Recenzje

Z czym kojarzy Ci się Korea? Presją szczupłej sylwetki? Pracoholizmem? Samotnością? Technologią? K-popem? A może jeszcze z czymś innym? „Korea Południowa. Kraj bez teraźniejszości”, to reportaż autorstwa Filipa Daneckiego oraz Jeong-In Choi. Para ta jest związana nie tylko zawodowo, ale i prywatnie. Autorzy, choć mieszkają w Polsce, regularnie wizytują w Korei - Filip ma tam wyjazdy służbowe, a Jeong-In odwiedza bliskich. Dzięki nim możemy spojrzeć na ten kraj z dwóch różnych perspektyw. Jak podkreślają, ze względu na jego dynamiczny rozwój, książka zawiera obraz Korei z połowy 2026 roku. Za kilka lat może być on zupełnie inny... "... Korea bowiem pokonała drogę od uprawy roli do produkcji nowoczesnych technologii w ciągu zaledwie jednego pokolenia". Jednych ten kraj fascynuje, innych zdumiewa lub przeraża. Niewątpliwie życie w nim jest całkiem odmienne od polskich realiów. Autorzy objaśniają m.in.: - czym jest zjawisko "gęsich ojców", - na czym polega rządowa randka, - jakie wydarzenie odbywa się corocznie w trzeci czwartek listopada, - dlaczego uczniowie zdający egzaminy dostają rolki papieru toaletowego - czym był "incydent z orzeszkami", - dlaczego w złym tonie jest dawanie napiwków, - jaka jest idea oglądania transmisji podczas których obca osoba pochłania ogromne ilości jedzenia, - skąd wzięła się popularność symulatorów gry w golfa i w jakim sporcie Koreańczycy nie mają sobie równych. Ukazują też ogromny problem demograficzny tego kraju. Koreańczycy nie mają czasu na tworzenie relacji. Technologia też nie jest dla nich pod tym kątem przychylna - kiosk zastępuje kasjera, ekran kelnera, a aplikacja rozmowę. Rząd oferuje nawet bonusy finansowe dla osób decydujących się na małżeństwo, czy posiadanie dzieci. Budownictwo z wykorzystaniem cienkich ścianek działowych również jest bardzo kłopotliwe dla mieszkańców Korei. Spokój i prywatnośNie będę się już więcej rozpisywać. Ta książka to po prostu prawdziwa skarbnica wiedzy i ciekawostek związanych z Koreą Południową.

Kolejne piękne wydanie w moich łapkach! "ᴠᴀʟʟᴀɴᴅ. ᴘʀᴢᴇᴋʟęᴛᴀ ᴋʀᴇᴡ" to całkiem ciekawy debiut od Natalii Muniowskiej. Debiut, który ma trochę minusów (a która książka ich nie ma?), ale pomimo to czyta się go DOBRZE. Sekrety, intrygi, dworska etykieta i aranżowane małżeństwo dla sojuszu... Czy coś w takim zestawieniu może pójść nie tak? Zdecydowanie tak! Największą wadą #vallandprzekletakrew jest kreacja postaci samej głównej bohaterki... Nie polubiłam się z Leanne, jej zachowanie absolutnie nieadekwatne do hierarchii, w jakiej się znajduje. Jedno mówi, drugie robi, a trzeci zarzuca wszystkim wokół. 🫣 Wątek romantyczny dziwny... Coś jest, później tego nie ma tylko po to, żeby na koniec zwalić z nóg. Zakończenie otwarte... Czyżby szykowała się kontynuacja? „𝐖𝐢𝐞𝐝𝐳𝐚 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐣𝐚𝐤 𝐦𝐢𝐞𝐜𝐳. 𝐃𝐨𝐩ó𝐤𝐢 𝐧𝐢𝐞 𝐧𝐚𝐮𝐜𝐳𝐲𝐬𝐳 𝐬𝐢ę 𝐣𝐞𝐣 𝐮ż𝐲𝐰𝐚ć, 𝐧𝐢𝐞 𝐰𝐲𝐜𝐡𝐨𝐝ź 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐝 𝐬𝐳𝐞𝐫𝐞𝐠, 𝐛𝐨 𝐦𝐨ż𝐞𝐬𝐳 𝐬𝐢ę 𝐬𝐤𝐚𝐥𝐞𝐜𝐳𝐲ć”. Wątek LGBT poprowadzony dobrze! Przyczepić muszę się jednak do więzów rodzinnych, jakie zostały tu dodane... Szkoda, bo to mi zgrzytało. Styl pisania Muniowskiej miły dla oka, a ilość zwrotów akcji, jaki nam zaserwowała... Powalająca!

