Recenzje

Czasy Cesarza, samurajów oraz honoru. Okres w którym dynastie panowały na ziemiach Chin i używały do tego swoich strategii. To właśnie te strategie zawarte w książce ukazują w jaki sposób ludzie zdobywają władzę, manipulują innymi i osiągają znaczne sukcesy okupione często wielkimi stratami drugiej strony. Ze względu na dosyć drastyczny kodeks honorowy tamtych czasów mamy wrażenie, ze wszyscy walczyli ze wszystkimi a ich jedynym celem było zdobycie tronu, wpływów i majątku. Ciekawostką jest fakt, że wiele strategii przedstawionych przez autora jest z powodzeniem stosowanych do dziś. Nie są one oczywiście tak drastyczne, niemniej jednak wywierają taki sam skutek. Sądzę, że książka ta może dać bardzo szeroki wgląd w świat biznesu w którym często obowiązują twarde zasady. Nie twierdzę, że są one dobre, lecz z dnia na dzień nie znikną, a wiedzę warto mieć :) Co daje lektura tej książki? Informacje związane z postępowaniem człowieka w czasie pracy/walki o swoje życie/ oraz dążeniu do realizacji celów. Strategie te dają jasny wgląd w zasady funkcjonowania umysłu człowieka w sytuacjach ekstremalnych takich jak atak z nieliczną armią czy przechytrzenie przeciwnika angażując niewielkie ilości środków.

Plusy?
- Ładna oprawa graficzna
- Wiele strategii przydatnych nie tylko w walce,
ale również w zwykłym życiu
- Krótkie i jasne podsumowanie po każdym rozdziale

Minusy?
- Bardzo duża ilość Chińskich i Japońskich nazw,
które w ogólnym odniesieniu strasznie rozpraszają

Dla kogo jest ta książka?
- Dla osób, które mają skłonności strategiczne
- Dla liderów
- Dla ludzi pewnych siebie.

A czy Ty też masz w sobie coś ze stratega? :-)

Mimo braku zgodności z kilkoma poglądami autora, uważam, że jest to jedna z najbardziej interesujących książek, które miałem zaszczyt przeczytać.

W siedmiu rozdziałach Paweł Tkaczyk opowiada o teorii gier, która jest wykorzystywana na każdym poziomie naszego życia. Czytelnik znajdzie tu zarówno opowieści o Worlds of Warcraft, darmowym ciastku dla wybranego klienta McDonald`s, zabawie motywującej do schudnięcia czy też wydajnej pracy, a także wskazówkę jak zamienić porządki domowe w świetną zabawę.

Życie to gra, taki wniosek pojawia się po zamknięciu kart przeczytanej książki. Co chwila uczestniczymy w rozgrywkach, których celem jest osiągnięcie pełni zadowolenia/szczęścia. Mało tego, czasami wydajemy mnóstwo pieniędzy, by uczestniczyć w grze. Co wygrywamy? Na pewno dobre samopoczucie, satysfakcję, a także możliwość rozwoju osobistego. Bowiem mechanizmy przenoszone z gier do naszego życia uczą: kontaktów społecznych, umiejętności miękkich (zachowanie, działanie, określony sposób myślenia), a także przystosowują nas do efektywniejszej pracy.

Jak wspomniałem, ta książka wywarła na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Myślę, że zachwycą się nią wszyscy czytelnicy, którym podobał Punkt przełomowy, o którym pisałem kilka miesięcy temu. Bardzo podobny język oraz forma przedstawiania treści.

Do lektury zapraszam szczególnie osoby, które uważają, że gry komputerowe są bezwartościowe i odpowiadają za całe powstałe na świecie zło oraz te, które myślą, że sięganie po grę (planszową lub elektroniczną) w wieku powyżej 20 roku życia jest „passe”. Jestem przekonany, że otrzymają one wystarczające uzasadnienie, iż tkwią w stereotypowym błędzie.

Książka Boba Proctora Zapomnij o pieniądzach i bogać się, to ważna lektura z zakresu książek motywujących, daje bowiem kopa do tego, aby zatrzymać się na chwilę, zmienić własne myślenie, a może i życie, porzucić wszystko to co nas dręczy, i zacząć wcielać marzenia w życie. Jest to lektura trudna, skłaniająca do rozmyślań i refleksji.

