Recenzje

Ile razy po jakiejś rozmowie wyrzucasz sobie, że powinieneś być bardziej asertywny? Pewnie u wielu z nas zdarza się to często. Asertywność to ważna cecha, która pozwala nam tak prowadzić rozmowę, aby nie stać się ani uległym jej uczestnikiem ani tyranem narzucającym się rozmówcy. Tylko jak tego dokonać? Książka oparta jest na zasadach i radach opracowanych przez Dale'a Carnegie, niekwestionowanego autorytetu w dziedzinie rozwoju osobistego, którego twórczość ma już sto lat. Podczas lektury dowiadujemy się więcej o pięciu obszarach, które są niezwykle ważne w skutecznej komunikacji. Są to: budowanie relacji, ciekawość, komunikacja, ambicja oraz rozwiązywanie konfliktów. Każdy rozdział zakończony jest ćwiczeniami, które mają pomóc nam wdrażać poznaną wiedzę w naszą codzienną komunikację. Czy znajdziemy w tej książce coś nowego? To zależy… od naszej wiedzy, naszych umiejętności i potrzeb. Z pewnością dlatego osób, które są już po kilku lekturach w tej tematyce, ta konkretna może wydawać się mało odkrywcze, jednak dla osoby dopiero poznającej ten temat, będzie to dobra książka dająca konkretne pomysły i przykłady. Z treści dowiemy się m.in. jak skłonić rozmówcę do większej otwartości w rozmowie, jak konkretnie wyrażać swoje zdanie i pomysły, czy też jak skutecznie formułować swoje cele, aby zmaksymalizować możliwość sukcesu. Poznamy także cztery typy osobowości, etykietę konwersacji czy też techniki perswazji stosowane w sprzedaży. Choć treść książki i podawane w niej przykłady opierają się głównie na relacjach biznesowych, myślę że znaczną część tych umiejętności możemy z powodzeniem stosować również w życiu prywatnym, zwłaszcza jeśli do tej pory czuliśmy się w rozmowie przytłoczeni przez rozmówcę.

Zabierając się za czytanie, nawet nie wiedziałam, że aż tak stęskniłam się za piórem Martyny i dzieciakami. Już od początku książka budzi w nas przeróżne emocje. Ja na przykład czułam ogromne obrzydzenie do ojca mojej ukochanej Maeve i może odrobinę żalu, że ta w tak krytycznym stanie wciąż boi się poprosić o pomoc. Jednak w tym tomie i tak jestem zdania, że główna bohaterka zrobiła ogromny postęp, jeśli chodzi o proszenie o pomoc czy samą komunikację z Fane’em. Obserwujemy, jak Maeve coraz bardziej zaczyna się przy nim otwierać i jak daje jej przestrzeń w tym wszystkim. Fifi również zrobił wielki postęp. Przestał robić jakieś dziwne podchody w kierunku Maeve i zaczął mówić wprost o swoich uczuciach. I owszem, dawał jej przestrzeń, jednak mimo tego dbał o nią najlepiej, jak mógł. Nie znał w 100% prawdy o jej sytuacji, ale mimo to starał się, by czuła się przy nim dobrze, by była porządnie odżywiona i po prostu był cały czas obok niej. A zdecydowanie moim ulubionym momentem z Fane’em było to, jak poznał się z Mikey’em… Dosłownie rozpływałam się ze słodkości, czytając to. Tak jak i w pierwszym tomie, bardzo urzekła mnie relacja, jaką Fane ma z rodzicami. Naprawdę ogromnie się cieszę, kiedy widzę w książkach zdrowe relacje z członkami rodziny. Dzięki temu Maeve miała szansę zobaczyć na własne oczy, jak i poczuć na własnej skórze, jak wygląda właściwa relacja między dzieckiem a rodzicem. I właśnie przy nich mogła poczuć, jak to jest być w prawdziwym domu. Niestety przeciwieństwo takiej relacji ponownie jest ukazane w domu Maeve, gdzie od śmierci jej matki nie dzieje się dobrze. Dochodzi do przełomowego momentu, kiedy w końcu główna bohaterka chce przerwać ciąg tych wydarzeń i prosi o pomoc. Podczas czytania wiele razy się śmiałam, ale chyba tyle samo płakałam… Szczególnie przy końcu, gdzie emocje były naprawdę ciężkie do utrzymania. Ten tom wzbudził we mnie wiele sprzecznych ze sobą emocji, ale bawiłam się świetnie i z niecierpliwością będę czekać na kontynuację historii Fifiego i Mewy. Czuję, że wyciągnęłam z tej historii ogromnie wiele i będę ją już zawsze nazywać domem.

