Recenzje

Kiedy marzysz o grze w reprezentacji, a potem orientujesz się, że trzeba jeszcze dogadać się z całą drużyną… 😂⚽ Właśnie z takim wyzwaniem mierzy się Leo w piątym tomie serii „Akademia piłkarska” — „Puchar Narodów” T.Z. Laytona. Tym razem jest jeszcze większa stawka, więcej presji i zupełnie nowa drużyna. Leo musi przekonać się na własnej skórze, że nawet najlepszy zawodnik niewiele zdziała, jeśli reszta zespołu nie potrafi ze sobą współpracować😀 I chyba właśnie ten element najbardziej przypadł mi do gustu. To historia nie tylko o piłce, ale też o współpracy, odpowiedzialności, emocjach i radzeniu sobie z tym, że nie zawsze wszystko wychodzi od razu💛 Do tego sporo sportowych emocji i oczywiście pytanie, które podczas czytania samo pojawia się w głowie: czy ta drużyna w końcu zacznie grać jak prawdziwy zespół? ⚽ To kolejny tom serii, więc jeśli macie ją już w domowej biblioteczce, zdecydowanie warto kontynuować😀 A teraz pytanie do Was: mamy tutaj fanów piłki nożnej? ⚽ Wasze dzieci chętniej czytają książki o sporcie czy zdecydowanie wybierają przygody, zwierzęta i fantastykę?💛

Leo K. Doyle wraca na boisko, ale tym razem czeka go wyzwanie, jakiego jeszcze nie doświadczył. Puchar Narodów, reprezentacja USA i drużyna, która zdecydowanie nie jest tak zgrana jak jego ukochani Lewisham Knights. Czy uda się stworzyć z grupy młodych zawodników prawdziwy zespół? Ta część serii podobała mi się szczególnie ze względu na wyraźną przemianę głównego bohatera. Leo musi zmierzyć się nie tylko z presją wyniku, oczekiwaniami kibiców i sportową rywalizacją, ale przede wszystkim z odpowiedzialnością za innych. Tym razem jego decyzje mogą wpłynąć nie tylko na jego własną przyszłość, lecz także na całą drużynę. Historia jest pełna emocji, zwrotów akcji, nowych znajomości i trudnych wyborów. Bardzo podobało mi się obserwowanie, jak Leo dojrzewa, zaczyna patrzeć na piłkę z innej perspektywy i przekonuje się, że sukces nie zawsze zależy od indywidualnych umiejętności. Czasem najważniejsze okazują się zaufanie, współpraca i wiara w siebie nawzajem. „Akademia piłkarska. Puchar Narodów” od @czytalisek_wydawnictwo to pełna sportowych emocji i pozytywnej energii opowieść o ambicji, przyjaźni, odpowiedzialności i dorastaniu. Jeśli młody czytelnik lubi piłkę nożną, rywalizację i historie, w których bohaterowie muszą pokonać nie tylko przeciwników, ale również własne słabości, ta książka zdecydowanie może przypaść mu do gustu. 

Kreatywne dziecko. 70 zabaw uczących myślenia poza schematem Autor Rutowska-Leśniewska Monika Szukasz pomysłu jak kreatywnie spędzić czas se swoim dzieckiem? Mam dla ciebie swietą polecajkę. W książce znajdziesz 70 ćwiczeń, których wykonanie ma sprzyjać rozwijaniu w młodym umyśle umiejętności kreatywnego myślenia i działania poza schematem. Zadania są różnorodne i moża dostosować je do wieku dziecka. Zabawy są: słowne,plastyczne , teatralne czy konstruktorskie. Wszystkie są bardzo kreatynę i mocno angażujące. Dziecko uczy się myślenia po za schematami. Dzięki czemu na pewno nie będzie narzekać się na nudę w nadchodzące jesienne długie wieczory.

