Recenzje

Świetna książka, która nie tylko wyjaśnia wiele kwestii związanych z depresją, ale przede wszystkim pokazuje, jak człowiek może reagować na różne sytuacje i zachowania ludzi wokół nas. Bardzo spodobał mi się przykład dotyczący depresji okołoporodowej. Mężczyzna może usłyszeć od ojca, wujka czy kuzyna „ale zbabiałeś”, tylko dlatego, że pomaga swojej żonie przy niemowlaku. Niby zwykłe słowa, a jednak mogą pokazać, jak bardzo otoczenie wpływa na nasze myślenie, emocje i zachowanie. Cała książka opiera się głównie na wywiadach z doktorami, profesorami oraz osobami, które wiele osiągnęły i chętnie dzielą się swoją wiedzą oraz doświadczeniem. Nie sądziłam, że książka w formie wywiadów może być aż tak ciekawa, a jednocześnie inspirująca. Podczas czytania miałam momentami wrażenie, jakbym po prostu oglądała interesujący wywiad w telewizji. Ogromnym plusem jest dla mnie język. Wszystko zostało napisane lekko i przystępnie. Nie ma tutaj trudnych, skomplikowanych pojęć, których nie da się zrozumieć. Nawet tematy, które na pierwszy rzut oka mogą wydawać się ciężkie, zostały przedstawione w bardzo prosty sposób. Po tej lekturze dowiedziałam się wielu ciekawych rzeczy, które nawet teraz jestem w stanie wdrożyć w swoje życie, żeby lepiej się czuć sama ze sobą. I chyba właśnie to najbardziej podobało mi się w tej książce. Nie jest to tylko teoria, ale coś, co można odnieść do własnego życia i codziennych sytuacji. Uważam, że jest to świetna książka dla każdego, kto chce lepiej zrozumieć swoje emocje, zachowania i to, jak ogromny wpływ może mieć na nas otoczenie. Depresja jest tutaj jednym z głównych tematów, ale tak naprawdę książka dotyka wielu innych problemów i doświadczeń, z którymi możemy spotkać się w życiu. Zdecydowanie jedna z tych książek, po których zostaje w głowie więcej niż tylko sama treść.

To coś więcej niż tradycyjny kalendarz. To praktyczne narzędzie do planowania, osobisty dziennik i przestrzeń na inspirujące myśli, refleksje oraz pomysły. Publikacja zachęca, by nie tylko organizować codzienne obowiązki, ale także świadomie przeżywać każdy dzień i dostrzegać piękno w zwyczajnych chwilach. Dzięki połączeniu planowania z możliwością prowadzenia własnych zapisków kalendarz staje się osobistym inspirownikiem - miejscem, w którym można utrwalać ważne słowa, marzenia, doświadczenia i przemyślenia. Autor przypomina o wartości pisania odręcznego, sile słów i znaczeniu planowania, które pomaga uporządkować codzienność, ograniczyć stres i zachować elastyczność wobec zmieniających się okoliczności. Szczególne miejsce zajmuje refleksja nad upływem czasu i zachęta, by doceniać wszystkie dni tygodnia, nie odkładając radości na weekend czy urlop. Czasem wystarczy jedna zapisana myśl, mały sukces lub chwila wdzięczności, aby spojrzeć na codzienność z nowej perspektywy. To propozycja dla osób, które chcą lepiej organizować swój czas, rozwijać kreatywność i świadomie kształtować codzienne nawyki. Sprawdzi się zarówno u miłośników papierowych kalendarzy, jak i u tych, którzy szukają inspiracji do refleksji i rozwoju osobistego. Może być również wartościowym prezentem dla kogoś, kto ceni moc słów i lubi zapisywać własne myśli. Kalendarz nie obiecuje życia bez obowiązków, ale zachęca, by znaleźć w nim miejsce na to, co naprawdę ważne. Bo przecież nie chodzi tylko o to, aby pamiętać, co mamy zrobić jutro, lecz także o to, by nie zapomnieć, co było dla nas ważne dzisiaj.