" Ja już chyba nie umiem bez ciebie oddychać. " Kojarzycie te momenty w komediach romantycznych, gdy ona wpada mu w ramiona, ich spojrzenia sie spotykają, a cały świat zamiera? To właśnie tak jest w tej książce i jako zagorzała romantyczka, już na samym początku tej historii piszczałam jak szalona. Kocham czytać o miłości, a szczególnie takiej, która dodaje odwagi, uskrzydla, sprawia, że stajemy się lepsi i pomaga nam zrozumieć siebie. Tutaj to dostałam z nawiązką. Kenneth. Kapitan drużyny hokejowej, który nie za dobrze radzi sobie z agresją. Mężczyzna, który wychowywał się bez ojca, znający tylko treningi, presję i ciężar bycia rozpoznawalnym. Dostaje ultimatum - musi znaleźć sobie dziewczynę i pokazać światu, że potrafi się ustatkować. Charlotte. Cudowna, dobra dusza. Kobieta pragnie być fizjoterapeutką sportowców, ma plany i marzenia. Do czasu, gdy na parkingu wpada w ramiona nieznajomego...a potem zostaje jego udawaną dziewczyną. Jedna chwilą potrafi zmienić całe nasze życie. Właściwa osoba. Ciepło jej ciała. Przeszywające spojrzenie. I poczucie, że nie istnieje już nic poza Wami. To kojące poczucie przynależności. Takie prawdziwe i do bólu autentyczne. I chociaż się nie znacie wiecie, że oto znaleźliście swoją bratnią duszę. To miał być związek na niby. To miał być prosty układ. Ale uczucia tak nie działają, prawda? Oboje zostali zdradzeni przez poprzednich partnerów i wykazywali się dużą ostrożnością. Ale serce nie sługa, a ich zaczęły bić w jednym rytmie. Kenneth i Charlotte okazali się nie dość, że uroczy, to idealnie dopasowani. Każda ich scena została przesycona miłością, czułością, potrzebą drugiego człowieka. Chłonęłam ich cudowne reakcje na siebie nawzajem. Skradzione pocałunki. Ukradkowe spojrzenia. Zwierzenia w środku nocy. Para głównych bohaterów szybko zorientowała się, że to przestało być tylko udawanie. I chociaż bardzo bali się tego uczucia, postanowili zaryzykować. Bo po raz pierwszy czuli się przy kimś tak dobrze. Charlotte nie widziała w nim gwiazdy, tylko człowieka. Łagodziła jego nerwowość i impulsywność, Kenneth dzięki niej stawał się lepszym człowiekiem. Jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki sprawiała, że czuł spokój i lekkość na duszy. Mężczyzna okazał się być troskliwy, opiekuńczy i niezwykle uczuciowy, ale potrzeba było kogoś, kto zaakceptuje go takiego, jakim jest. Czuł się niewystarczający, a ona sprawiła, że zaczął patrzeć na siebie inaczej. Pod maską nieustępliwego gracza odkryła mężczyznę, który ma wady, ale w głębi duszy często czuje się samotny. I przyjęła go takim. Kobieta zaś za sprawą Kennetha zaczęła wybierać siebie. Walczyć o marzenia. Podejmować ryzyko. Chociaż często bała się rozgłosu i komentarzy od opinii publicznej, przechodzili przez to ramię w ramię. Razem stawiali czoła światu, który plotkował i spekulował. Ich wzajemne wsparcie okazało się nieocenione, a ja rozpływałam się nad tym wspaniałym związkiem, gdzie dwoje ludzi znalazło w sobie swój dom. I nie wiem jak Wy, ale ja uwielbiam te wyniosłem momenty kiedy kapitan drużyny robi coś na oczach wszystkich (w tym przypadku całego świata), żeby udowodnić swojej wybrance, jaka jest dla niego ważna, a tutaj mamy takie chwile i serducho skakało mi pod sufit z czystej radości. Kenneth i Charlotte pokazują, że jeśli trzyma się za rękę ukochaną osobę, to nic nie jest straszne, a każde kłody rzucane pod nogi, można kopnąć i iść dalej. Dali sobie nawzajem bezpieczeństwo oraz spokój ducha, a ja uśmiechałam się wiedząc, że będzie dobrze. A, i dla tych, których denerwują sceny łóżkowe - tutaj są subtelnie zarysowane, większość jest pozostawione wyobraźni czytelnika, a ta lekkość i delikatność pióra autorki sprawia, że książkę czyta się niezwykle przyjemnie. Na szczególną uwagę zasługuje tutaj również drużyna hokejowa i ich zażyłość. Czułam tę rodzinną atmosferę, trener okazał się genialnym mężczyzną tatuśkującym wszystkim zawodnikom, a oni sami trzymali się jakby byli braćmi, stając po jednej stronie i broniąc reszty. To rzadko spotykane, żeby taka lojalność miała miejsce, a tutaj możemy być tego świadkami i naprawdę zżyłam się z bohaterami. Wielki plus za świetnie napisane sceny rozgrywek, które wręcz pożerałam z kartek i tylko czekałam na kolejny mecz! Książka "Betweenove and ice" kończy się pięknie, a ja wzruszyłam się na ostatnim rozdziale. Nie mogłabym życzyć sobie lepszego zwieńczenia tej historii. To pozycja pokazująca, jak ważne jest mieć osobę, która nas widzi i kiedy my sami nie dajemy już rady, powie nam, że warto odpocząć. Mówiąca o tym, że mając wartościową osobę u swojego boku, mamy już cały świat. Ucząca nas, jak zbawienny wpływ ma na nas miłość i że nigdy nie jest za późno na zmianę oraz naprawienie swoich błędów. I w końcu, to lektura o walce, zarówno o siebie, jak i o marzenia, a także przyszłość. Polecam.

