Recenzje

Nie interesuje mnie bycie zwykłym człowiekiem to przewodnik po zmianie życia na lepsze. Koncepcja takiej przemiany jest prosta: najpierw trzeba osiągnąć stan wściekłości, by zyskać dodatkowy motor napędowy, a później zastosować odpowiednie techniki. W ten sposób można ze zwykłego człowieka przekształcić się w osobę niezwykłą, spełnioną, realizującą marzenia, osiągającą szczyt własnych możliwości. Tytułu książki nie należy jednak traktować zbyt dosłownie. Dla Michała Wawrzyniaka ?zwykły" człowiek to ktoś, kto w wciąż narzeka i nie dość że sam nie działa, to jeszcze przeszkadza w działaniu innym. To osoba, która ciągle wylewa swoje frustracje na innych, zamiast zapalać pasją do tego, co kocha; nie podejmuje walki o to, co jej się należy, woli odpuścić. Właśnie taką osobą autor nie chce być, dlatego w książce skupia się na strategiach, które pomogą tego uniknąć. Wiedza ta została usystematyzowana w czterech filarach: Egzystencja, Szczęście, Życie i Dziedzictwo. Każdy z nich zawiera szczegółowo opisane techniki, a także historie ludzi, którzy dokonali różnych zmian w swoim życiu. Czytelnik dzięki temu może uczyć się nie tylko radości życia, ale także pokory w sytuacjach, gdy zmieniają się priorytety. Autor jest człowiekiem biznesu, filantropem, a przede wszystkim kimś, kto postanowił przekazać innym swój niepowtarzalny sposób widzenia świata (pod warunkiem, że zaakceptowane zostaną forma i styl jego pracy], Z ogromnym humorem i energią podchodzi do wielu życiowych spraw i bezpardonowo inspiruje ludzi do uwolnienia ich osobistego potencjału. Wymaga więcej niż inni, ale dzięki temu pozwala też więcej osiągnąć.

Nowe, ekskluzywne wydanie jednego z największych hitów Briana Tracy'ego. Nie tłumacz się, działaj! Odkryj moc samodyscypliny to książka dla osób, które zastanawiają się, dlaczego niektórym ludziom sukcesy przychodzą łatwiej niż innym, dlaczego zarabiają oni więcej i prowadzą szczęśliwsze życie. Podstawowa zasada sukcesu zdaniem Tracy'ego jest bardzo prosta: wydostań się z wyspy Kiedyś. Przestań szukać wymówek i zrób to, co masz zrobić, albo tego nie rób, ale przestań się tłumaczyć. Nie używaj dłużej swojego wspaniałego umysłu do wymyślania zawiłych wykrętów i usprawiedliwień. Zrób coś. Cokolwiek. Niniejsza książka pokazuje, jak - krok po kroku - stać się nadzwyczajną osobą, zdolną do nadzwyczajnych dokonań. Samodyscyplina jest czynnikiem, dzięki któremu można wydostać się z wyspy Kiedyś. Stanowi ona klucz do wspaniałego życia, bez którego nie sposób osiągnąć żadnego trwałego sukcesu. Każdy z dwudziestu jeden rozdziałów podaje metody i praktyczne ćwiczenia zwiększania samodyscypliny. Na czym polega tajemnica sukcesu? Na czym polega związek między samodyscypliną a poczuciem własnej wartości? Na te pytania odpowiada Brian Tracy. Sam pewnego dnia opuścił wyspę Kiedyś. Nie skończył szkoły średniej, więc przez kilka lat pracował jako robotnik. Jednak dzięki samodyscyplinie zdołał odmienić swoje życie oraz odnieść sukces jako handlowiec, specjalista od marketingu, inwestor, deweloper i w końcu konsultant od spraw zarządzania. Doradzał ponad tysiącu firm, prowadził warsztaty i seminaria motywacyjne, w których wzięły udział ponad cztery miliony ludzi z czterdziestu krajów; napisał czterdzieści pięć książek.

