Recenzje

Beach break. Słońce i morze przez cały rok Autor Anna Konecka Ręka w górę kto chciałby być teraz na pięknej plaży i błogo się relaksować. Beach break. Słońce i morze przez cały rok to inspirujący przewodnik dla wszystkich, którzy marzą o idealnym pobycie nad wodą niezależnie od pory roku. Z książki dowiesz się między innymi, gdzie: 🏝️znaleźć rajskie plaże z dala od tłumów 🏝️złapać najlepsze fale i wiatr do sportów wodnych 🏝️odpocząć w słońcu nawet poza sezonem 🏝️połączyć relaks z aktywnym wypoczynkiem nad wodą To propozycja zarówno dla tych, którzy chcą po prostu poleżeć na plaży i posłuchać szumu fal, jak i dla tych, którzy wolą wskoczyć do wody i poczuć prawdziwą energię oceanu. Dzięki tej książce możemy się dowiedzieć gdzie warto się wybrać w daną porę roku by spędzić czas tak jak lubimy najbardziej. Znajdziesz w niej wiele potrzebnych informacji, takich jak : Gdzie szukać tanich lodów? Jakie aplikacje warto mieć na telefonie, aby znaleźć transport, dobre jedzenie a także dogadać się z miejscowymi. Na co uważać w danym kraju. Przewodnik pozwala perfekcyjnie zaplanować wyjazd bez zbednej utraty czasu. Polecam przeczytać tą książkę zanim zaplanujesz wakacje na kolejny rok.

Korea Południowa od wielu lat rozbudza wyobraźnię ludzi na całym świecie. Stała się destynacją, o której marzą miliony. I na ten moment nie ma żadnych znaków, które wskazywałyby na jakiekolwiek zmiany. A co na to sama zainteresowana? Jak Korea prezentuje się dzisiaj? Czy to „dzisiaj” w ogóle istnieje? Nie będę ukrywała, że skusiłam się na ten tytuł, bo zwyczajnie dałam się wciągnąć w to koreańskie szaleństwo i pochłaniam wszystko, co wpadnie mi w ręce i przybliża mi ten konkretny zakątek świata. Publikacja Filipa Daneckiego i Jeong-in Choi jawiła mi się jako książka, która może zdradzić coś, czego próżno szukać na wielu stronach reklamujących Koreę Południową jako azjatycki raj. I absolutnie się nie pomyliłam. Korea Południowa. Kraj bez teraźniejszości to zdecydowanie nie jest książka na jeden wieczór. Nawet nie na dwa. I nie chodzi o to, że treść jest nudna czy nużąca. W odkrywaniu zakamarków i tajemnic tego kraju bardziej przeszkadza mniejsza niż zazwyczaj czcionka. Oczy niestety, chociaż złaknione wiedzy, nie dają rady. Ale może to nawet lepiej? Bo można sobie tę podróż po Krainie Spokojnego Poranka wydzielać i delektować się słowem pisanym oraz informacjami, którymi dzielą się autorzy. A jest tutaj naprawdę ogrom informacji. I to ubranych w słowa tak, że trudno oderwać się od lektury, nim nie skończy się chociaż jednego rozdziału traktującego o wybranym przez autorów zagadnieniu. Filip Danecki i Jeong-in Choi przybliżają czytelnikom mentalność Koreańczyków i to, jak przeszłość wpłynęła na kształt obecnego społeczeństwa. Pozwalają zajrzeć za woal, jakim okryta jest prawdziwa Korea, ta, która stanowi codzienność jej obywateli. Historia Korei Południowej jest szalenie ciekawa. Naznaczona wyrzeczeniami i ciężką pracą. Bólem, niepewnością i strachem o lepsze jutro. I choć Koreańczycy w kilka dekad zmienili oblicze zrujnowanego kraju w jedną z najprężniej rozwijających się gospodarek, nie zapomnieli o tym, co ich ukształtowało. W społeczeństwie wybrzmiewają echa przeszłości, które nieustannie mieszają się z postępem technologicznym i wpływami z Zachodu, co czyni Koreę Południową interesującą, budzącą podziw, a jednocześnie nie zawsze łatwą do zrozumienia. Co jednak ważniejsze i co zdecydowanie do mnie przemówiło, to fakt, iż Filip Danecki i Jeong-in Choi pokazują tę mniej