Lubicie dark romanse? Layla Harrison to piękna i inteligentna młoda kobieta. Studiuje medycynę i odbywa staż jako chirurg plastyczny. Marzy aby pomagać ludziom zmagającym się że swoimi niedoskonałościami. Rodzice wychowali ją na odważną I pewną siebie kobietę. Dobrze zdaję sobie sprawę kim jest jej ojciec. Layla nie ma szczęścia w miłości, cały czas trafia na nieodpowiednich mężczyzn. Po szczerej rozmowie z przyjaciółką wpadają na genialny pomysł, wyzywające ubrania zamienia na skromne sukienki. Chcę poznać jakiegoś inteligentnego mężczyznę. Plan działa. Kobieta poznaje w kawiarni mężczyznę, który bardzo różni się od dotychczasowych partnerów Layli. Benjamin bardzo intryguje kobietę. Choć czasem wydaje się jakby strywał jakiś sekret. Jak potoczą się losy bohaterów? Czy Benjamin rzeczywiście jest tym za kogo się podaje ? Tego dowiecie się sięgając po książkę, którą gorąco polecam. Co to była za historia! Autorka stworzyła bardzo wciągającą opowieść o dwojgu ludziach, którzy niby spotkali się przypadkiem, lecz to wcale nie był przypadek. Mężczyzna wszystko zaplanował. A kobieta uwierzyła w jego czułe słówka. Dała się zmanipulować i po pewnym czasie wylądowała w obcym kraju jako więzień. Bezduszny, wyprany z uczuć mężczyzna pragnął zemsty na rodzinie Layli i dlatego wywiózł ją do Rosji. Asher, bo tak naprawdę miał na imię mężczyzna z czasem zaczął się wachać i odwlekał zemstę. Kobieta od samego początku go fascynowała, miał mętlik w głowie. Poddał się urokowi Layli. A jak to się zakończyło? Tego oczywiście wam nie zdradzę. Musicie sami się przekonać sięgając po najnowszą książkę Diany. W książkę nie zabrakło tajemnic, które w końcu wychodzą na jaw. Było wciągająca, było ciekawie, było niebezpiecznie. Zdecydowanie polecam

„Nie daj się, Pinku! Książka o hejcie i o tym, jak dbać o siebie, gdy ktoś nas rani, dla dzieci i dla rodziców trochę też” Książkę tę wydało wydawnictwo Sensus. Urszula Młodnicka - psycholożka dziecięca, pisarka, autorka Agnieszka Waligóra - ilustratorka, krytyczka, tłumaczka, filozofka Książka ta jest kolejną część przygód Pinku, tym razem mierzy się on z hejtem. Znajduje się w niej 16 historii przedstawionych w formie dialogu, po których odnajdziemy praktyczne ćwiczenia. Zadania te pomogą dzieciom jak i nam samym poradzić sobie z trudnymi chwilami. „Nie daj się, Pinku! Książka o hejcie i o tym, jak dbać o siebie, gdy ktoś nas rani, dla dzieci i dla rodziców trochę też” przypomina o tym, że każdy człowiek jest wartościowy ma prawo do szacunku i zasługuje na pomoc. Pokazuje również, jak ważna jest mówienie o przemocy i szukanie wsparcia gdy ktoś nas rani. Uważam, że jest to niezwykle ważna, obowiązkowa książka dla rodziców, specjalistów, placówek oświatowych! Bardzo się cieszę, że powstała!