Jaki odsetek warszawiaków lub mieszkańców stolicy od wielu lat wie, że najstarszą w obecnych granicach miasta jej zabytkową świątynią, z XVI w., zachowaną bez późniejszych zmian, jest kościół św. Jakuba na Białołęce, a najstarszym drewnianym, z 1534 r. również tamtejszy św. Michała? Czy, że codziennie w Warszawie przebywa blisko 2,5 mln osób, prawie 700 tys. więcej, niż jest w niej zameldowanych? Lub, że jest w niej ponad 100 tys. miejsc noclegowych dla gości w hotelach, motelach, hotelach, schroniskach młodzieżowych i innych obiektach? Albo, że największe centrum handlowe – „Arkadię”, odwiedza po 21 milionów klientów rocznie? A przecież najnowszy przewodnik Bezdroży po Warszawie wydany w serii travelbooków, przeznaczony jest przede wszystkim dla odwiedzających ją turystów i gości. Okazuje się jednak, że wiele nowego mogą z niego dowiedzieć się również warszawiacy. A już to świadczy, iż warto się z nim zapoznać. W stosunkowo niewielkiej objętości zawiera bowiem mnóstwo ważnych i przydatnych informacji. Przedstawionych ciekawie i kompetentnie. Plusem tego przewodnika jest też ponad 140 kolorowych zdjęć, 11 mapek oraz planów miasta i omawianych jego dzielnic, 4 duże, dwustronicowe wkładki tematyczne oraz 40 krótszych informacji włamanych w tekst. Ponadto przewodnik ten zawiera bezpłatną aplikację jego e-booka. Jest więc podwójnie wygodny w użyciu. Zgodnie z koncepcją tej serii, na wstępie wymienionych jest, z krótkimi informacjami o nich, 13 najważniejszych, zdaniem autorów, atrakcji Warszawy. I chyba żadna istotna nie została pominięta. Wyodrębniono również miejsca przyjazne dzieciom, co jest istotne nie tylko dla osób odwiedzających miasto, ale i jego mieszkańców. Z Informacji Praktycznych można dowiedzieć się, jak do polskiej stolicy dojechać, gdzie nocować i jeść – ze sporym wykazem polecanych obiektów różnych kategorii. Jak również o poruszaniu się na miejscu wszystkimi środkami komunikacji. W części tej wyodrębnione są też informacje na temat kultury i rozrywki. Muzeów i galerii, filharmonii, opery, teatrów i kin, placówek i obiektów dla osób preferujących turystykę aktywną oraz życie nocne. Informacje Krajoznawcze zawierają Krajoznawcze ABC oraz wiele innych przydatnych informacji na temat miasta, jego mieszkańców, gwary warszawskiej oraz budowli i obiektów sakralnych różnych religii i wyznań. Podstawowa część przewodnika, Zwiedzanie Warszawy, podzielona została na dzielnice. Z najobszerniej potraktowanym, gdyż jest w nim najwięcej miejsc ciekawych oraz wartych poznania, Śródmieściem. Obejmującym także Stare Miasto i inne historyczne fragmenty stolicy. Autorzy oprowadzają czytelnika – turystę poszczególnymi ulicami i placami, prezentując znajdujące się na lub przy tych trasach zabytki, obiekty i miejsca. Nierzadko z ich historią i ciekawostkami. Bardziej skrótowo potraktowane są pozostałe dzielnice: