Recenzje

„Hard beat. Taniec nad otchłanią” to kolejna powieść K. Bromberg, którą miałam okazję ostatnio przeczytać i podobnie jak poprzednie jej książki, zdobyła ona moje serce. Po prostu nie mogłam się od niej oderwać. Jest to opowieść pełna namiętności, pożądania, ale również smutku, cierpienia i tęsknoty.

Przedstawia ona historię Tannera Thomasa- brata Rylee, którą znamy z poprzednich części serii Driven. Jest on korespondentem wojennym, który w trakcie jednej z wypraw, traci swoją przyjaciółkę, a zarazem współpracownika- Stellę, z którą pracował 10 lat. Po tragicznych zdarzeniach ponownie rzuca się w wir pracy, podejmując najbardziej niebezpieczne akcje. Jego współpracownicą zostaje Beux Croslyn- kobieta uparta, pewna siebie, z tajemniczą przeszłością. Od samego początku między tym dwojgiem iskrzy. Pomimo początkowej niechęci, oboje zakochują się w sobie. Wówczas daje o sobie znać przeszłość kobiety. Tanner jako zawodowy dziennikarz  podejmuje próbę odkrycia prawdy. 

Książka ta wywołuje w czytelniku wiele emocji. Jest ona pełna namiętności, pożądania i niepewności. Historia bohaterów wciąga już od samego początku. Ciężko się od niej oderwać. Z wielką ciekawością, a zarazem zapartym tchem śledziłam losy tej dwójki.

Nie jest to, jak mogłoby się wydawać, zwyczajny romans, w którym z góry wiemy, co się wydarzy. Życie Tannera nie jest usłane różami. Jest ono pełne trosk, cierpienia i tęsknoty. Musi się on zmierzyć z wieloma przeciwnościami losu, aby odnaleźć własne szczęście. 

Fabuła powieści jest ciekawa, dynamiczna, występuje tutaj wiele zaskakujących zwrotów akcji. Jesteśmy świadkami nie tylko tych radosnych wydarzeń. Mamy do czynienia z wieloma dramatycznymi sytuacjami. Bohaterowie są doskonale wykreowani przez autorkę. Już od samego początku zdobyli oni moją sympatię. Język jest barwny, plastyczny, pobudza wyobraźnię czytelnika.

Doskonałym pomysłem jest osadzenie akcji powieści w miejscu, w którym toczy się wojna. Narratorem jest Tanner i to z jego perspektywy obserwujemy wszystkie zdarzenia. Poznajemy jego uczucia, przeżycia i emocje. Widzimy, jak zmienia się jego stosunek oraz uczucia do Beux.  

Podsumowując, jest to książka, która wywołuje w czytelniku wiele emocji. Niewątpliwe jest to świetna pozycja na jesienne wieczory. Gorąco polecam. 

Czym jest dla Ciebie marka? Co to jest autentyczność? Czy tworząc swój wizerunek myślisz o tym, że możesz być marką i to marką premium? Otóż Jesteś marką czy tego chcesz czy nie. Jedynie od Ciebie zależy, jak będziesz postrzegany przez innych. O tym, czym jest marka osobista i w jaki sposób ją rozwijać można dowiedzieć się z publikacji Wydawnictwa OnePress – Jesteś marką autorstwa Joanny Malinowskiej-Parzydło.

Książka Jesteś marką omawia bardzo dokładnie zjawisko marki osobistej, które coraz częściej pojawia się w kontekście content marketingu oraz marketingu bazującego na autentyczności. Ciekawie o tym pisze również w swojej książce Autentyczny copywriting Anna Piwowarska.

W publikacji autorstwa Joanny Malinowskiej-Parzydło znajdziemy nie tylko wyjaśnienie czym jest marka, ale także przeczytamy o tym, w jaki sposób możemy zbudować swoją markę osobistą. Jednak nie są to „tanie sztuczki” marketingowe. Wiedza przekazana w książce pozwala na budowanie autentycznego wizerunku, który wzmacnia siłę marki, a co za tym idzie również i naszych działań. Autentyczność pozwana na zbudowanie wokół siebie dobrej aury budzącej zaufanie (nie tylko w odniesieniu do biznesu, ale i w życiu prywatnym), co owocuje stworzeniem autorytetu dla osób zebranych wokół marki.

