Recenzje

Sandie to dwudziestoletnia dziewczyna, która w życiu ma dwa problemy, albo 6 :) Po prierwsze- musi walczyć o życie, bo pewna królowa postanowiła urządzic #krawaweigrzyska między innymi z jej udziałem. Jej życiem rządzą przystojne alfy oraz omega, a dodatkowo sen z powiek spędza jej fakt, że w dalszym ciągu jest dzi(ew)icą. Niestety, jest większe prawdopodobieństwo, że (um)rze niż pozbędzie się ostatniego problemu. Ratuje ją tylko fakt, że mimo wątłego ciała, potrafi pokazać pazur i przeobrazić się w walecznego tygrysa. Tylko, czy to wystarczy, gdy serce rwie się do alf, zdrajcy i omegi? #jasminemas zaprasza do świata #fantasy, który zapiera dech. I mimo iż główną narratorką jest Sadie, to często głos mają inni bohaterowie. Dzięki temu zabiegowi książka nabiera głębi, a czytelnik ma pogłębioną perspektywę. To było moje pierwsze spotkanie z autorką, ale już ją polubiłam. Łączenie sarkazmu, ironii, trafnego spojrzenia na świat damsko-męski, a wszystko zamknięte w świecie walki dobra ze złem, pełnego magii i tajemniczości to dla mnie idealne połączenie na te upalne dni. 

Trochę minęło, odkąd przeczytałem drugi tom Malbatu i zabierając się za kontynuację, początkowo nie wiedziałem, co się dzieje, ale czytając kolejne strony wszystko sobie już przypomniałem. Także znajomość poprzednich części jest obowiązkowa. Nasza szalona rodzinka zamyka się w czterech ścianach, jak i we własnych głowach. Szukają pomocy u starego znajomego, Alberto. To właśnie on przejął dowodzenie nad Malbatem. Wtedy jeszcze nie wiedział, w jakie bagno się wpakował. Nie chodzi mi tutaj o same problemy mafijne, tylko o jego podopiecznych. Nie chcę poruszać szczegółów ich zachowań, ale jedno jest pewne, z nimi nie zazna nudy. Choć książka jest mafijnym dark romansem, nie znajdziemy w niej samych mrocznych itp. scen. Zuzia idealnie dopasowała te wątki z ironią, absurdem i poczuciem humoru, po którym wiele razy miałem uśmiech, czytając dane dialogi, pomysły bohaterów oraz wymiany słowne. Nie zabrakło również warstwy emocjonalnej i rozwoju relacji romantycznej, Alice z Christianem. Swoje przeszli, a problemów jest coraz więcej. Jak sobie poradzili? Tego nie mogę zdradzić, ponieważ nie chcę spoilerować. Jedynie napomknę, że w ich więzi znajdziemy głębsze uczucia, ale przede wszystkim przyjaźń. Są kochankami, lecz też przyjaciółmi. W tego typu powieściach najczęściej lubię wątek romantyczny, ale w Malbacie, motyw found family zdecydowanie wszystko bije na głowę. Nie mówię, że pozostałe są złe, czy coś podobnego, broń boże... Jednak nasi szaloni przestępcy są genialni. Mogą się kłócić, w jednej chwili się nienawidzić, a zaraz za sobą skoczą w ogień. Z nimi nigdy nic nie wiadomo, lecz, gdy ktoś nieproszony położy na kimś rękę, to w ułamku sekundy może ją stracić. Książka ma lekko ponad 500 stron i jest małą cegiełką, ale kompletnie tego nie poczułem, głównie za sprawą dużej liczby dialogów oraz stylu pisania Zuzi, za którym trochę się stęskniłem. Po zakończeniu, tylko jedna myśl przychodzi mi do głowy, chcę kontynuację. @zuzagromadzinska powodzenia w dalszym pisaniu, oby dalsze tomy pojawiły się na papierze.

