Recenzje

Książka Weroniki Krzempek „Dziewczyna Caleba” porusza takie tematy jak strata bliskiej osoby i próba poukładania sobie życia po tragedii. Fabuła koncentruje się na relacji Brooke z Calebem, a decydującym punktem jest tragiczny wypadek, w wyniku którego Caleb traci życie. To zdarzenie miało dodać książce głębi oraz wielkich emocji, jednak sposób, w jaki jest ukazane, momentami wydaje się zbyt płytki. Uczucia głównej postaci nie zawsze są pokazywane w przekonywujący sposób, przez co ciężko w pełni ją zrozumieć. Dodatkowo, historia często jest łatwa do przewidzenia, a niektóre wątki, zwłaszcza te dotyczące innych postaci, takich jak Colton, nie są dostatecznie rozwinięte. Interakcje pomiędzy bohaterami czasami wydają się sztuczne lub zbyt przesadzone. Styl pisania autorki jest prosty i przystępny, co może być atutem, jednak brakuje mu głębi oraz wyrazistego klimatu. Książkę pochłania się w mgnieniu oka, lecz nie zapada ona w pamięć na dłużej.

W pewnym momencie mojego życia romanse sportowe, a szczególnie te hokejowe, były w ścisłej czołówce moich ulubionych gatunków. Z biegiem czasu ich miejsce zajęły jednak inne historie. Mimo to wciąż lubię do nich wracać, dlatego z dużym zainteresowaniem sięgnęłam po ten tytuł. Podczas potężnej burzy samochód Winnie zsunął się do rowu. Dziewczyna, szukając pomocy, trafia do odizolowanego domu, w którym spotyka bardzo przystojnych hokeistów z drużyny Vancouver Agitators. Nie mając innego wyjścia, zostaje u nich na noc. Szybko zaczyna ulegać urokowi Pacey’a, który od samego początku czuje, że jest w niej coś wyjątkowego. Dostrzega w niej coś, czego nie widzi w innych kobietach. Jednak między tą dwójką rodzą się również tajemnice, które mogą zagrozić rozwijającemu się uczuciu. Sięgnęłam po tę książkę z ogromnym entuzjazmem, jednak otrzymałam historię nieco inną, niż się spodziewałam. Niespodziewane warunki pogodowe zmuszają Winnie do spędzenia czasu w domku nieznajomych hokeistów. Jeden z nich ma wrażenie, że spotkał ją już wcześniej, ale nie potrafi przypomnieć sobie, skąd może ją znać. Relacja między Winnie i Pacey’em rozwija się bardzo szybko, a przyciąganie między nimi jest niezwykle silne. Spędzają ze sobą każdą wolną chwilę, poznając się i odkrywając swoje historie. Czują się w swoim towarzystwie bardzo komfortowo i ich znajomość z przyjacielskiej bardzo szybko przeradza się w coś głębszego. W tej książce każdy drobny gest zbliżający bohaterów do siebie sprawia czytelnikowi ogromną radość. Choć książka zapowiadana jest jako romans hokejowy, samego hokeja jest w niej niewiele. Bohaterowie przebywają na wakacjach i starają się odpocząć oraz odciąć od codziennych obowiązków. Jedynym elementem sportowym są ich rozmowy i fakt, że wszyscy są zawodowymi hokeistami. Autorka porusza również wątki z przeszłości bohaterów, które nie były dla nich łatwe i pozostawiły w ich życiu trwały ślad. To doświadczenia, które wciąż wpływają na ich teraźniejszość. Styl autorki jest bardzo lekki i przyjemny, dzięki czemu książkę czyta się szybko i z dużym zaangażowaniem. To była naprawdę dobra historia z fabułą, z jaką wcześniej się nie spotkałam. Już teraz nie mogę doczekać się kolejnej części tej serii, ponieważ sam pomysł na nią bardzo mnie zaintrygował. Jeśli sięgniecie po tę książkę, spróbujcie nie traktować jej jak typowego romansu hokejowego, lecz raczej jako lekką powieść obyczajową. Wtedy istnieje duża szansa, że ta historia skradnie Wasze serce.

