Recenzje

To jedna z najlepszych książek jakie czytałam. Ta historia ma taki klimat, że jak zaczęłam czytać to nie mogłam przestać. Mega pokochałam bohaterów, bo byli tacy prawdziwi i dało się czuć wszystkie emocje razem z nimi. Były momenty gdzie miałam motylki, a za chwilę chciało mi się płakać. Autorka serio umie pisać w taki sposób, że człowiek od razu się przywiązuje do historii. No i ten vibe całej książki… czuć go nawet po skończeniu. Jeśli ktoś się zastanawia czy warto przeczytać, to totalnie warto 🫶

Bardzo lubię tematy zdrowotne, o zdrowym stylu życia, sporcie i diecie, więc musiałam się zgłosić do tego naboru
Dr Harmaciński przedstawia w niej podstawy zdrowia, jak jeść i się ruszać, aby wspierać swój organizm. Znajdziecie tu też mniej „popularne” porady, a jednak polecane i sprawdzone, takie jak mindfulness, oddech, medytacja, co bardzo ze mną rezonuje. Autor pokazuje holistyczne podejście do zdrowia. Bardzo fajna pigułka wiedzy, szczególnie jeśli chcecie książkę praktyczną, a nie teoretyczną. Polecam! 

Penelope Ward, czego nigdy nie ukrywałam, znajduje się w mojej topce ukochanych Autorek od lat. Obawiam się, że nawet gdyby spod jej ręki wyszło coś katastrofalnego (czego bym się po niej nie spodziewała!), trudno byłoby mi zachować obiektywizm… Ale cóż, chyba każdy tak ma w stosunku do swoich ulubieńców? „Muza Rockmana” nie zdetronizuje mojego najkochańszego „Gdy skończy się sierpień” i chyba już przywykłam do tego, że to się nie wydarzy. Są książki, które zatapiają się w sercu nie wiedzieć czemu i nic nie jest w stanie tego zmienić. Ale! Ta powieść wcale nie była zła, choć trochę inna od tych, do których przyzwyczaiła Ward - jednak postrzegam to jako atut, uważając, że Autor powinien przecierać nowe szlaki, a nie skupiać się na utartych schematach. To, co mnie zdziwiło to spora, jak na Pen, ilość erotyki, z drugiej strony jednak patrząc jest to zupełnie naturalne, jeśli wzięła na warsztat historię rockmana i bożyszcza kobiet. Nie próbuje na siłę ugrzeczniać Tristana, świetnie sobie radzi z prezentacją jego perspektywy, która daleka jest czasem od poprawnej, a jednak idealnie rezonuje z jego wizerunkiem. Odkrywa też przed nami jego drugą stronę, niedostępną dla wielu, co sprawia, że trudno nie pokochać tego mężczyzny… choć momentami potrafi zirytować! Mamy tu do czynienia ze sporym age gapem, jednak tę różnicę szybko niweluje fakt sporej dojrzałości Emily (co ma swoje odzwierciedlenie w jej życiowych doświadczeniach) i daleki od normalności styl życia jej obiektu westchnień, który znowu nie wymagał od niego zbytniej dojrzałości. Pomimo ewidentnej chemii między postaciami, Autorka nie zapomina o tym, co tak naprawdę buduje relację - rozmowach, które mogłyby się nie kończyć, poczuciu zaufania, potrzebie obecności drugiej osoby. Zaskakująca jest także tajemnica Emily, której na próżno się domyślać, a która finalnie w kilku scenach prowokuje spływającą po policzku łzę… a nawet kilka. Pomimo wszystko to jednak pełna ciepła opowieść osadzona w muzycznym świecie, który ma mocne zderzenie z rzeczywistością zwyczajnych ludzi. Opowiada jednak nie tylko o uczuciu, które nie powinno mieć miejsca, ale też o sile wybaczenia, pogodzeniu się z przeszłością, przekuciu traum i niespełnionych szans na coś dobrego oraz zawiera drobne niuanse, tak typowe dla Ward, które roztapiają serce najtwardszego czytelnika. I choćby dlatego niezmiennie polecam jej twórczość!

