Recenzje

Po szychcie to książka, która pokazuje codzienność pracy z zupełnie innej perspektywy tej bardziej ludzkiej, prawdziwej i często niedostrzeganej. Autorzy zabierają czytelnika w świat ludzi, którzy po godzinach pracy mają swoje historie, marzenia i sposób na odreagowanie trudów dnia. To opowieść pełna autentyczności, momentami surowa, ale jednocześnie bardzo bliska i zrozumiała. Najbardziej podobało mi się to, jak zwykłe sytuacje nabierają tu znaczenia i pokazują, że każda praca niesie za sobą coś więcej niż tylko obowiązki. To nie jest moja pierwsza książka tego duetu i chyba właśnie dlatego sięgnęłam po nią bez wahania. Szczególnie lubię ich serię „Polska z pomysłem”, która zawsze inspiruje i pokazuje ciekawe spojrzenie na codzienność i podróże. W „Po szychcie” czuć ten sam styl: lekki, autentyczny i pełen uważności na ludzi i ich historie. Czyta się ją z refleksją i poczuciem, że za każdą codziennością kryje się coś więcej, niż widać na pierwszy rzut oka. 📚✨

Bliskość. Każdy jej potrzebuje. Ale czy dajesz ją sama sobie? Często mówimy do siebie, że jesteśmy beznadziejne, kiedy coś nie wyszło. A czy do swojej przyjaciółki też powiesz, ze jest beznadziejna kiedy coś jej nie wyjdzie? Jestem pewna, że nie. Będziesz ją wspierać. Więc czemu dla siebie jesteś taka krytyczna? Naucz się kochać siebie. Naucz się siebie przytulać. I naucz się zdrowego egoizmu <3 Czułość i bliskość są potrzebna. A jak z nich korzystać? W tym pomoże Ci książka „Bliskość” napisana przez Alinę Adamowicz. Autorka w książce pokazuje, że powinnyśmy nauczyć kochać siebie i się szanować, a także powinnyśmy się czasami przytulić. Bo jeśli nie zaczniemy kochać siebie, jak możemy kochać innych? A co z bliskością z innymi? Jej też się boimy… Tylko dlaczego? Bo jest w nas jakiś dziwny lęk, którego nie umiemy się pozbyć. „Bliskość” to wspaniały poradnik, który powinna przeczytać każda kobieta!

Pierwsza część zostawiła po sobie bardzo dobre wrażenie, więc sięgnięcie po kontynuację było dla mnie czymś zupełnie naturalnym. I szybko okazało się, że to powrót do świata, który wciąż ma w sobie ten sam urok, ale tym razem opowiada bardziej dojrzałą historię. Tym razem śledzimy losy Ivy Spencer, która próbuje zostawić za sobą trudną przeszłość i zacząć od nowa na ranczu Srebrzyste Sosny. Wśród zapachu drewna, kurzu unoszącego się nad wybiegami i rytmicznego stukotu kopyt odnajduje coś na kształt spokoju. Praca z końmi daje jej poczucie kontroli i sensu, którego wcześniej tak bardzo jej brakowało. Na jej drodze pojawia się Wade Ashby, mężczyzna zamknięty w sobie, który nosi na swoich barkach odpowiedzialność za rodzinne dziedzictwo. Emocje w tej książce to jakiś inny poziom. Relacja Ivy i Wade’a rozwija się powoli, momentami wręcz nieśmiało, dzięki czemu wydaje się bardzo prawdziwa. Oboje niosą w sobie przeszłość, która wciąż daje o sobie znać, dlatego ich uczucie bardziej przypomina proces niż nagłe olśnienie. Nie da się też nie wspomnieć o samym klimacie rancza, który uwielbiam. Konie, treningi i codzienność wypełniona pracą tworzą tło, które nadaje wszystkiemu autentyczności i spokoju. Właśnie ten świat sprawia, że książkę czyta się z przyjemnością. Nie jest to opowieść, która uderza z ogromną siłą ani taka, która zostawia po sobie emocjonalny chaos. Ma w sobie coś bardziej stonowanego, spokojniejszego, co dla jednych będzie jej największą zaletą, a dla innych może okazać się lekkim niedosytem. Dla mnie była to jednak bardzo przyjemna lektura, taka, która idealnie sprawdza się na umilenie wieczoru.

