Recenzje

Nie ma się co oszukiwać- Love Inn to książka, do której podchodziłam z bardzo dużymi oczekiwaniami. Przepiękna okładka, cudowne wydanie, świetna promocja, bardzo interesujący opis No i sama autorka- Uwielbiam książki Magdy Szponar! Bałam się, że za bardzo się nastawiłam na hit I całe szczęście... Zupełnie niepotrzebnie! Zaczęłam ją czytać i popłynęłam. Jesienna atmosfera małego, górskiego miasteczka, która o tej porze roku nabiera tempa ze względu na turystów to świetne tło dla całej historii związanej z ratowaniem upadającego hotelu. Główni bohaterowie: Evie i Ronan są świetnie wykreowani na zasadzie przeciwieństw i szalenie ich polubiłam. Ona otwarta, bardzo ambitna i on.. niedostępny, gburowaty. Poznali się w trakcie studiów Evie, na które udała się, by móc prowadzić hotel, spuściznę po dziadkach, którzy włożyli ogrom serca w jego powstawanie i prowadzenie. Ona- studentka, Ronan- zamknięty w sobie wykładowca... Bardzo przystojny...Ale też jej ostatnio nadzieja na uratowanie tego, co popsuli jej rodzice kiedy podjęli się zarządzania hotelem.. Ich relacja to slow burn, ale taki z charakterem. Dialogi pełne są docinków, ironii i sarkazmu, a ich wzajemna próba zachowania dystansu tylko podkręca atmosferę.. a tutaj pod płaszczykiem obojętności dzieje się wiele... Równolegle do rosnącego między nimi uczucia trwa próba uratowania hotelu, a nie jest to tak łatwe Jak mogłoby się wydawać. Są manipulacje, tajemnice i intrygi, jednak nie brakuje też momentów pełnych humoru, które równoważą te trudniejsze tematy, nadając tym samym nieco lekkości fabule. Ważną rolę odgrywają też postacie drugoplanowe, gdzie każdy z pełni w historii ważną rolę. To już kolejna moja książka Autorki i tym samym kolejne udane spotkanie. Bardzo lubię Jej styl, ponieważ przez książki Magdy Szponar dosłownie płynę. Tak było też i tym razem. Przeczytałam ją w dwa wieczory. „Love Inn” okazało się dla mnie bardzo interesującym romansem z cudownymi bohaterami I dobrze przemyślaną fabułą. Jeśli tak jak ja lubicie jesienny klimat, wyraziste charaktery, stopniowo rozwijające się uczucie i motyw grumpy/sunshine, koniecznie dopiszcie ten tytuł do swojej listy! P.s. to jedna z tych książek która idealnie pasuje w duecie z ciepłym kocykiem... No okej... Ciepłą herbatką stworzę już w ogóle wspaniałe trio ❤️

Jesteśmy przekonani, że samodzielnie podejmujemy decyzje, kierujemy się własnym rozsądkiem i potrafimy odróżnić cudze sugestie od własnych przekonań. Tymczasem bardzo się mylimy. Na nasze wybory wpływają mechanizmy psychologiczne, społeczne oczekiwania, sposób przedstawienia informacji, autorytet rozmówcy, a nawet kolejność, w jakiej poznajemy dostępne możliwości. Co więcej, często nie zauważamy tego wpływu. Właśnie tę niewygodną prawdę stawia w centrum swojej książki „Pozornie wolny umysł. Psychologia wpływu i manipulacji” Matylda Kozakiewicz. Punktem wyjścia autorki jest paradoks dobrze znany psychologii społecznej: łatwiej dostrzegamy podatność na manipulację u innych niż u siebie. Chętnie uznajemy, że reklama oddziałuje na pozostałych konsumentów, propaganda zmienia poglądy innych obywateli, a presja grupy ogranicza cudzą samodzielność. Własne decyzje oceniamy natomiast jako przemyślane i racjonalne. Kozakiewicz podważa to poczucie bezpieczeństwa intelektualnego, pokazując, że znajomość mechanizmów wpływu nie czyni nas automatycznie odpornymi na ich działanie. Książka została pomyślana jako przystępne wprowadzenie do psychologii wpływu społecznego. Autorka omawia między innymi koncepcję