Recenzje

„Codzienność w depresji. Rzecz o tym, jak z depresji powrócić do życia” Joanny Poremby to książka, która porusza bardzo trudny i jednocześnie niezwykle ważny temat. Nie jest to jednak poradnik, który obiecuje czytelnikowi, że wystarczy kilka prostych ćwiczeń, pozytywne myślenie albo zmiana nastawienia, aby depresja zniknęła. Wręcz przeciwnie. Autorka od początku podchodzi do tematu w sposób spokojny i realistyczny. Pokazuje, że depresja może być długim doświadczeniem, a droga do poprawy nie zawsze wygląda tak samo u każdego człowieka. Książka ma formę rozmów Joanny Poremby z ekspertami zajmującymi się depresją i zdrowiem psychicznym. Dzięki temu nie jest typowym poradnikiem napisanym z pozycji osoby, która przedstawia jedną uniwersalną metodę na rozwiązanie problemu. Autorka zadaje pytania dotyczące różnych aspektów depresji i próbuje spojrzeć na nią z wielu stron. Dzięki takiej konstrukcji książka jest bardziej różnorodna i pozwala zobaczyć, że depresja nie jest jednym prostym problemem, który można wyjaśnić jednym zdaniem. Doceniam wielowymiarowe podejście autorki do depresji. W książce nie skupiono się wyłącznie na lekach czy psychoterapii. Pojawiają się również kwestie związane z codziennym funkcjonowaniem, relacjami, ciałem, emocjami, ruchem, samotnością, poczuciem sensu oraz sposobem, w jaki człowiek radzi sobie z trudnymi doświadczeniami. Dzięki temu można zobaczyć, jak wiele różnych elementów może wpływać na samopoczucie człowieka. Autorka nie próbuje przedstawiać depresji jako zwykłego smutku. Jest to bardzo istotne, ponieważ osoby, które nigdy jej nie doświadczyły, mogą mieć problem ze zrozumieniem, dlaczego ktoś cierpi, skoro z pozoru wszystko wygląda normalnie. Człowiek może mieć pracę, rodzinę, znajomych czy obowiązki, a jednocześnie wewnętrznie czuć ogromne zmęczenie, pustkę i brak sensu. Książka pomaga spojrzeć na depresję właśnie z takiej perspektywy. Bardzo ważne jest również przesłanie dotyczące zdrowienia. Nie ma tutaj obietnicy natychmiastowej poprawy. Autorka pokazuje raczej, że odzyskiwanie życia może być procesem składającym się z wielu małych kroków. Czasami człowiek może zrobić postęp, a później znowu poczuć się gorzej. Nie oznacza to automatycznie, że wszystko zostało zaprzepaszczone. Taka perspektywa wydała mi się szczególnie wartościowa, ponieważ w przypadku problemów psychicznych łatwo można zacząć myśleć, że skoro jedna metoda nie zadziałała, to już nic nie ma sensu. Książka skłoniła mnie również do zastanowienia się nad tym, jak często człowiek próbuje walczyć z samym sobą. Kiedy pojawia się depresja, można mieć poczucie, że trzeba jak najszybciej wrócić do dawnego życia i znowu funkcjonować dokładnie tak jak wcześniej. Tymczasem nie zawsze jest to możliwe. Czasami potrzebna jest zmiana sposobu życia, odpoczynek, zaakceptowanie swoich ograniczeń albo zastanowienie się nad tym, co doprowadziło do obecnego stanu. Nie oznacza to poddania się. Może być właśnie początkiem bardziej świadomego podejścia do własnego życia. Podobało mi się także to, że rozmowy dotyczą nie tylko samej choroby, ale również tego, co znajduje się wokół niej. Depresja może wpływać na relacje z innymi ludźmi. Człowiek może zacząć unikać znajomych, mieć mniej