Żoliborz, Bielany, Wola, Ochota, Mokotów, Ursynów, Wilanów, Wawer, obie Pragi, Targówek. Z koncentracją w nich tylko na wybranych, najważniejszych obiektach. Podobnie jest w przypadku okolic Warszawy. Zalewu Zegrzyńskiego, Otrębusów, Czerska, Kampinosu, Konstancina-Jeziornej, Żelazowej Woli, Brochowa, Czerska, Nieborowa i Arkadii, Liwa i Sochaczewa. Zabytki, obiekty i miejsca omawiane są zwięźle, ale z mnóstwem różnorodnych informacji zachęcających do ich poznawania. Jest to dużym plusem tego przewodnika, podobnie jak wiele szczegółowych informacji. Np. o dniach, w których wstęp do poszczególnych muzeów i innych placówek kulturalnych jest bezpłatny – z ich wykazem. W trakcie lektury znalazłem jednak również potknięcia, błędy, nieścisłości czy pominięcia miejsc również wartych poznania. Tak np. w informacjach o komunikacji miejskiej brak tak istotnej, że emeryci, i to nie tylko stołeczni, mają w niej 50% zniżki. Zaś prawo do bezpłatnego korzystania z niej przez osoby po ukończeniu 70 lat dotyczy wszystkich, również cudzoziemców. W opisie Traktu Królewskiego i jego najbliższych okolic warto było wspomnieć o ciekawej, chyba najwęższej przejezdnej uliczce Koziej. Błędna jest informacja o Muzeum Sztuki Nowoczesnej przy ul. Pańskiej 3, w rozebranym już przecież gmachu dawnego sklepu meblowego „Emilia”. Sporo nieścisłości dotyczy też, nie istniejącej już ponad 90 lat, prawosławnej katedry – soboru Aleksandra Newskiego na placu Saskim, obecnie Piłsudskiego. Nigdy nie był on, jak napisali autorzy, „Wielka cerkwią”. Zbudowany został w latach 1894-1912 dla upamiętnienia 300-lecia dynastii Romanowów i rosyjskiej władzy nad Polską. I, w latach 1924-1926, nie został „zburzony”, lecz rozebrany. A jego wyposażenie i cenne fragmenty przekazano innym świątyniom. Np. część mozaik soborowi Opieki Matki Bożej w Baranowiczach, obecnie na Białorusi, gdzie je nadal można oglądać. Inne fragmenty, już po II wojnie światowej, soborowi Marii Magdaleny na warszawskiej Pradze. Marmury wykorzystano na pomniki i ich cokoły itd. Jeżeli chodzi o współczesne obiekty sakralne, to wymieniając ich wiele różnych religii i wyznań, pominięto jednak co najmniej adwentystów. Drobny błąd dotyczy jednego z bohaterów Szarych Szeregów, odbitego w opisanej Akcji pod Arsenałem, Jana Bytnara – „Rudego”. Nie był on harcmistrzem, lecz podharcmistrzem. Trochę niezrozumiałe jest dla mnie zakończenie kalendarium historycznego Warszawy na roku 2006. Czyżby w ciągu następnych 10 lat nie wydarzyło się w stolicy nic zasługującego chociażby na wzmiankę? Wytknięte błędy, pominięcia, braki i nieścisłości stanowią jednak margines, są łatwe do poprawienia w następnych wydaniach. Do których, z aktualizacjami, zapewne szybko dojdzie, bo jest to przewodnik dobry. Warto pomyśleć też o jego wersjach w językach obcych. Na początek chociażby angielskiej. Bo przecież stolicę odwiedza – i zwiedza – także mnóstwo cudzoziemców.

