Recenzje

Każdy kraj ma swoje wady i tradycje, które nie są widoczne na pierwszy rzut oka. Co kryje w sobie Korea Południowa? Często o tym kraju mówi się przy okazji dobrej jakości kosmetyków bądź ciekawych seriali. Korea to jednak coś więcej. Autorzy pokazują nam codzienność mieszkańców, która jest przesiąknięta pracą, makaronem i pośpiechem. Podkreślają wady systemu, w którym żyją mieszkańcy od pokoleń, nie romantyzują go w żaden sposób, a oddają go w pełni. Książka to nie jakiś zlepek ciekawostek, a dobrze i dogłębnie przeanalizowana treść, w której znajdziemy wytłumaczone koreańskie słowa, które są ważne w kulturze, ale również daty, jak dane tradycje zmieniały się na przestrzeni lat. Jest to bardzo ciekawa pozycja dla wszystkich, którzy chcą dowiedzieć się więcej i nie wystarczają im suche fakty. Autorzy nie poruszają wszystkich aspektów codziennego życia, ale te, które wydały im się najciekawsze. Bardzo wiele razy się zdziwiłam, chociażby fakt, że Koreańczycy piją rocznie o wiele więcej kawy niż Polacy! W książce przeszkadzało mi to, że niektóre zagadnienia były powtarzane w innych rozdziałach i czasem czułam się jakbym czytała cały czas o tym samym. Ta pozycja jest zdecydowanie warta uwagi, bo można dowiedzieć się bardzo wiele. Dodatkowo znajdują się czasem ilustracje, a sama książka jako wklejkę ma mapę, co niesamowicie mi się spodobało. Jeśli chcecie wiedzieć dlaczego 3 listopada zamykana jest przestrzeń powietrzna albo z czego wziął się mukbang, to kupujcie i czytajcie! ⭐️⭐️⭐️⭐️/5

To ciepły, romantyczny i pełen emocji romans o drugich szansach oraz zmianie życiowych planów. Było romantycznie, zabawnie, momentami bardziej emocjonalnie, a przede wszystkim bardzo przyjemnie. Po przeczytaniu poprzedniej książki wiedziałam, że twórczość Zuzanny Kulik jest dla mnie, a ta historia tylko to potwierdziła. To lekka i przyjemna historia, która pokazuje, jak ważna jest przyjaźń, wsparcie bliskich i życie w swoim tempie. Camilla to prawniczka, która z pozoru prowadzi stabilne życie, choć w środku czuje się zagubiona i samotna. Coraz częściej zastanawia się, czy nie przegrała własnego wyścigu do szczęścia. Ślub jej najbliższych przyjaciół, Asha i Charlie, sprawia, że zaczyna myśleć o tym, czego brakuje jej w życiu. Marzy o kochającym partnerze, dziecku i poczuciu bezpieczeństwa, dlatego postanawia stworzyć plan na przyszłość. Bierze dłuższy urlop, chce zadbać o zdrowie, znaleźć odpowiedniego mężczyznę i rozpocząć nowy etap życia. Wszystko komplikuje się, gdy do Nowego Jorku wraca Bryan Handers, brat panny młodej i mężczyzna, z którym Camillę kiedyś łączył krótki romans. Nie myśli o stałym związku ani stabilizacji, a zdecydowanie bliżej mu do niezobowiązujących relacji. Ich relacja jest pełna napięcia, drobnych docinków, namiętności i emocji. Z przyjemnością obserwowałam, jak ich podejście do siebie stopniowo się zmienia, a to, co początkowo wydawało się proste i niezobowiązujące, zaczyna nabierać zupełnie innego znaczenia. Książka przypomina, że warto zastanowić się, ile rzeczy robimy dlatego, że naprawdę tego chcemy, a ile dlatego, że wydaje nam się, iż to już najwyższy czas. Pokazuje też, że każdy ma własne tempo i nie musi spełniać cudzych oczekiwań. To świetna propozycja dla osób, które lubią lekkie i pełne emocji romanse z motywem nieplanowanego układu, drugiej szansy oraz bohaterów, którzy początkowo chcą od życia czegoś zupełnie innego.

