Recenzje

Czy w Waszych przedszkolach potrzebna jest/była jakaś specjalna wyprawka? Jesteśmy już blisko końca pierwszej połowy wakacji. Czas mija nieubłaganie i zbliża się wrzesień, a wraz z nim wiele dzieci pierwszy raz pójdzie do szkoły lub przedszkola. My szykujemy się na tą drugą opcję, więc książka "Titek poznaje przedszkole" autorstwa @ulamlod idealnie pasuje do literatury, którą teraz często czytamy. Titek po raz pierwszy idzie do przedszkola. To wielki dzień, do którego trzeba się dobrze przygotować - kapcie, szczoteczka do zębów, pastę, kubek, ubranie na zmianę, no i ulubione autko - niczego nie może przecież zabraknąć. Wyjście z domu i droga do placówki przebiega sprawnie i w bardzo wesołych humorach. Rozstanie z mamą nie było już jednak tak miłe... Titek był smutny i nie chciał puścić mamy. Na szczęście dzięki rozmowie z nią, nie przedłużanym pożegnaniu i asyście pewnego rudzielca Titek trafia do sali gdzie czekają już inne dzieci. Mały stworek może się w końcu zapoznać ze wszystkimi atrakcjami przedszkola w tym także z placem zabaw i obiadem! Czy Titkowi spodoba się w przedszkolu? Czy na pewno może liczyć na panią Wikę? I czy mama nie spóźni się odebrać go po obiedzie? Nasze pierwsze spotkanie z Titkiem i jego bliskimi uważam za bardzo udane! Teraz już rozumiem skąd tyle pozytywnych opinii o nim i z całym przekonaniem możemy do nich dołączyć. Bardzo lubię takie bliskościowe podejście pokazane w książkach dla dzieci. Zarówno rodzice jak i pani Wika są cierpliwi, delikatni i ewidentnie są przy dziecku towarzysząc jego emocjom. Niestety minusem są dla mnie same postaci. Mój L. preferuje jednak prawdziwe dzieci w książkach i dopytywał czemu Titek nie jest chłopcem, albo czemu w przedszkolu jest taki duży pająk. Gdy wyjaśniłam mu, że to tylko książeczka i czasem w bajkach są różne postacie niekoniecznie tylko ludzkie, to poprosił o ponowne czytanie.

Czy można nauczyć się większego spokoju? Nie takiego, który polega na tłumieniu emocji czy wypieraniu, udawaniu, że wszystko jest w porządku.. ale takiego, który pomaga mądrzej przeżywać codzienność. Przyznam, że słowo stoicyzm przez długi czas kojarzyło mi się z chłodnym dystansem i niewzruszonością. Może dlatego z jednej strony byłam bardzo ciekawa tej książki, a z innej trochę omijałam ją.. Jednak ta książka pokazała mi zupełnie inną perspektywę.. To nie tylko lektura do przeczytania, lecz też zeszyt ćwiczeń, który pomaga lepiej zrozumieć własne myśli, emocje i zachowania. Treści zawarte w tej pozycji mają charakter edukacyjno-rozwojowy, a ćwiczenia opierają się nie tylko na praktyce stoickiej, ale również czerpią z terapii poznawczo-behawioralnej, metapoznawczej oraz terapii opartej na współczuciu. Bardzo podoba mi się to, że autorki niemal od pierwszych stron zachęcają nas do zatrzymania się i prawdziwego, wnikliwego spojrzenia na siebie. Tutaj przyglądamy się relacji z samym sobą i z innymi, podejściu do czasu, obowiązków i codziennych wyborów. I wracamy do prostego, ale niezwykle ważnego pytania: dlaczego? Co kieruje moimi decyzjami i zachowaniami? Jaka jest moja motywacja w tym czy innym aspekcie? Szczególnie zatrzymał mnie rozdział „Zależne - niezależne. Co na to stoicy?”. W bardzo jasny sposób pokazuje, na co naprawdę mamy wpływ, a na co nie. Dla mnie to było bardzo pomocne, gdyż niejednokrotnie „dźwigam” za dużo..To z pozoru proste rozróżnienie potrafi przynieść ogromną ulgę i pomóc odzyskać wewnętrzny spokój.. Równie ciekawy okazał się rozdział o myślach i przekonaniach, który pokazuje, jak mocno powiązane są nasze myśli, emocje, reakcje organizmu i zachowania. Natomiast rozdział poświęcony trosce o siebie przypomina, że w świecie pełnym pośpiechu mądre dbanie o siebie nie jest egoizmem, ale czymś naprawdę potrzebnym. Bo z pustego i Salomon nie naleje.. Na końcu są rozdziały o kontroli i wartościach. I właśnie tutaj, czytając i reflektując nad kontrolą i wartościami jeszcze wyraźniej widać, jak bardzo wszystkie poruszane wcześniej tematy łączą się ze sobą w jedną sensowną całość! To nie jest książka do szybkiego przeczytania. To książka, z którą warto usiąść spokojnie, robić notatki i wracać do poszczególnych ćwiczeń. Ona nie daje gotowych odpowiedzi, ale daje narzędzia, które pomagają wprowadzać realne zmiany w sposobie myślenia, budować wewnętrzny spokój i zdrowy dystans do codziennych wyzwań.. Jeśli lubicie książki, które nie tylko poszerzają wiedzę, ale przede wszystkim zapraszają do świadomej pracy nad sobą to ta lektura będzie zdecydowanie pożyteczna i przydatna.