"Nie żyj tak, by niczego nie żałować. Żyj tak, by pozbyć się strachu o następny dzień." ☆ Jej koszmar właśnie się zaczął. Trafiła do domu diabła - Casha Evansa. Od teraz Vivien ma być marionetką, a testem labirynt. Rozpoczyna się gra, w której siły są nierówne, a siłę stanowi to czego obawiają się najbardziej. Jaka cenę poniosą? ☆ Kolejny dark romance spod pióra Kingi to brzmi świetnie! A zaczyna się uff! Mocno, mrocznie... ciarki, ale... . Choć spodziewałam się wrażeń silniejszych to jest to pozycja zdecydowanie warta uwagi. Bo tu wkracza się do świata kierowanego władzą absolutną, sterujacego handlem żywym towarem i walką o teren. Gdzie jednostka ludzka nic nie znaczy, jest tylko marionetką w rękach diabła. ☆ Vivien wpada do takiego świata. Tego który bestialsko narzuca jej swoją wolę, a ona... woli już śmierć. Wraz z inni dziewczynami zostaje na łasce człowieka bezwzględnego. Udaje się jej jednak go przechytrzyć. Wolność jednak to chwilowa iluzja. Jej postać jest niezwykle waleczna i zdeterminowana, gotowa poświęcić się w imię obrony inny. Wątek w moim odczuciu niedopracowany. Broniący zaciekle, kogoś kogo właściwie się nie zna i z kim nie nawiązało się głębszej więzi. Ale sam fakt szlachetny i dodaje pewnej głębi. ☆ A on? Kim jest sam Lucyfer na okrutnych włościach? Zdecydowanie jest takim jakim być powinien. Bez uczuć, bez skrupułów, bezustannie pragnący karmić się strachem innych. Jej strachem. No właśnie jego nakręca jej opór, pragnie ją złamać. Ale ona podchodzi do niego zadaniowo, w czym ostatecznie pazura brakuje. Przybrakło mi tu większej głębi w wątku stricte on-ona. Bo tu emocje ewoluują wraz z pożądaniem, które jest niezwykle spicy i w pewnej mierze zaskakują. Przełomowym okazuje się zaś pewne wydarzenie, które trafia głęboko, przewartościowując wszystko. ☆ Niesamowitym plusem tej historii jest lekkość i łatwy jej odbiór, pomimo prób psychicznej manipulacji czytelnikiem. Nie jest ona długa, właśnie w moim odczuciu w paru wątkach niedopracowana, ale ma te świetne mroczne flow, z ktorym się płynie. ☆ Niespodziewane zwroty akcji, silne emocje w tym niechciane pożądanie i zaprzeczanie samej sobie. Sprzymierzeńcy i wrogowie oraz zemsta, która dotyka zdrajców. Tu się dzieje. Wkrocz do tego świata i ty! Polecam ♥︎