barwną i błyszczącą stronę tego kraju, ale robią to w sposób neutralny. Dają bowiem przestrzeń czytelnikowi na wyrobienie sobie zdania w oparciu o fakty i informacje zamieszczone w tej publikacji. Nie opowiadają się po którejś ze stron. Po prostu pokazują, jak to wygląda i skąd się to wzięło, niekiedy wtrącając porównania do Polski, by lepiej zobrazować omawiane zagadnienie. Z racji tego, że jestem ogromną fanką folkloru i ezoteryki, najciekawsze były dla mnie informacje związane z wpływem szamanizmu, konfucjanizmu, buddyzmu, a nawet chrześcijaństwa na obecny obraz koreańskiego społeczeństwa oraz na to, jak przeszłość kształtowała kolejne pokolenia i jak wpływa na wybory współczesnych Koreańczyków. Korea Południowa. Kraj bez teraźniejszości to interesująca publikacja pokazująca Koreę Południową od strony, której wielu nie zna, czerpiąc wiedzę z internetu, K-popu i K-dram, które zawładnęły światem, w tym sercami i umysłami Polaków. Filip Danecki i Jeong-in Choi przybliżają czytelnikom ten kraj, pokazując, że za tym marketingiem i blichtrem stoją zwykli ludzie, którzy próbują odnaleźć się w teraźniejszości łączącej przeszłość i nieustający pęd ku przyszłości. To idealna publikacja dla lubujących się w literaturze podróżniczej, która pokazuje realia w miejsce barwnych zdjęć wprost z folderów biur podróży. Polecam.

Są książki, które czytasz. Są też takie, które czytają Ciebie. Wyciągają na wierzch emocje, których wcale nie planowałaś dzisiaj czuć. Wkurzają Cię. Rozczulają. Doprowadzają do przewracania oczami, zaciskania szczęki i zadawania sobie pytania: „Naprawdę?! Serio teraz?!” A potem przychodzi ten moment, kiedy orientujesz się, że jesteś już za daleko, żeby się wycofać. „I Will Wait For You” Moniki Kondas zdecydowanie należy do tej drugiej kategorii. Bo ta historia zaczyna się niewinnie. Jest dziewczyna, która ma wszystko, co teoretycznie powinno dawać szczęście. Rodzinę, która zrobiłaby dla niej absolutnie wszystko. Bezpieczeństwo. Opiekę. Ludzi, którzy chcą uchronić ją przed całym złem tego świata. Tylko że czasami… nawet najcieplejsza klatka nadal pozostaje klatką. Angelina dorastała otoczona miłością, ale wraz z dorastaniem zaczęła coraz wyraźniej rozumieć, że miłość może mieć różne oblicza. Czasami jest ramieniem, na którym możesz się oprzeć. Czasami jest tarczą. A czasami staje się murem, którego nie możesz przekroczyć bez czyjegoś pozwolenia. I właśnie wtedy pojawia się ktoś, kto kompletnie nie pasuje do jej uporządkowanego świata. Xavier. Mężczyzna, który nie pojawia się w jej życiu przypadkiem. Ma własny plan. Własne rachunki do wyrównania. Własną przeszłość, której nie da się po prostu zamknąć w szufladzie i zapomnieć. Problem polega na tym, że zemsta jest bardzo prosta, dopóki człowiek nie zacznie czuć. A uczucia mają tę wyjątkowo irytującą właściwość, że kompletnie nie przejmują się naszymi planami. I właśnie to podobało mi się tutaj najbardziej. Nie dostajemy kolejnej historii, w której wszystko jest czarne albo białe. Nie ma prostego podziału na dobrych i złych. Są ludzie, którzy kochają za mocno. Ludzie, którzy boją się stracić. Ludzie, którzy próbują naprawić stare krzywdy, niszcząc przy tym coś nowego. I jest Angelina, która zaczyna rozumieć, że jeśli całe życie ktoś podejmuje decyzje za Ciebie w imię miłości, pewnego dnia możesz zapragnąć podjąć choć jedną decyzję samodzielnie. Nawet jeśli będzie cholernie ryzykowna. Zwłaszcza jeśli będzie cholernie ryzykowna. Monika Kondas bardzo dobrze wykorzystuje rodzinne zależności. Tutaj rodzina