Recenzje

,,Lista'' to książka, która pokazuje jak duży wpływ na nasze życie mają media społecznościowe, jak jeden post wrzucony do sieci może wywołać fale hejtu i oskarżeń. Autorka zafundowała nam wiele wątków, które wciągają czytelnika. Byłam bardzo ciekawa jak zakończy się ta historia. Jest to bardzo dobry debiut, któremu warto dać szansę. Lubię psychologiczne wątki w książkach, więc totalnie zostałam kupiona. Jeśli lubicie historie, które wywracają do góry nogami wszystko, co wydaje wam się, że już wiecie o książce to zdecydowanie będzie to idealna pozycja dla was. Mogę wam zagwarantować, że nie oderwiecie się od tej historii dopóki nie dobrnecie do jej końca.

Ola i Michael są zaręczeni, zakochani i za niecały miesiąc mają wziąć ślub. Wszystko wydaje się być idealnie, dopóki Michael nie znajduje w internecie anonimowej listy, na której znajduje swoje nazwisko. Wie, że jest niewinny, ale nie wie, kto go tam umieścił. Zaczynają pojawiać się pytania i wątpliwości, a Ola coraz bardziej zaczyna zastanawiać się, czy na pewno może mu ufać. Im dalej, tym więcej sekretów wychodzi na jaw i coraz trudniej stwierdzić, co jest prawdą, a co kłamstwem. „Lista” pokazuje też, jak szybko jedna rzecz wrzucona do internetu może wywołać ogromne zamieszanie. Wystarczy jeden post, żeby ludzie zaczęli wyciągać własne wnioski i oceniać kogoś, nie znając całej historii. Książkę przeczytałam naprawdę szybko. Jest tu sporo wątków, ale nie pogubiłam się w nich i każdy mnie czymś zainteresował. Zwrotów akcji jest sporo i kilka razy autorka naprawdę mnie zaskoczyła. Kiedy już myślałam, że wiem, co się wydarzy i nawet zaczynałam się domyślać zakończenia, nagle wszystko się zmieniało. I właśnie takie momenty najbardziej mi się tutaj podobały. Przyznam, że ciężko było mi ją odkładać, bo cały czas chciałam wiedzieć, co będzie dalej.

Wyobraźcie sobie, że macie swoją ulubioną autorkę romansów, wielbicie jej książki i totalnym przypadkiem do obcego człowieka wypowiadacie, że chcielibyście zostać bohaterką jednej z nich, przeżyć romans jak z kart historii i zakochać się ze wzajemnością do końca życia. Co może pójść nie tak? Naprawdę wiele, jeśli autorka stwierdzi, że chce spróbować w innym gatunku i zamiast romansu pisze… thriller. Byłam co do tej książki naprawdę pozytywnie nastawiona i może ta nie zostanie moim nowym ulubieńcem, ale podczas jej czytania bawiłam się naprawdę nieźle! Styl pisania autorki był przyjemny, z początku miałam lekki problem, żeby się wkręcić, ale później jak zaczęłam czytać to nie mogłam się oderwać i byłam już w połowie, a chwile później już przy końcówce! Sam zamysł na fabułę był świetny, a wykonanie tez nie było gorsze, osobiście tę historię nazwała kryminalno-thrillerowo-komediowo-romantyczną:))) bo tutaj i mieliśmy trzymającą w napięciu zagadkę, kolejne plot twisty, ale oczywiście nie zabrakło wątku romantycznego, a to wszystko okazać się miało fikcją, tym co autorka spisała na łamach swojego notatnika, ale czy na pewno?? Kreacja bohaterów od początku przypadła mi do gustu, choć jeśli mam być szczera przez kilka pierwszych rozdziałów myślałam, że ktoś inny będzie naszym głównym bohaterem, ale ta druga opcja spodobała mi się o wiele bardziej! Roxie marzy o romansie jak z książek, spotyka nawet bardzo miłego faceta w bibliotece, ale wszystko zmienia się gdy ten próbuje ją zabić. Akcja się rozkręca, a ona porywa taksówkę z Grantem w środku. To właśnie ten mężczyzna towarzyszy jej przez cały bieg historii, najpierw niechętnie, a później z własnej woli. Ich relacja była pełna przeszkód, niepewności, po części też fikcji, ale naprawdę miło mi się o nich czytało!

Hejt nie zawsze zaczyna się od wielkich słów. Czasem jest to komentarz, żart, wykluczenie z grupy albo sytuacja, w której dziecko zaczyna zastanawiać się, czy przypadkiem samo nie przesadza.... 📚 „Nie daj się, Pinku!” to książka, która bardzo dobrze prowadzi dziecko przez temat krzywdzących zachowań rówieśniczych. Pomaga je rozpoznawać, nazywać emocje, stawiać granice, szukać wsparcia i zastanawiać się, jak można zareagować również wtedy, gdy jest się świadkiem takiej sytuacji. Ogromnym atutem są karty pracy, pytania i ćwiczenia. Są konkretne, napisane zrozumiałym językiem i nie sprowadzają tematu do prostego „nie przejmuj się” czy „ignoruj”. Dają przestrzeń do rozmowy o tym, co dziecko może czuć, czego może się obawiać i gdzie może szukać pomocy. ❤️ Szczególnie ważny jest dla mnie komunikat, że proszenie o pomoc nie jest skarżeniem, a odpowiedzialności za krzywdzenie nie należy przenosić na osobę, która go doświadcza! To wartościowy materiał zarówno dla rodziców, jak i psychologów pracujących z dziećmi. Zdecydowanie jedna z najlepszych książek psychologicznych dla dzieci, które ostatnio trafiły w moje ręce. 📖✨ Zapiszcie ten tytuł - warto mieć go pod ręką, zanim pojawi się trudna sytuacja.