Cole jest samotnym ojcem, a niedługo odbędzie się jego ceremonia zaprzysiężenia i zostanie szeryfem miasteczka. Musi odpuścić spędzanie każdej nocy z inną kobietą, bo jeden skandal w mieście może zaprzepaścić jego karierę. Ginger to trochę roztrzepana nauczycielka. Jej ojciec kongresmen ostrzega ją, że musi pilnować swojego zachowania, bo niedługo wybory, a wszystko może wpłynąć na ich wyniki. Jednak kobieta woli wolność i namiętność niż życie, które zaplanował dla niej ojciec. Znają i przyjaźnią się od zawsze, a podczas szalonego weekendu w Vegas, po pijaku biorą ślub. Czy uda im się utrzymać sekret w tajemnicy? Cała relacja dość dynamicznie szła do przodu, bohaterowie nie mieli zbyt dużo głębi w sobie, co naprawdę mi przeszkadzało. Chemia między nimi nie była jakoś super wyczuwalna i zawiodłam się niestety. Książka nie było zła - jednak nie była tym, czego się spodziewałam☹ Od połowy spicy scen jest po prostu ogrom, praktycznie co rozdział, dla mnie było już tego za dużo.. Nie polubiłam Cole’a za teksty „to zawsze byłaś ty” - noo, a co z tymi wszystkimi kobietami, z którymi spał na przestrzeni lat? Ginger za to pokochałam, była mega sarkastyczna i zawsze znalazła jakąś ripostę na wszystko. Mabel, córka Cole’a to moja złota dziewczynka i ją pokochałam całym sercem! Poza niektórym dość cringe’owymi tekstami było całkiem dobrze. Kolejna przyjemna historia domykająca serię, za którą naprawdę będę tęsknić. Choć drugi tom nadal ma miano mojego ulubionego!

Romans mafijny, który od pierwszych stron wciąga w świat pełen niebezpieczeństw, zdrad, walki o przetrwanie. Już sam początek jest mocny co tylko potęguje ciekawość dalszych wydarzeń. Autorka powoli buduje napięcie, idealnie przedstawia brutalny mafijny świat a jej styl jest zaraz lekki i prosty. Pełna emocji historia ze świetnie wykreowanymi bohaterami. Mroczny klimat, trudne wybory, tajemnice, zaskakujące zwroty akcji, przemoc i chwile wzruszeń. 📚

Najgorsze w tej książce nie jest to, że ktoś może zginąć. Najgorsze jest to, że przez całą lekturę nie wiesz, komu jeszcze możesz ufać. 💜 To właśnie ta myśl nie opuszczała mnie od od samego początku, strach. Cichy, duszący strach, który z każdą kolejną stroną stawał się coraz bardziej namacalny. Czytałam i miałam wrażenie, że ściany wokół bohaterów zaciskają się coraz mocniej, a wyjścia z tej sytuacji po prostu nie ma. Najbardziej zaskoczyło mnie jednak to, jak bardzo ta historia gra na emocjach czytelnika. Nie próbuje szokować ilością przemocy ani wymuszonymi zwrotami akcji. Zamiast tego powoli odbiera poczucie bezpieczeństwa. Każda kolejna strona sprawiała, że coraz częściej łapałam się na jednej myśli: czy naprawdę można jeszcze komukolwiek wierzyć? Właśnie ten niepokój okazał się najmocniejszym elementem całej historii. Największą siłą tej książki nie jest sama mafia. To ludzie zamknięci w świecie, w którym zaufanie staje się luksusem. W świecie, gdzie jeden błąd może kosztować wszystko. Autorka pokazuje, że największe bitwy bardzo często rozgrywają się nie podczas walki z wrogiem, ale we własnej głowie. Jak zaufać, kiedy każda decyzja może okazać się tą ostatnią? Jak uwierzyć drugiemu człowiekowi, skoro nawet najbliżsi mogą skrywać tajemnice? To właśnie ten psychologiczny aspekt zrobił na mnie największe wrażenie. Strach nie pojawia się nagle, lecz narastał. Powoli, niemal niezauważalnie, aż w pewnym momencie orientujesz się, że sam zaczynasz podejrzewać wszystkich. Ta książka przypomniała mi, że najgroźniejszy wróg nie zawsze stoi naprzeciwko. Czasami siedzi tuż obok. Czasami patrzy prosto w oczy, a czasami jest kimś, komu bez wahania oddalibyśmy własne życie. Ta myśl wracała do mnie przez całą lekturę i sprawiała, że z każdą stroną czułam coraz większy dyskomfort. Bardzo doceniam również to, że autorka nie idealizuje swojego świata. Tutaj nie ma prostych wyborów ani łatwych odpowiedzi. Każda decyzja niesie za sobą konsekwencje, a dobro i zło nie są oddzielone grubą linią. To właśnie dzięki temu emocje wydają się tak prawdziwe. 💜