Recenzje

A gdyby na chwilę uciec tam, gdzie słońce jest przez cały rok? "Beach break" to książka od wydwnictwa #bezdroża. Jest to jak zwykle cudnie wydany przewodnik z ogromną ilością zdjęć. Dopracowany jest w każdym calu. Jego autorka od lat działa w mediach społecznościowych i pokazuje jak podróżować bezpiecznie, tanio i bezproblemowo. Dzieli się ona swym doświadczeniem, z którego można czerpać garściami.  Jej pomoc jest kompleksowa - radzi jak znaleźć tanie loty, jak wybrać odpowiedni moment, jakich użyć "sztuczek" przy poszukiwaniach, jakie aplikacje zainstalować, jakie mieć dokumenty, na co uważać i z czego zrezygnować. Podsuwa ona czterdzieści wspaniałych inspiracji, które kuszą nietuzinkowymi, bajecznymi fotografiami. Każda propozycja to dodatkowy zbiór informacji - gdzie są najpiękniejsze plaże, co warto zobaczyć, gdzie warto zrobić sobie zdjęcie, jak dotrzeć do fajnych punktów, jak mądrze korzystać z atrakcji, co pysznego i lokalnego zjeść.  Te informacje pozwolą zaplanować świetny wypad. Na końcu każdego celu znajdują się także informacje praktyczne, które są finalnym zwieńczeniem. Tam Pani Ania opisuje lokalne zwyczaje, radzi gdzie spać, jak podróżować tam na miejscu czy np. jak się porozumiewać.  To wydanie zachwyca!

Kalendarz powstał z myślą o osobach starszych. Zawiera całą stronę przeznaczoną na ważne sprawy w danym miesiącu oraz tabelkę, gdzie możemy wpisać pomiary swojego ciśnienia, tętna, a także uwagi. Nie zabraknie również miejsca na cele i marzenia na rok 2027. W każdym dniu możemy napisać swój plan dnia, a także zaznaczyć wypite płyny i jaką aktywność fizyczną wykonaliśmy. Jest nawet wskazana zalecana ilość płynów na cały dzień proporcjonalnie do masy ciała, a także ile czasu powinniśmy przeznaczyć na aktywność fizyczną. Zostały zawarte także informacje o oszustwie na wnuczka, na pracownika banku oraz na policjanta, wspomniane jest o Ogólnopolskiej Karcie Seniora, bezpłatnych lekach, śnie, błonniku, metodach sprawnego umysłu, sposobach na zmniejszenie cholesterolu, gdzie znaleźć towarzystwo w swoim wieku, a także wiele innych informacji i ćwiczeń. Została zawarta także informacja o wzięciu leków danego dnia rano, w południe oraz wieczorem. Uważam, że kalendarz jest idealny dla osób w starszym wieku, albowiem mogą zapisać swoje wyniki badań, jak i inne rzeczy. Jest bardzo przejrzysty, zawiera dużo miejsca na swoje zapiski. W kalendarzu znajduje się wiele przydanych informacji, które mnie samą zainteresowały 💙

Dzieci rodzą się z ogromną ciekawością świata. Pytają: „Co dzieje się z jedzeniem po połknięciu?”, „Dlaczego burczy mi w brzuchu?”, „Skąd bierze się energia?” To właśnie takie pytania są początkiem nauki. „Wielkie przygody jedzonka. Z buzi do żołądka (i dalej)” w prosty i angażujący sposób pokazuje dziecku, jak działa jego organizm. Jednak z psychologicznego punktu widzenia ta książka daje znacznie więcej niż wiedzę o układzie pokarmowym. 🧠 Dlaczego warto czytać dzieciom takie książki? ✔️ Budują poczucie sprawczości. Dziecko lepiej rozumie swoje ciało, a to daje mu poczucie bezpieczeństwa i większą kontrolę nad tym, co się z nim dzieje. ✔️ Zmniejszają lęk przed nieznanym. To, czego nie rozumiemy, często budzi niepokój. Wiedza dostosowana do wieku dziecka pomaga oswoić wiele codziennych doświadczeń - od bólu brzucha po wizytę u lekarza. ✔️ Rozwijają myślenie przyczynowo-skutkowe. Dziecko uczy się, że każdy etap ma swoje znaczenie - od gryzienia pokarmu po dostarczanie organizmowi energii. To ważny element rozwoju poznawczego. ✔️ Wspierają świadomość własnego ciała. Dzieci, które rozumieją, jak funkcjonuje organizm, łatwiej uczą się rozpoznawać sygnały płynące z ciała, takie jak głód, sytość czy złe samopoczucie. ✔️ Rozbudzają naturalną ciekawość. A ciekawość jest jednym z najsilniejszych motorów uczenia się. Kiedy dziecko odkrywa odpowiedzi na własne pytania, wiedza zostaje z nim na dłużej. To książka, która nie tylko przekazuje informacje. Przede wszystkim pomaga dziecku zrozumieć siebie. A gdy dziecko lepiej rozumie własne ciało, łatwiej buduje poczucie bezpieczeństwa, pewność siebie i zaufanie do świata. Polecam szczególnie dzieciom w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym oraz wszystkim małym odkrywcom, którzy zadają tysiące pytań każdego dnia. 

