Recenzje

Jeśli są momenty, gdy świat wydaje się zbyt głośny, zbyt szybki i zbyt ciężki - Dzika nadzieja. Są książki, które się czyta. I są takie, do których się wraca w chwilach zwątpienia. Uzdrawiające słowa, które pomagają znaleźć światło w mroczne dni autorstwa Donny Ashworth może stać się bezpieczną przystanią. To kameralny tom poezji, który nie udaje, że życie jest łatwe. Zamiast tego przypomina, że nawet w chwilach lęku, smutku i przytłoczenia można odnaleźć w sobie iskrę - nadzieję. Ashworth pisze prosto, szczerze i z czułością, oferując czytelnikowi pocieszenie, spokój oraz wiarę w moc małych aktów dobroci. To książka, po którą warto sięgać w trudniejsze dni - by odzyskać równowagę, złapać oddech i przypomnieć sobie, że światło istnieje nawet wtedy, gdy chwilowo go nie widać. To subtelny, ale poruszający tom poezji, który powstał z potrzeby serca - z uważności na ludzką kruchość, zmęczenie i lęk. Autorka nie bagatelizuje trudnych emocji. Zamiast dawać puste pocieszenia, prowadzi czytelnika przez mrok w stronę światła, przypominając, że nadzieja bywa cicha, ale jest niezwykle silna. Wiersze Ashworth są proste w formie, a jednocześnie pełne emocjonalnej głębi. Mówią o miłości, życzliwości, przetrwaniu i o tym, że nawet najmniejszy gest dobra ma znaczenie. To poezja, która koi, wzmacnia i pozwala złapać oddech w świecie pełnym niepokoju. To idealna lektura na trudniejszy czas - dla siebie lub jako prezent dla kogoś, kto potrzebuje wsparcia. „Dzika nadzieja” przypomina, że światło nie znika. Czasem trzeba tylko pozwolić sobie je dostrzec.

,,Dziennik Nel”  🖋🐦⬛ cytat: Romantyzm nie stawiał na rozum. Nic więc dziwnego, że idealizował uczucie tragiczne i destruktywne. Bez znaczenia, czy chodziło o kobiety, ojczyznę, Boga, efekt był zawsze opłakany. Bo miarą miłości zawsze było cierpienie. Dlatego Romeo i Julia zamiast szampana piją truciznę, Werter strzela sobie w głowę, a Titanic tonie. Miłość to jest wieczna satysfakcja nie z tego, co jest, ale z tego, co mogłoby być. 🖋🐦⬛ ocena: 4/5⭐ 🖋🐦⬛ ~Recenzja~ Jeśli oglądaliście Piepzyć Mickiewicza i chcielibyście poznać bliżej historie Nel to ta książka jest idealna dla was! Powiem szczerze, że byłam strasznie ciekawa jak będą wyglądać te wszystkie momenty z perspektywy Nel. Obejrzałam kilka jak nie kilkanaście razy pierwszą część PM i znam doskonale fabułe… więc jak czytałam np. moment przy ognisku, to nic mnie nie zaskoczyło….Owszem były momenty, gdzie czytałam i nie mogłam się oderwać. Niestety, ale nigdy nie lubiłam i nie polubię książek na podstawie filmu/serialu jeśli już się zaznajomiłam z ekranizacją. Więc myślę, że jeśli przeczytałabym tą książkę bez znajomości PM to książka zdecydowanie otrzymałaby 5⭐ :). I powiem wam jeszcze, że mam ochotę obejrzeć teraz pierwszą część Piepzyć Mickiewicza ale z perspektywy Nel, żeby bardziej zrozumieć jej historię. ~Do następnej recenzji 🥰~

