Recenzje

Dzieci rodzą się z ogromną ciekawością świata. Pytają: „Co dzieje się z jedzeniem po połknięciu?”, „Dlaczego burczy mi w brzuchu?”, „Skąd bierze się energia?” To właśnie takie pytania są początkiem nauki. „Wielkie przygody jedzonka. Z buzi do żołądka (i dalej)” w prosty i angażujący sposób pokazuje dziecku, jak działa jego organizm. Jednak z psychologicznego punktu widzenia ta książka daje znacznie więcej niż wiedzę o układzie pokarmowym. 🧠 Dlaczego warto czytać dzieciom takie książki? ✔️ Budują poczucie sprawczości. Dziecko lepiej rozumie swoje ciało, a to daje mu poczucie bezpieczeństwa i większą kontrolę nad tym, co się z nim dzieje. ✔️ Zmniejszają lęk przed nieznanym. To, czego nie rozumiemy, często budzi niepokój. Wiedza dostosowana do wieku dziecka pomaga oswoić wiele codziennych doświadczeń - od bólu brzucha po wizytę u lekarza. ✔️ Rozwijają myślenie przyczynowo-skutkowe. Dziecko uczy się, że każdy etap ma swoje znaczenie - od gryzienia pokarmu po dostarczanie organizmowi energii. To ważny element rozwoju poznawczego. ✔️ Wspierają świadomość własnego ciała. Dzieci, które rozumieją, jak funkcjonuje organizm, łatwiej uczą się rozpoznawać sygnały płynące z ciała, takie jak głód, sytość czy złe samopoczucie. ✔️ Rozbudzają naturalną ciekawość. A ciekawość jest jednym z najsilniejszych motorów uczenia się. Kiedy dziecko odkrywa odpowiedzi na własne pytania, wiedza zostaje z nim na dłużej. To książka, która nie tylko przekazuje informacje. Przede wszystkim pomaga dziecku zrozumieć siebie. A gdy dziecko lepiej rozumie własne ciało, łatwiej buduje poczucie bezpieczeństwa, pewność siebie i zaufanie do świata. Polecam szczególnie dzieciom w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym oraz wszystkim małym odkrywcom, którzy zadają tysiące pytań każdego dnia. 

🍂 Są takie książki, przy których od pierwszych stron człowiek czuje, że przepadł! "Love Inn" Magdaleny Szponar to zdecydowanie jedna z najbardziej jesieniarskich książek tego sezonu. Urocze górskie miasteczko, złote liście, przytulny hotel, gorąca herbata i romans, który potrafi wywołać rumieńce, a przy okazji nieźle rozbawić. Czy można chcieć czegoś więcej na długie, chłodne wieczory? ☕ Dawno nie bawiłam się tak dobrze przy książce! Serio, uśmiech praktycznie nie schodził mi z twarzy, a ja z ogromną przyjemnością przewracałam kolejne strony. Ta historia ma w sobie coś niesamowicie przytulnego, a jednocześnie jest pełna humoru, romantycznych momentów i sytuacji, przy których trudno powstrzymać śmiech. To jedna z tych opowieści, które pozwalają na chwilę zapomnieć o całym świecie i po prostu dobrze się bawić. Właśnie takiego romansu czasami potrzebuję! 🏨 Evie Carter wraca do rodzinnego Nelson z planem na przyszłość, który bardzo szybko zaczyna się sypać. Rozpad wieloletniego związku i problemy finansowe rodzinnego hotelu sprawiają, że dziewczyna musi stanąć na wysokości zadania i poprosić o pomoc Ronana Gauthiera. A Ronan? Cóż, zdecydowanie nie należy do najbardziej uroczych i przystępnych mężczyzn na świecie. Chłodny, zdystansowany, bezwzględny i przyzwyczajony do tego, że wszystko musi iść po jego myśli. Kiedy tych dwoje zostaje zmuszonych do wspólnej pracy i mieszkania pod jednym dachem, możecie sobie wyobrazić, że robi się naprawdę ciekawie! 🔥 Uwielbiam dynamikę między głównymi bohaterami! Ich relacja dostarczyła mi mnóstwa rozrywki, a wspólne sceny niejednokrotnie wywoływały u mnie szeroki uśmiech. Mamy tutaj zderzenie dwóch charakterów, iskrzenie, drobne uszczypliwości i napięcie, które sprawia, że chce się czytać dalej. Oczywiście czasami miałam ochotę wejść do książki i przemówić tej dwójce do rozsądku, bo cierpliwość zdecydowanie się przyda! Ale właśnie w tym tkwi część uroku tej historii. Nie wszystko jest idealne i poukładane, a bohaterowie potrafią człowiekowi podnieść ciśnienie. Na szczęście rekompensują to swoim poczuciem humoru i romantycznymi momentami. 🍂 Ogromnie podobał mi się również jesienny klimat tej opowieści. Nelson, górskie krajobrazy, złote liście i hotel, który aż prosi się o to, żeby zaszyć się w nim z kubkiem czegoś ciepłego. Magdalena Szponar stworzyła historię, która otula niczym miękki kocyk, a jednocześnie nie pozwala się nudzić. To nie jest dla mnie wyłącznie romans, ale też książka, przy której można się zrelaksować, poprawić sobie humor i naładować baterie po ciężkim dniu. Czytając ją, miałam ochotę przygotować herbatę, wskoczyć pod koc i zostać w tym świecie na zdecydowanie dłużej. LOVE IT! 

