Recenzje

Korea Południowa od lat przyciąga uwagę ludzi z całego świata, w tym również moją. Dlatego z ciekawością sięgnęłam po książkę Filipa Daneckiego i Jeong-in Choi, która przybliża nam kulturę, tradycje i codzienne życie mieszkańców tego kraju. Najbardziej podobało mi się odkrywanie mniej oczywistych aspektów koreańskiej kultury. Mimo że część informacji była mi już znana, dowiedziałam się również wielu nowych rzeczy. Szczególnie zainteresowały mnie zwyczaje i zachowania mieszkańców, o których niekoniecznie dowiemy się podczas zwykłego zwiedzania Korei. Nie obyło się jednak bez minusów. Najbardziej męczyły mnie długie akapity i powracanie do wcześniej poruszonych tematów, szczególnie tych związanych z pracą i biurami. Nie mam pojęcia, czy tylko ja to zauważyłam. Zdarzały się też zdania, które nie do końca rozumiałam, przez co musiałam czytać uważniej i analizować niektóre fragmenty. Mimo wszystko cieszę się, że sięgnęłam po tę książkę. Być może nie zmieniła znacząco mojego postrzegania Korei, ale pozwoliła mi poszerzyć wiedzę o tym kraju. Doceniam również pracę autorów i to, że starali się pokazać czytelnikom różne aspekty koreańskiego społeczeństwa. Poleciłabym ją przede wszystkim osobom zainteresowanym Koreą Południową oraz miłośnikom przewodników, którzy chcą poznać coś więcej niż tylko popularne atrakcje turystyczne. Ostatecznie przyznaję jej 4/5. Pomimo kilku rzeczy, które utrudniały mi czytanie, wyniosłam z niej sporo ciekawych informacji i uważam, że warto było po nią sięgnąć.

Z książkami tej autorki miałam już styczność, ale to na tym tytule śmiałam się zdecydowanie najwięcej. Dynamika między głównymi bohaterami od samego początku była top tier. Fantastycznie się bawiłam, czytając o początkowej nieśmiałości Penny i tej jej nerwowej paplaninie, która objawiała się w towarzystwie Eliego. Jest to drugi tom serii, ale nie są one ze sobą bezpośrednio połączone, bo każda książka opowiada o innym bohaterze, ale to, co bardzo mi się podoba, to to, że bohaterowie drugoplanowi faktycznie są bohaterami. Nie istnieją tylko po to, żeby główni bohaterowie mieli do kogo się odezwać, ale mają też swój charakter i faktycznie często czuć więź między nimi. Ten tom miał też zdecydowanie mniej dziwnych słów podczas stosunku w porównaniu z poprzednim tomem, co ja bardzo doceniam. Nie było jakichś takich wybitnie obrzydliwych określeń na miejsca intymne i różne zachowania seksualne. Był też genialny slow burn, który mogliśmy odczuć dzięki dwóm perspektywom. Już po 1/3 książki krzyczałam sama do siebie: "KISS ALREADY". Ta relacja też była budowana dość naturalnie. Spokojnie mogli się poznać, badali grunt i mogli się dotrzeć. Jednak uważam, że sama końcówka była trochę dziwna. W szczególności to, co działo się po powrocie z domku, gdzie opisy ich przeżyć wewnętrznych są bardzo skomplikowane, czuć od nich dużą negatywną energię i napięcie między bohaterami, a jedyne, co oni robią, to poddają się chuci. Zachowanie Penny na tych ostatnich stronach również było dziwne. Zupełnie do niej nie pasowało. Rozumiem, że była pod wpływem silnych hormonów, ale to i tak... to nie była Penny, którą poznawałam przez poprzednie 400 stron. Mimo wszystko bawiłam się naprawdę super, niejednokrotnie śmiałam się w głos na tym tomie i naprawdę polecam.