szybkiego i wolnego myślenia, reguły wpływu opisane przez Roberta Cialdiniego, techniki stopniowego nakłaniania do określonych działań oraz mechanizmy sprzyjające utrwalaniu przekonań. Nie zatrzymuje się na relacjach interpersonalnych. Pokazuje również, jak podobne prawidłowości wykorzystywane są w marketingu, komunikacji politycznej i obiegu informacji w internecie. Dzięki temu temat przestaje być abstrakcyjnym zagadnieniem akademickim, a zaczyna dotyczyć codziennych wyborów czytelnika. Jednym z mocniejszych elementów publikacji jest omówienie sześciu reguł wpływu społecznego Roberta Cialdiniego: wzajemności, zaangażowania i konsekwencji, społecznego dowodu słuszności, sympatii, autorytetu oraz niedostępności. Ich znaczenie łatwo dostrzec w sytuacjach, które znamy z życia. Bezpłatny upominek może wzbudzać poczucie zobowiązania, ograniczona dostępność produktu zwiększać jego atrakcyjność, a popularność określonego rozwiązania skłaniać do uznania go za właściwe. Żadna z tych reguł nie oznacza, że człowiek zawsze postępuje w przewidywalny sposób. Pokazują one jednak, że ocena sytuacji zależy nie tylko od jej obiektywnych właściwości, lecz także od kontekstu, emocji i społecznych sygnałów. Istotna jest również część poświęcona technikom sekwencyjnym, takim jak „stopa w drzwiach” czy „drzwiami w twarz”. Pozwalają one zrozumieć, dlaczego zgoda na niewielką prośbę może ułatwić uzyskanie kolejnej oraz jak odmowa dużego żądania może zwiększyć gotowość do zaakceptowania mniejszego. Mechanizmy te mają znaczenie w sprzedaży, negocjacjach i relacjach międzyludzkich. Ich znajomość nie daje niezawodnej metody odczytywania cudzych intencji, ale pomaga uważniej przyglądać się sposobowi, w jaki formułowane są prośby, oferty i argumenty. Szczególnie aktualny wymiar książka zyskuje w kontekście dezinformacji. Współczesny odbiorca codziennie styka się z nagłówkami, komentarzami, materiałami wideo i informacjami rozpowszechnianymi przez osoby przedstawiające się jako eksperci. Sama liczba komunikatów utrudnia ich spokojną ocenę, a emocjonalna forma przekazu może sprzyjać szybkiemu przyjmowaniu określonych interpretacji. Kozakiewicz zwraca uwagę na mechanizmy kształtowania opinii, konformizm, polaryzację oraz fałszywe poczucie odporności na wpływ mediów. To ważny kierunek rozważań, ponieważ manipulacja nie musi polegać na bezpośrednim kłamstwie. Niekiedy wystarczy selekcja faktów, odpowiednie wyeksponowanie jednego argumentu lub pominięcie informacji, które komplikują pożądaną narrację. Zaletą publikacji jest połączenie pojęć psychologicznych z przykładami ułatwiającymi rozpoznanie ich w praktyce. Kozakiewicz nie pisze wyłącznie dla osób znających terminologię nauk społecznych. Stara się wyjaśniać mechanizmy w sposób dostępny dla czytelnika, który chce lepiej rozumieć własne decyzje i otaczający go świat. Taka forma sprawia, że książka może zainteresować nie tylko miłośników psychologii, lecz także osoby pracujące z ludźmi, komunikacją, sprzedażą czy edukacją. Wartość popularyzatorska polega tu przede wszystkim na dostarczeniu języka pozwalającego nazwać zjawiska, które wcześniej mogły wydawać się jedynie intuicyjnie znajome. Oczywiście nie oznacza to jednak, że lektura zapewni czytelnikowi pełną odporność na manipulację. Rozpoznanie mechanizmu jest czymś innym niż umiejętność skutecznego przeciwstawienia mu się w konkretnej sytuacji. Można doskonale znać regułę autorytetu, a mimo to ulec osobie, której kompetencje wydają się wiarygodne. Można rozumieć działanie społecznego dowodu