Recenzje

,,Frenemy. Przyjaciel czy wróg.” opowiada o Erikce Monroe, która jest uczennicą ostatniej klasy liceum i marzy o dostaniu się na Stanford, by studiować chemię i lekkoatletykę. Aby zdobyć stypendium, musi wypełnić trudne zadanie zdobyć dowody na winę Chase’a Thatchera, który jest podejrzewany o wandalizm i narkotyki. W trakcie śledztwa Erika zaczyna wątpić w swoje przekonania, bo odkrywa, że Chase wcale nie jest tym, za kogo go uważała. Uważam że to wspaniała książka, Historia jest ciekawa i można się z niej dużo nauczyć, szczególnie jeśli chodzi o relacje i zaufanie. Książkę czyta się bardzo szybko i płynnie, ponieważ ma prosty, zrozumiały i przyjemny język. Fabuła jest wciągająca dzięki czemu trudno się od niej oderwać. Książka na pewno dostaję ode mnie 5/5.

Powiedz mi, co najgorszego w życiu zrobiłaś, a ja Ci uwierzę... Emily to młoda kobieta, która dopiero co skończyła studia, całe życie przed mnie. Pewnego dnia znajduje się na pustyni w poszukiwaniu czegoś lub kogoś o czym tylko sama wie. Studnio nagrań bo właśnie tego szukała. Przez przypadek wychodzi z niego mężczyzna, który bierze ją za kandydatkę na stanowisko asystentki. Emily nie wyprowadza go z błędu i tak oto wkracza w świat zespołu rockowego. Dzięki nieznajomemu na którego wpada w toalecie dostaje tą pracę. Tristan jest legendą i świetnym wokalistą. Swoim wyglądem przyciąga do siebie kobiety. Kradnie im serca swoim głosem. Mężczyzna jednak nie dopuszcza żadnej kobietę bliżej siebie. I właśnie gdy poznaje Emily, ona wydaje mu się inna niż wszystkie dotąd poznane kobiety. Od samego początku dobrze im się rozmawia. Jednak Emily skrywa pewien sekret, który nie może wyjść na jaw i wdety dziewczyna znika. Tristan nie może być jej przyszłością.... Jakie sekret skrywa Emily ? Jak potoczą się losy bohaterów? Tego dowiecie się sięgając po książkę, którą ja bardzo polecam. Autorki raczej nie trzeba przedstawiać, pewnie większość z was miała choć raz z nią do czynienia. A jeśli nie to gorąco polecam zapoznać się z jej twórczością. A może zaczniecie właśnie od Muzy Rockmena. Wracając do książki, którą przed chwilą przeczytałam. Historia dość oryginalna, ponieważ mamy do czynienia z gwiazda rocka. Dodatkowo starszym mężczyzną ponieważ Tristan ma już 38 lat, czyli między bohaterami jest spora różnica wieku. Lecz ona mi Noe przeszkadzała. Emily mino młodego wieku jest dojrzała emocjonalnie.Nie miała łatwego życia, więc szybko dorosła. Wracając to tajemnic i sekretów, jest ich kilka, które stopniowo odkrywałam i chciałam więcej i więcej. To był przyjemny czas móc je poznawać. Książkę szybko się czyta, bo jest naprawdę ciekawie napisana. Wciąga od pierwszej strony. Już dawno nie czytałam nic od Penelope, której książki uwielbiam to tym bardziej byłam ciekawa jak zakończą się losy bohaterówJeśli lubicie lekkie historię, w którym są wysublimowane sceny zbliżeń i Lubicie odkrywać tajemnice to ta książka jest idealna dla was. Bohaterów od samego początku do siebie ciągnęło choć nie chcieli tego pokazywać. Z czystym sumieniem mogę wam ją polecić ❤️

Ta książka to odważne i głębokie spojrzenie na to, jak przeszłość kształtuje nasze dzisiejsze wybory, lęki i relacje. Autorka Anna Paluszak nie skupia się wyłącznie na wielkich traumach, ale przede wszystkim na tych cichych, niewidocznych brakach - chwilach, w których jako dzieci nie zostaliśmy usłyszani, zrozumiani lub wsparci. Dlaczego ta lektura jest ważna? 💡 Zrozumienie „Straty”: Autorka redefiniuje pojęcie straty. Pokazuje, że stratą może być brak poczucia bezpieczeństwa, brak akceptacji ze strony rodzica czy konieczność zbyt szybkiego dorośnięcia. To książka o opłakiwaniu dzieciństwa, którego się nie miało. 💡 Łączenie kropek: Publikacja pomaga zrozumieć, dlaczego jako dorośli wchodzimy w toksyczne relacje, boimy się bliskości lub kompulsywnie dążymy do sukcesu. To mapa drogowa prowadząca od skutku (dzisiejsze problemy) do przyczyny (wczesne doświadczenia). 💡 Proces leczenia: Nie kończy się na diagnozie. Autorka daje nadzieję i wskazuje kierunek pracy nad sobą, ucząc, jak stać się dla samego siebie „dobrym rodzicem”, którego być może nam zabrakło. 💡 Wnikliwość: To lektura wymagająca skupienia i gotowości na konfrontację z własnym smutkiem, ale napisana z ogromnym wyczuciem i szacunkiem do przeżyć czytelnika. Dla kogo jest ta książka? Dla każdego, kto ma poczucie, że „coś z przeszłości go trzyma”, dla osób borykających się z niskim poczuciem własnej wartości oraz dla tych, którzy chcą przerwać pokoleniowe cykle zaniedbań emocjonalnych. ‼️ To bolesna, ale ostatecznie dająca wolność podróż do korzeni Twojego „ja”. Lektura, która pozwala zrozumieć, że to, co Cię ukształtowało, nie musi Cię definiować na zawsze.