Treść tej książki stanowi ponad czterdziestoletni dorobek Boba Proctora, uznanego za jednego z największych mówców w dziedzinie osiągania sukcesu finansowego. Obecnie uczy ludzi, jak zrozumieć i uzewnętrznić ich ukryte zdolności, aby mogli osiągnąć więcej, mieć więcej i być szczęśliwszym każdego dnia. Jego nauczanie jest oparte na książce Napoleona Hill’a Myśl i bogać się!. Bob Proctor wie jak zmienić swoje życie, ponieważ on też żył w świecie pragnień i ograniczeń. W 1960r. porzucił szkołę, był człowiekiem bez przyszłości, nie pracującym i tonącym w długach. Znalazł wtedy „biblię” Napoleona Hill’a – Myśl i bogać się, która zasiała ziarnko nadziei w umyśle Boba. W ciągu następnych kilku miesięcy, studiując dalej prace Earla, jego życie zamieniło się w pasmo sukcesów. W rok był w stanie zarobić 100 000$, a potem bardzo szybko przekroczył próg 1 miliona dolarów.

Kiedy przeciętny człowiek patrzy na ludzi bardzo zamożnych — milionerów, czy nawet miliarderów — zakłada, że mają oni w sobie coś wyjątkowego, że są inteligentniejsi i mądrzejsi niż „zwykli ludzie”. To założenie jest prawdziwe i fałszywe jednocześnie. Ludzie zamożni są zamożni, ponieważ bardzo dobrze przyswoili odpowiedni sposób myślenia, którego nikt nie może im odebrać. Gdyby stracili wszystko i zbankrutowali, wkrótce stanęliby na nogi i ponownie stali się bogaci, zrozumieli bowiem zasady działania pieniędzy. Dla nich „pieniądze nie są celem, są rezultatem”. To zrozumienie jest wyryte w ich podświadomości, podobnie jak błędne przekonania są wyryte w podświadomości pozostałych ludzi. Poza tą jedyną najważniejszą różnicą jest to, że ludzie zamożni są tacy jak wszyscy inni. Żyją i pracują, śmieją się i kochają, mają wzloty i upadki, tak jak i my. Mają do dyspozycji dokładnie tyle samo godzin co wszyscy inni, lecz oni swój czas wykorzystują w zadziwiający sposób, w przeciwieństwie do większości ludzi, która z tym czasem robi niewiele. Jaka jest różnica? Niewielka. A mimo to przesądza o wszystkim — o tym jak myślimy, co odczuwamy i w co wierzymy w związku z pieniędzmi. Mówi się, że ludzie zamożni przyciągają bogactwo. To prawda. Jak to robią? Oczekują tego. W ich umysłach nie istnieje cień zwątpienia w osiągnięcie celu, nic nie sprawia, że się zatrzymują lub wahają. Nie przejmują się porażką, ponieważ w ich umysłach jest tylko obraz ostatecznego sukcesu.

Czy zamożni ludzie urodzili się z jakąś specjalną umiejętnością czy szóstym zmysłem? Absolutnie nie. Jedynie, że ich świadomość jest większa. Uzyskanie tej świadomości, jest proste, ale nie łatwe. „Ale jak to zrobić?” Przeczytaj książkę a właściwie delektuj się nią. Zwiąż się emocjonalnie z ideami zawartymi na jej stronicach, pomyśl o możliwościach zastosowania zdobytej dzięki tej książce wiedzy. Na koniec usiądź, odpręż się i przygotuj się na odrzucenie wszystkich swoich przyjętych z góry poglądów na temat pieniędzy.

Księżaka Zapomnij o pieniądzach i bogać się jest drogowskazem, w jaki sposób możemy sobie pomóc w procesie kreowania bogactwa i dobrobytu. W prostych i zwięzłych słowach autor pokazuje, dlaczego nie zarabiamy tyle ile byśmy chcieli i jak to można zmienić. Już od pierwszych stron przekazywana jest wiedza, którą można zacząć stosować od razu. Autor podpowiada, by rozdziały czytać kilkakrotnie, co wpływa na głębsze zrozumienie ich treści i zrozumienie przekazywanej w nich wiedzy, a gdyby ta wiedza poparta była większą liczbą przykładów z życia, byłaby o wiele bogatszym skryptem.
Po prostu zapomnij o pieniądzach i bogać się i pamiętaj że:

"Pieniądze są wspaniałym sługą, ale fatalnym panem."