nie jest jedynie tłem dla romansu. Jest jednym z najważniejszych elementów całej historii. To właśnie więzi, lojalność, poczucie obowiązku i stare konflikty napędzają bohaterów. I czasami miałam ochotę potrząsnąć nimi wszystkimi. Czasami chciałam wejść do książki i powiedzieć: „Usiądźcie. Porozmawiajcie. Powiedzcie sobie prawdę. To naprawdę nie może być takie trudne!” Oczywiście było. Bo gdyby było łatwo, nie dostalibyśmy historii, która potrafi tak mocno namieszać w głowie. Największą siłą tej książki jest dla mnie właśnie emocjonalne napięcie. Nie chodzi wyłącznie o to, co wydarzy się pomiędzy Angeliną i Xavierem. Chodzi o wszystko, co znajduje się pomiędzy nimi: niedopowiedzenia, sekrety, lojalność wobec bliskich, poczucie winy, strach przed prawdą i świadomość, że niektórych decyzji nie da się cofnąć. Bo można zakochać się w człowieku. Można mu zaufać. Można pozwolić mu podejść tak blisko, że zaczynamy czuć się przy nim bezpiecznie. A potem dowiedzieć się czegoś, co sprawia, że nagle zastanawiamy się, czy to wszystko od początku było prawdą. I właśnie wtedy ta historia zaczyna naprawdę boleć. „I Will Wait For You” jest też opowieścią o zemście, ale nie takiej, która pozostaje jedynie efektownym dodatkiem do romansu. Zemsta ma tutaj konsekwencje. Ma swoją cenę. Ma twarze konkretnych ludzi i zostawia po sobie ślady. Bo kiedy przez lata karmisz się gniewem, bardzo łatwo zapomnieć, po co właściwie chciało się dokonać zemsty. A jeszcze łatwiej pomylić sprawiedliwość z pragnieniem zniszczenia kogoś, kto stał się symbolem własnego bólu. I wtedy wystarczy jedna osoba. Jedno spojrzenie. Jedna noc. Jedno uczucie, którego absolutnie nie powinno być. I cały misternie ułożony plan zaczyna się sypać. Czy Xavier potrafi odłożyć przeszłość, kiedy jego serce wybiera przyszłość? Czy Angelina zdoła zawalczyć o własne życie, nie raniąc przy tym ludzi, którzy całe życie próbowali ją chronić? I przede wszystkim… ile prawdy może znieść miłość, zanim przestanie być miłością, a stanie się kolejną raną? Nie odpowiem. Bo po pierwsze - nie zamierzam odbierać Wam przyjemności z odkrywania tej historii. A po drugie - niektóre rzeczy zdecydowanie lepiej odkryć samemu. Monika Kondas stworzyła historię, w której miłość nie jest nagrodą za dobre zachowanie. Jest ryzykiem. Tutaj trzeba coś stracić, żeby coś zrozumieć. Trzeba się sparzyć, żeby wiedzieć, czego naprawdę chcemy. Trzeba czasami przestać pozwalać innym decydować za nas, nawet jeśli robią to z miłości. I chyba właśnie dlatego ta historia zostaje w głowie trochę dłużej. Bo pod całą warstwą romansu, namiętności, rodzinnych konfliktów i tajemnic kryje się coś znacznie bardziej ludzkiego: pragnienie, żeby w końcu móc żyć po swojemu. Nawet jeśli ten własny wybór okaże się najgorszym z możliwych. „I Will Wait For You” to historia o miłości, która przyszła zdecydowanie nie w porę. O zemście, która miała być końcem, a stała się początkiem. O rodzinie, która chce chronić, czasem zapominając, że ochronić kogoś nie oznacza zamknąć go pod kluczem. I o tym, że czasami człowiek czeka całe życie na właściwą osobę… a kiedy w końcu ją znajduje, okazuje się, że musi najpierw stoczyć wojnę z całym światem. A najtrudniejsza wojna? Ta, którą toczymy sami ze sobą. Po tej książce jedno wiem na pewno: nie każda miłość przychodzi po cichu. Nie każda prawda przychodzi na czas. I nie każda zemsta kończy się tak, jak ją zaplanowano. Czasami wystarczy jedno serce, żeby rozsypać cały plan. A potem pozostaje już tylko pytanie… czy warto było czekać?