słuszności, a jednocześnie podążać za większością, zwłaszcza gdy decyzję trzeba podjąć szybko lub przy niepełnych informacjach. Wiedza psychologiczna zwiększa szansę na refleksję, lecz nie usuwa ograniczeń ludzkiego poznania. A jednak wiedza w pewnym stopniu daje nam możliwość refleksji nad postępowaniem swoim i innych. Największą wartością „Pozornego wolnego umysłu” nie jest zatem obietnica, że po lekturze przestaniemy ulegać wpływom, lecz zachęta do krytycznego przyjrzenia się własnym przekonaniom. Książka podważa wygodne założenie, że manipulacja dotyczy przede wszystkim osób mniej świadomych, gorzej wykształconych lub pozbawionych umiejętności samodzielnego myślenia. Przypomina, że inteligencja i wiedza nie zapewniają całkowitej ochrony przed błędami poznawczymi. Niekiedy potrafimy nawet szczególnie sprawnie uzasadniać decyzje, które podjęliśmy pod wpływem emocji lub presji otoczenia. Z perspektywy księgarskiej jest to wartościowa propozycja dla odbiorców zainteresowanych psychologią codzienności, mediami i społecznymi mechanizmami kształtowania opinii. Jej siłą pozostaje aktualność tematu oraz możliwość odnoszenia przedstawionych zagadnień do własnych doświadczeń. Czytelnik otrzymuje nie tyle gotowy zestaw recept, ile narzędzia pojęciowe pomagające ostrożniej interpretować zachowania innych i własne reakcje. Książka może również stanowić punkt wyjścia do dalszej lektury prac poświęconych psychologii poznawczej, perswazji i dezinformacji. Publikacja wydawnictwa OnePress „Pozornie wolny umysł” przypomina, że niezależność myślenia nie polega na przekonaniu o własnej nieomylności. Zaczyna się raczej od uznania, że także nasze sądy mogą być kształtowane przez czynniki, których nie dostrzegamy. To właśnie ta świadomość stanowi najważniejszą lekcję płynącą z książki Matyldy Kozakiewicz. Nie daje gwarancji wolności od manipulacji, ale uczy, dlaczego warto zatrzymać się przed podjęciem decyzji, sprawdzić źródło informacji i zadać sobie pytanie, czy naprawdę mamy do czynienia z własnym przemyślanym wyborem.

Myślisz, że sam podejmujesz swoje decyzje? Matylda Kozakiewicz w książce „Pozornie wolny umysł” pokazuje, jak bardzo to wrażenie bywa złudne. To przewodnik po regułach i technikach wpływu oraz manipulacji, którymi posługują się marketerzy, politycy, influencerzy — ale też zwykli ludzie, których spotykamy na co dzień. Celem autorki nie jest jednak nauczenie manipulowania, lecz coś przeciwnego: rozpoznawanie tych mechanizmów i skuteczne opieranie się im. Największą zaletą książki jest połączenie solidnych podstaw naukowych z przystępnością. Kozakiewicz sięga po badania psychologiczne i teorie wpływu społecznego, opisuje mechanizmy powstawania fake newsów i sterowania opinią publiczną, a każdą regułę ilustruje konkretnymi przykładami i opisami eksperymentów. Materiał jest uporządkowany w zwięzłe rozdziały odnoszące się do poszczególnych praw ludzkiej natury, a lekki, żywy język sprawia, że książkę czyta się szybko. To rozszerzona, obszerniejsza wersja wcześniejszego wydania — z większą liczbą zasad i przykładów. To lektura idealna dla osób wchodzących w temat wpływu społecznego, ale i dla tych, którzy chcą zebrać rozproszoną wiedzę w jedną całość. Czytelnicy dobrze znający klasykę gatunku (choćby Cialdiniego) mogą miejscami odnieść wrażenie syntezy znanych treści, jednak świeże ujęcie, aktualne przykłady i temat dezinformacji dają jej własną wartość. Mądra, praktyczna szczepionka na manipulację — przydatna każdemu, niezależnie od tego, jak odpornym na wpływ się czuje.

