Recenzje

Czy w piłce nożnej liczą się tylko umiejętności? Leo ma już na swoim koncie spore sukcesy, ale przed nim kolejne wyzwanie. Tym razem czeka go Puchar Narodów, w którym będzie reprezentował swój kraj. Brzmi jak spełnienie marzeń? Owszem, ale szybko okazuje się, że nie wszystko idzie po jego myśli. Nowa drużyna to nowi koledzy, inne charaktery i brak porozumienia na boisku. Leo wie, że nawet największy talent nie wystarczy, jeśli zawodnicy nie potrafią ze sobą współpracować. A czasu na zgranie zespołu jest coraz mniej… „Akademia piłkarska. #5 Puchar Narodów” to opowieść o piłce nożnej, ale też o czymś znacznie ważniejszym niż zdobywanie bramek. O zaufaniu, współpracy, presji i o tym, że prawdziwa drużyna to nie tylko grupa dobrych zawodników, ale ludzie, którzy potrafią grać razem. Sądzę, że to świetna propozycja dla młodych miłośników footballu, zwłaszcza tych, którzy poza oglądaniem meczów lubią też poczytać o piłkarskich przygodach. Takie książki mogą być fajnym sposobem na połączenie czytania z tym, co naprawdę ich interesuje.

Jako opiekunka dwóch psów i miłośniczka podróży w „Wyprawach z psem po Polsce” Magdy Sitarek i Dominiki Stępniewicz szukam przede wszystkim odpowiedzi na pytanie: co możemy razem zobaczyć? Bo nocleg przyjazny zwierzętom to dopiero początek, a „dog-friendly” nie wszędzie oznacza to samo. Największą zaletą przewodnika jest to, że autorki osobiście odwiedziły opisane miejsca ze swoimi dwoma psami. Zabierają nas do zamków, skansenów, w góry i nad morze, podając praktyczne informacje o trasach, dojeździe, parkingach, godzinach otwarcia i noclegach. Ktoś wykonał więc sporą część pracy, która zwykle oznacza otwieranie kilkunastu kart w przeglądarce. Szczególnie zainteresował mnie Szlak Piastowski: Gniezno, okolice Lednicy i Pobiedziska. To gotowe inspiracje na weekend blisko domu, bez organizowania wielkiej wyprawy na drugi koniec Polski. Przed wyjazdem i tak sprawdziłabym aktualne regulaminy, bo zasady wprowadzania psów mogą się zmieniać. Książkę traktuję przede wszystkim jako źródło pomysłów i pomoc w planowaniu. To propozycja dla tych, którzy chcą podróżować ze swoim psem i nie zamierzają ograniczać wspólnych wyjazdów do lasu oraz domku z ogródkiem. Sama zdecydowanie należę do tej grupy.

Ameryki nie odkryję, twierdząc, że rodzicielstwo jest naprawdę trudne. Być może dla niektórych to bułka z masłem, ale dla mnie to nie lada wyzwanie. Nie zawsze wiem, czy postępuję właściwie i czy moje metody wychowawcze są najlepsze. Dlatego książki, które wspierają mnie w wychowywaniu dzieci i pomagają lepiej je zrozumieć, są dla mnie na wagę złota. Jedną z nich jest poradnik Aleksandry Pęcak „Kiedy powiedzieć nie. O rodzicielstwie, emocjach i odwadze stawiania granic”. To niezwykle wartościowa książka, która może stać się ogromnym wsparciem dla rodziców. Szczególnie tych, którzy chcą lepiej zrozumieć zachowania swoich dzieci, ale także przyjrzeć się własnym reakcjom, emocjom i sposobom postępowania. Bo przecież wychowanie to nie tylko nauka dla dziecka, ale również nieustanna lekcja dla nas, dorosłych. Bardzo spodobało mi się to, że autorka niektóre sytuacje przedstawia w formie dialogów z pacjentami. Czytając je, miałam wrażenie, jakbym była cichym uczestnikiem rozmowy, obserwującym ją z boku. W wypowiedziach bohaterów wyraźnie czuć emocje, co moim zdaniem najlepiej obrazuje omawiane sytuacje i pozwala spojrzeć na nie z zupełnie innej perspektywy. Autorka porusza wiele ważnych tematów i jestem przekonana, że każdy rodzic odnajdzie w tej książce przynajmniej jedną historię, z którą będzie mógł się utożsamić. Dowiemy się, jak nasze zachowanie, sposób komunikacji i dobór słów wpływają na reakcje naszych pociech. Czasem nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak wiele zależy od tego, w jaki sposób zwracamy się do dziecka i jak reagujemy na jego emocje. Muszę przyznać, że książkę czyta się z dużym zaciekawieniem, a jednocześnie trudno nie analizować przy tym własnych metod wychowawczych. Niejednokrotnie pojawia się myśl: „O, tak właśnie robię!” albo „To zdecydowanie powinnam zmienić”. Autorka nie ogranicza się jednak do omawiania problemów. Daje również konkretne wskazówki i podpowiada, jakich słów czy zwrotów możemy używać podczas rozmów z dziećmi, by lepiej się z nimi porozumiewać i mądrze stawiać granice. Dla mnie to bardzo ciekawy i potrzebny poradnik, do którego z pewnością będę wracać. Nie jestem idealną mamą i zdarza mi się popełniać błędy. Wiem jednak, że rodzicielstwo to ciągła nauka, a najważniejsze jest to, by wyciągać wnioski z własnych doświadczeń i każdego dnia starać się być lepszym rodzicem. Właśnie dlatego takie książki są dla mnie tak cenne. Pomagają zatrzymać się na chwilę, spojrzeć na siebie z innej perspektywy i przypominają, że w wychowaniu nie chodzi o bycie idealnym, ale o to, by nieustannie się uczyć i rozwijać razem z dziećmi.