Jeśli obserwujecie mnie już od jakiegoś czasu to pewnie wiecie, że w recenzjach nie oszczędzam książek, nawet debiutów. Jeśli jakaś historia jest tragiczna to napiszę o tym prosto z mostu. Dzisiaj jednak spotykamy się tu w nieco innej atmosferze, bo chyba właśnie poznałam miłość swojego życia. Nie spodziewałam się, że kiedykolwiek napiszę tak o pierwszej książce jakiegoś autora. Jeśli chodzi o bohaterów to zostali oni wykreowani cudownie. Astrid Bennett jest jedną z silniejszych bohaterek o jakich przyszło mi czytać i nie mam tu na myśli tylko tego, że stoi na czele szkolnej drużyny cheerleaderek, ale o tym później. Jest pewna siebie, momentami nawet zabawna a coś, czego jej zazdroszczę, to umiejętność szybkiego odpowiadania na zaczepki. Czas na Ashtona Cavagaha, czyli najlepszego książkowego męża jaki tylko mógł powstać. Mimo zaczepnego charakteru i typowej dla kapitana koszykarzy pewności siebie opiekował się Astrid i dbał o nią. Czego chcieć więcej? Napięcie między bohaterami aż ciężko mi opisać, bo do tej pory się nie pozbierałam po skończeniu czytania. To wszystko było tak intensywne i intrygujące a zarazem nie przesadzone… Musicie to przeczytać, żeby zrozumieć co mam na myśli. Muszę również docenić poczucie humoru autorki, bo jest ono naprawdę genialne. Przysięgam, dawno się tak nie uśmiałam podczas czytania jak przy koszykarzach. Na którychś targach koniecznie muszę się spotkać z Basią bo jeśli jest tak zabawna na żywo, jak jej bohaterowie w książce to będzie to spotkanie życia. Styl pisania Basi jest p r z e c u d o w n y. Dosłownie płynęłam przez tą historię. Czyta się ją bardzo szybko - ja, gdy już tak porządnie się za nią zabrałam skończyłam ją w jeden wieczór. Nie wiem, czy istnieje inna autorka która tak lekko i przyjemnie potrafi opisać ciężkie tematy, do których właśnie teraz przejdziemy. 𝐬𝐩𝐨𝐣𝐥𝐞𝐫!! Presja - zarówno w życiu prywatnym, jak i w szkole - dotyka bardzo wielu z nas. Każdy chciałby być najlepszy, a nawet jeśli by nie chciał, ktoś może tego od niego oczekiwać. Częściowo tak właśnie było u Astrid - oprócz nacisku który sama na siebie nakładała, miała również dodatkowy od trenerki. Trenerki, która w swoim zawodzie nie powinna nawet pracować. To, jak traktowała Astrid i inne cheerleaderki nie mieści się w głowie. Swoją chorą ambicją doprowadziła do wypadku, który mógł zniszczyć Bennett przyszłość. Czas na ostatni wątek tej recenzji, czyli relacji z rodzicami. Uwielbiam widzieć w książkach rodziny, które się wspierają i właśnie tak jest w “The perfect match”. Zarówno Astrid jak i Ashton dostają ogrom miłości od rodziców, co jest przeurocze. Podobnie jak siostry Asha, które no cóż, skradły całe show. Myślałam, że Cavagah jest tym zabawnym z rodzeństwa, ale niestety Gigi i Didi biją go o głowę. Mogłabym mówić o tej książce dosłownie godzinami, tak cudowna jest. Nie jestem w stanie znaleźć niczego, do czego mogłabym się przyczepić, a to nie zdarza się często. Jeśli szukacie historii idealnej na jeden wieczór, która was wciągnie od pierwszej strony a przy okazji otuli jak ciepły kocyk, b ł a g a m was, przeczytajcie koszykarzy. 