Książka została podzielona na kilka rozdziałów, w których opisane zostały najważniejsze kwestie dotyczące poszczególnych zagadnień związanych z marką osobistą. Na końcu każdego z rozdziałów znajduje się podsumowanie, w którym ujęte są najważniejsze zagadnienia. Duża ilość tabel, wykresów i cytatów sprawia, że książkę czyta się szybciej i o wiele przyjemniej, a dodatkowo można lepiej zapamiętać najważniejsze dla nas rzeczy. Autorka umieściła tu także sporo życiowych przykładów, a także zadań dla czytelników.

Książka jest napisana ciekawym i przystępnym językiem. Z uwagi na to, że omawia całościowo tematykę marki osobistej, najbardziej przyda się osobom, które po raz pierwszy mają styczność z tym tematem i chcą poszerzyć swoją wiedzę, a także zastosować ją w praktyce.

Amy Harmon niedawno zachwyciła mnie swoją książką "Prawo Mojżesza". Teraz miałam okazję przeczytać drugą część, czyli "Pieśń Dawida". Czy kolejna historia opowiedziana przez tę autorkę zrobiła na mnie równie dobre wrażenie? Zapraszam na recenzję.

"Pieśń Dawida" opowiada o Tagu, który pojawił się w "Prawie Mojżesza", jako przyjaciel głównego bohatera. Dawid ma za sobą ciężką przeszłość. Jest jednak niepokorny, a w życiu odniósł wiele sukcesów. Tag znany jest z przelotnych romansów. Gdy na jego drodze staje niewidoma Millie, jego świat przewraca się do góry nogami. W pewnym momencie Dawid znika i zostawia po sobie tylko kasety, na których nagrał swoją historię.

Bardzo podoba mi się gra imion bohaterów powieści Amy Harmon. Tag ma w sobie trochę Dawida, a trochę Goliata. Rzadko zwracam uwagę na to jak nazywają się poszczególni bohaterowie, ale w tej powieści to trafne i bardzo wymowne. 

Moją uwagę w tej powieści przykuł Henry. Brat Millie. Chłopiec z lekkim autyzmem wielokrotnie wymieniał różne ciekawostki związane ze sportem. Czytelnikowi cały czas wydaje się, że są one po prostu tikiem chłopca, ale on wiele przekazuje i często uczy moralności głównych bohaterów.

Jeśli chodzi o wady, to początkowo miałam wrażenie, że "Pieśń Dawida" nie wyróżni się spośród innych powieści. W końcu kasety znamy już z wielu książek, a Dawid jest typowym niegrzecznym facetem, który zmienia się pod wpływem kobiety. Ta książka na pewno powiela wiele schematów.

Cała historia wyróżnia się jednak pięknym morałem. Ta powieść jest o wiele dojrzalsza i bardziej melancholijna niż "Prawo Mojżesza". Historia Dawida jest gorzko-słodka. Dla mnie smutniejsza, ale niektórzy mogą uśmiechać się po jej skończeniu. Jestem pewna, że odbiór zakończenia jest u mnie zupełnie subiektywny. 

Trudno powiedzieć, która część była lepsza. Jednak jestem pewna, że poleciłabym przeczytanie obu.

Po książkę sięgnęłam nie wiedząc o niej zupełnie nic. Po prostu spodobała mi się okładka, więc zaczęłam czytać. Zaskoczenie było wielkie. Miałam wrażenie, że czytam kilka książek na raz, mi to jednak całkowicie nie przeszkadzało, Pomimo, że nie jest to coś świeżego, odkrywczego to książkę czyta się bardzo lekko i przyjemnie. Takie są właśnie erotyki, mają nas odprężyć, pobudzić, nie są wymagające, takie w sam raz na wieczorne zaczytanie. 