„ᴘᴛᴀᴋɪ, ᴋᴛóʀᴇ śᴘɪᴇᴡᴀᴊą ɴᴏᴄą” ᴀᴜᴛᴏʀᴋᴀ: ᴡʏᴅᴀᴡɴɪᴄᴛᴡᴏ: ?: ᴄᴢʏᴛᴀʟɪśᴄɪᴇ ᴄᴏś ᴏᴅ ᴍᴀʀᴛʏ? ᴊᴀᴋ ᴏᴄᴇɴɪᴀᴄɪᴇ? ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ: Twórczość Marty jest ze mną już od dobrych trzech lat. I żadna jej książka mnie nie zawiodła ( mam nadzieję, że tak już pozostanie). ,,Ptaki, które śpiewają nocą”, czyli jej najnowsza książka to historia, która trafia prosto w serce i zostaje tam na długo. Mnie osobiście wyciągnęła z naprawdę długiego zastoju i umiliła czas w szpitalu. Autorka z ogromną wrażliwością porusza trudne tematy straty, samotności i odnajdywania siebie, nie epatując dramatem, a jednocześnie nie spłycając bólu bohaterów. Największym atutem książki są autentyczni, poranieni, a przez to niezwykle ludzcy bohaterowie. Uwielbiam gdy tak jest w książce, bo nie wyobrażam sobie nie potrafić wczuć się w emocje bohaterów. Relacja między Savannah i Austinem rozwija się naturalnie i bez pośpiechu jest pełna troski oraz wsparcia. Ogromnie spodobał mi się motyw, podróży a także różnic pomiędzy bohaterami. ( na przykład to, że Savannah zawsze coś planowała a Austin był spontaniczny.) To opowieść, przez którą się płynie, nawet jeśli momentami boli, jak już to bywa w książkach Marty.

Sutton Riera szybko się przekonuje, że wymarzone studia kryminologiczne, które podjęła w Barcelonie, to pomyłka. Porzuciwszy stolicę Katalonii, dziewczyna wraca do Sewilli. Tu przeżywa szok. Co prawda nie powiadomiła nikogo o swoim powrocie, jednak nie spodziewała się tego, że zastanie dom rodzinny zupełnie pusty. Dosłownie. Dom państwa Riera jest kompletnie wyczyszczony. Poza pokojem Sutton, w którym pozostały jej rzeczy, reszta pomieszczeń jakby zapomniała o swoich niedawnych mieszkańcach. Za to w korytarzu leżą zwłoki tajemniczego mężczyzny, zastrzelonego przez niejakiego Aaróna Ferro. Chłopak pozornie wydaje się sprzyjać Sutton, twierdzi, że działa na jej rzecz, ale Kto wie, jakie ma naprawdę intencje. I co się stało z bliskimi dziewczyny. Intensywna podróż przez labirynt kłamstw, manipulacji i rodzinnych tajemnic Książka dla czytelników powyżej osiemnastego roku życia. MOTYWY: tajemnice rodzinne porachunki intrygi zagadki strangers

Po zerwanych zaręczynach Cecylia "Cece" postanawia wrócić do rodzinnego miasta. Rodzinne ranczo "Srebrzyste sosny" zawsze było dla niej ostoją. Nowo odzyskany spokój zaburza jej tylko lokalna gwiazda hokeja Nash Carter. Najlepszy przyjaciel jej brata, który kiedyś stroił sobie z niej żarty teraz zostaje jej nowym szefem. Wspólna praca, spędzany razem czas i wspomnienia zbliżają ich do siebie i wkrótce rodzi się między nimi uczucie. Przeszłość jednak szybko daje o sobie znać, a tłumione obawy wychodzą na światło dzienne... ___ "Serce na wodzy" to lekki, przyjemny z lekka przewidywalny romans z motywem kowbojskim w tle. Momentami bardzo zabawny, w większości skupiony na relacji głównych bohaterach, rozpalający wyobraźnię i zmysły, ale też bardzo pozytywnie nastrojony na relacje rodzinne, które ogromnie mi się podobały w tej książce. Jeśli potrzebujecie się przez cjwile oderwać, wyłączyć myśli po ciężkim dniu to ta książka będzie do tego idealna.