💖 ⟡ ݁₊ ,,Simon” autorstwa Moniki Kondas.  ⟡ ݁₊ Fabuła skupia się na Simonie Torrino i Leili Venturi, których w przeszłości łączyła głęboka miłość i wielka przyjaźń. Ich relacja została jednak brutalnie zniszczona przez intrygę, a zrozpaczona Leila wyjechała, próbując ułożyć sobie życie na nowo. Po latach Leila jednak wraca i towarzyszy jej mąż oraz córeczka, która łudząco przypomina jej miłość z dziecięcych lat. ╰┈➤ Simon za nie potrafi pogodzić się z jej powrotem, a dręczące go pytania i powracająca zazdrość zmuszają go do szukania prawdy o przeszłości i o tym, co naprawdę ich rozdzieliło. ⟡ ݁₊ Dynamika między bohaterami, oparta jest na motywie drugiej szansy (second chance), pełnym napięcia, niewypowiedzianych słów i bolesnych konfrontacji, od których nie sposób się odrywać. ⟡ ݁₊ Autorka świetnie pokazuje, jak intrygi sprzed lat potrafią zrujnować życie i jak ogromnym wyzwaniem jest próba ponownego zaufania. ⟡ ݁₊ Ocena: 5/5

Hejt nie zawsze zaczyna się od wielkich słów. Czasem jest to komentarz, żart, wykluczenie z grupy albo sytuacja, w której dziecko zaczyna zastanawiać się, czy przypadkiem samo nie przesadza.... 📚 „Nie daj się, Pinku!” to książka, która bardzo dobrze prowadzi dziecko przez temat krzywdzących zachowań rówieśniczych. Pomaga je rozpoznawać, nazywać emocje, stawiać granice, szukać wsparcia i zastanawiać się, jak można zareagować również wtedy, gdy jest się świadkiem takiej sytuacji. Ogromnym atutem są karty pracy, pytania i ćwiczenia. Są konkretne, napisane zrozumiałym językiem i nie sprowadzają tematu do prostego „nie przejmuj się” czy „ignoruj”. Dają przestrzeń do rozmowy o tym, co dziecko może czuć, czego może się obawiać i gdzie może szukać pomocy. ❤️ Szczególnie ważny jest dla mnie komunikat, że proszenie o pomoc nie jest skarżeniem, a odpowiedzialności za krzywdzenie nie należy przenosić na osobę, która go doświadcza! To wartościowy materiał zarówno dla rodziców, jak i psychologów pracujących z dziećmi. Zdecydowanie jedna z najlepszych książek psychologicznych dla dzieci, które ostatnio trafiły w moje ręce. 📖✨ Zapiszcie ten tytuł - warto mieć go pod ręką, zanim pojawi się trudna sytuacja.

Jordan to naukowczyni! Badania, laboratorium, eksperymenty to jej całe życie. Pasja, miłość i dlatego podchodzi do tego na poważnie... Nie boi się sprzeciwić otwarcie wykładowcom gdy widzi błąd... I co? No cóż, została wyrzucona ze studiów, stała się niewygodna. Jednak Jordan choć wraca do domu rodzinnego z podkulonymi ogonem, nie powiedziała jeszcze w nauce ostatniego zdania! Ona się nie podda 😎. Cassidy to jej znajomy z dzieciństwa, jest jej sąsiadem, miłością z młodości do której po cichu wzdychała i o zgrozo, jest teraz strażakiem, który ratuje ją z opresji. Jednak po latach już och znajomość wygląda zupełnie inaczej. Ona ze świata nauki, on został w miejscowości z dzieciństwa, i jest samotnym tatą .. Jednak nie da się ukryć, że tych dwoje coś do siebie przyciąga, a łączą ich wspomnienia z dzieciństwa a to już dużo 🥹. Co tu dużo mówić? Uwielbiam ich! Jordan to dla mnie taka pozytywna szalona kobieta, pomocna z ogromnym sercem, pomaga wszystkim w koło, czasami robiąc przy tym więcej szkody, ale przecież chciała dobrze! 🥹 I Cassidy, mężczyzna który jest tak bardzo zieloną flagą, że już bardziej się nie da. Mimo tego, potrafi być też męski, bohaterski i odpowiedzialny, a mi więcej do szczęścia nie trzeba 🥹🥰 . Wszystko tutaj gra. Postacie drugoplanowe też! Mamuśki, babcia, no po prostu są takim filarem tej historii... Czasami jest zabawnie, czasami romantycznie, a czasami wzruszająco! Czyli jest to idealny romans! A jeśli kręcą Was strażacy, to proszę bardzo! Mamy to 🩷😎 Akcja jest poprowadzona w odpowiednim tempie, Autorki nie gonią na łeb na szyję, a dają się oswoić z rzeczywistością i to tą nową. Podoba mi się to. I bardzo serdecznie Wam polecam ten tytuł 🩷