energii na rozmowy, przestać czerpać przyjemność z rzeczy, które wcześniej były ważne. Może również pojawić się poczucie winy, że nie jest się takim partnerem, przyjacielem czy członkiem rodziny jak wcześniej. Dzięki książce można lepiej zrozumieć, że takie problemy również są częścią codzienności osoby zmagającej się z depresją. Ciekawym elementem jest również spojrzenie na ciało. Często problemy psychiczne kojarzymy wyłącznie z myślami i emocjami, a przecież depresja może bardzo mocno wpływać również na fizyczne funkcjonowanie człowieka. Zmęczenie, problemy ze snem, brak energii czy trudności z wykonywaniem nawet podstawowych czynności mogą sprawić, że zwykły dzień zaczyna być ogromnym wyzwaniem. To pokazuje, dlaczego rady w stylu „po prostu się zmobilizuj” mogą być dla osoby chorej zupełnie nietrafione. Kolejnym tematem, który wydał mi się interesujący, jest poszukiwanie sensu. W depresji właśnie poczucie sensu może zostać bardzo mocno zaburzone. Rzeczy, które wcześniej wydawały się ważne, przestają mieć znaczenie. Człowiek może nie wiedzieć, po co właściwie ma rano wstawać i dokąd zmierza. Książka nie daje tutaj jednej odpowiedzi, ale raczej zachęca do zadawania sobie pytań. Uważam, że jest to znacznie bardziej wartościowe niż przedstawianie gotowej recepty na szczęście. Jednocześnie uważam, że forma książki może nie odpowiadać każdemu. Jest to przede wszystkim zapis rozmów i refleksji, dlatego osoby szukające bardzo konkretnych instrukcji oraz gotowego planu działania mogą poczuć pewien niedosyt. Nie znajdziemy tutaj prostego schematu, według którego każdego dnia należy wykonać określone czynności, aby po kilku tygodniach całkowicie pozbyć się problemu. Moim zdaniem jest to jednak bardziej zaleta niż wada, ponieważ depresja jest zbyt skomplikowanym doświadczeniem, aby można było ją sprowadzić do kilku uniwersalnych porad. Momentami książka może być również wymagająca emocjonalnie. Temat depresji nie należy do łatwych i niektóre poruszane kwestie mogą skłonić czytelnika do myślenia o własnych doświadczeniach albo o osobach, które zna. Nie jest to jednak książka przygnębiająca w takim sensie, że pozostawia wyłącznie poczucie beznadziei. Przeciwnie, jej przesłanie jest raczej spokojne i dające nadzieję. Nadzieja ta nie polega jednak na przekonaniu, że wszystko samo się naprawi. Chodzi bardziej o możliwość stopniowego odzyskiwania kontaktu ze swoim życiem. Najbardziej podobało mi się właśnie odejście od myślenia, że zdrowienie musi oznaczać całkowite wyeliminowanie wszystkich trudnych emocji. Człowiek może nadal mieć gorsze dni, smutek, zmęczenie czy lęk, a jednocześnie powoli odbudowywać swoje życie. To wydaje mi się bardzo prawdziwym podejściem. Nie każdy dzień musi być dobry, żeby całe życie zaczęło wyglądać lepiej. „Codzienność w depresji” jest również książką, która może być wartościowa dla osób znajdujących się obok osoby chorującej. Czasami trudno zrozumieć, dlaczego bliska osoba nie ma siły zrobić czegoś, co dla nas wydaje się bardzo proste. Dlaczego odwołuje spotkanie, nie odpisuje na wiadomości albo nie potrafi cieszyć się czymś, co kiedyś sprawiało jej przyjemność? Lepsze poznanie mechanizmów związanych z depresją może pomóc spojrzeć na takie zachowania z większą