Recenzje

Jakie aktywności lubicie podejmować wraz ze swoimi dziećmi? Zaraz obok nas są ścieżki rowerowe w lesie, co prawda dla osób wyczynowo uprawiających ten sport, ale ma też powstać trasa dla dzieci, a dla mniej zaawansowanych są też rowerowe szlaki turystyczne. Dlatego też zastanawiam się nad tym czy nie zacząć z dziećmi zwiedzania okolicy właśnie w ten sposób i postanowiła podglądam inne osoby, które w taki sposób spędzają czas ze swoją rodziną. Szlaki rowerowe Europy to książka zawierająca aż 50 tras pełnych wrażeń, rozdziały, jakie tu znajdziemy to: - Europa Północna, - Europa Zachodnia, - Europa Środkowo-Wschodnia, - Europa Południowa, - Europejskie szlaki długodystansowe, - Rowerowe stolice Europy. Mamy tutaj krótki wstęp, w którym poznajemy autorów tej książki, jednak jest on dość krótki i nie zawiera żadnych wskazówek co do sprzętu czy też samego przygotowania, jest to typowy przewodnik, pokazujący nam piękne miejsca. Każdy rozdział zawiera kilka tras, mamy zawsze wypisane dane takie jak długość szlaku, rodzaj nawierzchni, przewyższenia, czas przejazdu, trudność, czy też jakie rower będzie najlepszy do tej podróży. Mamy też mapkę dokładnie pokazującą nam trasę, przemyślenia z prywatnego dziennika autorów oraz listę tego co warto zrobić na szlaku. Sam tekst opisujący to co zobaczymy na danej trasie nie jest jakiś długi mamy tam opis danych miejscowości, wyzwania, opisy krajobrazu czy też jaka czeka nas nagroda na końcu podróży, a przy tym wszystkim mamy ogrom pięknych zdjęć. Przewodnik na pewno przyda się osobom, które chcą zwiedzić Europem rowerem, jest tu ogrom gotowych tras i wskazówek, dzięki czemu niczego się nie przegapi. Ja aż tak dalekich podróży rowerem nie planuje, ale przewodnik bardzo mi się spodobał i podziwiam osoby, które zwiedzają świat takim środkiem transportu.

📕❤️ „Kalendarz Create Yourself 2027” Mateusz Grzesiak ❤️📕 Ile razy zdarzyło Wam się zapisać jakieś postanowienie, a później o nim zapomnieć? Albo mieć mnóstwo pomysłów i marzeń, ale nie wiedzieć, od czego zacząć? 🤭 Ja doskonale znam ten stan. Uwielbiam planować, analizować i zapisywać swoje przemyślenia. Tylko że czasami planowanie wychodzi mi zdecydowanie lepiej niż realizacja. 😅 „Kalendarz Create Yourself 2027” Mateusza Grzesiaka to praktyczne narzędzie do organizowania codzienności i pracy nad własnymi celami. Już podczas przeglądania zwróciłam uwagę na mnóstwo miejsca na notatki, plany i pomysły. A ja uwielbiam mieć przestrzeń, w której mogę uporządkować wszystko, co kłębi mi się w głowie (a jest tego naprawdę sporo 🤭). Każdy miesiąc poświęcony jest innemu zagadnieniu, między innymi planowaniu, motywacji, relacjom czy zdrowiu. Znajdziemy tutaj miesięczne harmonogramy, miejsce na wyznaczanie celów, listy zadań oraz szczegółowe plany dnia. Można więc zapisać zarówno większe zamierzenia, jak i drobne sprawy, które łatwo umykają w natłoku obowiązków. Jednak na planowaniu się nie kończy. Przy poszczególnych dniach pojawiają się krótkie informacje z zakresu psychologii i rozwoju osobistego oraz ćwiczenia zachęcające do refleksji. Szczególnie zainteresowało mnie miejsce na zapisanie trzech najważniejszych lekcji z danego dnia. Bo przecież nie każdy dzień musi przynosić wielkie osiągnięcia. Czasami wystarczy coś zauważyć, zrozumieć albo wyciągnąć wniosek z pozornie nieistotnej sytuacji. Podoba mi się połączenie wiedzy z działaniem. Można przeczytać coś ciekawego, zastanowić się i spróbować przełożyć to na własne życie. Nie brakuje też pytań wymagających szczerości wobec siebie. A to bardzo lubię, nawet jeśli oznacza kolejną porcję rozmyślań. 