„Nie pamiętam, kiedy ostatnio serce biło mi tak szybko poza momentami, gdy on jest blisko”. Jeden wieczór w Vegas, jedno spojrzenie, kiczowata kaplica i obrączka na palcu następnego ranka. Później zniknął na dwa lata… Wrócił niczym huragan z groźnym spojrzeniem i prośbą, by udawała. Szaleńcza miłość? To będzie trudne. Oni tak różni od siebie… Mroźna Alaska, kilka wspólnych chwil i spojrzenia zdradzające wszystko. Bo kiedy udajesz miłość bardzo szybko można zakochać się w jej wizji i drugim człowieku… „Najbardziej wartościowe w życiu bywa to, czego nie możemy mieć”. Pióro Ludki Skrzydlewskiej polubiłam już bardzo dawno temu. Na samym początku zachwycały mnie dreszcze, ta niepewność i oczywiście miłość. Później odkryłam zabawną stronę autorki i przepadłam jeszcze bardziej, bo humor w jej książkach jest dokładnie taki, jak lubię. Sięgam po nie bez wahania wiedząc, że brzuch będzie bolał mnie od śmiechu, a wzruszenie pojawi się niespodziewanie. A jak było z „Regret Me Not”? Cudownie się bawiłam! Czytało mi się tak dobrze, tak przyjemnie, że pojawienie się epilogu bardzo mnie zaskoczyło. A główni bohaterowie? Zakochiwali się w sobie powoli kradnąc też moje serce. Cove Kolorowy ptak. Dziewczyna, która w moich oczach była taką pozytywną wariatką z iskrą i cudownym charakterkiem. Śmiała, ciekawa świata, kochająca kolory i swoich bliskich. Tylko nie było ich wielu… Jej samotność i pragnienie bliskości łamały mi serce. Nie spodziewałam się tego ciosu, szarości pośród tylu kolorów i przez to też poczułam z nią więź. Każdy jej uśmiech radował, a łza bolała. Niespodziewanie łzy w pewnym momencie pojawiły się i w moich oczach. Calloway Przystojny, gburowaty i bajecznie bogaty. Na początku był dla mnie zagadką, intrygował i mieszał w głowie. Niby sztywny i zdystansowany, ale też czuły. Za każdym razem, kiedy mówił do niej „ananasku” moje serce biło szybciej. Chciał to wszystko zakończyć, a jednak tak się starał… Wiele pięknych małych i wielkich gestów. Potrafił mnie rozczulić, ale też rozgniewać, bardzo. Obserwowanie rozwoju ich relacji było czystą przyjemnością. Na mojej twarzy często pojawiał się uśmiech, czasem nawet wybuchałam śmiechem, były rumieńce, motylki, ale też ucisk w sercu. Takie historie są dla mnie cudownie komfortowe i chyba nigdy mi się nie znudzą. Kocham czytać o takiej miłości i odpoczywać przy tym, tak po prostu. Bardzo podobało mi się, że tak ogromną rolę w tej książce odgrywał Furdinand, czyli pies głównej bohaterki. Czy kilka razy przez niego popłakałam się ze śmiechu? Możliwe… Kolejne piękne oblicze miłości i czułości. I choć autorka zabrała mnie w podróż na Alaskę w sercu czułam ciepło. Calloway i jego rodzina… To było to ciepło. Szalona rodzinka, miłość i przytyki rodzeństwa. Czasem nie zdajemy sobie sprawy jak cenne są tak normalne rzeczy. Tę książkę będę kojarzyć z uśmiechem, nutką szaleństwa, kolorami, miłością i jej obliczami. Na widok ananasa już zawsze będę się uśmiechać. Lubię kiedy gburek odnajduje swoje słoneczko i zaczyna się uśmiechać. Lubię książki, które wywołują uśmiech i wzruszenie. Lubię takie romanse. Lubię pióro autorki. Bardzo lubię książkę „Regret Me Not” i jej bohaterów. Polecam!

Dzisiaj mam dla Was pięknie wydany romans, którego treść wręcz pachnie brzoskwiniami. A na serio - boszzzz jak to jest wydane! Brzegi, małe ilustracje na stronach, wyklejka w środku, wszystko! 🍑 Lekka i zabawna fabuła z akcją toczącą się głównie w gorącej włoskiej prowincji. Od samego czytania było mi cieplej! Dla mnie to słodka i pocieszna historia, na oderwanie od zajęć dnia codziennego. Nie liczcie na rollercoaster emocji - raczej spokojne głaskanie po głowie. (W tajemnicy Wam zdradzę, że jest kilka spicy scen).🍑 Wątki jakie wiodą prym na stronach to: 🍑Forced proximity 🍑Grumphy&Sunshine 🍑Enemies to lovers 🍑Age gap 🍑Fake dating Jeżeli to Wasze ulubione motywy z pewnością będziecie zadowoleni z tej książki. Autorka ma lekki styl, baaaardzo przyjemnie się czyta, a bohaterowie mają swoje wady i zalety. To było moje pierwsze spotkanie z jej twórczością i muszę przyznać, że wypadło całkiem nieźle! Jeżeli tylko znajdę więcej czasu, to z ciekawości przeczytam jej wcześniejsze książki. 🍑