Czy wy też nie możecie uwierzyć, jak te Wasze dzieci szybko rosną? U nas starszak zaraz zacznie uczęszczać do przedszkola, a młodszy syn rozszerzać swoją monotonną, mleczną dietę. Przecież dopiero leżałam na porodówce. My naszą adaptację przedszkolną zaczynamy, czytając wspólnie lekturę „Titek poznaje przedszkole”. Syn już poznał wcześniej tego bohatera, więc bardzo się ucieszył, że będzie mógł się z nim znów utożsamiać. Tak jak i on niedługo spakuje swój plecak, wkładając do niego kapcie na rzepy, szczoteczkę, pastę i kubek. Podobnie jak Titek zdarzy mu się włożyć buty na złe nogi i będzie często przemierzał drogę do placówki pieszo. Pozna też nową salę, panią oraz innych przedszkolaków. Książka ukazuje również emocje, jakie mogą towarzyszyć dziecku podczas tego wydarzenia i pomaga mu je nazwać i oswoić. W utrzymaniu koncentracji podczas słuchania opowiadania pomagają pytania angażujące młodego czytelnika. Nie zabrakło też poradnika dla rodziców, który zawiera wskazówki dotyczące wspierania swojego dziecka w adaptacji przedszkolnej. 

Połowa wakacji zbliża się wielkimi krokami, a zanim się obejrzymy, będzie wrzesień. Dla wielu dzieci będzie to początek przedszkolnej przygody ❤ Dlatego uważam, że nie warto czekać z rozmowami o przedszkolu do ostatnich dni wakacji. Dużo łatwiej jest oswoić dziecko z tym, co je czeka, małymi krokami. Właśnie dlatego lubię sięgać po takie książki dla dzieci. Pamiętacie Titka? Młodszego kuzyna Pinka, który idzie do przedszkola. Jest ciekawy tego, co go czeka, ćwiczy samodzielność i z uśmiechem rusza do nowego miejsca. Ale pojawiają się też trudniejsze emocje. Tęsknota, niepewność i chwila zwątpienia. Na szczęście szybko okazuje się, że są dzieci, które chcą się z nim bawić, a pani Wiki zawsze służy pomocą. Bardzo podoba mi się to, że ta historia nie pokazuje przedszkola jako miejsca idealnego. Pokazuje za to, że nowe sytuacje mogą budzić różne emocje i że to zupełnie normalne. Na końcu książki znajdziecie też kilka wskazówek dla rodziców, jak wspierać dziecko podczas adaptacji. To miły dodatek, który pokazuje, że ta książka jest nie tylko dla dzieci, ale również dla nas. Ja sama pamiętam, jak bardzo takie historie pomagały moim dzieciom przed pójściem do przedszkola. Czasami jedna przeczytana wieczorem książka potrafi rozpocząć rozmowę, której wcześniej po prostu nie było 🥹

To ciepła i mądra książka, która pomaga oswoić dzieci z pierwszym dniem w przedszkolu. Pokazuje, że ekscytacja i trudne emocje mogą iść ze sobą w parze, a wsparcie rodzica ma ogromne znaczenie. Dużym plusem są aktywizujące zadania oraz praktyczne wskazówki dla dorosłych na końcu książki. To wartościowa lektura dla rodzin przygotowujących się do przedszkolnej adaptacji. Polecam!