⤷ 𝐒𝐢𝐦𝐨𝐧 to kolejny tom z serii 𝑩𝒓𝒂𝒄𝒊𝒂 𝑻𝒐𝒓𝒓𝒊𝒏𝒐 i kolejna książka, która naprawdę mi się 𝑠𝑝𝑜𝑑𝑜𝑏𝑎ł𝑎. Miałam co do niej pewne oczekiwania, jednak nie były one jakoś szczególnie wygórowane. ⤷ 𝐂𝐡𝐜𝐢𝐚ł𝐚𝐦 𝐩𝐨 𝐩𝐫𝐨𝐬𝐭𝐮 𝐝𝐨𝐬𝐭𝐚𝐜́ 𝐡𝐢𝐬𝐭𝐨𝐫𝐢𝐞̨, 𝐤𝐭𝐨́𝐫𝐚 𝐦𝐧𝐢𝐞 𝐰𝐜𝐢𝐚̨𝐠𝐧𝐢𝐞 i sprawi, że będę chciała poznać zakończenie. I muszę przyznać, że ostatecznie całkiem dobrze się bawiłam! ⤷ Z poprzednimi tomami mam relację 𝐡𝐚𝐭𝐞-𝐥𝐨𝐯𝐞. Niektóre naprawdę przypadły mi do gustu, inne trochę mniej, dlatego nigdy do końca nie wiem, czego mogę się spodziewać po kolejnej części. Na szczęście 𝐒𝐢𝐦𝐨𝐧 zalicza się do tej pierwszej kategorii i zdecydowanie 𝐜𝐳𝐲𝐭𝐚ł𝐨 𝐦𝐢 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐠𝐨 𝐩𝐫𝐳𝐲𝐣𝐞𝐦𝐧𝐢𝐞𝐣, niż początkowo zakładałam. ⤷ Byłam bardzo ciekawa, jak potoczy się ta historia, i muszę wam powiedzieć, że kompletnie nie spodziewałam się, w jaką stronę pójdzie. 𝐉𝐮𝐳̇ 𝐨𝐝 𝐬𝐚𝐦𝐞𝐠𝐨 𝐩𝐨𝐜𝐳𝐚̨𝐭𝐤𝐮 𝐩𝐨𝐣𝐚𝐰𝐢𝐚 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐬𝐩𝐨𝐫𝐨 𝐞𝐦𝐨𝐜𝐣𝐢, a przeszłość bohaterów sprawia, że trudno przejść obok ich relacji obojętnie. ⤷ Jest jednak coś, o czym muszę wspomnieć - pierwsze około 80 stron sprawiło, że zaczęłam kwestionować to, czy ta książka rzeczywiście mi się spodoba. ⤷ Wszystko przez zachowanie 𝐋𝐞𝐢𝐥𝐢. Byłabym okropnie 𝑟𝑜𝑧𝑐𝑧𝑎𝑟𝑜𝑤𝑎𝑛𝑎 i 𝑤𝑠́𝑐𝑖𝑒𝑘ł𝑎, gdyby wróciła do 𝐒𝐢𝐦𝐨𝐧𝐚, jakby nigdy nic się nie wydarzyło. Nie wyobrażałam sobie, żeby po wszystkim, co ich spotkało, tak po prostu zapomniała o przeszłości i dała mu kolejną szansę bez żadnych konsekwencji. Na szczęście nic takiego się nie stało, więc mogłam spokojnie czytać dalej i przekonać się, co autorka przygotowała dla swoich bohaterów. ⤷ Ich wspólna przeszłość zdecydowanie 𝐧𝐢𝐞 𝐧𝐚𝐥𝐞𝐳̇𝐲 𝐝𝐨 𝐧𝐚𝐣ł𝐚𝐭𝐰𝐢𝐞𝐣𝐬𝐳𝐲𝐜𝐡. A właściwie zakończyła się w naprawdę bolesny sposób. Oboje mają do siebie 𝑜𝑔𝑟𝑜𝑚𝑛𝑦 𝑧̇𝑎𝑙 i 𝑤𝑧𝑎𝑗𝑒𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑜𝑏𝑤𝑖𝑛𝑖𝑎𝑗𝑎̨ 𝑠𝑖𝑒̨ za to, co wydarzyło się przed laty. Widać, że tamte wydarzenia odcisnęły na nich swoje piętno i mimo upływu czasu wcale nie jest im łatwo zostawić wszystkiego za sobą. ⤷ Sytuacji nie ułatwia fakt, że 𝑳𝒆𝒊𝒍𝒂 wraca do rodzinnego domu z córką i 𝒎𝒆̨𝒛̇𝒆𝒎 𝒖 𝒃𝒐𝒌𝒖. No i właśnie tutaj zaczyna się robić ciekawie! ⤷ Byłam bardzo ciekawa, jak potoczy się wątek zemsty 𝐋𝐞𝐢𝐥𝐢, czy zdecyduje się ona skonfrontować z przeszłością i jak właściwie rozwiną się wydarzenia. 