Sporą zaletą jest otoczenie, w którym dzieje się cała historia. Tego jeszcze nie było, przynajmniej ja się jeszcze nie spotkałam. Na mój pozytyw zasłużyli też bohaterowie. Bianca, może trochę irytować, niemniej jednak ma charakter, ma swoje zdanie, jest silna i wie czego chce, a czego nie. James to niby pan i władca, ale tylko w łóżku, poza nim jest takim mężczyzną, który wzbudza po prostu sympatię. I wreszcie Stephan. Takiego przyjaciela chciałoby się mieć przy sobie, oddany, troskliwy, wrażliwy, dla przyjaciółki zrobiłby wszystko. Od pierwszej chwili bardzo go polubiłam i dzięki niemu ta książka jest ciekawa.

Nie mniej jednak książka ma kilka wad, trochę mi w niej czegoś brakowało. Zabrakło mi ... no właśnie czego ... większego zaangażowania. Mam wrażenie, że niektóre fakty, zagadnienia zostały potraktowane po macoszemu, zbyt pobieżnie, bez większego polotu. Gdyby trochę głębiej wejść w temat, uczucia towarzyszące bohaterom, ich relacje byłaby to całkiem ciekawa pozycja. Może autorka rozkręci się przy drugim tomie, na co mam wielką nadzieję.
Jak już napisałam podobieństw do innych książek z tej kategorii jest sporo, aczkolwiek nie są to odgrzewane kotlety, gdzie wieje nudą. Może moja opinia, nie pokryje się z Waszą, bowiem ja osobiście lubię takie książki.

Tak naprawdę głównym bohaterem jest nie tylko Mojżesz, ale także Georgia. Siedemnastolatka pomaga rodzicom i opiekuje się ich końmi. Jej życie jest zwyczajne. Pewnego dnia do Levan wraca Mojżesz. Mieszkał tam kiedy był dzieckiem, ale co chwilę wędrował z jednego domu, do drugiego, bo nikt nie chciał wychowywać porzuconego dziecka w koszu na śmieci, urodzonego i wyrzuconego jak śmieć przez narkomankę. 

W wieku 18 lat ponowie zjawia się w Levan i wzbudza podejrzenia mieszkańców miasteczka. Na ścianach stodół, murach maluje zaginione, zmarłe osoby. Nikt nie wie dlaczego więc podejrzewają go o dużą ilość morderstw i porwań, mimo braku jakichkolwiek dowodów. 

Zainteresowała się nim tylko Georgia. I mimo odpychania jej przez chłopaka, ona nie odpuszcza. Chce dowiedzieć się dlaczego Mojżesz jest jaki jest. Chce się do niego dostać. Chce go zrozumieć, a nie oceniać tak jak wszyscy. A sekret Mojżesza może być naprawdę intrygujący...

Główna bohaterka czasami wkurzała mnie swoim zachowaniem. Czasem wydawała mi się w jakiś sposób żałosna. Jakby była fangirl, która chce za wszelką cenę uzyskać miłość od chłopaka. Mimo to, polubiłam Georgię.

Mojżesz za to był cudowny. W książce został opisany jako chłopak o ciemnej karnacji i króciutkich włosach, jednak dla mnie cały czas miał je długie. Nie mogłam wyobrazić sobie go inaczej. 

W lekturze lektorem są na zmianę Mojżesz i Georgia. Pół książki to dzieje "przed", a drugie pół te dzieje "po", czyli takie, które występują 7 lat później. Na początku pomyślałam, że to może trochę za długi odstęp czasu, ale pomyliłam, się.

Cała książka jest według mnie cudowna. Opisy uczuć, akcji - wszystko było perfekcyjne.Ich miłość i to jak się nią cieszyli. 
W tej książce ludzie okazują się nie tymi osobami za jakich się podają. 
Polecam gorąco i biorę się za czytanie drugiej części :)