🤭 Oczywiście nawet najpiękniej rozpisany plan nie zrealizuje się sam. Potrzebne są konsekwencja i działanie. Mam jednak nadzieję, że ten kalendarz pomoże mi częściej zamieniać pomysły w konkretne kroki. Rok 2027 dopiero przed nami, więc na pierwsze podsumowania przyjdzie jeszcze czas. ❤️

Ból karku, wiecznie zaciśnięta szczęka i uciekający owal twarzy? Przestań to ignorować!💥 Dzięki tej książce dowiesz się jak wiele możesz zmienić już dzisiaj! Czy masaż twarzy jest tylko dla młodych? Czy zatrzyma czas? Czy rozciąga skórę? Pytania nie zostaną bez odpowiedzi! "Z masażem Ci do twarzy" 🩷to książka dla altych, którzy dopiero zaczynają. Ale i też dla każdego, kto już zna podstawy. Bardzo podoba mi się wstęp, który wszystko powoli wyjaśnia. Waga postawy i codziennych nawyków - bardzo istotne!📍 Praca mięśni i powięzi. A do tego każdy z masaży wytłumaczony jest bardzo dokładnie. Zdjęcia dosłownie na każdej stronie, co bardzo ułatwia wykonywanie automasażu. Polecam spróbować. Tak naprawdę nie trzeba wiele. Wystarczy, gdy nauczysz się kilku ruchów, które możesz wykonywać podczas codziennej pielęgnacji lub wieczorem pod prysznicem. Poczujesz ulgę, rozluźnienie, a może i lepszy wygląd? Warto dbać o siebie w każdym wieku 🩷 Z masażem Ci do twarzy, Karolina Mazgaj, mazgajevska, automasaż twarzy, masaż twarzy efekty, naturalne odmładzanie, joga twarzy, facefitness, pielęgnacja powięzi, wdowi garb ćwiczenia, napięcie szczęki, rozluźnianie mięśni twarzy, masaż kobido, facetaping, domowe spa, recenzja książki, pielęgnacja przeciwstarzeniowa, świadoma pielęgnacja, zdrowa skóra

Są takie książki, które czytasz. I są takie, które wchodzą Ci pod skórę. Nie dlatego, że przedstawiają historię, jakiej literatura jeszcze nigdy nie widziała. Nie dlatego, że każdy rozdział kończy się trzęsieniem ziemi. Czasami wystarczy coś znacznie trudniejszego do napisania — bohaterowie, którzy zaczynają żyć własnym życiem, emocje, które nie potrzebują wielkich deklaracji, i relacja, w której najciekawsze rzeczy dzieją się nie wtedy, kiedy padają słowa, ale właśnie wtedy, kiedy… nikt niczego nie mówi. I dokładnie tam trafiła mnie Ludwika Skrzydlewska w „Regret Me Not”. Bo ta książka jest trochę jak człowiek, który na pierwszy rzut oka wydaje się absolutnie nie w Twoim typie. Patrzysz. Myślisz: „Nie. Zdecydowanie nie”. A potem poznajesz go trochę bliżej. I nagle okazuje się, że ten cały „nie” był tylko bardzo wygodnym sposobem na ukrycie tego, że zaczyna robić się niebezpiecznie interesująco. Cove i Calloway nie są parą, przy której od pierwszych stron można spokojnie usiąść i powiedzieć: „No dobrze, wszystko wiem”. Wręcz przeciwnie. Im bardziej ich poznawałam, tym bardziej miałam wrażenie, że każde z nich ma swoją własną instrukcję obsługi, tylko… nikt jej nie dostał. Cove jest spontanicznością w ludzkiej postaci. Ma w sobie tę lekkość, której czasami zazdrościmy ludziom najbardziej — umiejętność rzucenia się w wir życia bez analizowania każdego możliwego „a co jeśli”. Calloway? Calloway jest jej