Recenzje

Jacek Walkiewicz: Pełna MOC możliwości. Życie jak pudełko czekoladek



Jeśli masz odwagę spróbować czegoś nowego zamiast słuchania ciągle, że się nie da, że się nie uda i że na pewno nie Tobie, sięgnij po tę książkę i dokonaj swojej osobistej przemiany. Warunek jest tylko jeden. Zadaj sobie pytanie: czy chcesz być zwycięzcą?

To niezwykle ciekawe, że gdy ma się „naście” lat człowiek marzy o różnych dziwnych rzeczach. Ale jeszcze ciekawsze jest to, że wierzy on, iż to, o czym dzisiaj fantazjuje jutro na pewno będzie mu dane. Zagraniczne wczasy, bohaterskie czyny, sława, uznanie, samochód, dom albo i dwa, kariera zawodowa, mnóstwo wolnego czasu i różne inne ciekawe myśli kłębią się w głowie nastolatka.

Później przychodzi dorosłe życie i rzeczywistość weryfikuje marzenia. W wielu przypadkach do tego stopnia, że nie myśli się o zagranicznych wczasach, a kolorowe foldery biur podróży wrzuca do kosza na makulaturę. Z pozycji autobusowego krzesła nie widać już wymarzonego auta. Nawet praca nie cieszy ani nawet ciasne mieszkanie. Co z tego, że z ukochaną osobą, jak na wynajętym.

Kiedyś marzeniem było wyjechać do pracy na „Zachód”. Teraz jedzie się na zarobek do Anglii. Ale cel jest ten sam. Wtedy i teraz szczytem marzeń było i jest zarobić na tyle, aby po powrocie kupić w miarę tanie auto, jakąś krzyżówkę Forda/Fiata/VW/Skody/etc. z wiatą autobusową i do tego mieszkanie w bloku na czwartym piętrze bez windy i udawać, że się jest dobrze stawionym.

Skąd to się bierze, że nagle z marzeń zostają tylko wspomnienia, otoczka iluzji i nic poza tym. Czy nie jest to spowodowane jednakim bełkotem, który ciągle i na każdym kroku słyszymy od wszelakiej maści znawców, że coś się nie da, że się nie opłaca, że się nie uda. A nawet, jak się uda, to na pewno nie Tobie. I tak powoli umierają marzenia, oddalają się decyzje, umyka życie i nic się nie zmienia.

Czas ucieka i nie ma sensu jak mantry powtarzać ciągle tych samych słów, od których i tak się nic nie zmienia. Nie można przecież przeżyć życia za kogoś innego. Tak samo, jak nie można pozwolić na to, aby ktoś gasił płonący w nas ogień marzeń. Życie ucieka i trzeba coś z tym robić. Bo przecież życie jest jak pudełko czekoladek. Nigdy nie wiesz, na co trafisz.

To dobrze, ze powstają takie książki. Jest ona o czymś wyjątkowym. Może to dziwić, ale autor pisze o poznawaniu smaków. Ale nie o takich kuchennych, przyziemnych. Mówi o tym, że najcenniejszą rzeczą w życiu, jaką można osiągnąć jest życiowe doświadczenie. A to w oczywisty sposób wiąże się z poznawaniem smaków życia. Nie da się go smakować z pozycji fotela, ciepłych kapci i pilota do telewizora. Należy doświadczać radości, żalu, smutku, tęsknoty, ciekawości. I oczywiście umieć się tym życiem cieszyć.

To nie bierze się z niczego. Zależy od tego, czy podejmiemy decyzję. I nie chodzi o to, że decyzja będzie wykroczeniem poza nasze utarte schematy i być może zakłóci pierwotne plany i oczekiwania. Jeśli oczekujemy nowego to przecież logiczne jest, że musimy doświadczać nowego. Gdybyśmy ograniczali się tylko do utartych schematów przejdziemy przez życie bezbarwnie, bez emocji, bez smaku i bez tego, co jest w życiu najpiękniejsze. A to, co jest najpiękniejsze pojawia się zwykle odrobinę dalej niż te kapcie i fotel. I dla każdego definicja piękna jest inna.

Dlatego zanim powiesz: nie da się, nie wiem, nie robię i tak się nie uda, sięgnij po właśnie tę książkę, bo możesz się z pewnością sporo nauczyć. Spełnione marzenia nie mają ceny.

Uczmy się od Jacka Walkiewicza, jak żyć kolorowo. Naprawdę niewiele potrzeba, aby odnieść życiowy sukces. Kolumb też nie miał biznes planu, gdy odkrywał Amerykę. Wystarczyła raz podjęta decyzja, pasja, praca, marzenia i odwaga, aby stworzyć obraz spełnionego życia. I co by dużo nie mówić - właśnie o tym jest ta książka. Daje czytelnikowi pełną MOC możliwości.