𝐒𝐳𝐜𝐳𝐞𝐫𝐳𝐞 𝐦𝐨́𝐰𝐢𝐚̨𝐜, 𝐧𝐢𝐞 𝐬𝐩𝐨𝐝𝐳𝐢𝐞𝐰𝐚ł𝐚𝐦 𝐬𝐢𝐞̨, 𝐳̇𝐞 𝐝𝐳𝐢𝐞𝐰𝐜𝐳𝐲𝐧𝐚 𝐨𝐬𝐭𝐚𝐭𝐞𝐜𝐳𝐧𝐢𝐞 𝐩𝐨 𝐩𝐫𝐨𝐬𝐭𝐮 𝐨𝐝𝐩𝐮𝐬́𝐜𝐢. Z jednej strony rozumiem, że niektóre rzeczy trudno zostawić za sobą, z drugiej jednak liczyłam na nieco więcej w tym aspekcie. ⤷ Jednocześnie trudno nie zauważyć, że mimo upływu lat 𝐋𝐞𝐢𝐥𝐚 nadal coś do 𝐒𝐢𝐦𝐨𝐧𝐚 𝑐𝑧𝑢𝑗𝑒. Jej uczucia nie zniknęły, nawet po wszystkim, co wydarzyło się w przeszłości. To właśnie ta skomplikowana relacja była dla mnie jednym z ciekawszych elementów całej historii. ⤷ Bohaterowie mają za sobą naprawdę 𝑡𝑟𝑢𝑑𝑛𝑒 𝑑𝑜𝑠́𝑤𝑖𝑎𝑑𝑐𝑧𝑒𝑛𝑖𝑎, a ich ponowne spotkanie nie należy do najprostszych. Nie wszystko można naprawić jednym gestem czy kilkoma słowami, dlatego byłam ciekawa, w jaki sposób autorka poprowadzi ich relację. ⤷ 𝐒𝐢𝐦𝐨𝐧 to z kolei bohater, do którego miałam 𝑑𝑜𝑠́𝑐́ 𝑚𝑖𝑒𝑠𝑧𝑎𝑛𝑒 𝑢𝑐𝑧𝑢𝑐𝑖𝑎. Z jednej strony ciągle powtarzał, że odsunie się od 𝐋𝐞𝐢𝐥𝐢, żeby mogła żyć własnym życiem, u boku męża i córki. Z drugiej strony… cóż, zupełnie mu to nie wychodziło. I to zdecydowanie nie raz! ⤷ Momentami jego zachowanie naprawdę mnie 𝑖𝑟𝑦𝑡𝑜𝑤𝑎𝐼𝑜, szczególnie kiedy 𝑛𝑖𝑒 𝑝𝑜𝑡𝑟𝑎𝑓𝑖ł 𝑧𝑎𝑐ℎ𝑜𝑤𝑎𝑐́ 𝑜𝑑𝑝𝑜𝑤𝑖𝑒𝑑𝑛𝑖𝑒𝑔𝑜 𝑑𝑦𝑠𝑡𝑎𝑛𝑠𝑢, mimo że doskonale wiedział, 𝐣𝐚𝐤𝐚 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐬𝐲𝐭𝐮𝐚𝐜𝐣𝐚 𝐋𝐞𝐢𝐥𝐢. ⤷ Nie ukrywam, że takie zachowania nie należą do moich ulubionych. Jeśli bohater deklaruje, że chce pozwolić drugiej osobie żyć po swojemu, to chciałabym zobaczyć, że rzeczywiście próbuje dotrzymać słowa. Tutaj momentami miałam wrażenie, że 𝐒𝐢𝐦𝐨𝐧 𝑠𝑎𝑚 𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑜 𝑘𝑜𝑛́𝑐𝑎 𝑤𝑖𝑒, 𝑐𝑧𝑒𝑔𝑜 𝑐ℎ𝑐𝑒. ⤷ Z jednej strony próbował się wycofać, a z drugiej trudno było mu odpuścić. Rozumiem, że uczucia nie zawsze da się kontrolować, ale niektóre jego decyzje po prostu nie do końca mi odpowiadały. ⤷ Z czasem sytuacja zaczyna się jednak komplikować, a 𝐒𝐢𝐦𝐨𝐧 𝐝𝐨𝐬𝐭𝐚𝐣𝐞 𝐬𝐳𝐚𝐧𝐬𝐞̨, 𝐛𝐲 𝐩𝐨𝐧𝐨𝐰𝐧𝐢𝐞 𝐳𝐛𝐥𝐢𝐳̇𝐲𝐜́ 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐝𝐨 𝐋𝐞𝐢𝐥𝐢. Jeśli mam być szczera, absolutnie się tego nie