kompletnym przeciwieństwem. Kontrola. Plan. Porządek. Odpowiedzialność. Przewidywanie konsekwencji. I właśnie dlatego ich zestawienie działa tak cholernie dobrze. Bo kiedy spotykają się dwie osoby, które funkcjonują na zupełnie innych częstotliwościach, można albo dostać katastrofę… albo dostać historię, od której bardzo trudno się oderwać. Tutaj dostajemy jedno i drugie. Tylko że pod całą tą lekkością, humorem i sytuacjami, przy których człowiek niejednokrotnie uśmiecha się pod nosem, Ludwika Skrzydlewska przemyca coś jeszcze. Potrzebę bycia wybranym. I to właśnie ten element został ze mną najdłużej. Bo można być człowiekiem, który doskonale radzi sobie sam. Można mieć pracę, pieniądze, własne zasady, swoje przyzwyczajenia i przekonanie, że uczucia najlepiej trzymać na bezpieczną odległość. Można nawet wmówić sobie, że czegoś się nie potrzebuje. Tylko że serce ma tę irytującą właściwość, że kompletnie nie respektuje regulaminów. I chyba właśnie dlatego tak dobrze czytało mi się tę historię. Nie dlatego, że od początku wiedziałam, dokąd zmierza. Tylko dlatego, że chciałam zobaczyć w którym momencie bohaterowie sami przestaną udawać, że doskonale panują nad sytuacją. A takich momentów tutaj nie brakuje. „Regret Me Not” ma w sobie cudowną lekkość, ale nie jest historią pustą. Humor nie został wrzucony do fabuły tylko po to, żeby było zabawniej. On naprawdę pracuje na tę relację. Rozładowuje napięcie, pozwala bohaterom odetchnąć, a czytelnikowi daje dokładnie to, czego czasami potrzebuje po emocjonalnym uderzeniu — możliwość uśmiechnięcia się i pomyślenia: „No dobrze… tego się po nich nie spodziewałam.” I chyba właśnie to najbardziej lubię w romansach Ludwiki Skrzydlewskiej. Ona potrafi stworzyć historię, przy której człowiek świetnie się bawi, a jednocześnie gdzieś pomiędzy jednym uśmiechem a drugim zaczyna dostrzegać rzeczy znacznie bardziej ludzkie. Samotność. Strach. Niepewność. Potrzebę akceptacji. I tę przeklętą obawę, że kiedy już naprawdę komuś na Tobie zależy, możesz w końcu dostać dokładnie to, czego chciałeś… i jednocześnie najbardziej się tego bać. Bardzo podobało mi się również to, że ta historia nie próbuje na siłę udowadniać, że miłość naprawia człowieka. Nie. Ona raczej pokazuje, że czasami pojawia się ktoś, przy kim zaczynasz odważniej być sobą. A to ogromna różnica. Bo miłość nie powinna być plastrem na wszystkie rany. Nie powinna być projektem naprawczym. Nie powinna oznaczać utraty własnej tożsamości. Powinna być miejscem, w którym możesz zdjąć zbroję. I mam wrażenie, że właśnie o tym - między wierszami - opowiada „Regret Me Not”. O tym, jak trudno pozwolić komuś zobaczyć siebie naprawdę. Nie tę wersję, którą pokazujemy rodzinie. Nie tę, którą pokazujemy znajomym. Nie tę, która zawsze daje sobie radę. Tylko tę prawdziwą. Trochę pogubioną. Trochę przestraszoną. Czasami cholernie upartą. I potrzebującą drugiego człowieka bardziej, niż chciałaby się do tego przyznać. I właśnie dlatego ta historia tak łatwo wciąga. Bo pod warstwą romansu dostajemy ludzi. Nie idealne figury wycięte z papieru. Ludzi z charakterami, przyzwyczajeniami, własnymi mechanizmami obronnymi i emocjami, które nie zawsze da się wygodnie poukładać. A kiedy dorzucimy do tego świetne tempo, sporą dawkę humoru, chemię między bohaterami i sceny, które potrafią