Są takie kalendarze, które pomagają tylko sprawdzić, jaki mamy dzień. I są też takie, które sprawiają, że zaczynamy zastanawiać się, co właściwie chcemy z tym dniem zrobić. Kalendarz Create Yourself 2027 Mateusza Grzesiaka to połączenie planera, rozwoju osobistego i codziennej dawki refleksji. Każdy miesiąc skupia się na innym obszarze życia - od planowania, przez finanse i relacje, aż po duchowość czy uczenie się. Do tego mamy cytaty, wiedzę i ćwiczenia, które można naprawdę przełożyć na codzienne życie. Podoba mi się przede wszystkim to, że nie jest to kolejny kalendarz, który po kilku tygodniach ląduje w szufladzie. Zachęca do zatrzymania się, uporządkowania myśli i świadomego przyjrzenia się swoim celom. 464 strony, twarda oprawa i cały rok pracy nad sobą, brzmi jak coś więcej niż zwykły kalendarz. 📖✨ Jeśli lubicie planować, ale jednocześnie chcecie, żeby planowanie prowadziło do czegoś więcej, Create Yourself 2027 może Was zainteresować.

Recenzja: Już od pierwszych stron pokazuje ją jako sposób patrzenia na człowieka, naturę i codzienne życie przez pryzmat harmonii, równowagi i wzajemnych zależności. Szczególnie zaciekawiło mnie odejście od prostego podziału na „zdrowie” i „chorobę”. Ajurweda przedstawiona jest tutaj jako spojrzenie na życie w ciągłym procesie, w którym znaczenie mają nie tylko ciało, ale również umysł, doświadczenia, emocje i sposób, w jaki odbieramy świat. . W książce pojawiają się też pojęcia takie jak dosze, guny, smaki, elementy czy ajurwedyjskie podejście do odżywiania. Autor/Autorka zapowiada ich wyjaśnienie bez sprowadzania ich wyłącznie do sztywnych etykiet, raczej jako wskazówki pomagające lepiej rozumieć siebie. Super, że autor rozwija też temat tradycyjnej diagnostyki ajurwedyjskiej i nie rzuca nas od razu na głęboką wodę. Zamiast suchego testu dostajemy fajne wyjaśnienie starożytnych metod: od zwykłej obserwacji ciała (darshana), przez dotyk i uproszczone badanie tętna (sparshana), aż po wywiad o naszym śnie i nawykach (prashna). Dzięki temu cały ten kwestionariusz ma sens i czuć, że stoi za nim konkretna, solidna wiedza. Kolejny plus za to, że autor rozwija temat suplementacji dla konkretnych typów konstytucyjnych, opisując na przykładzie doszy Kapha preparaty o działaniu rozgrzewającym i podkręcającym metabolizm. Zamiast ogólników dostajemy konkretną i świetnie wyjaśnioną listę klasyków ajurwedy, wśród których znajdziemy ostry miks imbiru i pieprzu Trikatu idealny na pobudzenie ognia trawiennego, oczyszczającą z toksyn żywicę Guggul oraz słynną Triphalę wraz z jej składnikiem Bibhitaki, która świetnie radzi sobie z ociężałością i leniwym trawieniem.