Recenzje

Trzeci i ostatni tom trylogii "Driven" rozpoczynamy rozdziałem z perspektywy Coltona. Opisuje jego uczucia, gdy leży w szpitalu po poważnym wypadku na torze wyścigowym. Rylee w tym czasie przeżywa prawdziwy horror emocjonalny. Boi się o ukochanego i o to, że nie wiadomo kiedy wybudzi się ze śpiączki. Po przyjeździe do szpitala nie może znaleźć sobie miejsca. Gdy Colton wybudza się ze śpiączki okazuje się, że wielu rzeczy nie pamięta z przed wypadku.

Kobieta cały czas go wspiera i znosi jego wybuchy, gdy ten nie potrafi sobie poradzić z dziurami w pamięci.

Ostatni tom serii jest dopełnieniem dwóch wcześniejszych tomów. Wszystkie tajemnice, zagadki rozwiązują się. K. Bromberg ma świetny styl pisania: lekki, przyjemny i zrozumiały. Historia głównych bohaterów uczy co znaczy prawdziwe poświęcenie, ból, ale i pokazuje, że po każdej burzy pojawia się słońce. Naprawdę polecam i już nie mogę się doczekać, aż zabiorę się za dodatek do tej trylogii opisujący najważniejsze momenty, ale z perspektywy Coltona. i oczywiście trzech dodatkowych tomów, które opisują historie innych bohaterów trylogii, które też na mnie czekają. ;)

Odpowiednie cechy charakteru, takie jak cierpliwość, wytrwałość, inteligencja i błyskotliwość, pozwalają mu stać się jednym z najlepszych dziennikarzy przebywających obecnie na Dalekim Wschodzie. Jest na tyle oddany swojej profesji, która stała się dla niego praktycznie jedynym życiem, że nawet tragiczna śmierć asystującej mu w pracy fotografki pozornie nie stanowi dla niego problemu. Pozornie, bo wewnątrz wciąż o niej rozmyśla, rozpamiętuje i obwinia się o jej śmierć, tym bardziej, że była jego najlepszą przyjaciółką, a kiedyś nawet kimś więcej...

ZARYS OPOWIEŚCI

Dawid "Tag", którego Mojżesz poznał w poprzednim tomie układa swoje życie na nowo, zakłada bar, w którym tańczy niewidoma Millie. Mężczyźni z baru przyjęli ją dla żartu, właściciel to zauważa i postanawia coś z tym zrobić. Bliżej poznaje niewidomą, jej przeszłość, Henryka, zakochuję się w wolnym tępię, robi małe kroczki, gdy wszystko zaczyna się układać, znika. Zostawia Mille pudło, pudło w którym leżą kasety. Mojżesz, Georgia oraz Mille zaczynają odsłuchiwać taśmę po taśmie, aż znajdą rozwiązanie, gdzie podział się Tag i dlaczego zniknął bez śladu.

OCENA

Kolejna książka, która ukazuję jak dobrą ( według mnie ) jest pisarką Amy, jej styl, lekkość pióra, którym piszę urzeka, daje klimat książce. Nie wyobrażam sobie, aby kto inny mógł napisać tą powieść, po prostu jest to niemożliwe. Książka porusza wiele rzeczy, lecz na pierwszy rzut oka widać, że chodzi w niej o MIŁOŚĆ, bezgraniczną i odpowiedzialną. Miłość Taga do niewidomej osoby, niewidomej, która nigdy go nie ujrzy, nie zobaczy jego dzieci, nie zobaczy niczego, może go tylko czuć, nasłuchiwać, to jej wystarcza. Na drugi plan wskakuję PRZYJAŹŃ Dawida z Mojżeszem, pobyt w więzieniu ( psychiatryku ) zacisnął ich więzi, są zdolni oddać za siebie życie, martwią się, gdyby druga osoba zbyt długo się nie odzywa, potrafią powiedzieć "Kocham cię", ponieważ przyjaciół się KOCHA, nie lubi, nie wielbi. KOCHA. Co do książki, zabawna, poruszająca, chwilami zawiera dech w piersi. Niezwykła obyczajówka. Nie wiem co dalej napisać. Koniec recenzji.

Szczerze. Na początku myślałam że to jakaś książka religijna,wyjątkowo z piękną okładką (nie zdarza się to często). Potem natrafiłam na jedną recenzję. Stwierdziłam, że współcześni blogerzy rzadko recenzują książki religijne. Więc zerknęłam. I od razu zapragnęłam tej książki.

Mojżesz nazywa się Mojżeszem, bo znaleziono go w koszu, jak jego biblijnego imiennika.Tyle że kosz naszego Mojżesza był w pralni. A jego matka nie wyrzuciła go dlatego, że chciała go chronić, ale dlatego, że był dzieckiem niechcianym i dzieckiem cracku (nazywa się tak dzieci, których matki brały w ciąży jeden z rodzajów kokainy - crack). W wyniku wspomnianych wcześniej narkotyków był "pęknięty". Malował jak szaleniec, widział zmarłych i to, co chcieli mu pokazać. Dlatego też często był uważany za wariata i sprawiał problemy.