Czwarte wydanie najpełniejszego kompendium wiedzy o Pythonie. Mark Lutz opisuje praktycznie wszystko, co jest potrzebne do codziennej pracy z Pythonem: od podstaw języka, po najbardziej zaawansowane mechanizmy. Książka może stanowić zarówno czytany od deski do deski podręcznik dla uczących się języka, jak i pomoc dla tych, którzy jeszcze nie mają całej specyfikacji języka w przysłowiowym małym palcu i muszą się posiłkować dokumentacją. Autor nie zapomina również o tych spośród czytelników, którzy przesiadają się z Pythona 2.6 na wersję trzecią.

Każdy rozdział zakończony jest krótkim quizem, sprawdzającym wiedzę czytelnika, natomiast na końcu każdej z siedmiu części znajduje się obszerniejszy zestaw ćwiczeń. I do quizów, i do ćwiczeń znajdziemy odpowiedzi. Przy okazji warto zwrócić uwagę na to jak dobrze, dzięki swej zwięzłości, kod napisany w Pythonie nadaje się do czytania na niewielkich ekranach czytników.

Cena niestety zapiera dech w piersiach, ale warto rozważyć taką inwestycję, jeżeli myślimy o Pythonie na poważnie.

Bardzo ciekawa propozycja, pokazująca jak budować nieco bardziej złożone programy w Pythonie, niż ma to miejsce w pozostałych omawianych tu książkach. James Knowlton na przykładzie siedmiu projektów o rosnącym stopniu komplikacji pokazuje jak stworzyć funkcjonalną aplikację w Pythonie, wychodząc od definicji i analizy problemu, przez projekt do implementacji. Zakres poruszanej tematyki jest naprawdę spory. Znajdziemy tu m. in. interakcję z systemem plików, dostęp do baz danych, komunikację sieciową (protokół HTTP), systemy zarządzani treścią…

Książka może być znakomitym „następnym krokiem” dla osób, które znają już podstawy Pythona, ale nie mają jeszcze doświadczenia w pisaniu kompletnych aplikacji. Książka ma dwie wady: jest dostępna jedynie w formacie PDF i została wydana w 2008 roku, próżno więc szukać w niej mechanizmów z Pythona 3 (o czym zresztą autor uprzedza już w pierwszym rozdziale).

Dla wielu czytelników wystarczającym opisem tej książki będzie stwierdzenie: typowy cookbook O’Reilly’ego. Znajdziemy w niej 260 „przepisów” na rozwiązanie różnych problemów programistycznych w Pythonie. Znajdziemy tu praktycznie każdy aspekt programowania w Pythonie, włącznie z odniesieniem do najnowszej wersji Pythona 3 (wydanie angielskie ukazało się w maju 2013, a polskie w styczniu 2014, więc jest to naprawdę świeża propozycja). Trzymając się ducha książki, nie będę się dłużej rozpisywał, tylko polecę ją każdemu, kto na co dzień programuje w Pythonie.

Autorzy tej pozycji mogą śmiało startować w konkursie na najbardziej adekwatny tykuł książki. W środku znajdziemy dokładnie to, co zapowiada okładka: 17 wywiadów z twórcami najróżniejszych języków (nie tylko programowania, możemy przeczytać m. in. rozmowę z twórcą SQL-a, czy UML-a). Wśród rozmówców znaleźli się tak zasłużeni dla rozwoju informatyki ludzie jak Brian W. Kernighan, Bjarne Stroustrup, Larry Wall, czy James Gosling. Nie zabrakło również autora Pythona – Guido van Rossuma.

Spektrum omawianych języków jest bardzo szerokie, od prawdziwych zabytków informatyki, jak na przykład APL, po masowo dziś wykorzystywane „technologie”: Java, C#, SQL.

Tematyka wywiadów obejmuje nie tylko zagadnienia związane z procesem projektowania samych języków programowania. Dotyka również innych problemów napotykanych przez zespoły projektowe, takie jak standaryzacja, problem współpracy w organizacjach. Część rozmówców dzieli się swoim doświadczeniem związanym z nauczaniem programowania jako takiego, bądź organizacją szkoleń dla programistów w korporacjach. Niejako przy okazji poznajemy różne anegdotki z historii informatyki, a także osobiste sympatie i antypatie rozmówców (dla przykładu Tom Love, współtwórca Objective C, zdaje się nie lubić C++) .
Książkę mogę polecić jako ciekawy przerywnik między kolejnymi stricte technicznymi publikacjami.