Wiemy jak trudno większości z nas przychodzi odmawianie naszym dzieciom. Chcemy dla nich jak najlepiej. Niestety sami wiemy, że zgadzanie się na wszystko i podstawianie naszym dzieciom wszystkiego pod nos przynosi więcej szkód niż pożytku. Dziecko potrzebuje granic, czasami nawet poczucia dyskomfortu, aby nauczyć się żyć z własnymi emocjami oraz tego, że ludzie mają różne potrzeby i wcale nie jest tak, że jest w każdym przypadku najważniejsze. O czym jest ta książka? O odmawianiu dzieciom i o tym, że trochę współcześni rodzice się w tym zagadnieniu pogubili. Wchodząc na social media, łatwo natknąć się na treści na temat szeroko pojętego rodzicielstwa bliskości, opiekowania się emocjami dziecka, rozumieniu go, uczeniu również jego granic… a gdzie się podziały nasze granice? Dla mnie jako rodzica, który szukał w tej książce konkretnych odpowiedzi na pytanie zadane na okładce książki, pierwsze 50 stron było lekko nudne. Systemy wychowawcze na przestrzeni lat, jak stać się rodzicem, którym chciałbyś być, bezstresowe wychowanie - tematy ważne, ale nie o tym chce czytać :D Rozumiem jednak, dlaczego ten wstęp został napisany… po głębszym zastanowieniu uznałam, że gdybym była autorką, też bym o te tematy zahaczyła. Bardzo spodobał mi się rozdział o nadmiernym przepraszaniu oraz historia pewnego ojca, który przepraszał swoje dziecko za to, że nie ma teraz czasu i dziecko musi zająć się jedną chwilkę samo. Czy w ten sposób nauczymy dzieci cierpliwości, samodzielności i w konsekwencji samodyscypliny? Zdanie, które mi głębiej utkwiło w pamięci brzmi następująco: „Jako dorośli mamy bardzo odpowiedzialne zadanie. Musimy pokazać dzieciom świat i nauczyć ich życia w nim. A świat, niestety, bywa szarobury, nudny, okrutny, i brutalnie prawdziwy.” Czy polecam? TAK. Mimo że wstęp trochę mnie zmęczył, następne rozdziały były bardzo pożyteczne, do tego stopnia, że rozmawialiśmy wspólnie na temat dyscypliny w naszym domu, co robimy dobrze, a co musimy zmienić. Przedostatni rozdział pozostanie ze mną na długo. Ta książka znalazła już swoje miejsce na mojej półce i szybko jej nie oddam :)