spodziewałam! ⤷ Niektóre wydarzenia naprawdę mnie zaskoczyły i sprawiły, że byłam ciekawa, co jeszcze się wydarzy. No i jeszcze ta sytuacja z przepisaniem na niego połowy udziałów? I mean, okej… Trochę trudno było mi to sobie poukładać, ale jednocześnie rozumiem, dlaczego 𝐌𝐚𝐭𝐢𝐚𝐬 𝑧𝑑𝑒𝑐𝑦𝑑𝑜𝑤𝑎ł 𝑠𝑖𝑒̨ 𝑛𝑎 𝑡𝑎𝑘𝑖 𝑘𝑟𝑜𝑘. ⤷ Mam jednak jedno większe zastrzeżenie. Uważam, że moglibyśmy dostać nieco więcej scen pokazujących relację 𝐒𝐢𝐦𝐨𝐧𝐚 i 𝐋𝐞𝐢𝐥𝐢, kiedy w końcu byli już razem. 𝐓𝐞𝐧 𝐞𝐭𝐚𝐩 𝐳𝐨𝐬𝐭𝐚ł 𝐝𝐥𝐚 𝐦𝐧𝐢𝐞 𝐭𝐫𝐨𝐜𝐡𝐞̨ 𝐳𝐚 𝐛𝐚𝐫𝐝𝐳𝐨 𝐬𝐤𝐫𝐨́𝐜𝐨𝐧𝐲 i miałam poczucie, że można było wyciągnąć z niego znacznie więcej. Chciałabym zobaczyć ich wspólne życie w szerszej perspektywie, poznać więcej ich codziennych momentów i po prostu nacieszyć się ich relacją po wszystkim, przez co przeszli. Tym bardziej że ich historia miała spory potencjał, a ja chętnie spędziłabym z nimi jeszcze trochę czasu. ⤷ 𝐊𝐨𝐧𝐢𝐞𝐜 𝐤𝐨𝐧́𝐜𝐨́𝐰 𝐒𝐢𝐦𝐨𝐧 𝐧𝐚𝐩𝐫𝐚𝐰𝐝𝐞̨ 𝐦𝐢 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐩𝐨𝐝𝐨𝐛𝐚ł. Nie była to może wybitna książka, która całkowicie mnie zachwyciła, ale czytało mi się ją bardzo przyjemnie. Mimo kilku irytujących momentów i rzeczy, których zabrakło mi w tej historii, uważam, że był to udany tom. 

⟡ ݁₊ ,,W jego rękach.” autorstwa Kathreen Bennett.  ⟡ ݁₊ Fabuła kontynuuje historię Ayleen Richardson, która trafiając do mrocznego świata Collina Stewarda. Dziewczyna była przekonana, że zdoła zachować dystans i odróżnić prawdę od kłamstwa. Jednak iluzja szybko pęka, a gra staje się śmiertelnie niebezpieczna. Kiedy na jaw wychodzą kolejne sekrety, prawdziwa tożsamość Ayleen rzuca nowe światło na jej obecność w domu Stewarda. Okazuje się, że dziewczyna może być jedynie pionkiem w znacznie większej intrydze. ╰┈➤ Akcja rozpędza się już od pierwszych stron, wrzucając czytelnika w brutalną i pełną brudnych interesów rzeczywistość.  ⟡ ݁₊ Kathreen Bennett stworzyła genialną, duszną powieść mafijną z motywem niebezpiecznej gry i tajemnic przeszłości. Doskonałe wyważenie mrocznego klimatu ze skrajnymi emocjami i iskrzącą chemią sprawia, że od lektury po prostu nie da się oderwać. To zdecydowanie udana i trzymająca w napięciu książka! Ocena: 5/5