Love Inn to romans idealny, nie tylko dla jesieniar! Serio - ja wiem, że ta oprawa graficzna tej książki wskazuje, że to typowo jesieniarska książka, ale moim zdaniem ta książka skradnie Twoje serce o każdej porze roku. Przeczytałam ją w jeden wieczór bo po prostu nie mogłam się oderwać. Ta książka ma wszystko, czego potrzebuję od romansu, żeby dobrze się na nim bawić: interesujących bohaterów, w tym głównego bohatera, który jest wbrew pozorom, chodzącą zieloną flagą, tajemnice i dramaty, wokół których kręci się główna fabuła,a do tego chemię, która sprawiła, że podczas czytania tej książki czasami piszczałam jak nastolatka ;)

Wiemy jak trudno większości z nas przychodzi odmawianie naszym dzieciom. Chcemy dla nich jak najlepiej. Niestety sami wiemy, że zgadzanie się na wszystko i podstawianie naszym dzieciom wszystkiego pod nos przynosi więcej szkód niż pożytku. Dziecko potrzebuje granic, czasami nawet poczucia dyskomfortu, aby nauczyć się żyć z własnymi emocjami oraz tego, że ludzie mają różne potrzeby i wcale nie jest tak, że jest w każdym przypadku najważniejsze. O czym jest ta książka? O odmawianiu dzieciom i o tym, że trochę współcześni rodzice się w tym zagadnieniu pogubili. Wchodząc na social media, łatwo natknąć się na treści na temat szeroko pojętego rodzicielstwa bliskości, opiekowania się emocjami dziecka, rozumieniu go, uczeniu również jego granic… a gdzie się podziały nasze granice? Dla mnie jako rodzica, który szukał w tej książce konkretnych odpowiedzi na pytanie zadane na okładce książki, pierwsze 50 stron było lekko nudne. Systemy wychowawcze na przestrzeni lat, jak stać się rodzicem, którym chciałbyś być, bezstresowe wychowanie - tematy ważne, ale nie o tym chce czytać :D Rozumiem jednak, dlaczego ten wstęp został napisany… po głębszym zastanowieniu uznałam, że gdybym była autorką, też bym o te tematy zahaczyła. Bardzo spodobał mi się rozdział o nadmiernym przepraszaniu oraz historia pewnego ojca, który przepraszał swoje dziecko za to, że nie ma teraz czasu i dziecko musi zająć się jedną chwilkę samo. Czy w ten sposób nauczymy dzieci cierpliwości, samodzielności i w konsekwencji samodyscypliny? Zdanie, które mi głębiej utkwiło w pamięci brzmi następująco: „Jako dorośli mamy bardzo odpowiedzialne zadanie. Musimy pokazać dzieciom świat i nauczyć ich życia w nim. A świat, niestety, bywa szarobury, nudny, okrutny, i brutalnie prawdziwy.” Czy polecam? TAK. Mimo że wstęp trochę mnie zmęczył, następne rozdziały były bardzo pożyteczne, do tego stopnia, że rozmawialiśmy wspólnie na temat dyscypliny w naszym domu, co robimy dobrze, a co musimy zmienić. Przedostatni rozdział pozostanie ze mną na długo. Ta książka znalazła już swoje miejsce na mojej półce i szybko jej nie oddam :)