Recenzje

Co tak naprawdę składa się na dojrzały związek? Samo uczucie, wspólne życie, a może to, jak zachowujemy się wobec siebie wtedy, kiedy przestaje być „cukierkowo”? David Richo w książce „Dojrzałość w związku” przygląda się relacjom z wielu różnych stron. I to jest zdecydowanie duży atut tego poradnika. Autor nie zatrzymuje się na ogólnikach o miłości, ale rozkłada związek na czynniki pierwsze i pokazuje, jak wiele elementów wpływa na to, co dzieje się między partnerami (oh, jak ja nie lubię tego określenia w kontekście miłujących się ludzi, ale..no wiecie🙈). Szczególnie trafne i porządkujące wydały mi się rozważania o mocy uważności, bezwarunkowej obecności, przyglądaniu się z bliska własnemu cierpieniu i potrzebom, a także o związku jako pewnego rodzaju bohaterskiej podróży. Autor porusza też temat romantycznej fazy relacji, konfliktów, wniosków, które wyciągamy pod wpływem własnych obaw, oraz uwalniania się od ego. Jest tutaj dużo ważnych zagadnień, które potrafią otworzyć oczy na rzeczy wcześniej niezauważane lub „podświetlają” nam to, na co jeszcze warto zwrócić uwagę w relacji, ile już robimy dla naszej relacji, nad czym pracujemy i jak bardzo w nią inwestujemy. Ta książka zachęca do uważności i pracy nad sobą, bo jeśli naprawdę zależy nam na dojrzałym związku, to nie tylko (a w sumie to wyzbywamy się jakichkolwiek oczekiwań) oczekujemy czegoś (często sami nie wiemy czego) od drugiej osoby, ale też uczciwie patrzymy na siebie, na swoje reakcje, lęki i oczekiwania, a także pracujemy nad sobą! W książce znajdziemy również praktyczne wskazówki i ćwiczenia, które mogą pomóc uporządkować myśli i lepiej zrozumieć mechanizmy działające w relacji. Nie wszystko jednak mi tutaj się podobało. Niejednokrotnie brakowało mi mocniejszego podkreślenia znaczenia dojrzałej ofiarności i wybaczenia, które są dla mnie ważnymi elementami budowania trwałej miłości. Niejednokrotnie czułam, jakby autor dążył do tego, by „wyrzucać” zamiast „naprawiać” z nadzieją, że „nowe kształty” relacji mogą być życiodajne.. Mam też swoje osobiste zastrzeżenia do duchowego kierunku, w którym momentami podąża autor..Jest w tej książce sporo odwołań do buddyzmu i choć rozumiem, że ludzie mają różne światopoglądy, mnie samej trudno było odnaleźć się w tej perspektywie. Wolę książki bez zabarwień religijnych lub (w sumie to zdecydowanie !) wolę katolickich autorów!Zabrakło mi przede wszystkim odniesienia do Sakramentu Małżeństwa, jego mocy i znaczenia w codziennym budowaniu relacji. Dla mnie to fundament, do którego warto wracać również wtedy, kiedy w związku pojawiają się trudności. To oczywiście moje osobiste spojrzenie, ale właśnie z tego powodu nie udało mi się przeczytać książki w całości.. Mam więc mieszane uczucia. Z jednej strony widzę w tej książce wiele wartościowych treści, które pomagają uporządkować wiedzę o tym, co składa się na dojrzałą miłość i harmonijny związek, a z drugiej strony nie ze wszystkim, co proponuje autor się zgadzam! Jeśli szukacie książki, która skłoni Was do przyjrzenia się własnej relacji z różnych stron, zada kilka niewygodnych pytań i pomoże zauważyć mechanizmy, którym na co dzień być może nie poświęcacie uwagi, możecie po nią sięgnąć. Nie jest to jednak dla mnie bestseller, który koniecznie musi znaleźć się w Waszej biblioteczce. Raczej propozycja, z której warto wybrać dla siebie to, co rzeczywiście może pomóc lepiej kochać i budować relację.