Od tego autora wiele osób zaczęło swoją przygodę z pracą z podświadomością i manifestacjami (w tym ja). Z racji tego, że trochę w temacie już siedzę, to nie było tutaj dla mnie nowych informacji, ale dobre utwardzenie starych i usystematyzowanie wiedzy. To jedna z tych pozycji, które niekoniecznie uczą czegoś zupełnie nowego (chociaż mogą) , ale świetnie utwierdzają w przekonaniach i przypominają, jak ważne jest nasze nastawienie i sposób myślenia. Dużym plusem jest to, że znajdziemy tu naprawdę sporo gotowych afirmacji i to na bardzo różne obszary życia: od zdrowia, relacji i sukcesu, aż po bogactwo, spokój czy rozwój osobisty. Jeśli ktoś nie wie, jak zacząć, to książka praktycznie prowadzi za rękę. Poza afirmacjami pojawiają się też konkretne techniki pracy z podświadomością, takie jak wizualizacja, medytacja, czy różne metody utrwalania nowych przekonań. Dzięki temu to nie jest tylko teoria, ale też coś, co można realnie wdrożyć. Warto też zwrócić uwagę na liczne historie innych ludzi, które pokazują zastosowanie tych zasad w praktyce - dla jednych będą motywujące, dla innych bardziej „do przemyślenia”, ale na pewno dodają książce charakteru. Podsumowując - jeśli dopiero zaczynasz, to będzie to bardzo wartościowa i uporządkowana baza wiedzy. Jeśli już znasz temat, potraktuj ją jako przypomnienie i inspirację do dalszej pracy nad sobą 🙇 

🤠 TRENING UCZUĆ - PAISLEY HOPE Ranczo, konie, gbur z emocjonalnym bagażem i bohaterka, która nie zamierza się nikomu podporządkowywać. Do tego chemia, która z czasem zaczyna iskrzyć coraz mocniej… i robi się naprawdę gorąco. 📚O CO CHODZI Ivy przyjeżdża na ranczo Srebrzyste Sosny, żeby zacząć wszystko od nowa i robić to, co kocha najbardziej - trenować konie. Jej nowym szefem jest Wade - mruk, który zdecydowanie nie wpuszcza ludzi do swojego świata. Wspólna praca, napięcie i emocje, których oboje próbują nie zauważać… wiadomo, dokąd to prowadzi. 🤠BOHATEROWIE & RELACJE Wade - facet po rozwodzie i rodzinnych dramach. Jest mrukliwy, uparty i ma emocjonalny zasięg łyżeczki do herbaty. I wtedy wjeżdża ona: Ivy - uparta, silna i zdecydowanie nie z tych, które potulnie wykonują polecenia. On chce świętego spokoju, ona chce mu udowodnić, że nie pozjadał wszystkich rozumów. Ich relacja to klasyczne grumpy x sunshine. Między nimi jest wyraźna chemia, które naprawdę robi robotę, choć sama dynamika relacji bywa chwilami dość schematyczna. To jednak jeden z tych przypadków, gdzie schemat działa - bo emocje i przyciąganie między bohaterami są na tyle wyczuwalne, że łatwo się w to wkręcić. 🐎KLIMAT & EMOCJE Historia ma tempo romantycznego serialu: trochę dramy, trochę czułości, trochę momentów „powiedz to w końcu na głos”. Kiedy napięcie w końcu eksploduje... robi się naprawdę gorąco! Sceny spice są tak obrazowe, że gwarantują soczysty rumieniec. Od połowy książki autorka już się nie oszczędza - jest ich sporo i są bardzo dosadne. Mała rada: nie czytajcie jej w autobusie, chyba że w środku lata - wtedy zawsze możecie zrzucić wypieki na niedziałającą klimatyzację. 😅 🎯DLA KOGO Jeśli lubicie kowbojskie romanse w stylu Elsie Silver - z ranczem, napięciem między bohaterami i sporą dawką pikanterii - to jest zdecydowanie książka dla Was. 🏆WERDYKT Lekki, wciągający romans z kowbojskim klimatem i sporą dawką spice. Idealny, kiedy macie ochotę na historię z napięciem, emocjami i bohaterami, którzy długo udają, że absolutnie nic między nimi nie ma.