Julka uczęszcza do ostatniej klasy liceum. Potrzebuje stypendium, aby dostać się na studia do Londynu, dlatego decyduje się napisać artykuł o ubóstwie menstruacyjnym. I wszystko idzie z godnie z planem. Do "Kącika Zwierzeń" trafia anonimowy list z prośbą o pomoc w zdobyciu dziewczyny. Jednak Julka nie ma pojęcia, że chodzi o nią, więc chcę się dowiedzieć kim jest wielbiciel. A potem rozpoczyna się lawina zdarzeń, których bohaterka kompletnie się nie spodziewała i nie była na nie gotowa. Więc co zrobi Julka, gdy cały świat się od niej odwróci? Zaczynając tę książkę byłam przygotowana na dość zwykłą i lekką młodzieżówkę, ale kompletnie nie spodziewałam się takiej ilości zwrotów akcji. Pierwsza połowa była jeszcze spokojna. Poznawałam bohaterów, których swoją drogą bardzo polubiłam. No dobra nie wszystkich, bo Hana denerwowała mnie od pierwszego słowa, ale przyjaciele Julki i jej mama to świetne postaci. Każdy z nich ma swój, niepowtarzalny charakter, co idealnie oddaje realia dzisiejszego liceum. Ale druga połowa tej książki była dosłownie jak wodospad. Tu się tyle działo. Tyle niespodziewanych i nieoczywistych rzeczy. Potrzebowałam takiej książki, która mnie zaskoczy, a ta zdecydowanie to zrobiła. Samo zakończenie tej historii również pozostawia po sobie jakieś dziwne myśli. Bo ta książka zdecydowanie nie została zakończona szablonowo. Ogromny plus daję autorce za poruszenie tak ważnego tematu. I zostało to wplecione w historię tak, żeby czytelnik nie miał wrażenia, że coś jest mu nakazywane. Tu nic nie jest narzucone. Przez to, że jest to temat artykułu głównej bohaterki, możemy dowiedzieć się jak wiele problemów i niemiłych sytuacji spotyka w dzisiejszych czasach dziewczyny z powodu miesiączki, a przecież to jest normalna, ludzka rzecz. Styl pisania Klaudii jest bardzo przyjemny. Nie męczyłam się podczas czytania i przyjemnie spędziłam z tą książką czas. Więc jeżeli szukacie młodzieżowej książki, lekkiej, ale jednocześnie pełnej plot twistów, przekrętów i niedopowiedzeń to ta pozycja będzie idealna dla was. ⭐4/5 