📚 „Dziewczyna zza ściany” - Camille Gale Są takie książki, które przyciągają uwagę już samym opisem, a mroczny klimat i tajemnice sprawiają, że od razu chce się poznać całą historię. 🖤 „Dziewczyna zza ściany” to propozycja dla osób, które lubią dark romance z domieszką thrillera, niebezpiecznymi sytuacjami i bohaterami skrywającymi bolesną przeszłość. Główna bohaterka, Hope, wraca późnym wieczorem do pracy, żeby odzyskać telefon. Nie spodziewa się jednak, że stanie się świadkiem morderstwa, a jej życie w jednej chwili zmieni się nie do poznania. Knox zabiera ją do odizolowanego domu położonego nad jeziorem, z dala od ludzi. Od tego momentu zaczyna się historia pełna niepewności, napięcia i trudnych emocji. Najbardziej intryguje mnie sam pomysł na tę opowieść. Z jednej strony mamy strach i poczucie zagrożenia, a z drugiej próbę dotarcia do człowieka, który wydaje się zamknięty w swoim własnym świecie. Relacja Hope i Knoxa nie jest prosta ani oczywista, a ich przeszłość ma ogromne znaczenie dla tego, jak rozwijają się wydarzenia. Lubię, kiedy bohaterowie nie są jednowymiarowi i stopniowo odkrywamy kolejne kawałki ich historii. Dużym plusem jest również mroczna atmosfera, która dobrze pasuje do fabuły. To nie jest słodki romans, w którym wszystko układa się bez większych komplikacji. Tutaj pojawiają się trudne wybory, tajemnice i sytuacje, które potrafią zaskoczyć. Nie brakuje też namiętności i bardziej pikantnych scen, dlatego książka zdecydowanie jest skierowana do dorosłych czytelników. 🔥 „Dziewczyna zza ściany” może przypaść do gustu osobom, które szukają czegoś intensywnego, nieco niepokojącego i pełnego emocji. To historia, w której granica między fascynacją a niebezpieczeństwem jest bardzo cienka, a przeszłość potrafi mocno wpłynąć na teraźniejszość. Podsumowując, to tytuł, po który warto sięgnąć, jeśli lubicie dark romance z thrillerowym klimatem i bohaterami, których nie da się łatwo zaszufladkować. 🖤📖

Czy zwierzęta w ogóle rozumieją śmierć? Jak to wygląda? Pytania, o których w zasadzie nigdy nie myślałam, ale są niesamowicie ciekawym zagadnieniem. Śmierć okazuje się być dla człowieka czymś zupełnie innym niż dla zwierząt. Ludzie przywiązują do niej bardzo dużą wagę. Opłakują zmarłych, przychodzą na groby i nadal wspominają. Okazuje się, że dla zwierząt nie ma to aż tak wielkiego znaczenia. Traktują to one raczej jako kolej rzeczy, którą niezbyt rozumieją, ale nie wszystkie. Książka podobała mi się ze względu na ilustracje, które zamieściła autorka. Susana Monsó porusza bardzo ciekawy temat, który wcale nie jest taki oczywisty. Przytacza wiele gatunków zwierząt i podaje dokładne przykłady zachowań jakie się wydarzyły. Dobrze było poznać ten temat od strony badaczy, bo został przedstawiony ze strony naukowej, a nie tylko przypuszczeń. Co mi się jednak nie podobało to ciągłe powtarzanie tego samego. Książka mogłaby być o wiele krótsza, bo autorka wiele razy powtarza te same frazy i objaśnia kilka razy te same rzeczy, co jest po prostu niepotrzebne i nuży czytelnika. Sama książka to nie lektura na jeden wieczór, a raczej dłuższa przeprawa przez filozoficzne myśli i naukowe stwierdzenia. Szczególnie wyodrębnione są postacie matek, które straciły dziecko, bo to one w świecie zwierząt w jakiś sposób opłakują stratę. Jest to ciekawy temat, bo właśnie w ten sposób bardzo przypominają ludzi. Jednak nie można tutaj przypisywać ludzkich cech. Jest to pozycja, w której zdecydowanie widać ilość spędzonego czasu nad szukaniem informacji i doedukowywania się w temacie. Końcowo, przypisy są naprawdę pokaźne. Książka napisana jest naukowo, ale jednocześnie przystępna dla każdego szarego człowieka, który chciałaby się dowiedzieć jak zwierzęta odbierają śmierć. Temat jest bardzo złożony i w zasadzie książka nie daje jasnej odpowiedzi jak zwierzęta przeżywają i rozumieją śmierć. Są wytłumaczone kwestie, które są znane dla badaczy, ale wiele z nich nadal jest ciężko zrozumieć. Tak naprawdę nigdy możemy się nie dowiedzieć co wtedy myślą, bo niestety nam nie powiedzą. Zostaje jedynie obserwacja.

