Recenzje

ADHD jest super! To książka napisana przez osobę która mierzy się z tym na codzień. To powieść dzięki której można się dużo dużo nauczyć, zaakceptować swoje ADHD. Nauczyć się jak pracować ze swoimi ADHD. To poradnik, który jest pisany na własnych doświadczeniach. Książka ma 288 stron, ma w środku zdjęcia oraz obrazki. Penn dzieli sie osobistymi doświadczeniami związanymi z ADHD. Osobiście mi ta książka pomogła zaakceptować moje wady i skupić się na pozytywach ADHD . Czytało mi się ja przyjmnie, autor piszę prostym style przez co czyta sie ta pozycję szybko. 4/5⭐️

Książka o Ariana Grande przedstawia jej życie jako historię pełną sukcesów, zmian, trudnych momentów i spełniania kolejnych marzeń. To opowieść pokazująca zarówno świat koncertów, tras i wielkiej kariery muzycznej, jak i problemy, które pojawiają się wraz ze sławą i ciągłym życiem pod obserwacją mediów oraz fanów. Śledzimy rozwój jej kariery w czasie największej popularności, od tras koncertowych i występów telewizyjnych po nagrywanie kolejnych albumów i budowanie własnego wizerunku jako jednej z największych gwiazd popu. W książce pojawia się wiele momentów związanych z tworzeniem muzyki, przygotowaniami do koncertów czy pracą nad albumami takimi jak Dangerous Woman, Sweetener, Thank U, Next czy Eternal Sunshine. Pokazane jest też, jak bardzo Ariana była zaangażowana w swoją twórczość i jak stopniowo zaczęła tworzyć bardziej osobiste utwory inspirowane własnymi doświadczeniami. Dużą część historii zajmuje również życie poza sceną. Widzimy presję mediów, ocenianie jej wyglądu, związków i zachowania oraz ciągłe zainteresowanie jej życiem prywatnym. Książka pokazuje, że mimo ogromnego sukcesu Ariana często zmagała się z lękiem, stresem i poczuciem zagubienia. Pojawia się też temat jej problemów psychicznych oraz wpływu sławy na codzienne życie. Najważniejszym i najbardziej poruszającym momentem książki jest tragedia po zamachu w Manchester Arena w 2017 roku. To wydarzenie całkowicie zmienia jej życie i staje się jednym z głównych punktów całej historii. Widzimy szok, strach i poczucie bezradności po koncercie, a później próbę poradzenia sobie z traumą i ogromnym bólem. Książka pokazuje również organizację koncertu One Love Manchester oraz jej powrót na scenę mimo lęku i wyczerpania psychicznego. Dalsze rozdziały skupiają się na odbudowywaniu siebie po tragedii. Ariana wraca do muzyki i tworzy utwory inspirowane swoimi emocjami oraz doświadczeniami. W książce pojawiają się kulisy powstawania piosenek takich jak No Tears Left to Cry, Breathin’ czy God is a Woman. Obserwujemy też, jak muzyka staje się dla niej sposobem na radzenie sobie z trudnymi emocjami i próbą odnalezienia nadziei po ciężkim okresie. Nie brakuje również wątków związanych z jej życiem prywatnym, relacji, miłości, rozstań i prób znalezienia równowagi między karierą a normalnym życiem. Pokazany jest okres pandemii, lockdownu oraz jej związek z Daltonem Gomezem. Książka opisuje też spełnienie jednego z największych marzeń Ariany, czyli zdobycie roli Glindy w filmowej adaptacji Wicked. Widać, jak ważny był dla niej ten projekt i ile pracy włożyła w przygotowanie się do tej roli. Cała historia jest napisana prostym i lekkim stylem, dzięki czemu książkę czyta się szybko. Momentami bardziej przypomina opowieść niż typową biografię. Niektóre trudniejsze tematy są przedstawione dosyć powierzchownie i w bardzo pozytywnym świetle, ale mimo tego książka potrafi zainteresować i dobrze pokazuje najważniejsze momenty z życia Ariany. To historia o dorastaniu w świetle reflektorów, presji sławy, traumie, muzyce i próbie odnalezienia siebie mimo wszystkiego. Pokazuje zarówno wielkie sukcesy, jak i trudniejsze momenty, które miały ogromny wpływ na jej życie i twórczość.