Bywają takie książki, co do których jesteśmy pewni, że będą hitem. Jednak nasze początkowe odczucia nie zawsze się sprawdzają. Ola pozytywnie patrzy w przyszłość. Jest szczęśliwie zakochaną, piękną i ambitną kobietą. Michael uwielbia swoją narzeczoną i zrobiłby dla niej wszystko. Do ich wymarzonego wesela pozostał niecały miesiąc. Michael właśnie rozpoczął pracę w CuRated, a zdobycie tam posady jest ogromnym osiągnięciem. Jego radość znika jednak w chwili, gdy klika w link prowadzący do Twittera i otwiera stronę „The List”. Odkrywa tam listę mężczyzn anonimowo oskarżonych o nadużycia. Widnieje tam jego imię i nazwisko. Chociaż wie, że jest niewinny, wpada w panikę. Anonimowe oskarżenie ma ogromną siłę, a Ola zaczyna wątpić w niewinność swojego partnera. Muszę przyznać, że książka zapowiadała się wyjątkowo, jednak jej początek był dla mnie bardzo trudny. Nie mogłam kompletnie wbić się w fabułę, a nie pomagał w tym również styl narracji. Poznajemy historię pary, której przyszło żyć w obliczu ogromnego kryzysu. Michael zostaje oskarżony przez anonimową osobę o napaść seksualną. Informacja dosłownie wybucha na Twitterze, a to rozpoczyna publiczne potępienie mężczyzny i jego zawodowe wykluczenie. W tym wszystkim jest również Ola, dziennikarka i feministka, która sama staje się ofiarą całej sytuacji. Nie tylko pod względem zawodowym, ale również prywatnym. Szykują się do ślubu, a jej ukochany człowiek zostaje oskarżony o molestowanie. W głowie Oli zaczynają kiełkować wątpliwości, czy ślub z Michaelem jest na pewno dobrym wyborem. Jednocześnie jako osoba walcząca o prawa kobiet zostaje postawiona między młotem a kowadłem. Gdyby nie była prywatnie związana z tą sprawą, prawdopodobnie walczyłaby ramię w ramię z kobietami, które oskarżają Michaela. Właśnie tutaj pojawia się bardzo ciekawy temat oskarżeń w sieci, które nie zawsze są poparte dowodami. Myślę, że coraz częściej mamy świadomość tego, że za poważnym oskarżeniem powinny stać rzetelne dowody. Jednak czasami nawet słowa rzucone w eter mogą skutkować naprawdę poważnymi stratami wizerunkowymi i zawodowymi. Kolejnym ciekawym aspektem jest zaufanie. Czytając tę książkę, sama zastanawiałam się, jak zachowałabym się w takiej sytuacji. Myślę, że całkowicie zaufałabym swojemu partnerowi. Jednak nie każdy ma szczęście być w takim związku. Myślę, że ta sytuacja powinna otworzyć Oli oczy nie tylko na problemy z zaufaniem, ale również na wybór partnera, z którym planuje związać się na całe życie. Mimo że cały czas z tyłu głowy miała świadomość, że jej partner może być niewinny, postanowiła go prześwietlić. Tutaj nie ma jednoznacznie winnych i niewinnych. Każdy z bohaterów zachował się źle względem drugiego. Nie powinniśmy brać żadnej strony w tej relacji, ponieważ każdy ma coś za uszami. Ta książka uderzyła we mnie dopiero po czasie. Mimo trudnego początku, po przekroczeniu 150. strony dosłownie w nią wsiąknęłam i przeczytałam ją na jednym posiedzeniu. To nie jest jednoznaczna historia, a ja mimo trudnego początku naprawdę doceniam jej treść. Książka bardzo dobrze pokazuje kulturę cancelu i siłę oskarżeń pojawiających się w sieci, szczególnie w przypadku osób rozpoznawalnych w mediach.

To tylko żart” — zdanie, które czasami wcale nie oznacza, że komuś jest do śmiechu. I właśnie o tym jest najnowszy Pink💙 „Nie daj się, Pinku!” Urszuli Młodnickiej to książka o hejcie, wyśmiewaniu, obgadywaniu, wykluczaniu, ale przede wszystkim o tym, że nikt nie ma prawa sprawiać, żebyśmy czuli się mniej ważni tylko dlatego, że jesteśmy inni😀 Bardzo podoba mi się sposób, w jaki autorka porusza trudne tematy. Bez straszenia i bez wielkich, trudnych słów. Są konkretne sytuacje, rozmowy Pinka, emocje i pytania, które aż proszą się o dyskusję z dzieckiem👌 Szczególnie spodobało mi się pokazanie, że reagowanie na krzywdę drugiej osoby to nie „skarżenie”. Czasami powiedzenie dorosłemu o tym, co się dzieje, jest właśnie tym, co trzeba zrobić😀 I chyba to jest jedna z tych książek, przy których rodzic też może się zatrzymać i pomyśleć: czy na pewno zawsze wiemy, co dzieje się między dziećmi, kiedy nas przy nich nie ma? 📚 Dla mnie bardzo potrzebna i zdecydowanie warta wspólnego czytania😀