma swoje dobre i złe strony, ale uważam, że każdy z nas ma coś co inni mogą źle odebrać. Książka pokazała mi że autorka ma nieograniczoną wyobraźnię i potrafi nas zaskoczyć. Podkreśla sceny erotyczne, niebezpieczne i mrożące krew w żyłach. Masz odwagę kolejny raz wkroczyć w świat mrocznych fantazji? Fantazji, które bardzo szybko mogą przerodzić się w prawdziwy koszmar? Przekrocz granicę między miłością i nienawiścią, gdzie życie ściera się ze śmiercią.

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Amy Harmon nie było udane. Gdybym powiedziała, że było udane, byłoby to ogromne niedopowiedzenie. Lektura Prawa Mojżesza była jak objawienie. Historia Mojżesza i Georgii, która z pozoru wydawała się kolejnym romansem new adult, zrobiła na mnie ogromne wrażenie, a sama autorka zaintrygowała tak bardzo, że trafiła w moim osobistym rankingu do grona autorów, których książki, kiedy tylko pojawią się w Polsce, biorę w ciemno. Dzisiaj w księgarniach pojawiła się jej kolejna powieść, Pieśń Dawida. Czy i tym razem Amy Harmon należą się pokłony? Tag, przyjaciel tytułowego bohatera Prawa Mojżesza, znika bez słowa wyjaśnienia. Przed odejściem zamknął wszelkie swoje sprawy, co prawdopodobnie znaczy, że wracać nie ma zamiaru. To do Taga nie podobne, tym bardziej, że jakiś czas temu poznał Millie, niewidomą dziewczynę, w której, jak się wydawało, zakochał się bez pamięci. Co skłoniło go do tego kroku? Jedynym tropem pozostają kasety, na których przed swoim zniknięciem nagrał dla Millie swego rodzaju spowiedź. Czego dowie się dziewczyna z tych nagrań? Czy uda im się odnaleźć Taga? Tego dowiecie się z lektury książki. Jeśli za sprawą Prawa Mojżesza Amy Harmon mnie oczarowała, to Pieśń Dawida tylko utwierdziła mnie w przekonaniu, że jest to autorka, która o miłości i trudach życia potrafi pisać w naprawdę wyjątkowy sposób. Jej książek się nie czyta, je się przeżywa, bo są tak naładowane emocjami, które udzielają się podczas lektury czytelnikowi. Radości bohaterów są naszymi radościami, a ich smutki naszymi smutkami. Autorce po raz kolejny udało się wzruszyć mnie do łez. Narracja w książce prowadzona jest dwutorowo. Nagrania z kaset to opowieść Taga, która zaczyna się w chwili, gdy ten pierwszy raz ujrzał Millie. Bohater opowiada o tym, jak rozwijała się ich znajomość. Im bardziej zagłębiamy się w ich historię, tym bardziej odkrywamy, ile znaczy dla niego Millie. Dlaczego wobec tego tak nagle zniknął? Chęć poznania odpowiedzi na to pytanie sprawia, że od książki naprawdę trudno się oderwać. Po około 2/3 książki domyśliłam się przyczyn jego ucieczki, ale to nie umniejszyło ciekawości co do tego, jak zakończy się ta opowieść. W mojej głowie pojawiło się kilka scenariuszy tego, jak wszystko może się potoczyć, jednak to dopiero rozwiązał wszelkie domysły. No dobrze, ale wspomniałam o dwutorowej narracji, prawda? Narratorem w książce jest także Mojżesz, który z całych sił wspiera opuszczoną Millie i ma nadzieję odnaleźć przyjaciela, choć jest na niego wściekły za to nagłe zniknięcie. Tak poprowadzona narracja sprawia, że opowieść jest pełna – Mojżesz dopowiada to, co wcześniej mogło jemu i Millie wydawać się w zachowaniu Taga niejasne. Amy Harmon jest naprawdę utalentowaną pisarką. Nie tylko bardzo umiejętnie steruje emocjami czytelnika. Ma także niewątpliwy talent do tworzenia postaci, które są jak z krwi i kości. Bohaterowie jej opowieści są wykreowani bardzo wiarygodnie. W tej powieści ujęły mnie zwłaszcza kreacje Millie i jej brata, Henry'ego. Autorka bardzo dobrze oddała to, w jaki sposób niewidoma Millie postrzega świat bez zmysłu wzroku. Pięknie opisała to, jak dziewczyna doświadcza życia, korzystając ze zmysłów dotyku, słuchu i węchu. Jej brat jest z kolei nastolatkiem, który cierpi na autyzm. Amy Harmon wykreowała tę postać z taką samą precyzją, z jaką stworzyła Millie. Wiarygodnie przedstawiła jego problemy i ujęła mnie zmyślnym sposobem komunikacji Henry'ego z innymi. Pieśń Dawida to przepiękna powieść. To historia o walkach, jakie toczymy w życiu. Jest to opowieść słodko-gorzka, ale jednak dająca pokrzepienie, bo pokazuje, że nawet jeśli w jakiś sposób znajdziemy się na przegranej pozycji, tak długo jak walczymy, jesteśmy zwycięzcami. To także wzruszająca opowieść o tym, że na miłość zasługuje każdy. Amy Harmon oczarowała mnie po raz kolejny. Po dwóch przeczytanych powieściach jej nazwisko staje się dla mnie synonimem historii, która chwyta za serce. Jest to autorka, która zdecydowanie zasługuje na to, by się z nią zapoznać i zaprzyjaźnić. Polecam obie jej książki, bo naprawdę warto.

“W zgiełku ulicznym, zamęcie życia zachowaj pokój ze swą duszą...” (Desiderate) Uważność i Jedność Koncepcja umysłu w jodze klasycznej Ezoteryczna koncepcja ciała Psychologia sufich Pięć żywiołów — ziemia, woda, ogień, powietrze, eter Świadomość ciała, mudry i modlitwa Etyka działania oraz zmiana postaw i zachowań Introspekcja Pranajama i uważność Koncentracja i medytacja Niestety w wielu przypadkach przy naszym trybie życia jest obecny pośpiech. Jednak potrzebujemy koncentracji, uważności i mniej pośpiechu. Dlatego należy chwile odpocząć i zastanowić się czego tak naprawdę chcemy i czego potrzebujemy. Należy robić co się czuje i myśleć co "tu i teraz". Uważność pomaga nam dotrzeć do tego co jest w życiu naprawdę ważne i dlatego możemy złapać oddech na dłużej, ale i znaleźć pozytywne aspekty naszego życia. Pogoń i pośpiech nie jest dobrym doradcą, a chwila skupienia pomoże nam w wielu ważnych kwestiach. Są tu zawarte metody, techniki oraz konkretne praktyki . Książka zawiera objaśnienia.