Uwielbiam świąteczne książki i potrafię czytać je przez cały rok, chociaż muszę przyznać, że najlepiej smakują mi od października. Dziś zabieram Was do Kringle w Kolorado, gdzie Boże Narodzenie trwa okrągły rok. Już sam pomysł na takie miejsce brzmi jak coś stworzonego dla mnie, ale muszę Was odpowiednio przygotować. Ta książka jest wypełniona tak świetnym humorem, że nie raz śmiałam się do łez. Serio, dawno nie miałam aż takiej frajdy podczas czytania. Poznajcie Storee, naszą główną bohaterkę, która zdecydowanie nie należy do fanek zimy ani wszystkiego, co jest z nią związane. Szczególnie nie przepada za zimnem, a jednak los rzuca ją do Kringle, gdzie razem z siostrą ma zająć się ciotką. Możecie sobie wyobrazić, jak bardzo jest zachwycona perspektywą życia w miejscu, w którym świąteczna atmosfera trwa przez cały rok. Storee od razu zdobyła moją sympatię. Jest wygadana, ma swoje zdanie i potrafi mówić naprawdę dużo. A ja, cóż, również do milczących nie należę, więc poczułam z nią więź niemal od pierwszych stron. Czytając jej teksty, nie raz miałam wrażenie, że sama mogłabym coś takiego powiedzieć. Na jej drodze staje Cole, który dla odmiany nie przepada za gadaniem i śmiało mógłby walczyć o tytuł największego gbura roku. Już samo zestawienie tych dwojga zapowiada niezłą zabawę. Kiedy dodatkowo zaczynają ze sobą rywalizować w konkursie, robi się naprawdę ciekawie. Ich wzajemne docinki, złośliwości i próby przechytrzenia przeciwnika dostarczyły mi mnóstwa rozrywki. Storee i Cole razem? Petarda. Po prostu ich pokochałam. Nie wiem, jak Meghan Quinn to robi, ale stworzyła duet, który świetnie się uzupełnia, a jednocześnie potrafi doprowadzić człowieka do łez ze śmiechu. Ich charaktery mocno się różnią, co widać praktycznie na każdym kroku. Nic nie zostało tutaj na siłę wygładzone. Ona jest wygadana i pełna energii, on zamknięty w sobie i mrukliwy. Właśnie dlatego ich relacja wypada tak naturalnie. A kiedy do tego wszystkiego dochodzi udawany związek, możecie już szykować się na niezłe zamieszanie. Uwielbiam ten motyw, a tutaj autorka naprawdę potrafiła go wykorzystać. Było zabawnie, uroczo i momentami tak gorąco, że robiło się naprawdę ciekawie. Chemia między głównymi bohaterami dosłownie iskrzy, a ich wspólne sceny sprawiały, że nie miałam ochoty odkładać książki. Nie dajcie się jednak zwieść lekkiemu klimatowi i całej tej świątecznej otoczce. Meghan Quinn nie skupia się wyłącznie na humorze i romantycznych przepychankach. W tej historii pojawiają się również trudniejsze tematy, między innymi żałoba i próba poradzenia sobie ze stratą bliskiej osoby. Autorka pokazuje, jak strach przed kolejnym cierpieniem potrafi sprawić, że człowiek sam narzuca sobie dystans i nie pozwala innym zbliżyć się do siebie. Czasem łatwiej jest udawać, że niczego nam nie brakuje, niż zaryzykować i ponownie otworzyć serce. Bardzo podobało mi się, że te trudniejsze wątki nie zostały potraktowane po macoszemu. Nadają bohaterom głębi i sprawiają, że przestają być jedynie zabawnymi postaciami z komedii romantycznej. Za ich zachowaniem kryją się emocje, doświadczenia i lęki, które potrafią mocno wpłynąć na relacje z innymi. Dzięki temu historia ma w sobie coś więcej niż tylko świąteczną atmosferę i miłosne przepychanki. Sam klimat Kringle to dla mnie kolejny ogromny plus. Boże Narodzenie dosłownie wylewa się z tej książki, ale w najlepszy możliwy sposób. Uwierzcie mi, przez całą lekturę słyszałam w głowie tę piosenkę z reklamy Coca Coli i świąteczne dzwoneczki. Miałam ochotę otulić się kocem, zrobić sobie coś ciepłego do picia i od razu włączyć świąteczne lampki. Meghan Quinn świetnie oddała atmosferę miasteczka, w którym magia świąt jest obecna na każdym kroku. Na uwagę zasługuje również styl autorki. Opisy są plastyczne, ale