Jacek Walkiewicz: Pełna MOC możliwości. Życie jak pudełko czekoladek



Jeśli masz odwagę spróbować czegoś nowego zamiast słuchania ciągle, że się nie da, że się nie uda i że na pewno nie Tobie, sięgnij po tę książkę i dokonaj swojej osobistej przemiany. Warunek jest tylko jeden. Zadaj sobie pytanie: czy chcesz być zwycięzcą?

To niezwykle ciekawe, że gdy ma się „naście” lat człowiek marzy o różnych dziwnych rzeczach. Ale jeszcze ciekawsze jest to, że wierzy on, iż to, o czym dzisiaj fantazjuje jutro na pewno będzie mu dane. Zagraniczne wczasy, bohaterskie czyny, sława, uznanie, samochód, dom albo i dwa, kariera zawodowa, mnóstwo wolnego czasu i różne inne ciekawe myśli kłębią się w głowie nastolatka.

Później przychodzi dorosłe życie i rzeczywistość weryfikuje marzenia. W wielu przypadkach do tego stopnia, że nie myśli się o zagranicznych wczasach, a kolorowe foldery biur podróży wrzuca do kosza na makulaturę. Z pozycji autobusowego krzesła nie widać już wymarzonego auta. Nawet praca nie cieszy ani nawet ciasne mieszkanie. Co z tego, że z ukochaną osobą, jak na wynajętym.

Kiedyś marzeniem było wyjechać do pracy na „Zachód”. Teraz jedzie się na zarobek do Anglii. Ale cel jest ten sam. Wtedy i teraz szczytem marzeń było i jest zarobić na tyle, aby po powrocie kupić w miarę tanie auto, jakąś krzyżówkę Forda/Fiata/VW/Skody/etc. z wiatą autobusową i do tego mieszkanie w bloku na czwartym piętrze bez windy i udawać, że się jest dobrze stawionym.

Skąd to się bierze, że nagle z marzeń zostają tylko wspomnienia, otoczka iluzji i nic poza tym. Czy nie jest to spowodowane jednakim bełkotem, który ciągle i na każdym kroku słyszymy od wszelakiej maści znawców, że coś się nie da, że się nie opłaca, że się nie uda. A nawet, jak się uda, to na pewno nie Tobie. I tak powoli umierają marzenia, oddalają się decyzje, umyka życie i nic się nie zmienia.

Czas ucieka i nie ma sensu jak mantry powtarzać ciągle tych samych słów, od których i tak się nic nie zmienia. Nie można przecież przeżyć życia za kogoś innego. Tak samo, jak nie można pozwolić na to, aby ktoś gasił płonący w nas ogień marzeń. Życie ucieka i trzeba coś z tym robić. Bo przecież życie jest jak pudełko czekoladek. Nigdy nie wiesz, na co trafisz.

To dobrze, ze powstają takie książki. Jest ona o czymś wyjątkowym. Może to dziwić, ale autor pisze o poznawaniu smaków. Ale nie o takich kuchennych, przyziemnych. Mówi o tym, że najcenniejszą rzeczą w życiu, jaką można osiągnąć jest życiowe doświadczenie. A to w oczywisty sposób wiąże się z poznawaniem smaków życia. Nie da się go smakować z pozycji fotela, ciepłych kapci i pilota do telewizora. Należy doświadczać radości, żalu, smutku, tęsknoty, ciekawości. I oczywiście umieć się tym życiem cieszyć.

To nie bierze się z niczego. Zależy od tego, czy podejmiemy decyzję. I nie chodzi o to, że decyzja będzie wykroczeniem poza nasze utarte schematy i być może zakłóci pierwotne plany i oczekiwania. Jeśli oczekujemy nowego to przecież logiczne jest, że musimy doświadczać nowego. Gdybyśmy ograniczali się tylko do utartych schematów przejdziemy przez życie bezbarwnie, bez emocji, bez smaku i bez tego, co jest w życiu najpiękniejsze. A to, co jest najpiękniejsze pojawia się zwykle odrobinę dalej niż te kapcie i fotel. I dla każdego definicja piękna jest inna.

Dlatego zanim powiesz: nie da się, nie wiem, nie robię i tak się nie uda, sięgnij po właśnie tę książkę, bo możesz się z pewnością sporo nauczyć. Spełnione marzenia nie mają ceny.

Uczmy się od Jacka Walkiewicza, jak żyć kolorowo. Naprawdę niewiele potrzeba, aby odnieść życiowy sukces. Kolumb też nie miał biznes planu, gdy odkrywał Amerykę. Wystarczyła raz podjęta decyzja, pasja, praca, marzenia i odwaga, aby stworzyć obraz spełnionego życia. I co by dużo nie mówić - właśnie o tym jest ta książka. Daje czytelnikowi pełną MOC możliwości.