Książka swoją prostotą i autentycznością przyciąga do siebie. Autorka porusza bardzo ważny temat w zakresie zdrowia psychicznego. Dokładnie tłumaczy czym jest bliskość ze sobą jak i w relacji z innymi. Nie możemy o niej zapomnieć, gdyż bliskość jest naszym fundamentem. Szczególnie ważne jest przyjrzenie się lękowi, który się pojawia. Podkreśla również, że potrzeba bliskości jest uniwersalna nie zapominając o tym, że jest dla każdego a nie dla nielicznych. Dzięki tej książce możemy lepiej poznać siebie w różnych obszarach naszego życia. Jako ludzie potrzebujemy kontaktu i nie możemy sobie go ograniczać. Ważnym aspektem, jest to że bliskości można się nauczyć! Dużo można z niej wynieść na przyszłość (do czego zachęcam)! Zdecydowanie ja polecam 🙌🏼

Muszę przyznać, że naprawdę uwielbiam tę serię 😭✨ Monika ma niesamowity talent do tworzenia historii, które nie tylko wciągają, ale przede wszystkim zostają w głowie i emocjonalnie rozwalają człowieka. Hmm… ale może teraz trochę o książce?🤔 Trzeci tom Serii Pozorów nie jest już o historii Grace i Damiena, a tym raz poznajemy nowych bohaterów, inne perspektywy, relacje i kompletnie nową historię, która już od samego początku ma w sobie dużo emocji. W centrum tej części znajdują się Josephine i James — dwójka ludzi pochodzących z całkowicie różnych światów A jacy są bohaterowie? 🥀 𝓙𝓸𝓼𝓮𝓹𝓱𝓲𝓷𝓮
To bohaterka, która naprawdę dużo przeszła 😭🥀 Cały czas walczy — o rodzinę, o przetrwanie i o to, żeby całkowicie się nie rozsypać. Przytłoczona długami, stratą domu i ogromną odpowiedzialnością za swoich bliskich, podejmuje decyzje, które momentami aż bolą 💔 I właśnie dlatego tak łatwo było mi ją zrozumieć. Josephine nie jest silna w ten „idealny”, książkowy sposób ✨ Jest silna jak ktoś, kto każdego dnia zmusza się, żeby po prostu wstać i iść dalej mimo zmęczenia, bólu i chaosu, który nosi w sobie. Nieidealna. Zagubiona. Przytłoczona życiem… a jednocześnie niesamowicie prawdziwa i autentyczna. 🤍 𝓙𝓪𝓶𝓮𝓼
Oj… James to zdecydowanie typ bohatera, który skrywa więcej, niż pokazuje 😮💨
Momentami wydawał się chłodny i zdystansowany, ale dało się wyczuć, że pod tym wszystkim kryje się dużo emocji i wewnętrznego chaosu. Ale im lepiej go poznajemy, tym bardziej widać, że pod tą opanowaną maską kryje się ktoś dużo bardziej skomplikowany. I serio… momentami był takim gentlemanem, że moje serce totalnie miękło. Ten sposób, w jaki troszczył się o Josephine, jak zwracał uwagę na najmniejsze szczegóły i próbował dawać jej poczucie bezpieczeństwa… ahhh 😩✨ To nie jest bohater idealny — ma swoje błędy, momentami bywa zagubiony i nie zawsze potrafi poradzić sobie z własnymi emocjami. Ich historia zaczyna się od układu, który z początku wydaje się jedynie sposobem na rozwiązanie problemów 💭
Ale im dalej w tę relację, tym bardziej wszystko zaczyna się komplikować, bo między nimi pojawia się napięcie, emocje i coś, czego żadne z nich chyba nie planowało… Ale muszę być szczera… mimo że historia Josephine i Jamesa naprawdę mnie wciągnęła, to nadal trochę bardziej kocham Grace i Damiena 🤍 Uwielbiam książki Moniki za to, że nigdy nie dają łatwych odpowiedzi. To nie jest zwykły romans - to surowa lekcja przetrwania w świecie pełnym wewnętrznego chaosu i straty. 🖤 Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi ubrać najtrudniejsze emocje w słowa, które zostają pod skórą jeszcze długo po przewróceniu ostatniej strony. Podsumowując: Emocje i prawda, która boli i pozory, które tylko pogłębiają otaczający bohaterów chaos. Ta książka to totalny must-read. Na kiedy kolejny tom? Na wczoraj, inaczej nie ręczę za siebie! 🖤

Wiara w jutro, nadzieja, radość, przyjaźń, utrata, rodzicielstwo, cierpienie. Spotykanie ludzi - nieprzypadkowo, miłość, pory roku. Czas, komplementy, piękno, marnowanie czasu, marzenia.„Dzika nadzieja” to zbiór uzdrawiających słów, dla wszystkich, którzy potrzebują wzmocnienia wiary w to, że jeszcze nadejdzie lepszy czas.