Zgadzacie się ze stwierdzeniem, że współczesny rodzic zaczyna być nauczycielem, psychologiem, fizjoterapeutą, położną, dietetykiem i nie wiadomo kim jeszcze? Wychowanie dzieci w obecnych czasach nie jest łatwe. Wymaga się od nas więcej, a doba wciąż ma tylko 24 godziny. A może to my sami stawiamy sobie coraz wyżej tę poprzeczkę? Ostatnimi czasy coraz częściej sięgam po poradniki. Niedawno rzucił mi się w oczy tytuł „Kiedy powiedzieć nie. O rodzicielstwie, emocjach i odwadze stawiania granic”. Szczerze mówiąc, bardzo mnie ta lektura zaskoczyła. Dlaczego? Aleksandra Pęcak najpierw ukazuje nam zmiany w systemach wychowawczych na przestrzeni lat, później czytelnik przenosi się do czasów swojego dzieciństwa i poddaje je analizie, a na koniec może zobaczyć jak różne modele wychowawcze mogą wpływać na zachowanie dzieci. Bardzo ciekawym zabiegiem jest przytoczenie rozmów, które autorka przeprowadziła w swoim gabinecie podczas terapii rodzin. W książce pojawił się również rozdział poświęcony tak zwanemu bezstresowemu wychowaniu i omówieniu, czym ono tak naprawdę jest. Pod lupę wzięto też kreowanie przez nas nieprawdziwego świata, w którym są tylko przyjemne emocje, brak krytyki, a do spełnienia marzeń wystarczy włożyć tylko dużo wysiłku. Jednak nie wszyscy mają równe szanse i nie każdy musi nas lubić, a dzieci powinny o tym wiedzieć. Dowiemy się również m.in.: - dlaczego powinniśmy być konsekwentni, wybaczać swoje błędy i nie bać się do nich przyznawać, - co różni przepuszczalne, sztywne i elastyczne granice relacji, - czym jest miękkość rodzicielska - o czym informuje nas stan emocjonalny naszego dziecka. Na koniec przytoczę jeszcze fragment książki, który jest jej świetnym podsumowaniem: „Jesteś kompetentnym rodzicem nie wtedy, gdy robisz wszystko od razu perfekcyjnie, a wtedy, gdy podejmujesz trud nauki i naprawiania błędów”.

Powrót do magicznego miasteczka w Kolorado nastąpił bardzo szybko i to można uznać za wielką zaletę wydania dwóch tomów jednocześnie. Książki są do siebie bardzo podobne i mój odbiór ich również. W tej części wracamy do znanych już bohaterów, bo para, której miłosne losy śledziliśmy w tomie pierwszym pojawia się i w tej części, i to zdecydowanie nie tylko gościnnie. Drugi tom to losy Maxa, którego już osoby, które poznały tom pierwszy doskonale znają, i Betty, czyli nowej w tej niezwykłej miejscowości. Max ma rodzinną farmę choinek, a Betty co tu dużo mówić jest dla niego konkurencją. Max wymyśla niecny plan, żeby rozkochać w sobie " nową" , a potem porzucić, wtedy na pewno wyjedzie. Nie muszę dodawać jak się takie plany kończą, zwłaszcza kiedy od początku coś ich do siebie ciągnie... Fajnie się czyta, naprawdę podobnie jak tom pierwszy jest to taki ciepły, wesoły, świąteczny romansik. Porównując z tomem pierwszym też dochodzę do wniosku, że może tom drugi jest trochę mniej zwariowany. Szczerze mówiąc chyba nawet mniej było takich fragmentów, gdzie mnie denerwowały dialogi, bo ta para jakoś bardziej przypadła mi do gustu. Ogólny zamysł jest jednak podobny, ma być mega świątecznie, z tą taką fajną, ale zwariowaną magią, ma być wesoło i pikantnie, a momentami uroczo. Udało się to jeśli taki plan miała autorka. Ja polecam całą serię. Czytajcie. Seria pięknie wydana, fajny pomysł na prezent.