Recenzje

To praktyczny poradnik poświęcony asertywności, budowaniu relacji, aktywnemu słuchaniu, zadawaniu pytań oraz rozwiązywaniu konfliktów. Autorzy zwracają uwagę na pięć kluczowych obszarów: relacje, ciekawość, komunikację, ambicję i radzenie sobie z konfliktami. Najbardziej podobało mi się to, że książka nie ogranicza się do teorii. Znajdziemy w niej konkretne techniki, przykłady i ćwiczenia, które można wykorzystać zarówno w pracy, jak i w codziennych relacjach. To książka, przy której można się zatrzymać i pomyśleć: „A jak ja właściwie komunikuję się z innymi?” 🤔 Nie daje magicznej recepty na idealne relacje, ale pokazuje, że wiele zależy od tego, czy naprawdę słuchamy, potrafimy jasno mówić o swoich potrzebach i jesteśmy gotowi zrozumieć drugą osobę. Polecam szczególnie osobom, które chcą lepiej radzić sobie w relacjach, nauczyć się mówić „nie”, prowadzić trudne rozmowy i bardziej świadomie komunikować swoje potrzeby. ❤️ 

Seria Oblicza Świata to zdecydowanie książki, po które sięgam z przyjemnością. Tym razem podróżniczy cykl zabrał mnie do jednego z krajów znajdującego się bardzo wysoko na mojej liście „do odwiedzenia”, czyli do Korei Południowej. Książka „Korea Południowa. Kraj bez teraźniejszości” to rodzaj przewodnika, ale bynajmniej nie po turystycznych atrakcjach, a po mentalności Koreańczyków, ich codzienności. Filip Danecki i Jeong-in Choi przybliżają czytelnikowi kwestie związane z kulturą i obyczajami Korei, ale także zmianami technologicznymi czy społecznymi. Wiele zwyczajnych dla Koreańczyków kwestii dla Europejczyka mogłoby okazać się szokiem kulturowym. Tym ciekawiej jednak czyta się o tych nieznanych zwyczajach. Co ciekawe, autorzy znajdują w wielu przypadkach ciekawe porównania do polskiej rzeczywistości, które pomagają odrobinę lepiej zrozumieć poszczególne elementy koreańskiego życia. Język książki jest zdecydowanie przystępny. Autorzy nie zakładają, że ich czytelnicy to absolwenci koreanistyki znający znaczenie każdego słowa. Wszelkie pojęcia wprowadzone w języku koreańskim są tłumaczone, nie ma potrzeby sprawdzania ich znaczenia w innym źródle. To, czego zabrakło mi w tym tytule, to większe odniesienie do sytuacji konfliktu z Koreą Północną. W moim odczuciu trwające od lat rozdzielenie kraju wpływa na odczucia jego mieszkańców. Możliwe jednak, że w praktyce wygląda to inaczej, a autorzy nie chcieli skupiać się na tej stricte polityczno-historycznej kwestii. Ten tytuł nie porusza oczywiście wszystkich kwestii, które mogłyby zaciekawić człowieka z innej kultury, jednak stanowi intrygujący wstęp do wgłębienia się w ten azjatycki kraj. Nie mam wątpliwości, że dla wielu będzie to świetna inspiracja do podróży, czy też poznania Korei Południowej poprzez filmy, seriale czy muzykę. Jednocześnie mam poczucie, że celem tej książki nie była gloryfikacja Korei Południowej, a raczej przedstawienie obiektywnego obrazu kraju. Bardzo doceniam takie autentyczne podejście do tematu.

Zaczęło się od okładki, która obiecywała coś więcej niż zwykły romans biurowy. A potem... przepadłam. Ta książka to ciepły, emocjonalny powrót do świata, który pokochałam w pierwszym tomie i choć to zaledwie 64 strony, każda z nich smakuje jak ulubiony deser, którego nie chcesz, żeby się skończył. Powiem tylko tyle: życie dopisało do kontraktu Richarda i Katy klauzulę, która przewróciła ich świat do góry nogami. I choć brzmi to poważnie, to w rzeczywistości jest to historia pełna ciepła, humoru i tych małych momentów, które sprawiają, że serce rośnie. Autorka w wywiadzie zdradziła, że napisała ten dodatek, bo czytelnicy „bardzo pokochali tę historię i chcieli więcej” i czuć to w każdym zdaniu. Bohaterowie? Richard wciąż ma w sobie tę szorstkość, którą tak dobrze znamy, ale tutaj widzimy go w zupełnie nowym świetle, bardziej ludzkiego, bardziej... swojskiego. A Katy? To kobieta, która „w miękkim sercu kryje siłę ze stali” i właśnie ta kombinacja sprawia, że chce się jej kibicować bez końca. Ich relacja to mieszanka przekomarzanek, czułości i emocji, które wywołują uśmiech i łzy jednocześnie. Tempo jest błyskawiczne to krótka forma, która nie pozwala się nudzić. Styl Melanie Moreland pozostaje lekki, wciągający i pełen humoru, a narracja płynie gładko, jakby autorka pisała o starych przyjaciołach. Dla kogo? Dla każdego, kto pokochał pierwszy tom i chciał jeszcze raz zajrzeć do świata Richarda i Katy. Dla fanów romansów z motywem fake relationship i slow burn. I dla tych, którzy wierzą, że nawet najbardziej „przeklęty kontrakt” może zamienić się w coś pięknego. Moja ocena: 8/10🌟