Serię o Pinku totalnie uwielbiamy i każda kolejna część bardzo szybko ląduje u nas na liście „musimy przeczytać” 💙 Tym razem jednak Pink stał się nam jeszcze trochę bliższy, bo Zuzia właśnie trafiła do klasy C, a jak dowiadujemy się z treści… Pink w tej części chodzi do 3C 🤭💙 Taki mały szczegół, a od razu pojawiło się: „Mamo, tak jak ja też do C!” 😄 „Nie daj się, Pinku!” skupia się przede wszystkim na relacjach między dziećmi, hejcie, wyśmiewaniu, wykluczaniu, stawianiu granic i reagowaniu wtedy, kiedy komuś dzieje się krzywda. Pink, jak to Pink, nie zawsze od razu wie, co zrobić. Czasem przejmuje się opinią innych, czasem coś go zaboli bardziej, niż chce pokazać, czasem zastanawia się, czy powinien zareagować. I właśnie dzięki temu te historie są tak bliskie dzieciom, bo nie pokazują bohatera, który zawsze zna właściwą odpowiedź. W opowiadaniach Pink mierzy się z bardzo różnymi sytuacjami, które mogą zdarzyć się praktycznie w każdej klasie. Pojawia się porównywanie do innych, krytyczne komentarze, nieprzyjemne żarty, obgadywanie czy wykluczanie z grupy. Są też momenty, kiedy ktoś mówi coś krzywdzącego, a później próbuje zbyć temat słowami „przecież tylko żartowałem”. Pink uczy się, że żart przestaje być żartem, kiedy druga osoba czuje się przez niego źle. Zastanawia się też, jak reagować, kiedy ktoś przekracza jego granice i dlaczego czasami tak trudno powiedzieć głośno: „nie podoba mi się to” albo „przestań”. Ważnym wątkiem jest też to, że nie zawsze to Pink znajduje się w centrum trudnej sytuacji. Czasem obserwuje, że komuś innemu dzieje się krzywda i musi zdecydować, czy pozostać z boku, czy jednak zareagować. I bardzo podoba mi się, że książka pokazuje, że świadek również może zrobić wiele - podejść do krzywdzonej osoby, stanąć po jej stronie albo poprosić dorosłego o pomoc. Pojawia się również temat konfliktów między przyjaciółmi. Bo przecież nawet z kimś, kogo bardzo lubimy, możemy się czasem nie zgadzać, pokłócić czy poczuć złość. Pink przekonuje się, że taka sytuacja nie musi od razu oznaczać końca przyjaźni, a rozmowa o tym, co nas zabolało, może pomóc lepiej się zrozumieć. W książce znajdziemy 16 krótkich historii opartych na sytuacjach, które naprawdę mogą wydarzyć się w szkole. Jest o tym, czym różni się żart od ośmieszania, dlaczego cudza opinia nie określa naszej wartości, jak rozpoznać zachowanie, które przekracza granice, dlaczego warto poprosić dorosłego o pomoc i co zrobić, kiedy to nie my jesteśmy krzywdzeni, ale widzimy, że ktoś obok potrzebuje wsparcia. Bardzo lubię też to, że ta seria nie kończy się na samym opowiadaniu. Po kolejnych historiach pojawiają się zadania i pytania, które zachęcają dziecko do zastanowienia się nad własnymi doświadczeniami. Dziecko może pomyśleć, co samo czułoby w danej sytuacji, jak mogłoby zareagować albo do kogo zwróciłoby się o pomoc. I właśnie wtedy zaczynają się najciekawsze rozmowy. Bo łatwo powiedzieć dziecku: „nie przejmuj się”, „nie słuchaj ich” albo „powiedz pani”. Tylko że kiedy naprawdę znajdzie się w trudnej sytuacji, dobrze, żeby wcześniej miało okazję zastanowić się, co może zrobić, jak nazwać swoje emocje i do kogo zwrócić się o pomoc. Podoba mi się też to, że Pink nie uczy wyłącznie tego, jak bronić siebie. Dużo miejsca poświęcono empatii, zauważaniu emocji innych i temu, że czasem nawet jedno zdanie albo zwykłe podejście do osoby, która została wykluczona, może naprawdę dużo zmienić. I chyba właśnie za to najbardziej lubię Pinka💙 Te książki można przeczytać od deski do deski, ale można też zatrzymać się przy jednej historii, pogadać, wrócić do niej kilka dni później i zapytać: „A co Ty zrobiłabyś na miejscu Pinka?” Zwłaszcza teraz, kiedy szkolne życie dopiero na dobre się u nas zaczyna, takie rozmowy wydają mi się jeszcze bardziej potrzebne. „Nie daj się, Pinku!” to kolejna część, która zostaje z nami na dłużej i do której na pewno jeszcze nieraz będziemy wracać💙