Recenzje

"Zdjęcia z północy Europy zapierają dech w piersiach, ale jestem pewien, że za 30 lat będzie tam można zrobić takie same fotografie. Za to Azja Centralna nie będzie już taka sama. I nie chodzi o to, że cywilizacja zaasfaltuje wspaniałe szutrówki, bo wiem, że nie zdoła przekształcić całych gór. Zmienią się jednak mieszkający w nich ludzie, a to oni, jeszcze bardziej niż rzucająca na kolana natura, sprawiają, że właśnie ta część Niebieskiej Planety jest dla mnie najpiękniejsza."

Krzysztof Samborski - dziennikarz i podróżnik w "Zjadłem Marco Polo" zabiera nas w podróż po Azji Centralnej, którą obdarzył miłością wielką i wierną. Co roku przemierza tysiące kilometrów po drogach sobie już bardzo dobrze znanych oraz zapuszczając się w zupełnie nowe dla siebie rewiry tej części świata.

Co jest w tym krajobrazie, tych ludziach, pustce, przestrzeni, że Kirgistan, Tadżykistan, Afganistan, czy Chiny każdego roku przyzywają go niezmiennie tą samą melodią? I co to za melodia?

Na pewno nie jest to "syreni śpiew" na bezkresach wodzący na pokuszenie i ciągnący ku zgubie, chociaż i prawdziwe tragedie w tej historii są. To raczej jakieś nieznane i uzależniające drganie niewidzialnych strun powodujące, że kilometry znikające pod kołami motocykla prowadzą Autora niezmiennie ku prawdziwemu szczęściu i spełnieniu.

"Świat można odkrywać na wiele sposobów. Ale by zacząć to robić, trzeba być go ciekawym. To ciekawość wygania człowieka z domu, sprzed telewizora, sadza na rower, motocykl, za kierownicę samochodu i każe patrzyć i odkrywać. Ciekawość tkwi w każdym, ale często jest stłamszona przez codzienne obowiązki.(...) Napisałem tę książkę, aby obudzić Waszą ciekawość świata. I by wytłumaczyć się przed bliskimi ze swojej."

Kapłan Diabła. Opowieści o nadziei, kłamstwie, nauce i miłości Richarda Dawkinsa (Helion) to spore wyzwanie, które jednak z pewnością warto podjąć. W książce zebrano najważniejsze eseje jednego z najciekawszych współczesnych intelektualistów, m.in. na temat pseudonauki, determinizmu, memetyki, religii i terroryzmu i wielu innych, a także hołdy i... mowy pogrzebowe.

Ekaterina Walter, specjalistka od mediów społecznościowych, koncentruje się na Marku Zuckerbergu i Facebooku, „najpotężniejszym mechanizmie dystrybucyjnym, który stworzono w ciągu życia jednego pokolenia". Nie ma w tych słowach przesady. W końcu jedna siódma ludności świata korzysta z tego portalu. W książce „Myśl jak Zuch" Walter mówi o pięciu prostych wartościach - sekretach mających „moc zmiany świata", obecnych w każdym udanym start-upie i organizacji. A są nimi: pasja, cel, ludzie, produkt oraz partnerzy. Wszystkie te wartości, zdaniem autorki, uosabia Mark Zuckerberg. To one pozwoliły mu zbudować prawdziwe imperium. Pomijając fakt, że książka razi miejscami nadmierną apoteozą „Zucka" i oczywistymi poradami przedstawianymi jako prawdy objawione, warto po nią sięgnąć. Zawiera bowiem historię Facebooka i wiele interesujących studiów przypadków. A poza tym może dać przedsiębiorcom potężną dawkę motywacji.

Właśnie rozpoczął się nowy 2014 rok... Postanowienia noworoczne zapełniły zapewne wiele kalendarzy. "Schudnę 10kg", "zacznę się zdrowo odżywiać", "zacznę ćwiczyć na siłowni", "będę więcej czasu spędzać z rodziną, mniej przed komputerem", "zacznę biegać", "rzucę palenie"... i wiele wiele innych postanowień zrodziło się w naszych głowach. A ile z nich zostanie spełnionych?

Po tygodniu męczarni nad dietą, w głowie pojawi się myśl "Zjem czekoladę... Tylko dziś... Przecież jedna mi nie zaszkodzi!"... Po kilku dniach rzucania palenia kupisz jednak kolejną paczkę, z przyzwyczajenia, a potem będziesz wmawiać sobie "Tylko skończę tę paczkę i rzucam!"... Siłownie również zaledwie przez pierwszy tydzień nowego roku przeżywają prawdziwe oblężenie. Potem liczba użytkowników powoli spada, spada i spada... aż zostają tylko stali bywalcy. Dlaczego tak się dzieje? Ponieważ wytrwać mogą tylko najsilniejsi. Ci którzy podjęli świadomą decyzję, wyznaczyli konkretny cel i potrafią utrzymać samodyscyplinę. Oni zwyciężą! Reszta znajdzie sobie tysiące wymówek i zrezygnuje, gdyż będzie ich to kosztowało za dużo wysiłku.