,,Król Umbry" to moje ponowne podejście do twórczości Jamie Applegate Hunter - i tym razem jestem naprawdę zachwycona. Po poprzednim spotkaniu z jej książką byłam dość sceptyczna, a dodatkowo nie pomogło to, że na początku powieści znalazła się długa lista ostrzeżeń dla czytelnika. Widzę jednak ogromną różnicę pomiędzy „Bezwzględnie twój” a „Królem Umbry” - zdecydowanie lepiej czytało mi się tę drugą historię. Styl autorki wyraźnie się rozwinął i zmierza w bardzo dobrym kierunku. Już teraz nie mogę doczekać się drugiego tomu. ‎ ‎ To bardzo dobre romantasy z elementami zbrodni. Przeczytałam książkę w dwa wieczory, nie mogąc się od niej oderwać - a dawno nic mnie tak nie wciągnęło. Podobało mi się wszystko: od języka, przez świat przedstawiony, aż po bohaterów. Narracja jest lekka, przystępna, a jednocześnie kreowany świat jest wielowymiarowy - pełen piękna przeplatanego ze zgrozą. Jednak prawdziwe show kradną bohaterowie - wprost uwielbiam Rory i Caiusa. ‎ ‎Rory Raven to z pozoru zwykła dziewczyna pracująca w podrzędnym barze na terenie Eridikoi. Nic bardziej mylnego - to córka wyroczni, siostra, która na własne oczy widziała śmierć swojej bliźniaczki i jedna z tych silnych bohaterek, które podnoszą się z popiołów. Od chwili, gdy straciła siostrę przysięgła walczyć ze złem tego świata, co nie było łatwe, zwłaszcza że cierpi na monochromię i widzi świat jedynie w odcieniach czerni, bieli i szarości. Targana poczuciem niesprawiedliwości dopuściła się czynów, za które zesłano ją do Vinculi. Mimo to nie porzuciła swojego celu - odnalezienia mordercy siostry i wymierzenia mu sprawiedliwości. ‎ ‎Vincula, będąca swoistym więzieniem, zarządzana jest przez Króla Umbry - Caiusa. Mężczyzna został uwięziony we własnym królestwie za zbrodnię, której nie popełnił. Jako władca miejsca, do którego trafiają zagubione dusze wymagające odkupienia, przyjmuje Rory pod swoje skrzydła. Już od pierwszego spojrzenia wie jednak, że ta kobieta może stać się jego zgubą. Caius to niezwykle charyzmatyczna i sympatyczna postać - jedna z tych, dla których naprawdę chce się czytać dalej. ‎ ‎ Na zakończenie mogę powiedzieć jedno - „Król Umbry” to książka, która pozytywnie mnie zaskoczyła i skutecznie wciągnęła w swoją historię. To opowieść o bólu, stracie, przeznaczeniu i uczuciach, które rodzą się w najmniej spodziewanych momentach. Jeśli autorka utrzyma ten poziom w kolejnych częściach, seria ma ogromny potencjał, by stać się jednym z ciekawszych tytułów w gatunku romantasy. Zdecydowanie polecam - zwłaszcza jeśli szukacie historii, która jednocześnie poruszy i wciągnie bez reszty.

✨Książka Każdy z nas gra w inną grę autorstwa Emilia Nadratowska-Cząba i Marcin Cząba to bardzo przystępny przewodnik po ludzkich osobowościach. Autorzy przedstawiają aż 9 typów osobowości, takich jak perfekcjonista, marzyciel czy mediator, pokazując, że każdy z nas funkcjonuje według pewnych schematów. To, co wyróżnia tę książkę, to sposób przedstawienia każdego typu. Nie są to suche definicje — każdy z nich opisany jest kompleksowo: 👉poznajemy zalety i mocne strony, 👉słabości i ograniczenia, 👉 konkretne przykłady zachowań z życia, 👉porady, jak postępować z osobami o danym typie, 👉 wskazówki dla samych siebie i ćwiczenia, które pomagają lepiej zrozumieć schematy ✨Czytając, można zacząć rozpoznawać typy osobowości wśród znajomych, partnera, współpracowników czy członków rodziny. Nagle pewne zachowania zaczynają mieć sens — perfekcjonista nie „czepia się” bez powodu, a mediator nie unika konfliktów ze słabości, tylko z potrzeby harmonii. Nie trzeba pasować do jednego typu osobowości. Wręcz przeciwnie — wiele osób odnajdzie w sobie cechy kilku różnych typów. Styl jest lekki i przystępny, więc nawet osoby, które na co dzień nie czytają książek psychologicznych, nie będą miały problemu z odbiorem. 👉 Podsumowując: to wartościowa książka dla każdego, kto chce lepiej rozumieć ludzi i relacje. Bo faktycznie — każdy z nas gra w trochę inną grę, tylko nie zawsze znamy jej zasady.