Czasami granica pomiędzy miłością a nienawiścią okazuje się bardzo cienka. Wręcz niedostrzegalna. Tylko czy głębokie uczucia połączone z brutalnością to na pewno właściwie połączenie?Otóż nie. Może zrujnować życie. Wyniszczyć psychicznie. A w przypadku, gdy oprawca zna wszystkie sekrety i lęki ofiary... Tym bardziej trzeba się strzec. Jest jeszcze jedno zasadnicze pytanie: czy naprawdę warto pakować się w toksyczny związek? Tate i Jared znają się od dzieciństwa. Kiedyś łączyła ich bliska przyjaźń, ale kilka lat temu wszystko gwałtownie się zmieniło. Jared zaczął bez powodu ją upokarzać i był w stanie zrobić wszystko, by zamienić jej życie w piekło. Tate udało się jednak uciec do Paryża, gdzie przeszła ogromną przemianę. Ale teraz znowu musi stawić mu czoła i tym razem nie zamierza dać sobą pomiatać. Czy w końcu pozna prawdziwy powód okrucieństwa Jareda? Jak poradzi sobie z przeciwnościami? Ta książka zainteresowała mnie ze względu na jej tematykę. Już jakiś czas szukałam dobrej historii miłosnej, a Dręczyciel ze swoim motywem prześladowań wydawał się intrygujący. Na początku dosyć ciężko było mi się wciągnąć. Momentami nawet nudziłam się z powodu powoli toczącej się akcji. Sam pomysł dawał autorce duże pole do popisu, ale główne emocje, jakie odczuwałam to irytacja spowodowana zachowaniem bohaterów. Zostało ukazane typowe życie amerykańskich nastolatków: imprezy, szkoła, presja ze strony rówieśników. I tajemnicza przeszłość, która miała ogromny wpływ na Jareda i jego otoczenie. Jared był raczej osobą skrytą z tendencją do cynizmu i brutalności. Miał złożony charakter i potrafił jednocześnie od siebie odpychać i przyciągać. Nie skłamię, jeśli napiszę, że miał pewien problem z wyrażaniem uczuć. W jego przypadku miłość i nienawiść niemal stapiały się w jedno. Z kolei w Tate spodobało mi się jedno: jej gust muzyczny, który był nieco zbliżony do mojego. Niestety miała tendencję do irytowania mnie. Sama nie wiedziała czego chce i podejmowała nieprzemyślane decyzje, jakby licząc na lut szczęścia. Ogólnie rzecz mówiąc: schematy i jeszcze raz schematy. Tego nie muszę tłumaczyć, prawda? Wątek romantyczny był jednym z głównych elementów fabuły. Pojawił się motyw toksycznej miłości, która powoli wyniszczała. Na takie relacji składała się traumatyczna przeszłość i skłonność do ranienia wszystkich wokoło. Miłość i nienawiść? Jeszcze nigdy nie były tak blisko siebie. Niedomówienia i tajemnice prowadziły katastrof tragicznych w skutki. Dokładnie tak stało się w przypadku Tate i Jareda. W końcu ile można dręczyć osobę, która jest wszystkim? Podsumowując, Dręczyciel to opowieść o przyjaźni, miłości i cierpieniu, jakie potrafi zadać najbliższa osoba. Szczerze powiedziawszy, to spodziewać się czegoś nieco lepszego. Otrzymałam po prostu kolejnego średniaczka pełnego schematów. Sam pomysł na książkę był dobry, ale wykonanie już takie sobie. Były tajemnice, traumy z przeszłości i problemy nie do pokonania, ale zabrakło mi tego czegoś, co sprawiłoby, że przeżywałabym tę historię całą sobą. Nie odradzam ani nie polecam. Dla mnie była przeciętna, ale jeśli ktoś ma ochotę, to proszę bardzo. W moje gusta się nie wpasowała.

Załóżmy, że bardzo chcesz mieć własny biznes, ale brakuje ci pomysłu, lub uważasz, że dotychczasowy jest zwyczajnie słaby. Ta książka natchnie cię w poszukiwaniu świeżych koncepcji, pokaże jak wdrażane były przełomowe w swoim czasie koncepcje, a przede wszystkim nauczy cię te pomysły weryfikować. Nie mogłem wyobrazić sobie lepszej osoby do tego zadania niż człowieka, który stworzył serwis trendhunter.com (uprośmy mówiąc, że to zbiór innowacyjnych pomysłów). To świetna pozycja dla tych, którzy poważnie myślą o własnej firmie, ale chcą wstrzelić się w rynek z tym co może się przyjąć, albo już istniejących firm, które nie chcą zostać dinozaurami, które czeka nieuchronna zagłada.