Nie jest żadną tajemnicą, że większość ludzi ma problem, aby utrzymać samodyscyplinę. W związku z tym wszelkie postanowienia szybko idą w zapomnienie, zaledwie po kilku dniach prób. Dlaczego tak się dzieje? Ponieważ człowiek lubi wygodę i bardzo ciężko wyjść mu, ze wspomnianej przez autora, strefy komfortu! A jak sama nazwa wskazuje w strefie komfortu jest niezmiernie wygodnie... Nie ma zmian, nie ma nowości :) Jest za to ciepłe mieszkanie, kanapa, telewizor.. Po co więc z własnej nieprzymuszonej woli pozbywać się tej wygody i męczyć się dwie godziny na siłowni?! Czy warto?! - "Czy ja naprawdę, aż tak bardzo potrzebuję schudnąć te 5 kg?! Skoro nie mieszczę się w spodnie to kupię drugie... proste!" :)

Jedni więc zaczynają działać jednak szybko rezygnują i wracają do starego trybu życia. I jest jeszcze druga grupa osób, które chciałyby coś zmienić w swoim życiu, ale nigdy nie jest odpowiednia pora, aby zacząć coś robić w tym kierunku! Obiecują więc sobie, że KIEDYŚ zaczną! Kiedyś, bo teraz nie jest odpowiednia pora... Czemu? A to różnie! "Bo nie mam czasu!", "Bo szef wymaga ode mnie więcej pracy", "Bo Zenek wyjeżdża", "Bo na dworze jest zimno", "Bo nie mam pieniędzy"... Ilu ludzi tyle wymówek! Jedno jest pewne, ani jedna grupa osób, ani druga w ten sposób nigdy do niczego nie dojdzie! I nigdy nie osiągnie wyznaczonych celów!

"Samodyscyplina to zdolność do robienia tego,
co trzeba, kiedy trzeba i bez względu na to,
czy nam się chce, czy nie."

Jednak nie wszytko stracone! Jest szansa... Tu z pomocą przybywa Brian Tracy ze swoją książką "Nie tłumacz się, działaj!". Autor w bardzo jasny, konkretny, a momentami może nieco brutalny sposób, uświadamia nam, że nikt nie jest odpowiedzialny za nasze życie i nasze niepowodzenia, tylko my sami! Wszystko zależy tylko i wyłącznie od nas! To my szukamy sobie wymówek, to my odkładamy sprawy na później, a w rezultacie... to my ciągle tkwimy w punkcie wyjścia! Jeśli zdasz sobie z tego sprawę i weźmiesz się do roboty osiągniesz wszystko, co tylko zapragniesz! To w Tobie jest siła, jest moc i osiągniesz wszystko jeśli tylko wystarczająco bardzo tego chcesz! I nie ma tu nic do gadania Twój sąsiad, Twój szef, Twój partner... Nikt! Tylko Ty! Weź odpowiedzialność za swoje życie, bo nikt nie jest winien Twoich porażek, nikt nie jest winien za Twoje lenistwo...

Pan Tracy umieścił w swojej książce całą masę wartościowych porad, które pomogą Ci osiągnąć wyznaczony cel, pomogą stać się osobą zdolną do nadzwyczajnych dokonań! Autor wytknie błędy, które popełniasz i pomoże wydostać się z wyspy zwaną "KIEDYŚ"... Ponadto książka podzielona jest na 3 części - samodyscyplina i sukces osobisty, samodyscyplina w biznesie, sprzedaży i finansach oraz samodyscyplina i dobre życie, dzięki czemu wyniesiemy z książki rady jak osiągnąć sukces zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym! Do tego każdy rozdział jest zakończony praktycznymi ćwiczeniami... Dla mnie prawdziwa rewelacja!

Ja czytając takie książki nie mogę usiedzieć na miejscu! :) Dostaję niezwykłego kopa motywacyjnego i czuje chęć do działania! z natury leniem nie jestem i z moją samodyscypliną też nie jest źle, więc takie książki działają na mnie wyjątkowo pobudzająco. Polecam tę lekturę każdemu! Życie mamy tylko jedno, więc dlaczego miałoby nas coś powstrzymywać przed spełnianiem marzeń?! A już tym bardziej jeśli jest to nasze własne lenistwo... :) Pamiętaj - możesz osiągnąć wszystko! Możesz być kim tylko zapragniesz! Ograniczenia istnieją tylko w Twojej głowie! :)

Autor trafnie tłumaczy zarówno tytuł swojej publikacji, jaki jej tematykę: Dlaczego właśnie Barszcz ukraiński? Ponieważ z Polską i Ukrainą jest tak jak... z barszczem. Ta potrawa, znana w obydwu krajach, w każdym z nich wygląda i smakuje inaczej. Ukraiński "borszcz" jest gęstszy, bardziej wyrazisty i bardziej sycący. Jest mieszanką wszystkiego, co najlepsze i wszystkiego, co akurat znajdzie się pod ręką. Jak sama Ukraina - zaskakująca mieszanka narodowa, historyczna i tożsamościowa". Wydawca podkreśla jednak, że z naszym wschodnim sąsiadem łączą nas wieki trudnej wspólnej historii, interesy gospodarcze, cele polityczne. Lwów, Kołomyja, Stanisławów - wielu Polaków traktuje te miejsca z sentymentem, wybiera się na Ukrainę śladami polskości, poszukuje rodzinnych korzeni. Lubimy myśleć o Ukrainie jak o prawie Polsce. Tymczasem jest to odrębny kraj, z własną tożsamością, kulturą i specyfiką. Z bogatą historią, językiem, oryginalnym stylem i odmiennym od naszego podejściem do najważniejszych spraw". Z kolei europoseł Paweł Kowal zauważył, że "w książce Piotra Pogorzelskiego (...) ukraiński miesza się z rosyjskim, oligarchowie z tłumami w kijowskim metrze, a popsa z rockiem narodowym. Z tego miksu coś wynika. Można Barszcz ukraiński traktować jak przewodnik - po miejscach, obyczajach, społeczeństwie, w końcu polityce. Przede wszystkim jednak to pełen dziennikarskiego mięsa reportaż opisujący Ukrainę bez upiększeń, ale i bez wielkopańskie-go podejścia. Książka napisana bez zadęcia i gęsta jak dobry ukraiński barszcz". Warto przeczytać -choćby po to, by lepiej zrozumieć wydarzenia na kijowskim Majdanie.