Recenzje

Sięgając po Falochory miałam wysokie oczekiwania. Promocja książki była super,działania patronek,cytaty czy inne grafiki zachęcały do przeczytania tej książki. Miałam wrażenie już na początku książki że niektóre sceny były wymuszone, żeby tylko były i coś się działo. Sam styl pisania Zuzi był okej,nie był zły nie był najlepszy. Słyszałam także duzo pozytywnych opini o jej fantastyce(której jeszcze nie czytałam!) Pomysł na samą fabułę wydawał sie ciekawy lecz zabrakło tego czegoś co sprawiłoby że książka mnie wciągnie. Niektóre zachowania bohaterów wydawały się nienaturalne i nieszczere. Przez to trudniej było mi zaangażować się w historię i zżyć się z bohaterami. Historia miała potencjał,jednak nie został on w pełni wykorzystany. Lecz na klimat książki nie mogę narzekać,czuć było że jest to wakacyjna książka. Była by to idealna propozycja na lato żeby poczuć tę wakacyjną atmosferę. Podsumowując nie żałuję że sięgnęłam po falochory. Książka ma swój potencjał i może przypaść do gustu wielu osobom jednak mnie nie zachwyciła tak, jak na to liczyłam.

To coś więcej niż tradycyjny kalendarz. To praktyczne narzędzie do planowania, osobisty dziennik i przestrzeń na inspirujące myśli, refleksje oraz pomysły. Publikacja zachęca, by nie tylko organizować codzienne obowiązki, ale także świadomie przeżywać każdy dzień i dostrzegać piękno w zwyczajnych chwilach. Dzięki połączeniu planowania z możliwością prowadzenia własnych zapisków kalendarz staje się osobistym inspirownikiem - miejscem, w którym można utrwalać ważne słowa, marzenia, doświadczenia i przemyślenia. Autor przypomina o wartości pisania odręcznego, sile słów i znaczeniu planowania, które pomaga uporządkować codzienność, ograniczyć stres i zachować elastyczność wobec zmieniających się okoliczności. Szczególne miejsce zajmuje refleksja nad upływem czasu i zachęta, by doceniać wszystkie dni tygodnia, nie odkładając radości na weekend czy urlop. Czasem wystarczy jedna zapisana myśl, mały sukces lub chwila wdzięczności, aby spojrzeć na codzienność z nowej perspektywy. To propozycja dla osób, które chcą lepiej organizować swój czas, rozwijać kreatywność i świadomie kształtować codzienne nawyki. Sprawdzi się zarówno u miłośników papierowych kalendarzy, jak i u tych, którzy szukają inspiracji do refleksji i rozwoju osobistego. Może być również wartościowym prezentem dla kogoś, kto ceni moc słów i lubi zapisywać własne myśli. Kalendarz nie obiecuje życia bez obowiązków, ale zachęca, by znaleźć w nim miejsce na to, co naprawdę ważne. Bo przecież nie chodzi tylko o to, aby pamiętać, co mamy zrobić jutro, lecz także o to, by nie zapomnieć, co było dla nas ważne dzisiaj.

