Recenzje

Dziś kilka słów i tej książce która z synem razem czytaliśmy od wydawnictwohelion 🙌✨ Moim zdaniem ciekawa ! Bardzo mi się podoba to jak jest napisana czyli dziecko rozumie co czyta historia go wciąga i nie kończy się na pierwszym rozdziale bo on koniecznie musi się dowiedzieć co jest dalej ! Historia jest "lekka" dzięki czemu nie przytłacza dziecka i chętniej po nią sięgnie. Mimo że ma dużo stron cmto zdecydowanie szybko zleci Wam jej przeczytanie , myślę że my musimy jednak przeczytać część 1i 2 ,ale mimo to część 3 jest zrozumiała bo nie czuje się że historia zaczyna się od nikąd tylko to konkretna książka

Penelope Ward to jedna z tych autorek po której książki zawsze sięgam z wielką przyjemnością. Uwielbiam pióro i historie tworzone przez autorkę. Gdy zobaczyłam zapowiedź najnowszej powieści wiedziałam, że nie mogę przejść obok niej obojętnie. Tym bardziej, że opis książki niezwykle mnie zainteresował. Gdy otrzymałam swój egzemplarz od razu zabrałam się za czytanie i… przepadłam na kilka godzin. Lektura od początku ciekawi i intryguje, a czym dalej się w nią zagłębiamy tym więcej emocji dostarcza czytelnikowi. Lubię motyw różnicy wieku, a tutaj został naprawdę świetnie przedstawiony. Do tego motyw muzyki, który był ciągle poruszany, a nie był tylko tłem dla całej historii. Uwielbiam w książkach autorki to, że zawsze poruszają ważne tematy i skłaniają do refleksji. Ta powieść to walka z poczuciem winy, sekrety, trudne wybory i walka o własne szczęście. Główni bohaterowie to dwie poranione postaci, które początkowo wydawałoby się nie wiele łączy. Jednak czas spędzony wspólnie udowadnia jak wiele ta druga osoba dla nich znaczy i ile potrafi zdziałać samą obecnością. Do tego dochodzi pożądanie, które z każdym kolejnym dniem tylko narasta. Czy ta dwójka postaci pochodząca z dwóch różnych światów będzie w stanie zaznać wspólnego szczęścia? „Muza rockmana” to emocjonująca, pochłaniająca opowieść, która dostarczyła mi wielu emocji. Historia o rodzinie, przyjaźni, miłości, pasji, marzeniach, wyborach. Książka, która pokazuje jak wielki wpływ na nasze funkcjonowanie mają wydarzenia z przeszłości. Jak trudno dokonać odpowiedniego wyboru kiedy każda z opcji niesie za sobą pewne konsekwencje. Jak ciężka jest walka między sercem, a rozumem. Powieść, która zaskakuje, wzrusza, porusza i wywołuje uśmiech. Cudownie spędziłam czas z tą książką i jej bohaterami. Gorąco polecam!

„Suma wszystkich strat. Jak ukształtowało cię dzieciństwo” tu bardziej chodzi o zrozumienie, dlaczego jesteś jaki jesteś, niż o zmianę na siłę książka pokazuje różne style charakteru, które tworzą się w dzieciństwie zależnie od tego, w jakich warunkach się dorastało czy było dużo napięcia, brak wsparcia, chaos, nadkontrola… i to serio daje kontekst do wielu rzeczy teraz np. skąd nadmierna odpowiedzialność, trudność w odpuszczaniu, zamykanie się, kontrola fajne jest to, że każdy styl ma pokazane dwie strony co w nim pomaga (np. wytrwałość, czujność, samodzielność) a co utrudnia (np. lęk, napięcie, trudność w relacjach) są też ćwiczenia, ale raczej w stylu: zatrzymaj się i sprawdź u siebie niż gotowe schematy do wdrożenia to nie jest lekka książka bardziej taka, która pomaga zobaczyć, że wiele rzeczy miało sens w konkretnych okolicznościach i że da się z tym coś zrobić, ale od zrozumienia