nieprzesadzone, a dialogi brzmią naturalnie i świetnie oddają charaktery postaci. Akcja jest dynamiczna, jednak nie czułam się przytłoczona nadmiarem wydarzeń. Przez tę historię po prostu się płynie, a kolejne sceny sprawiają, że chce się czytać dalej. Do tego dochodzą bohaterowie, którzy mają swoje wady, problemy i dobrze zarysowaną osobowość. Oczywiście nie można pominąć samego pomysłu na fabułę. Świąteczne miasteczko, konkurs, rywalizacja, przeciwieństwa, które zaczynają coś do siebie czuć, a do tego udawany związek. Brzmi znajomo? Pewnie, że tak. Meghan Quinn sięga po znane motywy, ale podaje je w taki sposób, że nie miałam poczucia, że czytam po raz kolejny dokładnie tę samą historię. Całość ma swój charakter, a humor i emocjonalne wątki sprawiają, że książka wyróżnia się na tle wielu innych romansów. Duży plus należy się również za wydanie. Książka prezentuje się naprawdę pięknie, a znajdujące się w niej ilustracje są miłym dodatkiem i jeszcze bardziej podkręcają przyjemność z lektury. Lubię, kiedy widać, że zadbano nie tylko o samą historię, ale również o jej oprawę. Warto też pamiętać, że jest to książka dla czytelniczek pełnoletnich. Sceny spicy są naprawdę gorące, a autorka nie ucieka od odważniejszych momentów. Co ważne, dobrze wpisują się one w relację bohaterów i nie sprawiają wrażenia dodanych wyłącznie po to, żeby podkręcić temperaturę. Szczególnie doceniam sposób, w jaki Meghan Quinn wykorzystała motyw przeciwieństw, które się przyciągają. Storee i Cole naprawdę różnią się od siebie charakterami, a ich osobowości nie zmieniają się nagle tylko dlatego, że zaczynają coś do siebie czuć. Nadal mają swoje przyzwyczajenia, wady i sposoby reagowania, co sprawia, że ich relacja wypada wiarygodnie. Mogłam obserwować, jak stopniowo się do siebie zbliżają, jednocześnie pozostając sobą. Świąteczna wojna serc okazała się dla mnie cudownie zabawną, ciepłą i pełną emocji historią, która idealnie połączyła wszystko, co lubię w świątecznych romansach. Dostałam mnóstwo humoru, świetną chemię między bohaterami, urocze miasteczko, rywalizację, udawany związek i sceny, przy których robiło się naprawdę gorąco. Jednocześnie autorka nie zapomniała o trudniejszych emocjach i pokazała, że za uśmiechem czasem kryje się ból, z którym nie tak łatwo sobie poradzić. Storee i Cole skradli moje serce, a ich wspólne sceny dostarczyły mi mnóstwa radości. Bawiłam się świetnie, nie nudziłam się ani przez chwilę i z przyjemnością wróciłabym do Kringle, nawet w środku lata. Jeśli szukacie świątecznej książki, która rozbawi Was do łez, rozgrzeje serce i podniesie temperaturę, zdecydowanie polecam Wam tę historię. Dla mnie to jedna z tych książek, przy których można się pośmiać, wzruszyć i na moment zapomnieć o całym świecie. Meghan Quinn udowodniła, że nawet dobrze znane schematy mogą dać mnóstwo radości, jeśli zostaną podane w odpowiedni sposób.

„Krwawе igrzyska” to jedna z tych książek, na które czekałam z ogromną niecierpliwością! Po zakończeniu pierwszego tomu nie mogłam doczekać się powrotu do tych bohaterów, ale nie spodziewałam się, że ta kontynuacja aż tak mnie pochłonie. A jednak! Nie raz bałam się o to, jak potoczą się ich losy, a w niektórych momentach emocje były tak duże, że musiałam na chwilę odłożyć książkę. Sadie totalnie skradła moje serce! Uwielbiam jej charakter, cięty język i to, że nawet w najtrudniejszych chwilach potrafi pokazać pazur. Jej relacje z innymi bohaterami dostarczyły mi mnóstwa emocji. Bardzo podoba mi się styl Jasmine Mas. Autorka świetnie buduje napięcie, a sekrety, zdrady i nieprzewidywalne zwroty akcji sprawiły, że nie chciałam odkładać tej książki. Ten tom podobał mi się jeszcze bardziej niż poprzedni. Przepadłam dla tej serii i już nie mogę doczekać się kolejnej części!