Pierwsza świąteczna książka w tym sezonie — i padło na "Świąteczną Wojnę Serc" ze względu na śliczną okładkę, fajną autorkę i opis który zapowiadał dobrą zabawę. I tak właśnie się stało! 🎄 Ta historia idealne oddaje klimat zimy i świątecznej atmosfery — i nie ma w tym przesady. Wciąga w swoją fabułę i zapewnia naprawdę świetną rozrywkę. Wszak nie często mamy okazję uczestniczyć w konkursie na najbardziej świąteczną osobę — a właśnie takimi uczestnikami staje się między innymi nasza dwójka bohaterów. 🏆 Ona — szalona i impulsywna dziewczyna która nie poczuła czaru świąt przez ostatnie dziesięć lat, odkąd ostatnio pojawiła się w miasteczku. Jej nieobecność wynikała z dość dramatycznych zdarzeń przez które w emocjach uznała to miejsce za głupie. On — mieszkający w tym miasteczku całe życie, tam gdzie Boże Narodzenie obchodzi się przez cały rok. Przez ostatnie dziesięć lat nie świętował jednak tego święta — bo ostatnim razem ona złamała mu serce, a jego rodzice zginęli. 😰 Widzicie więc że to mieszanka wybuchowa — i iskry między nimi czuć nie tylko romantyczne, ale i rywalizacyjne. Świetnie obserwowało się ich bój o zwycięstwo w kolejnych konkurencjach. Właśnie to nadaje tej historii vibe dobrej świątecznej komedii romantycznej — dużo humoru, zero nudy i niejedna scena przy której śmiałam się w głos. 😄 Dodatkowych punktów humorystycznych dodają postacie poboczne — Ciotka i Max urozmaicili fabułę w sposób który naprawdę ucieszył. To właśnie takie postacie sprawiają że historia nabiera dodatkowego uroku. To idealna lektura na zimowe wieczory z kubkiem gorącej czekolady — da Wam odetchnąć od codzienności i zapewni ciepłe wrażenia w chłodne dni. Gorąco zachęcam! 📕

Chcę wam przedstawić Elee i Nicolasa. Chociaż na początku wydawało się, że ta dwójka się wcale nie zna, autorka szybko sprowadziła mnie na ziemię. Muszę przyznać, że Nicolas od początku był dla mnie takim gburem i ile razy ja wyklinałam go to wiedzą tylko moje dziewczyny. I od razu mówię było dość ciekawie 😅. Główna bohaterka książki na początku wydaje się taką cichą wodą, ale jak przychodzi co do czego to wcale taka cichą się nie wydaje. Elea od początku wie czego chce i chociaż się upiera w tym, że tak nie jest to później daje za wygraną. Jedna sytuacja sprawiła, że dziewczyna się załamała mogłoby się wydawać, że się poddała. Nic bardziej mylnego. Elea podniosła się z tej sytuacji jeszcze silniejsza i przyznaje, że skradła moje serce. I tak jak ona wyklinałam gbura ile się dało. Natomiast nasz główny bohater Nicolas gbur, palant. Chryste mogłabym znaleźć tyle złych epitetów na jego temat, że to mała głowa. Stracił na samym początku bardzo dużo w moich oczach. Jest tak łatwowiernym sukinsynem, że to mała głowa. Chociaż nie powiem później się zreflektował i coś tam zaczął zyskiwać. Gdy czytałam jego perspektywe w dużej mierze zaczęłam go rozumiem dlaczego się tak zachowuje. Romans z jego podwładną tutaj tylko wszystko przypieczętował. Jednakże można śmiało stwierdzić, że naprawdę mi zależy na głównej bohaterce. Tylko to co zrobił później ponownie za minusowal u mnie. Zakończenie książki mi się bardzo podobało mimo wszystko, ale plot twist jaki nam strzeliła autorka zdecydowanie rozwaliła mi głowę. I nagle myśl co jest ? A teraz kilka słów do samej autorki. Muszę przyznać, że świetnie się bawiłam czytajac Szefa na jedną noc. Styl pisania jest lekki i szybko mi się zdecydowanie ją czytało. Genialnie również zostali opisano bohaterowie i mam jedno pytanie. Czemu do cholery musiałaś użyć imienia na O przepraszam bardzo? 🫣 Podsumowując książkę oceniam na 5/5 ⭐. Napewno sięgnę po więcej książek autorki, a was zachęcam do sięgnięcia po ten tytuł.