Cześć! Czy uważacie, że w Internecie można być anonimowym? Moim zdaniem z pewnością nie. Każde nasze działanie, każde udostępnione zdjęcie, każde słowo wypowiedziane na forum publicznym zostanie zapamiętane. Nie bez przyczyny mówi się, że w sieci nic nie gnie. Wczoraj przyszło mi skończyć książkę, w której jest to ważny temat. Posłuchajcie kilku słów o „Liście” autorstwa Yomi Adegoke. Ola Olajlide za niecały miesiąc ma wyjść za Michaela - czekają obydwoje na ten dzień z utęsknieniem. Ona jest szaleńczo zakochana, a on uwielbia ją ponad wszystko. Mężczyzna zaczyna właśnie nową pracę, której zdobycie nie było łatwe. Wszystko wali się jak domek z kart pewnego poranka, gdy Michael budzi się i widzi swoje nazwisko w twiterowym poście użytkownika @_the_list. Znajduje się tam udostępniona anonimowo lista mężczyzn oskarżonych o gwałty i napastowania. I choć nasz bohater wie, że jest niewinny, jego narzeczona zaczyna wątpić i zastanawiać się nad jego uczciwością. Jak bardzo anonimowe oskarżenie namiesza? Jak wpłynie to na parę zakochanych i czy dojdzie do ślubu? Oczywiście jak to ja, zanim sięgnęłam po ten tytuł nie przeczytałam opisu i nawet nie wyobrażacie sobie jak byłam zaskoczona obrotem spraw w tej historii. Uważam, że płynie z niej niezwykle ważny morał, o którym wspomniałam na samym początku - uważajmy co mówimy w sieci i bierzmy w nawias to, o czym czytamy. Czasem nie wiedząc, można wyrządzić komuś ogromną krzywdę. Podobał mi się styl autorki, przez książkę dosłownie przeleciałam. Pięknie wydana będzie zdobić moją półkę. Momentami niestety też historia mi się ciągnęła, ale było ich naprawdę niewiele. Bardzo polecam sięgnąć.

Nie ma się co oszukiwać- Love Inn to książka, do której podchodziłam z bardzo dużymi oczekiwaniami. Przepiękna okładka, cudowne wydanie, świetna promocja, bardzo interesujący opis No i sama autorka- Uwielbiam książki Magdy Szponar! Bałam się, że za bardzo się nastawiłam na hit I całe szczęście... Zupełnie niepotrzebnie! Zaczęłam ją czytać i popłynęłam. Jesienna atmosfera małego, górskiego miasteczka, która o tej porze roku nabiera tempa ze względu na turystów to świetne tło dla całej historii związanej z ratowaniem upadającego hotelu. Główni bohaterowie: Evie i Ronan są świetnie wykreowani na zasadzie przeciwieństw i szalenie ich polubiłam. Ona otwarta, bardzo ambitna i on.. niedostępny, gburowaty. Poznali się w trakcie studiów Evie, na które udała się, by móc prowadzić hotel, spuściznę po dziadkach, którzy włożyli ogrom serca w jego powstawanie i prowadzenie. Ona- studentka, Ronan- zamknięty w sobie wykładowca... Bardzo przystojny...Ale też jej ostatnio nadzieja na uratowanie tego, co popsuli jej rodzice kiedy podjęli się zarządzania hotelem.. Ich relacja to slow burn, ale taki z charakterem. Dialogi pełne są docinków, ironii i sarkazmu, a ich wzajemna próba zachowania dystansu tylko podkręca atmosferę.. a tutaj pod płaszczykiem obojętności dzieje się wiele... Równolegle do rosnącego między nimi uczucia trwa próba uratowania hotelu, a nie jest to tak łatwe Jak mogłoby się wydawać. Są manipulacje, tajemnice i intrygi, jednak nie brakuje też momentów pełnych humoru, które równoważą te trudniejsze tematy, nadając tym samym nieco lekkości fabule. Ważną rolę odgrywają też postacie drugoplanowe, gdzie każdy z pełni w historii ważną rolę. To już kolejna moja książka Autorki i tym samym kolejne udane spotkanie. Bardzo lubię Jej styl, ponieważ przez książki Magdy Szponar dosłownie płynę. Tak było też i tym razem. Przeczytałam ją w dwa wieczory. „Love Inn” okazało się dla mnie bardzo interesującym romansem z cudownymi bohaterami I dobrze przemyślaną fabułą. Jeśli tak jak ja lubicie jesienny klimat, wyraziste charaktery, stopniowo rozwijające się uczucie i motyw grumpy/sunshine, koniecznie dopiszcie ten tytuł do swojej listy! P.s. to jedna z tych książek która idealnie pasuje w duecie z ciepłym kocykiem... No okej... Ciepłą herbatką stworzę już w ogóle wspaniałe trio ❤️