Recenzje
Dwa magiczne słowa. Vancouver Agitators: miłość na lodzie #2
"Hokejówka? Nieee, to nie dla mnie, na pewno mi się nie spodoba." Na pewno to ja się myliłam. Spodobało się. I to bardzo. Chociaż hokeja w tym było tak mało, że praktycznie nie był zauważalny i myślę, że od tego sobie zaczniemy. Vancouver Agitators to drużyna hokejowa, która dąży do zdobycia mistrzostwa w zawodach i przedostania się do play-offów. I właściwie to tyle. Wiemy, że podstawowy skład składa się z pięciu mężczyzn, którzy stali się dla siebie jak rodzina i że mają tendencję do bicia się na lodowisku ze swoimi przeciwnikami, a treningi odbywają się prawie codziennie z rana. Hokej był tłem dla wszystkich wydarzeń, chociaż liczyłam jednak na to, że może zostanie opisany chociaż jeden mecz. Niestety nie. Chyba, że mowa o biciu Remiego po przysłowiowej mordzie, bo skomentował biust Penny. Każdy tom tej serii dotyczy innego zawodnika, a ten konkretny skupia sie na Elim. Bardzo podoba mi się jego rys psychologiczny. Chłopak nie umie się angażować i nigdy nie był w żadnym związku, a to ściśle wiązało się z tym, że bardzo szybko stracił matkę i piecze nad nim przejęła dalsza rodzina, która nie okazywała mu miłości. Ojciec nie był wcale obecny w jego życiu, dlatego kiedy Eli dowiaduje się, że zostanie ojcem dziecka siostry swojego przyjaciela jego życie legnie w gruzach, bo najzwyczajniej na świecie boi się, że zawiedzie tego małego człowieka. Penny z kolei jest jego totalnym przeciwieństwem. Hałaśliwa, chaotyczna, otoczona opieką rodziny od maleńkości. Jej postać rozwija się z trymestru na trymestr i to dosłownie, bo miałam wrażenie, że w miarę rozwoju ciąży Penny staje się coraz ciekawsza, chociaż sadzenie kwiatka w bucie garniturowym Eliego nawet mnie pokonało. Bez problemu zaakceptowałam nawet ogromną ilość erotycznych scen, bo zrozumiałam bardzo szybko, skąd jest ich tak dużo. Zwiększone libido podczas ciąży swoją drogą, ale w taki sposób Penny czuła się kochana. Dlatego doprowadzała do tego, że tych scen było tak dużo. Eli nie wiedział czym jest miłość, a ona jej potrzebowała, a kiedy uwaga poświęca tylko i wyłącznie jej, czuła się nieco mniej przytłoczona swoją miłością do tego mężczyzny. Wylałam na tej książce masę łez - i tych spowodowanych fragmentami, które ruszyły mnie emocjonalnie, ale też tych które wynikały z komedii sytuacyjnej. Ten tom rozwija też sytuację między bratem Penny a Winnie, trochę sie pokomplikowało... Ale to nie ten czas, żeby rozwijać wątek 🙂 Osobiście myślę, że sięgnęłabym po to raz jeszcze i pewnie tak zrobię. Bawiłam się naprawdę dobrze.
Uwięzieni w grach relacyjnych. Jak wygrać bliskość
Uwięzieni w grach relacyjnych. Jak wygrać bliskość
Uwięzieni w grach relacyjnych. Jak wygrać bliskość
Odporność psychiczna dziecka. 65 ćwiczeń wzmacniających siłę, spokój i wiarę w siebie
Czy odporność psychiczna oznacza, że dziecko ma być zawsze silne, spokojne i radzić sobie ze wszystkim? Absolutnie nie 🤗. Właśnie dlatego tak bardzo spodobała mi się książka „Odporność psychiczna dziecka. 65 ćwiczeń wzmacniających siłę, spokój i wiarę w siebie” @agnieszka_grzela_opalinska @wydawnictwo_sensus, ponieważ pokazuje jak radzić sobie z niepowodzeniami 💪🏼. Autorka, która od ponad 20 lat pracuje z dziećmi i młodzieżą, stworzyła coś więcej niż książkę do przeczytania 🥰. To praktyczny workbook, który pomaga rodzicowi rozmawiać z dzieckiem o tym, co naprawdę ważne: o emocjach, stresie, poczuciu własnej wartości, asertywności, hejcie czy radzeniu sobie z trudnymi sytuacjami. 4 rzeczy, które szczególnie doceniam: 🔸 konkret zamiast pustych haseł: nie tylko „uwierz w siebie”, ale ćwiczenia, które pokazują dziecku, jak krok po kroku nad tym pracować, 🔸 historie bliskie dzieciom: bohaterowie mierzą się z sytuacjami, które mogą wydarzyć się również naszym dzieciom, 🔸 wspólna praca dziecka i dorosłego: wiele zadań jest świetnym pretekstem do rozmowy, a część angażuje nawet całą rodzinę, 🔸 tematy naprawdę potrzebne dziś: stres, presja, trudności w relacjach, hejt, odmawianie czy wiara we własne możliwości. Odporność psychiczna nie rodzi się z hasła „musisz być silny” 🫣. Buduje się ją poprzez relację, rozmowę, doświadczenie i poczucie, że nawet kiedy coś jest trudne, nie jesteśmy z tym sami. Dlatego uważam, że to książka warta miejsca w domowej biblioteczce. A Twoje dziecko potrafi radzić sobie z trudnymi emocjami i sytuacjami, czy jest to obszar, nad którym chciałabyś z nim popracować?