Recenzje

Bardzo praktyczny kalendarz stworzony z myślą o zdrowiu i nie tylko. Świetne miejsce do zapisywania pomiarów ciśnienia, tętna i godzin przyjmowania leków. Przypomnienia o nawodnieniu i proste ćwiczenia aktywizujące ciało i umysł to ogromny plus. Grube kartki i twarda okładka. Fajny prezent dla każdego seniora!

„Love Inn” to jedna z tych książek, po które najlepiej sięgnąć jesienią. 🍂 Las, jezioro, deszczowe dni i małe miasteczko, które tworzą TEN klimat. Evie zdecydowanie nie wraca do miasteczka w najlepszym momencie swojego życia. Wszystko, co miało wyglądać zupełnie inaczej, nagle się sypie, a na dokładkę rodzinny hotel potrzebuje naprawdę sporego ratunku. I właśnie wtedy na jej drodze ponownie pojawia się Ronan. Ich relacja rozwija się bardzo powoli i chyba właśnie to podobało mi się najbardziej. Nie ma tutaj natychmiastowego wielkiego uczucia. Są spojrzenia, drobne gesty, trochę niedopowiedzeń i sytuacje, przy których można się zastanawiać, co właściwie dzieje się między tą dwójką. Mam jednak w sobie to „ale”. Za szybko domyśliłam się, jaki sekret wszyscy próbują ukryć przed Evie. To mogłoby być trochę lepiej poprowadzone 😊 Chociaż romanse to nie moja bajka, tak tutaj całkiem dobrze się bawiłam 👍

W świecie, w którym na każdy ból mamy tabletkę z reklamą przedstawiającą uśmiechniętą panią biegającą po łące, książka Izabeli Raczkowskiej „Ciało chore z emocji” uderza jak kubeł lodowatej wody. Autorka, psychoterapeutka z wieloletnim doświadczeniem, bezlitośnie przypomina nam o czymś, o czym w ferworze „dowożenia wyników” i „radzenia sobie z życiem” wolelibyśmy zapomnieć: nasze ciało to kronika wszystkiego, czego nie odważyliśmy się wypowiedzieć na głos. Izabela Raczkowska (Gliwice 2023) buduje solidną argumentację opartą na psychosomatyce, udowadniając, że nasza biografia jest trwale zapisana w tkankach, mięśniach i narządach. Dla mnie ta lektura nie była jedynie naukowym wywodem, ale lustrem, w którym odbiły się moje własne, skomplikowane lata. Kiedy czytasz o tym, jak stłumiony żal czy lęk manifestują się w ciele, przed oczami stają mi konkretne etapy mojej drogi. Był tam rozwód – który choć bolesny w procesie, stał się moją upragnioną przepustką do wolności. Była tam wyniszczająca praca pod dyktandem przemocowej szefowej, przy której każdy poranek zaczynał się od fizycznego ścisku w żołądku. Wtedy łudziłam się, że to po prostu „stresująca praca”. Raczkowska wyjaśnia jednak, że takie ignorowanie sygnałów to prosta droga do somatycznego buntu. Obecnie, będąc w środku wydarzeń w SCK, widzę ten mechanizm jeszcze wyraźniej. Kiedy otoczenie staje się toksyczne, a poczucie niesprawiedliwości gęstnieje, ciało wysyła sygnały, których nie da się już zatuszować kawą. Moje ciało mówi „dość” poprzez mgłę mózgową, odcięcie od emocji, nadmierną senność i zaburzenia depresyjne. To tryb awaryjny organizmu, który nie chce już być poligonem doświadczalnym dla cudzych frustracji. Bezpiecznik Pauli: Oczywiście, najłatwiej jest zwalić mgłę mózgową na brak magnezu. Można wykupić pół apteki i łudzić się, że to „tylko brak witamin”, zamiast przyznać, że nasze ciało po prostu przestało obsługiwać rzeczywistość, która mu nie służy. Czasem „nie chce mi się wstać” to nie lenistwo, tylko manifestacja organizmu, który ma dość. Co jednak najważniejsze, książka Raczkowskiej to nie tylko sucha teoria. Autorka rzuca nam koło ratunkowe w postaci konkretnych asan i ćwiczeń, które mają pomóc odblokować to, co w nas „zamarzło”. To bezpośrednie zaproszenie do praktyki, które idealnie rezonuje z jogą. W nurcie, który praktykuję, praca z ciałem to przede wszystkim bycie tu i teraz – wspaniała medytacja w ruchu. Raczkowska pokazuje, jak poprzez konkretne pozycje możemy realnie wpłynąć na nasz stan emocjonalny, zamiast tylko o nim dyskutować na terapii. Kiedy stajesz na macie i wykonujesz asany opisane w książce, mgła mózgowa na chwilę rzednie. Skupienie na oddechu i precyzja ruchu wymuszają obecność, której tak bardzo nam brakuje. To jedyny moment, w którym ciało przestaje być wrogiem wysyłającym bolesne sygnały, a staje się domem, w którym w końcu można bezpiecznie zamieszkać. Praca z asanami pozwala „odmrozić” odcięte emocje, dając im przestrzeń do wypłynięcia, zamiast pozwalać im gnić w środku w formie kolejnej dolegliwości. Książka ta, to obowiązkowa lektura dla każdego, kto czuje, że jego organizm strajkuje. Autorka uczy nas czytać sygnały, zanim zamienią się w krzyk. To 240 stron prawdy, która uwiera, ale – dzięki praktycznym ćwiczeniom – daje realne narzędzia do odzyskania równowagi. Bo wolność zaczyna się tam, gdzie przestajemy uciekać od własnego ciała i zaczynamy go słuchać na macie.