🖤🧩 RECENZJA 🧩🖤 Cześć, kochani dziś przychodzę do was z drugim tomem z cyklu „tylko moja”, a jest nią „Victor” autorstwa Aleksandry Możejko, która wciąga w emocjonalny wir namiętności i niebezpieczeństwa. W tym tomie autorka ponownie udowadnia, że potrafi tworzyć napiętą atmosferę, która nie pozwala na chwilę wytchnienia. Główna bohaterka, Julia, to postać, która przeszła bardzo dużo w swoim życiu. Jej przeszłość, pełna bólu i traumy, sprawia, że od razu współczuje jej losowi. Autorka świetnie oddaje jej wewnętrzne zmagania i walkę o przetrwanie w świecie, który zdaje się być dla niej niebezpieczny. Jej relacja z Victorem staje się kluczowym elementem fabuły, a ich życie jest pełne napięcia i niepewności. Postać Julii bardzo byłam ciekawa i z każdym kolejnym rozdziałem podobała mi się jej osoba. Strata bliskiej osoby to, z czym musiała, się zmierzyć było to okropne i bolesne przeżycie dla niej. Czy pomimo cierpienia Julia stanie na nogi i zacznie żyć na nowo? Czy będzie umieć zapomnieć o miłości, którą utraciła na zawsze? Czy stanie się zgubą dla Victora? Jak Julia poradzi sobie z demonami, z przeszłości? W obecności Victora Jula zaczyna czuć się bezpieczna i ważna. Dzięki niemu wróciła ponownie do swojej pasji do malarstwa, które kiedyś kochała. Jednak nie wszystko jest takie piękne i idealne, na jakie wygląda. Przychodzi moment, że wszystko ponownie w życiu Julii wywraca się do góry nogami i traci sens. Czy dziewczyna będzie w niebezpieczeństwie? Czy zaufa Victorowi ponownie? Czy będzie w końcu szczęśliwa? Czy pokocha Victora mimo wszystko? Tego się dowiecie, czytając. Victor Mikhailov, z kolei, to typowy bohater o mrocznej naturze. Jego bezwzględność kontrastuje z wrażliwością Julii. To mężczyzna, który przez większość życia budował mur wokół siebie, a zderzenie z Julią sprawia, że zaczyna dostrzegać świat na nowo. Ich dynamika jest fascynująca i pełna zaskakujących zwrotów akcji. Jula szybko staje się światłem w jego mroku i kobietą, dla której zrobi, wiele nawet zabije, czy spali świat, w którym się otacza, aby tylko ona była bezpieczna i została przy nim już na zawsze. Odkąd ją spotkał, na swojej drodze już nie wyobraża sobie życia bez tej kobiety, która zawróciła mu w głowie. Czy Victor zburzy mur wokół siebie? Czy Jula to ta idealna kobieta? Czy poświęci wszystko dla kobiety, która rozświetliła jego mroczne życie? Osoba Victora to typowa postać rycerza, który ratuje swoją księżniczkę. Aleksandra Możejko umiejętnie łączy wątki romantyczne z elementami dramatu, co sprawia, że książka jest nie tylko historią miłosną, ale także opowieścią o walce z przeznaczeniem. Styl autorki bardzo lubię, jest płynny i lekki, a dialogi naturalne, co ułatwia zanurzenie się w fabułę. Uwielbiałam, kiedy autorka mnie zaskakuje, a tutaj dokonała tego kilkukrotnie. Z wielką ciekawością śledziłam losy Julii i Victora, a chemia, która była między nimi była wyczuwalna już od pierwszego ich spotkania. „Victor. Tylko moja” to książka dla tych, którzy lubią emocjonalne opowieści z nutą niebezpieczeństwa. Książka skłania do refleksji nad miłością i zaufaniem. Aleksandra Możejko po raz kolejny dostarczyła mi mocnych wrażeń. Polecam przeczytać. ❤️ ⭐ 9/10