Ayleen ma już pełną świadomość do jakiego świata trafiła i kim jest jej szef Collin. Świat, który bezglednie się rządzi, a brutalność i porachunki nie są w nim pustym frezesem. Ale w jego rękach ożywa i nabiera śmiałości, czując pierwszy raz spełnienie. To jednak ulotne, bo czychają na nich wrogowie oraz fakt, który iluzję z rzeczywistością zderza bezdusznie. ☆ Ok, dajcie mi chwilę! Niech przetrawię to co się stało i to zakończenie! Tegoooo się nie spodziewałam. I to w piórze Kathreen kocham szczególnie: silne emocje, tajemniczość oraz absolutną nieprzewidywalność i masę zwrotów akcji. ♡ No i poraz kolejny kończę jej książkę "ze szczęką na podłodze"! Fabuła tej historii to szczegółowo dopracowany miraż, który kusi i mami czymś pięknym, by burzyć, a wszystko to co zostało skrzętnie wypracowane, postawić pod znakiem zapytania. By dać mrokowi zagrać pierwsze skrzypce! ☆ "Nie zamierzam jej wypuścić" - tymi słowami kończy się i zaczyna pewien etap w relacji: prostej, skromnej kobiety i mężczyzny, który wszystko kontroluje, Bossa. Ayleen to przykład dobra, które skrzętnie przez lata było poniewierane, karygodną postawą matki, a aktualnie też dwulicowej bratowej. By przywłaszczył je sobie także typ jeszcze gorszy, nazywając siebie jej chłopakiem. Człowiek, który zamiast być plastrem na jej okropne doświadczenia, dokłada jej kolejnych, traktując ją jak przedmiot, do zapokajania wyłącznie swoich potrzeb, jej wmawiając oziębłość. A to zbiera swój plon, tragicznie nisko kształtując jej samoocenę i możliwość otwarcia się na nową relację. Czyni ją też naiwną, ale też szalenie pragnącą tego, czego nie dane było jej z ich strony zaznać. ☆ Collin jednak to człowiek inteligetny, który chcąc jej, do tematu podchodzi niezwykle rozważnie, sam wpadając przy tym w pułapkę zależności... która mu się podoba. Tych dwoje przy sobie poznaje swoje nowe oblicze, swoją przeszłość i pragnienia, ale... Collin potrzebuje żony i to ona, jako jego asystentka ma pomóc mu ją wskazać. Tak takie kuriozum tu miesza, czyniąc ich relację zakazaną oraz niebezpieczną, gdyż wkracza między nich inna wpływowa rodzina, ktora jeśli nie "dobrocią", to siłą zamierza wyegzekwować intratne połączenie rodzin. ☆ I tu wkracza on - Cayden młodszy brat Collina, ze swoim luzackim podejściem i popędliwością dla ślicznej Rosalie Verdi. Osoba szalenie skomplikowana, skrywajaca swoje demony, jednak z rozkoszą pokazująca siłę swojego mroku, bedąc egzekutorem brata wręcz psychopatycznym. A to wszystko podkręcane jego artyzmem, wystawą prac wyjątkowych, no daje turbo efekt. I historii tej dwójki potrzebuje na już! ☆ Historia to nie taka łatwa i kolorowa. Bo tu przeszłość wkracza w teraźniejszość z impetem. Grzechy innych, zaś plon mają przynieść okrutny. Tu wszystko kręci się wokół zemsty o różnych obliczach. Ma szansę zabłysnąć też coś wyjątkowego. Gdzie zaborczość miesza się z goracą namietnością. Uzależnia zapach i dotyk. Buduję się obsesja, opętane zostają zmysły. Ta historia opętała i mnie ♥︎ musicie to poznać! Czytajcie ♡

„Zarządzanie projektami AI dla początkujących” Marcina Żmigrodzkiego to solidna pozycja dla osób, które chcą uporządkować sobie temat wykorzystania AI i modeli LLM w projektach oraz procesach biznesowych. Czytałem już inne książki Marcina Żmigrodzkiego i muszę przyznać, że część z nich odpowiadała mi bardziej. Zarówno pod kątem tematyki, jak i poziomu szczegółowości. Tutaj autor świadomie kieruje książkę do osób początkujących i moim zdaniem trzeba mieć to z tyłu głowy przed zakupem. Na plus: - przystępny język - dobre uporządkowanie tematu - spojrzenie na AI od strony biznesowej i projektowej - pokazanie całego procesu - od pomysłu, przez analizę, aż po wdrożenie - sporo tematów, które mogą być dobrym punktem startowym do dalszej nauki Jednocześnie osoby, które już od dłuższego czasu pracują z LLM, agentami AI, RAG, MCP czy wdrażaniem rozwiązań opartych o AI, raczej nie znajdą tutaj bardzo dużo nowych informacji. I nie traktuję tego jako dużej wady - tytuł jasno mówi, że jest to książka „dla początkujących”. Dla osoby, która dopiero zaczyna, zarządza projektami, analizuje procesy biznesowe albo zastanawia się, jak podejść do pierwszego wdrożenia AI w organizacji - będzie to wartościowa pozycja. Dla osób bardzo zaawansowanych technicznie lub mających już kilka projektów AI za sobą - raczej jako uporządkowanie wiedzy niż źródło nowych odkryć. Osobiście zabrakło mi trochę większego zejścia w praktykę i bardziej rozbudowanych przykładów, dlatego nie daję maksymalnej oceny. Dobra książka i sensowne wprowadzenie do tematu, ale warto dobrać ją do swojego poziomu doświadczenia. Moja ocena: 4/5.