wyrozumiałością. Po przeczytaniu tej książki zostało mi przede wszystkim przekonanie, że depresji nie można traktować powierzchownie. Jest to doświadczenie, które może dotknąć wielu obszarów życia człowieka i wymaga indywidualnego podejścia. Jednocześnie książka pokazuje, że nawet jeżeli droga do poprawy jest długa, nie oznacza to, że człowiek powinien zrezygnować z prób odzyskania swojego życia. Uważam, że „Codzienność w depresji” to wartościowa pozycja dla osób zainteresowanych zdrowiem psychicznym. Największą zaletą publikacji jest dla mnie jej szczerość. Depresja została przedstawiona jako trudne doświadczenie, ale nie jako wyrok, z którym człowiek musi pozostać na zawsze. Poleciłabym tę książkę osobom, które chcą lepiej zrozumieć depresję i dowiedzieć się, jak może wyglądać życie podczas choroby oraz proces powrotu do większej równowagi. Myślę, że może być szczególnie interesująca dla osób, które nie szukają prostych haseł motywacyjnych, lecz chcą spojrzeć na temat spokojniej i bardziej kompleksowo. „Codzienność w depresji” przypomina, że powrót do życia nie zawsze musi oznaczać wielką zmianę. Czasami zaczyna się od bardzo małych rzeczy, od zauważenia własnych potrzeb, poproszenia o pomoc albo wykonania kolejnego kroku mimo tego, że nadal jest trudno.

Stan zapalny zaczyna się na talerzu? Ta książka pokazuje, co możemy z tym zrobić. Zanim jednak wyrzucimy z kuchni połowę produktów i zaczniemy żyć według kolejnej restrykcyjnej diety, warto najpierw zrozumieć, co właściwie dzieje się w naszym organizmie. Właśnie od tego wychodzi Patrycja Sierant w książce „Wygasić stan zapalny”, łącząc teorię z bardzo konkretnymi wskazówkami dotyczącymi jedzenia i stylu życia. „Wygasić stan zapalny” to propozycja szczególnie dla osób, które chcą lepiej zadbać o swoją dietę i styl życia, ale nie wiedzą, jak zrobić pierwszy krok. Autorka w przystępny, a jednocześnie wyczerpujący sposób, tłumaczy, czym właściwie jest stan zapalny, co może na niego wpływać i dlaczego zmiana codziennych nawyków ma znaczenie. Pojawiają się naukowe określenia, ale nie są one pozostawione bez wyjaśnienia – dzięki temu łatwiej nie tylko przyswoić wiedzę, ale też lepiej zrozumieć własny organizm. Patrycja Sierant, jako dietetyczka kliniczna, rzetelnie dzieli się informacjami, z których korzysta na co dzień w pracy z kobietami zmagającymi się z problemami hormonalnymi. Dużo miejsca poświęcono diecie przeciwzapalnej. I właśnie tutaj książka szczególnie przypadła mi do gustu. Nie chodzi o kolejną restrykcyjną dietę, której trzeba kurczowo trzymać się przez miesiąc, by później wrócić do dawnych przyzwyczajeń. Chodzi raczej o trwałą zmianę stylu życia i małe decyzje podejmowane każdego dnia. Autorka podaje konkretne przykłady produktów, które warto ograniczyć, oraz tych, po które lepiej sięgać częściej. Pokazuje też, jak wprowadzać zmiany bez poczucia, że od tej pory trzeba sobie odmawiać wszystkiego, co sprawia nam przyjemność. Czasem naprawdę niewielka zmiana może być dobrym początkiem – na przykład wybór pełnoziarnistego pieczywa zamiast pszennego. To właśnie takie praktyczne wskazówki sprawiają, że zawarte w książce informacje nie pozostają wyłącznie teorią. Znajdziemy tu również rady dotyczące żywienia i