Drogi Czytelniku... Na wstępie chcę zaznaczyć, że jest to lektura dla raczej pełnoletnich czytelników, ponieważ zawiera choćby wulgarne słownictwo i lekkie sceny erotyczne. Pewna młoda dziewczyna? Jest. Duże zmiany? Jasne. Strach? A jakże. Trzymanie pod kloszem? Tak. Charyzmatyczni bracia? Są. Uczucie przytłoczenia? Jest. Wrogowie? Cóż... Zaskakujące wydarzenia? Pewnie. Problemy? Obecne. Miłość? Cóż... Zemsta, pragnienia? Będą. Między innymi właśnie to znajdziemy w najnowszej książce autorstwa Moniki Kondas pod tytułem „I will wait for you”. Jaki osiągnęła efekt? By poznać odpowiedź na to pytanie, standardowo odsyłam do lektury, książki oczywiście. Wspaniale było przenieść się do świata Angeliny, Xaviera, Maddoxa, Leandra, Sonii, Luki, Tulii, Alexa, Jaspera, Victorii i innych. Na pewno zastanawiacie się jakie są moje odczucia po lekturze. Już odpowiadam. Po pierwsze, bohaterowie. Są dobrze wykreowani, zróżnicowani i interesujący (zwłaszcza niektórzy). Mogę przyznać, że polubiłam tu tylko Angelinę. Jest młoda, wiele przeszła a i tak (przynajmniej w mojej ocenie) dobrze sobie radziła. Niestety nie mogę tego napisać o nikim innym, a bardzo bym chciała o jej braciach (oni byli denerwujący, ale poza tym jakoś mnie tak od siebie odpychali sposobem bycia) i Xavierze. Dobra, nie piszę nic więcej, nie chcę zdradzać za dużo. Po drugie, fabuła. Nie chcę nikomu zdradzać tu szczegółów, jednak powiem, że to nie jest prawdziwy rollercoaster, przynajmniej dla mnie. Akcja wprawdzie rozkręca się dość szybko, później wcale nie jest spokojnie, a finał... (dobra, już nic więcej nie zdradzam), ale to troszkę za mało. Autorka serwuje nam emocje sporymi porcjami (zwłaszcza w niektórych momentach). Nie brakuje tu zaskakujących zwrotów akcji, wywoływania w nas skrajnych uczuć i problemów, którymi obarczone są na każdym kroku nasze persony, zwłaszcza Angelina. Po trzecie, emocje. Znajdziecie tu cały ich kalejdoskop, gwarantuję (zwłaszcza w pewnych momentach, jednak nie zdradzę oczywiście jakich). Przyznaję za to kolejnego plusa. Przyznam, że chwilami ubawiłam się podczas tej lektury i to bardzo. Po czwarte, układ. Historię poznajemy z kilku perspektyw, głównie Angeliny i Xaviera. To uzupełniało wątki. Sama nie rozegrałabym tego lepiej, chociaż czegoś mi tu brakowało (kurczę, najgorsze jest to, że sama nie wiem czego). Po piąte, styl. Książka napisana jest lekkim językiem, przyjemnie dla oka, dzięki czemu czyta się ją łatwo i bardzo szybko. Daję za to kolejnego plusa. Po szóste, zakończenie. Zdecydowanie warto do niego dotrzeć, chociaż nie było jakoś specjalnie zaskakujące (przynajmniej dla mnie). Przyznam, że cieszę się, że ta historia skończyła się właśnie w taki a nie inny sposób. Leci za to kolejny plusik. Powieść jest lekką lekturą do poduszki. Opowieść pokazuje, że 'złota klatka' to wciąż klatka i więzienie... Książka praktycznie czyta się sama. Historia nawet wciąga, sprawia, że chce się być częścią życia naszych bohaterów i nie opuszczać go aż do finału. Autorce dziękuję za tę przygodę. :) Cieszę się, że poznałam tę historię. Ogólna ocena - 5/6. :) POLECAM, POLECAM, POLECAM. Warto po nią sięgnąć. 

Każdy z nas gra w inną grę. 9 typów osobowości i ukryte schematy, które nami rządzą” na szybko zaznaczam tylko te 9 typów, bo w książce są opisane dużo szerzej i z przykładami Perfekcjonista Buntownik Dawca Wieczne dziecko Zwycięzca Marzyciel Obserwator Mediator Wojownik i to nie są takie „sztywne etykiety”, tylko raczej sposoby działania, które często biorą się z wcześniejszych doświadczeń każdy typ ma swoją mocną stronę i coś, co może utrudniać życie, jeśli się w tym utknie dobra książka do złapania swoich schematów bez poczucia, że ktoś cię ocenia zachęcam do zapoznania się ze swoim własnym ja !