zrobić całkiem niezły bałagan w czytelniczej głowie… robi się naprawdę niebezpiecznie. Bo „jeszcze jeden rozdział” bardzo szybko przestaje być obietnicą. Staje się groźbą. A ja oczywiście tę groźbę przyjęłam. I bardzo szybko przekonałam się, że odłożenie tej książki w odpowiednim momencie może być zadaniem zdecydowanie ponad moje możliwości. Czy ta historia mnie zaskoczyła? Nie w taki sposób, w jaki zaskakują thrillery. I całe szczęście. Bo ja w tej książce nie szukałam kolejnego wielkiego plot twistu. Szukałam emocji. Chemii. Humoru. Tego charakterystycznego napięcia, kiedy człowiek czyta scenę i już wie, że bohaterowie właśnie weszli na teren, z którego trudno będzie im się wycofać. I to dostałam. A nawet więcej. Dostałam historię, która przypomniała mi, dlaczego tak lubię romanse, w których za całą tą romantyczną otoczką kryje się coś prawdziwego. Bo czasami najpiękniejszą częścią historii miłosnej nie jest moment, w którym ktoś mówi „kocham cię”. Czasami jest nią chwila, w której po raz pierwszy przestajesz udawać, że wcale Ci nie zależy. I właśnie takich momentów w „Regret Me Not” szukałam. A kiedy już je znalazłam? No cóż… Ludka, znowu to zrobiłaś. Zabrałaś mnie na kilka godzin do świata Cove i Callowaya, pozwoliłaś mi się pośmiać, trochę powzdychać, trochę pokręcić głową nad ich decyzjami i - co najważniejsze - sprawiłaś, że po zamknięciu książki jeszcze przez chwilę nie miałam ochoty wracać do rzeczywistości. A dla mnie to jest właśnie jedna z najważniejszych rzeczy, jakie może zrobić książka. Nie musi zmieniać mojego życia. Wystarczy, że na kilka godzin sprawi, że moje własne przestanie być najważniejsze. „Regret Me Not” właśnie to zrobiło. I jeśli pytacie mnie, czy warto dać tej historii szansę… Powiem tylko: czasami największym błędem jest żałować, że dało się książce szansę. Tę zdecydowanie warto dać.

📚❤ „Zakład” - Max Monroe Co się stanie, gdy niewinny zakład zacznie wymykać się spod kontroli, a do gry wkroczą prawdziwe uczucia? Sophie i Jude to bohaterowie, których łączy wzajemne przyciąganie, ale ich podejście do miłości zdecydowanie się różni. To, co początkowo miało być tylko zabawą, szybko komplikuje się przez emocje, których nie da się tak łatwo zignorować. Czy można trzymać serce na dystans, kiedy chemia między dwojgiem ludzi jest tak silna? Najbardziej podobała mi się lekkość tej historii, humor i dialogi, które potrafią wywołać uśmiech. Autorki zadbały o to, żeby między bohaterami nie brakowało iskier, flirtu i namiętności. 🔥 Jude zdecydowanie ma w sobie coś, co przyciąga uwagę, a rozwój relacji sprawia, że chce się poznać zakończenie. Jeśli lubicie romanse, w których chemia między bohaterami jest mocno wyczuwalna, a namiętność odgrywa istotną rolę, zdecydowanie znajdziecie tu coś dla siebie. Gorących momentów nie brakuje, choć momentami można odnieść wrażenie, że to właśnie one wysuwają się na pierwszy plan. Nie jest to jednak romans pozbawiony wad. Niektóre wydarzenia można przewidzieć, a pikantne sceny momentami dominują nad fabułą. Mimo to książka świetnie sprawdzi się na wieczór, kiedy macie ochotę na coś lekkiego, romantycznego i pełnego chemii. Jeśli lubicie romanse z motywem zakładu, flirtu i uczuć, które pojawiają się w najmniej odpowiednim momencie, koniecznie dopiszcie ten tytuł do swojej listy! 📖💋 Ocena: 6/5