suplementacji przy konkretnych problemach zdrowotnych, takich jak Hashimoto, PCOS czy endometrioza. Autorka podpowiada, na co zwracać uwagę podczas zakupów, jak czytać etykiety i jak planować posiłki. Dzięki temu zakupy przestaną być chaotycznym poszukiwaniem „czegoś zdrowego” między kolejnymi produktami na półce. A jeśli sama myśl o diecie przeciwzapalnej brzmi dla Was jak niewykonalna misja, to książka zawiera również propozycje posiłków. Po zeskanowaniu kodu QR można znaleźć nawet przykładowy jadłospis. Ważne jest dla mnie również to, że Patrycja Sierant nie przedstawia diety jako zamiennika konsultacji medycznej. W książce znajdziemy informacje o badaniach, które mogą być pomocne w poszukiwaniu przyczyn problemów oraz wyjaśnienia dotyczące ich znaczenia. Sama książka jest przy tym bardzo przyjemna w odbiorze. Tekst jest konkretny, bez nadmiaru frazesów, a pogrubione fragmenty ułatwiają późniejsze wracanie do najważniejszych informacji. Można ją więc czytać od początku do końca albo potraktować jak praktyczny poradnik, do którego zagląda się wtedy, gdy pojawia się konkretne pytanie. Książka „Wygasić stan zapalny” nie daje magicznej recepty na wszystkie problemy. Zamiast tego dostarcza wiedzy, porządkuje informacje i pokazuje, że dbanie o siebie nie musi zaczynać się od rewolucji. I chyba właśnie to jest w tej książce najbardziej wartościowe: nie tylko mówi, co można zmienić, ale pomaga zrozumieć, dlaczego warto to zrobić i jak przełożyć tę wiedzę na codzienność.

Dzięki tej książce mój dzień stał się o wiele lepszy! ❤📖 Pierwszy tom czytałam naprawdę dawno temu i trochę martwiłam się, że niewiele będę pamiętać. Jednak już po pierwszym rozdziale wszystkie wspomnienia wróciły do mnie niczym huragan. 🌪 Bardzo lubię książki, które nie tylko mają piękne okładki, ale są też dobrze dopracowane. Widać, że autorka bardzo się postarała, żeby przebić pierwszy tom i moim zdaniem naprawdę jej się to udało! 🤎 Książkę przeczytałam w jeden dzień. Czytało mi się ją szybko i przyjemnie, a lekki styl pisania autorki sprawił, że nawet nie zauważyłam, kiedy dotarłam do ostatniej strony. Było tu sporo emocji, tajemnic i magii, czyli wszystkiego, czego oczekuję od tej historii. ✨ Po przeczytaniu Akademii mroku nabrałam nawet ochoty, żeby wrócić do pierwszego tomu i przeczytać go jeszcze raz. 🖤 Jestem bardzo zadowolona, że mogłam poznać książki Marii Bujak i zdecydowanie polecam tę serię fanom magicznych, pełnych tajemnic historii! ❤🔥

Po „The ASMR” wiedziałam już, że ten duet autorek potrafi stworzyć świetną historię, ale „The STEM” ponownie bardzo pozytywnie mnie zaskoczyło. Chociaż… patrząc na to, kto jest tutaj głównym bohaterem, chyba nie mogło być inaczej. 😏 Jordan to prawdziwa chodząca katastrofa. Wraca do rodzinnego miasta z planem odbudowy swojej kariery naukowej, a zamiast tego niemal od pierwszych chwil pakuje się w kolejne tarapaty. I wtedy na scenę wkracza Cassidy Payne - jej crush z nastoletnich lat, samotny ojciec i… strażak. 