"Victor. Tylko moja" to drugi tom serii "Tylko moja" autorstwa Aleksandry Możejko, której pióro jest mi już dobrze znane. Z ogromną przyjemnością sięgam po jej kolejne książki, bo autorka ma dar tworzenia historii, które czyta się lekko, szybko i z ogromnym zaangażowaniem i dokładnie tak było tym razem. Ta opowieść wciągnęła mnie od pierwszej strony. Julia żyje w świecie pełnym przemocy i bólu. Nie marzy o normalności, bo jej rzeczywistość od dawna spowita jest cierpieniem i mrokiem. To dziewczyna, która każdego dnia próbuje po prostu przetrwać. Wspomnienia nie dają jej spokoju, a walka z własnymi demonami stała się codziennością. Victor Mikhailov to z kolei mężczyzna, którego imię wzbudza strach i respekt. Bezwzględny, zimny, nieprzewidywalny. Zawsze dostaje to, czego chce, i nie istnieje dla niego słowo „niemożliwe”. Nikt nie odważyłby się stanąć mu na drodze. A jednak wszystko zaczyna się zmieniać w chwili, gdy w jego życiu pojawia się Julia. Dziewczyna, która niespodziewanie staje się jego własnością. Zasady, którymi kierował się dotychczas Victor, zaczynają się chwiać, a on sam musi zmierzyć się z uczuciami, których nigdy wcześniej nie dopuszczał do głosu. Relacja między bohaterami jest pełna napięcia, emocji i wewnętrznych sprzeczności. Poznajemy ich lęki, pragnienia i wątpliwości. Towarzyszymy im w chwilach bólu, ale też tych, w których pojawia się nadzieja. Autorka świetnie pokazała, jak dwa zupełnie różne światy mogą się ze sobą zderzyć i jak bardzo mogą na siebie wpłynąć. Mimo ogromnych różnic coś nieustannie przyciąga ich do siebie. To napięcie czuć niemal na każdej stronie. Motyw mafii to jeden z tych elementów, które bardzo lubię w książkach i choć tutaj liczyłam na nieco mocniejsze, bardziej brutalne tło, historia i tak potrafiła mnie wciągnąć. Być może spodziewałam się odrobiny większej intensywności, ale nie zmienia to faktu, że emocjonalna warstwa tej opowieści została przedstawiona naprawdę dobrze. Autorka pokazuje, że nawet w świecie pełnym mroku można odnaleźć iskierkę światła. Bo każdy bez względu na przeszłość czy popełnione błędy zasługuje na miłość i szansę na coś więcej. Jeśli lubicie historie pełne silnych emocji, trudnych wyborów i bohaterów, którzy muszą zmierzyć się z własnymi demonami, ten tytuł zdecydowanie powinien znaleźć się na Waszej liście czytelniczej.

Czasami, gdy wydaje się, że mamy wszystko, na czym nam zależało ,jedno wydarzenie może diametralnie zmienić jego bieg. Nowe zasady, nowa rzeczywistość i walka o odzyskanie światła, które wygasło. Historia o pokonywaniu własnych słabości. Wędrówka szlakiem miłości, przebaczenia oraz zrozumienia samego siebie. Czasem strata staje się największym motywatorem, by stawić czoła wszystkim swoim lękom. Miał wszystko: kochającą żonę, dzieci i pracę, w której się spełniał. Choć ich początki nie były łatwe, pokochali się bezgranicznie. Niestety, los okrutnie zadrwił z ich miłości, wystawiając ją na ogromną próbę. Pojawiły się obawy o przyszłość, lęk i bezradność, z którymi nie potrafił sobie poradzić. Jedyną formą obrony stał się atak oraz złość, która buzowała w jego żyłach. Ale wszystko trwało do pewnego czasu. To wzruszająca historia o walce o miłość. Kiedy zabraknie sił, ważne jest, aby przy naszym boku byli ludzie, którzy uświadomią nam, że poddanie się bez walki nie leży w naszej naturze. Opowieść o pięknej przyjacielskiej relacji pokazująca,jak niewiele potrzeba, aby stać się godnym zaufania człowiekiem. Los potrafi zakpić, dając lekcje na całe życie ale to od nas zależy, czy będziemy umieli się z tego podnieść. Richard to bohater, którego los z pewnością nie oszczędzał. Miał trudny, wybuchowy charakter, który ujawniał się w nieodpowiednich momentach. Potrafił wypowiedzieć słowa, które raniły bardziej niż ostrze noża. Jednak dla niej się zmienił, udowadniając, że potrafi być jej godny. Teraz znów będzie musiał udowodnić, że nie myliła się co do niego. To historia pełna różnorodnych emocji, oparta na uczuciach, poszukiwaniu przebaczenia oraz rozpaczy po stracie. Czasem nie wystarczy powiedzieć „przepraszam”; czasem trzeba pokazać, że trudności nie oznaczają rezygnacji, a wręcz przeciwnie - są kolejnym etapem na naszej drodze. Ich miłość była niezwykłym zjawiskiem, które spalało jak ogień ale również dawało siłę do walki. Takie uczucie zdarza się raz na milion, a to od nas zależy, jak będziemy je pielęgnować, aby przyniosło owoce.