„Miłość w galopie” Paisley Hope 🩵🤠 „Nie wiedziałem, jakie kwiaty lubisz, więc wybrałem po jednym ze wszystkich jakie miała dziś Cindy - oznajmia, wspominając właścicielkę lokalnej kwiaciarni.” Szalony wieczór panieńsko-kawalerski w Las Vegas kończy się bólem głowy i paroma nierozsądnymi decyzjami, które Ginger i brat jej najlepszej przyjaciółki, który jest jednocześnie nowym szeryfem w miasteczku, muszą utrzymać w sekrecie. Odkryłam dobry sposób na książki tej autorki, który powoduje, że czerpię większą satysfakcję z czytania ich i jest to przeskakiwanie scen erotycznych, poza tą pierwszą 😂 Niektóre z Was pisały mi pod recenzją poprzedniej książki autorki, że tom 3 jest lepszy od poprzednika i zgadzam się. Tutaj też było tych scen dużo mniej, co przełożyło się na większą ilość samej fabuły oraz większą sympatię do bohaterów. Ta część była naprawdę w porządku! Powiedziałabym, że była jedną z najlepszych z serii!

Okej, tego zakończenia całkowicie się nie spodziewałam. Właśnie skończyłam czytać i nie wiem co mam tutaj napisać. Bo z jednej strony jest pustka, a z drugiej myśli przelatujące jedna za drugą. Zacznę więc od tego, że plot twisty, które wychodziły raz za razem szokowały mnie coraz bardziej, spodziewałam się czegoś innego, jednakże to co dostałam sprawiło, że na pewno będę wracać myślami do tej historii. Ciężko było mi się zbierać do czytania „Vallandu”, aczkolwiek jak już to zrobiłam nie potrafiłam się od niego oderwać. Stąd moja pewność, że kiedy już po tą książkę sięgnięcie to odłożycie ją dopiero po przeczytaniu. Ten tytuł jest przesiąknięty tajemnicami, które powoli zostają odkrywane. Sam klimat i świat przedstawiony naprawdę mi się podoba, uwielbiam czytać pozycje, w których pojawia się ród królewski. Jak to jest, że zawsze umiera twój ulubiony bohater? Nie chcę mówić dużo, aby wam nie zaspojlerować, jednak pokochałam pewną postać - zawsze kiedy się pojawiła parskałam śmiechem, dzięki wypowiadanym przez nią słowom. Kibicowałam jej, aby odnalazła szczęście i kiedy w końcu wszystko miało się ułożyć, poświęciła siebie, by uratować bliską jej osobę - czyn godny podziwu i szacunku. Podczas czytania towarzyszących mi emocji było sporo. Począwszy od parskania śmiechem, poprzez wpływający na policzki róż, kończąc na łzach wolno spływających po policzkach. Jeśli chodzi o bohaterów to niestety Leanne ogromnie mnie irytowała w drugiej połowie książki - chciałaby być królową, a jednak myśli tylko o sobie i swoich zmartwieniach. Pragnęła mieć czas na rozpacz, ale po chwili chce ukazać “swoją wyższość” nad innymi. Jej zachowanie jest bardzo sprzeczne ze sobą i zastanawiam się czy od pierwszych stron taka była, a ja to ignorowałam. Całkowicie zgadzam się ze słowami Lottie: “Mówisz jedno, potem robisz zupełnie coś innego i jeszcze masz do wszystkich pretensje.” Przechodząc do Alescey’a - od początku czułam chemię pomiędzy nim a Emley’em i potajemnie liczyłam, że coś w ich relacji się zmieni. Jednak, aby się przekonać czy do czegoś doszło musicie sami zapoznać się z lekturą. Od pierwszych stron większość bohaterów widziała w nim coś kruchego, nie wartego choćby obrobimy uwagi, jednak ja go polubiłam, może nawet zobaczyłam w nim jakiś kawałek siebie. Chciałam jeszcze zauważyć, iż na początku książki pojawiało się sporo powtórzeń, jednak im dalej czytałam tym mniej ich zauważałam. ⭐⭐⭐,5/⭐⭐⭐⭐⭐