🔥Czy potrzeba dodawać coś jeszcze? Dla niego dziewczyna mieszkająca po drugiej stronie płotu to mała katastrofa, która nieustannie potrzebuje ratunku. I to określenie najlepiej opisuje ich relację. Ona wpada w kłopoty, on ją z nich wyciąga, a pomiędzy kolejnymi tarapatami zaczyna dziać się coś, czego oboje chyba nie planowali a co było między nimi już od bardzo dawna. Od samego początku świetnie się bawiłam podczas lektury. Śmiałam się, kibicowałam tej dwójce, a pod koniec książki pojawiło się nawet wzruszenie. 🥹❤️ I właśnie ta mieszanka humoru, romantycznej chemii i emocji sprawiła, że tak dobrze czytało mi się tę historię. Ale „The STEM” to nie tylko lekki romans. To również opowieść o priorytetach, wyborach i walce serca z rozumem. O tym, że czasami największym wyzwaniem nie jest osiągnięcie celu, ale odpowiedź na pytanie, czego tak naprawdę chcemy. Czy wielkiej kariery czy rodziny. Fantastycznie spędziłam z tą książką czas i naprawdę mam nadzieję, że autorki jeszcze nie raz połączą siły. Ja już czekam na kolejną historię. ❤️

🍂 Właśnie jestem po lekturze „The STEM” Ludki Skrzydlewskiej i Magdaleny Szponar, która ma w sobie delikatnie jesienny klimat - a to idealnie wpisuje się w czas, w którym właśnie jesteśmy. 🤎🍁 Na wstępie powiem, że nie jest to moja pierwsza książka spod pióra Ludki Skrzydlewskiej, ale pierwsza, którą miałam okazję przeczytać w duecie tych dwóch autorek. I mogę powiedzieć jedno - ta pozycja naprawdę mnie zaciekawiła. Ale zacznijmy od początku… 👀 Poznajemy Jordan Hope Lane - młodą naukowczynię, która jest chyba prawdziwym magnesem na wszelkiego rodzaju katastrofy. 😅 Wraca do rodzinnego miasta po tym, jak jej kariera na Harvardzie niespodziewanie się kończy. Jordan nie zamierza jednak odpuszczać i wciąż walczy o swoje zdanie, swoje badania oraz artykuł, w którego słuszność mocno wierzy. Jakby tego było mało, już pierwszego dnia po powrocie zalicza kolejną katastrofę… 🚒 I właśnie wtedy na jej drodze ponownie pojawia się Cassidy Payne - przystojny strażak, jej nastoletnia miłość, a przy okazji sąsiad mieszkający dokładnie naprzeciwko. I tutaj dopiero zaczyna się zabawa. 😂 Cassidy jest samotnym tatą przesłodkiej dziewczynki,Zary. Jordan natomiast po powrocie do rodzinnego miasta zostaje nauczycielką przyrody w szkole, do której uczęszcza córka przystojnego sąsiada. A nasz przepiękny strażak… cóż, z każdym kolejnym spotkaniem coraz bardziej zauważa, że Jordan która wróciła do miasta to przepiękna, mądra i bardzo atrakcyjna kobieta. Cassidy wie jednak, że Jordan ma przed sobą ogromną przyszłość. Jest niezwykle inteligentna, ambitna i zdecydowanie ma więcej do zaoferowania niż życie w małym miasteczku. Dlatego boi się zaangażować - nie tylko ze względu na siebie, ale przede wszystkim na Zarę. Nie chce dopuścić do sytuacji, w której jego córka ponownie przywiąże się do kogoś, kto pewnego dnia może po prostu wyjechać. Tylko że… uczuć nie zawsze da się tak łatwo zatrzymać. 🥹 Pojawia się chemia, napięcie, zazdrość, trochę chaosu i oczywiście kolejne katastrofy, których Jordan zdecydowanie przyciąga więcej, niż powinna. 😂 A Cassidy w pewnym momencie postanawia zaryzykować i sprawdzić, dokąd tym razem zaprowadzą ich uczucia. ❤ Czy Jordan będzie musiała wybrać pomiędzy swoją karierą a uczuciami? I czy Cassidy przestanie martwić się o przyszłość swojej rodziny?🍂🍂 Tego oczywiście Wam nie zdradzę. 🤭 Jeśli chcecie dowiedzieć się, jak potoczy się ta historia, koniecznie sięgnijcie po „The STEM”. 📖 🤎 🧑🏼🚒,,THE STEM” 4,5/5