EditioRed Ocena: 4,5/5 Ludkę Skrzydlewską uwielbiam, a po „The ASMR” bardzo polubiłam również jej duet z Magdaleną Szponar, więc „The STEM” prędzej czy później musiało wpaść w moje ręce. I zdecydowanie było warto, bo dostałam naprawdę fajną, wciągającą historię, przy której bardzo dobrze się bawiłam. Swego czasu byłam ogromną fanką Ali Hazelwood, więc naukowe klimaty w romansach zdecydowanie są czymś, co lubię. Tutaj mamy właśnie taki wątek - Jordan jest ambitną naukowczynią, która nie zamierza odpuszczać, nawet jeśli jej dociekliwość i próby podważania pewnych wyników badań wpędzają ją w kłopoty. I tych kłopotów rzeczywiście trochę po drodze zalicza. Jordan jest dość chaotyczna, pechowa i chyba idealnie podsumowuje ją określenie Cassa - „mała katastrofa”. Bo naprawdę momentami dokładnie nią była. Mimo tego bardzo szybko ją polubiłam. Ma charakter, jest uparta i zdecydowanie nie należy do osób, które siedzą cicho, kiedy coś im nie pasuje. Cassidy z kolei to w dużej mierze typowy green flag. Jest strażakiem, samotnym ojcem i… nastoletnim zauroczeniem Jordan. I tutaj mamy mały szczegół, który bardzo mi się podobał - Jordan od zawsze podobał się Cass, ale ten przez całe życie był przekonany, że to jego brat Cameron był jej obiektem westchnień. No i powiedzmy sobie szczerze… Cass, TY GŁUPKU. Jak można tyle lat żyć w takim przekonaniu?! (No okej, można, ale wiecie jak jest). Cassa naprawdę polubiłam, chociaż miałam kilka momentów, kiedy patrzyłam na niego i myślałam tylko: „no nie, typie… weź, wyjdź”. Na szczęście były to pojedyncze sytuacje, bo ogólnie bardzo dobrze odebrałam jego postać. Szczególnie podobało mi się to, jakim był ojcem dla Zary. No i właśnie Zara - przeurocza siedmiolatka, która jest absolutnie cudowna, ale jednocześnie potrafi być niezłą małą kombinatorką. Jej obecność zdecydowanie dodała tej historii dużo uroku. Nie mogę też nie wspomnieć o Dianie i Octavii, czyli naszych wspaniałych matkach-swatkach. Obie doskonale wiedzą, że Jordan i Cassidy powinni być razem i oczywiście zamierzają zrobić wszystko, żeby ich ze sobą „zeswatać”. Ich działania momentami były naprawdę zabawne, ale jednocześnie nienachalne i właśnie dlatego tak dobrze się to czytało. Jestem zdecydowanie fanką takich postaci. Trochę inaczej odebrałam wątek mamy Zary. Kompletnie nie rozumiem jej zachowania i chyba nigdy nie będę w stanie pojąć stawiania kariery ponad własne dziecko. Jednocześnie cieszę się, że takie tematy pojawiają się również w książkach, które mają być przede wszystkim rozrywką. To ważny problem i dobrze, że autorki znalazły dla niego miejsce w tej historii. Jeśli chodzi o moje zastrzeżenia, mam ich kilka, ale są to raczej rzeczy wynikające z tego, że pewne wątki wyobrażałam sobie po prostu inaczej. Spodziewałam się kilku konkretnych rozwiązań i liczyłam na określony rozwój wydarzeń, dlatego kiedy historia poszła w inną stronę, pojawiło się u mnie małe „hmm, ja chyba chciałam inaczej”. Nie uważam jednak, że zostało to źle napisane - po prostu moje wyobrażenie tej historii trochę rozminęło się z tym, co ostatecznie dostałam. Poza tym naprawdę dobrze bawiłam się podczas czytania. To taka historia, która wciąga, ma sympatycznych bohaterów, sporo uroku, trochę chaosu, naukowe klimaty, szalone swatanie, uroczą Zarę i oczywiście Cationa. „The STEM” zdecydowanie było książką, po którą warto było sięgnąć. Nie wszystko potoczyło się dokładnie tak, jak sobie wyobrażałam, ale całościowo bardzo mi się podobała i po „The ASMR” utwierdziłam się w przekonaniu, że ten duet naprawdę dobrze się sprawdza.

"Twój tata zawsze powtarzał, że choćby rozum podsuwał ci najmądrzejsza rozwiązania, słuchaj serca. Nawet jeśli jego rady początkowo wydają się głupie i ryzykowne." (s.322) Jordan Hope Lane, młoda naukowczyni, zostaje wyrzucona z Harvardu po konflikcie z naukowcami i wraca do rodzinnego Rochester. Już pierwszego dnia wpada w kłopoty, próbując uratować kota, a z opresji ratuje ją jej dawna miłość - Cassidy Payne, dziś strażak i samotny ojciec, który okazuje się również jej sąsiadem. Ich ponowne spotkanie szybko przeradza się w serię zabawnych i romantycznych perypetii. W tle pojawiają się swatki, tajemnicze spotkania, złośliwy kot Cation oraz uczucia, które mimo upływu lat wcale nie wygasły. Czy tych dwoje ma szansę na związek? Autorki stworzyły lekką, romantyczną historię o drugich szansach, dawnym zauroczeniu i miłości. Dodatkowo pełną humoru, chaosu i jesiennego klimatu. 🍂 Wciągnęłam się od samego początku, czując się trochę jak na planie amerykańskiego filmu. Wiecie, tego typowego romansu, w którym od początku mniej więcej wiadomo, jak to się skończy, kto kim jest i z kim ostatecznie będzie… ale i tak jesteście ciekawi, co wydarzy się po drodze. I wcale się nie dziwię, że do Cass wzdychało pół miasteczka… Bardzo podobał mi się zarówno klimat naukowy, jak i strażacki. Oba te światy fajnie się ze sobą przeplatały i dodawały historii charakteru. To była lekka, przyjemna i pełna humoru historia, idealna na jesienny wieczór. ❤️🍂