Jeśli obserwujecie mnie już od jakiegoś czasu to pewnie wiecie, że w recenzjach nie oszczędzam książek, nawet debiutów. Jeśli jakaś historia jest tragiczna to napiszę o tym prosto z mostu. Dzisiaj jednak spotykamy się tu w nieco innej atmosferze, bo chyba właśnie poznałam miłość swojego życia. Nie spodziewałam się, że kiedykolwiek napiszę tak o pierwszej książce jakiegoś autora. Jeśli chodzi o bohaterów to zostali oni wykreowani cudownie. Astrid Bennett jest jedną z silniejszych bohaterek o jakich przyszło mi czytać i nie mam tu na myśli tylko tego, że stoi na czele szkolnej drużyny cheerleaderek, ale o tym później. Jest pewna siebie, momentami nawet zabawna a coś, czego jej zazdroszczę, to umiejętność szybkiego odpowiadania na zaczepki. Czas na Ashtona Cavagaha, czyli najlepszego książkowego męża jaki tylko mógł powstać. Mimo zaczepnego charakteru i typowej dla kapitana koszykarzy pewności siebie opiekował się Astrid i dbał o nią. Czego chcieć więcej? Napięcie między bohaterami aż ciężko mi opisać, bo do tej pory się nie pozbierałam po skończeniu czytania. To wszystko było tak intensywne i intrygujące a zarazem nie przesadzone… Musicie to przeczytać, żeby zrozumieć co mam na myśli. Muszę również docenić poczucie humoru autorki, bo jest ono naprawdę genialne. Przysięgam, dawno się tak nie uśmiałam podczas czytania jak przy koszykarzach. Na którychś targach koniecznie muszę się spotkać z Basią bo jeśli jest tak zabawna na żywo, jak jej bohaterowie w książce to będzie to spotkanie życia. Styl pisania Basi jest p r z e c u d o w n y. Dosłownie płynęłam przez tą historię. Czyta się ją bardzo szybko - ja, gdy już tak porządnie się za nią zabrałam skończyłam ją w jeden wieczór. Nie wiem, czy istnieje inna autorka która tak lekko i przyjemnie potrafi opisać ciężkie tematy, do których właśnie teraz przejdziemy. 𝐬𝐩𝐨𝐣𝐥𝐞𝐫!! Presja - zarówno w życiu prywatnym, jak i w szkole - dotyka bardzo wielu z nas. Każdy chciałby być najlepszy, a nawet jeśli by nie chciał, ktoś może tego od niego oczekiwać. Częściowo tak właśnie było u Astrid - oprócz nacisku który sama na siebie nakładała, miała również dodatkowy od trenerki. Trenerki, która w swoim zawodzie nie powinna nawet pracować. To, jak traktowała Astrid i inne cheerleaderki nie mieści się w głowie. Swoją chorą ambicją doprowadziła do wypadku, który mógł zniszczyć Bennett przyszłość. Czas na ostatni wątek tej recenzji, czyli relacji z rodzicami. Uwielbiam widzieć w książkach rodziny, które się wspierają i właśnie tak jest w “The perfect match”. Zarówno Astrid jak i Ashton dostają ogrom miłości od rodziców, co jest przeurocze. Podobnie jak siostry Asha, które no cóż, skradły całe show. Myślałam, że Cavagah jest tym zabawnym z rodzeństwa, ale niestety Gigi i Didi biją go o głowę. Mogłabym mówić o tej książce dosłownie godzinami, tak cudowna jest. Nie jestem w stanie znaleźć niczego, do czego mogłabym się przyczepić, a to nie zdarza się często. Jeśli szukacie historii idealnej na jeden wieczór, która was wciągnie od pierwszej strony a przy okazji otuli jak ciepły kocyk, b ł a g a m was, przeczytajcie koszykarzy. 

„Odporność psychiczna dziecka” Agnieszki Grzeli-Opalińskiej to niezwykle wartościowa i praktyczna książka dla rodziców, psychologów oraz wszystkich osób wspierających rozwój dzieci. Autorka w przystępny sposób pokazuje, jak budować u najmłodszych siłę wewnętrzną, poczucie sprawczości oraz umiejętność radzenia sobie z emocjami i codziennymi wyzwaniami. Ogromnym atutem publikacji jest jej praktyczny charakter - znajdziemy tu aż 65 ćwiczeń, które można łatwo wykorzystać zarówno w domu, jak i podczas pracy z dziećmi. Na szczególne uznanie zasługuje także wykorzystanie technik terapii poznawczo-behawioralnej, które pomagają dzieciom lepiej rozumieć własne myśli, emocje i zachowania. Autorka przedstawia temat odporności psychicznej w bardzo trafny i nowoczesny sposób, podkreślając, że nie jest ona cechą wrodzoną, ale umiejętnością, którą można rozwijać krok po kroku. Osobiście polecam te książkę.

„Zarządzanie projektami AI dla początkujących” Marcina Żmigrodzkiego to solidna pozycja dla osób, które chcą uporządkować sobie temat wykorzystania AI i modeli LLM w projektach oraz procesach biznesowych. Czytałem już inne książki Marcina Żmigrodzkiego i muszę przyznać, że część z nich odpowiadała mi bardziej. Zarówno pod kątem tematyki, jak i poziomu szczegółowości. Tutaj autor świadomie kieruje książkę do osób początkujących i moim zdaniem trzeba mieć to z tyłu głowy przed zakupem. Na plus: - przystępny język - dobre uporządkowanie tematu - spojrzenie na AI od strony biznesowej i projektowej - pokazanie całego procesu - od pomysłu, przez analizę, aż po wdrożenie - sporo tematów, które mogą być dobrym punktem startowym do dalszej nauki Jednocześnie osoby, które już od dłuższego czasu pracują z LLM, agentami AI, RAG, MCP czy wdrażaniem rozwiązań opartych o AI, raczej nie znajdą tutaj bardzo dużo nowych informacji. I nie traktuję tego jako dużej wady - tytuł jasno mówi, że jest to książka „dla początkujących”. Dla osoby, która dopiero zaczyna, zarządza projektami, analizuje procesy biznesowe albo zastanawia się, jak podejść do pierwszego wdrożenia AI w organizacji - będzie to wartościowa pozycja. Dla osób bardzo zaawansowanych technicznie lub mających już kilka projektów AI za sobą - raczej jako uporządkowanie wiedzy niż źródło nowych odkryć. Osobiście zabrakło mi trochę większego zejścia w praktykę i bardziej rozbudowanych przykładów, dlatego nie daję maksymalnej oceny. Dobra książka i sensowne wprowadzenie do tematu, ale warto dobrać ją do swojego poziomu doświadczenia. Moja ocena: 4/5.