Wjechała pierwsza świąteczna książka i powiem Wam oczami wyobraźni widziałam szalone miasteczko w świątecznym wręcz amoku! Tak, to nie jest książka z takim subtelnym klimatem świąt, z uroczym romansem, zapachem pierniczków. To jest scenariusz na zwariowany film , w którym akcja pędzi, jest dużo hałasu, światełek i radości w oczekiwaniu na święta. Romans tu przedstawiony to też taki scenariusz na komedię romantyczną, bo mamy tu dwójkę rywalizujących bohaterów, którzy nie przebierają w słowach uprzykrzając sobie nawzajem życie. Zaintrygowani? Miasteczko Kringle w Kolorado to rodzinne miasto Storee. Miejsce jest to wyjątkowe, bo miłość do Bożego Narodzenia jest tu ogromna. Storee od lat tu nie było, a teraz przyjeżdża pomóc swojej cioci Cindy, która złamała biodro. Chwilę później zostaje zobligowana do wzięcia udziału w konkursie na najbardziej świąteczną osobę, w końcu ktoś musi zastąpić jej ciocię. Jej największym rywalem jest Cole, mężczyzna, który mieszkał kiedyś po sąsiedzku i od lat raczej unika świątecznego klimatu. Czy i w tej historii serce Grincha urośnie? Fajnie się czyta! Przyznaję, że sam konkurs, ta rywalizacja i momentami dialogi między głównymi bohaterami nie są mocnymi elementami tej książki, ale ja zauważyłam, że moja ocena rosła z czasem. Książka, która na początku wydaje się chaotyczna, momentami infantylna, z czasem przeradza się w kawał dobrej, poruszającej historii. Jak dla mnie udany początek czytania świątecznych książek! Cieszę się, że kolejny tom czeka na półce! Polecam. Ode mnie 8/10

Mafijny dark romans w dusznym Bostonie, gdzie wyroki zapadają w cieniu luksusu. Ona odkrywa, że całe jej dotychczasowe życie było kłamstwem. On jest capo, którego fascynacja zamienia się w obsesję. Czasami sięgamy po książkę z cichą nadzieją, że wgniecie nas w fotel pod ciężarem skrajnych emocji. Dokładnie z takim nastawieniem, w chłodny wieczór z kubkiem parującej herbaty, otworzyłam „W jego rękach. Rzeczywistość”, romans mafijny będący bezpośrednim domknięciem losów poznanych w „Iluzji”. Pamiętając dreszcz niepokoju z pierwszego tomu, liczyłam na bezkompromisowy, magnetyczny spektakl, który wyłamie się z utartych ram. Akcja ponownie przenosi nas do dusznego, bezwzględnego Bostonu, gdzie w cieniu luksusu zapadają wyroki decydujące o czyimś losie. To tutaj Ayleen Richardson musi odnaleźć się w nowej, przerażającej rzeczywistości. Nie jest już niewinną obserwatorką, lecz kobietą, której dotychczasowa tożsamość okazuje się starannie utkanym kłamstwem.Punktem zapalnym staje się wiszące nad miastem widmo bezlitosnej wojny gangów oraz naciski rodziny Verdi, żądającej pieczętującego sojusz małżeństwa. Gdy pozory bezpieczeństwa pękają, stawką staje się nie tylko przetrwanie, ale i odkrycie, czyja dłoń od początku pociągała za sznurki.Osią powieści pozostaje relacja Ayleen i bostońskiego capo, Collina Stewarda. Collin to postać utkana z chłodu i zaborczości, która pod wpływem dziewczyny przeradza się w duszącą obsesję; fascynowały mnie jednak chwile, gdy spod maski tyrana wyzierał lęk.Z kolei Ayleen, choć potrafi zaimponować odwagą, bywała w swoich decyzjach naiwna i niekonsekwentna. Mafijny dark romans w dusznym Bostonie, gdzie wyroki zapadają w cieniu luksusu. Ona odkrywa, że całe jej dotychczasowe życie było kłamstwem. On jest capo, którego fascynacja zamienia się w obsesję. Czasami sięgamy po książkę z cichą nadzieją, że wgniecie nas w fotel pod ciężarem skrajnych emocji. Dokładnie z takim nastawieniem, w chłodny wieczór z kubkiem parującej herbaty, otworzyłam „W jego rękach. Rzeczywistość”, romans mafijny będący bezpośrednim domknięciem losów poznanych w „Iluzji”. Pamiętając dreszcz niepokoju z pierwszego tomu, liczyłam na bezkompromisowy, magnetyczny spektakl, który wyłamie się z utartych ram. Akcja ponownie przenosi nas do dusznego, bezwzględnego Bostonu, gdzie w cieniu luksusu zapadają wyroki decydujące o czyimś losie. To tutaj Ayleen Richardson musi odnaleźć się w nowej, przerażającej rzeczywistości. Nie jest już niewinną obserwatorką, lecz kobietą, której dotychczasowa tożsamość okazuje się starannie utkanym kłamstwem.Punktem zapalnym staje się wiszące nad miastem widmo bezlitosnej wojny gangów oraz naciski rodziny Verdi, żądającej pieczętującego sojusz małżeństwa. Gdy pozory bezpieczeństwa pękają, stawką staje się nie tylko przetrwanie, ale i odkrycie, czyja dłoń od początku pociągała za sznurki.Osią powieści pozostaje relacja Ayleen i bostońskiego capo, Collina Stewarda. Collin to postać utkana z chłodu i zaborczości, która pod wpływem dziewczyny przeradza się w duszącą obsesję; fascynowały mnie jednak chwile, gdy spod maski tyrana wyzierał lęk.Z kolei Ayleen, choć potrafi zaimponować odwagą, bywała w swoich decyzjach naiwna i niekonsekwentna.