Chciałabym podzielić się z wami moimi wrażeniami po przeczytaniu książki Z talentem do gwiazd. Jak robić karierę w show-biznesie. Do sięgnięcia po tę pozycję skłoniła mnie ciekawość z zawodowego punktu widzenia. Jestem muzykiem z wykształcenia, zastanawiało mnie więc, czy znajdę tu coś nowego, interesującego oraz potrzebnego w przypadku mojej kariery artystycznej. Już od pierwszych rozdziałów zyskałam pewność, że rady i informacje udzielane przez autorów są konkretne, rzeczowe i sprawdzone dzięki ich wieloletniemu doświadczeniu w branży rozrywkowej.

Autorzy to

„Adam Grzegorczyk – menedżer wielu artystów, m.in. Ireny Santor oraz zespołów Pawła Kukiza i Roberta Gawlińskiego. Dyrektor festiwalu w Jarocinie, dziennikarz muzyczny, autor przeszło trzydziestu książek opisujących zjawiska reklamy i marketingu, założyciel i rektor Wyższej Szkoły Promocji w Warszawie.

Tomasz Kopeć – założyciel i wieloletni (1989-2002) dyrektor artystyczno-repertuarowy Kompanii Muzycznej Pomaton/EMI, współtwórca sukcesów rynkowych płyt Jacka Kaczmarskiego, Justyny Steczkowskiej, Grzegorza Turnaua, Reni Jusis, Anity Lipnickiej, Raz-Dwa-Trzy, T.Love i wielu innych. Pomysłodawca „Złotej kolekcji” – płyt z największymi przebojami polskich artystów.”

Książka podzielona jest na rozdziały dotyczące kariery, menedżera, nagrań, koncertów, pieniędzy, wizerunku, copyrightu oraz umów. Każdy z nich zawiera po kilka podrozdziałów analizujących różne aspekty danej tematyki. Pierwszy rozdział jest najbardziej ogólny, ale też traktujący o najważniejszych sprawach dotyczących artysty i jego kariery. Jednym z głównych wyznaczników szansy na sukces jest oryginalność artysty, podane są możliwe przykłady, zależności, takie jak np. moda na dany typ wykonawcy, rodzaj wykonywanego materiału muzycznego, ewentualność, że artysta jest oprócz odtwórcy autorem tekstów i/lub kompozytorem utworów. Kolejnym wyznacznikiem wymaganym do osiągnięcia sukcesu jest wytrwałość oraz determinacja, które pomagają utrzymać się w tym biznesie pomimo różnych porażek i niepowodzeń. Możemy dowiedzieć się, jak bardzo potrzebny jest plan kariery, a przy jego tworzeniu przydaje się umiejętność pracy w grupie, wspólnego podejmowania decyzji oraz osiągania kompromisów. Podane są etapy, czyli cele pośrednie, które należy osiągnąć podczas rozwoju kariery – zawarcie kontraktu płytowego, wydanie singla, znalezienie się na szczycie list przebojów, zagranie trasy koncertowej w określonych miejscach itd. Następnie należy opracować strategię realizacji każdego z ustalonych celów.

Wielokrotnie w książce poruszane są różne aspekty dotyczące menedżera, jego zakresu obowiązków, relacji z artystą, a także kwestie, czy jego obecność jest potrzebna artyście w każdym momencie rozwoju kariery. Szczegółowo omówione są trzy systemy organizacyjne: samozarządzania, ograniczonego zarządzania i zarządzania pełnozakresowego. „Nawet najlepszy menedżer nie zagwarantuje artyście sukcesu, może jednak znacząco przyczynić się do podjęcia szeregu decyzji korzystniejszych dla artysty niż te, które byłyby podjęte bez jego udziału. Są to kwestie wyboru studia nagrań, budżetu nagraniowego, osoby producenta muzycznego, terminu premiery, budżetu promocyjnego, wyboru artysty do reprezentacji wytwórni na festiwalach i konkursach muzycznych itp.” Menedżer powinien posiadać przynajmniej kilka z przydatnych w jego pracy umiejętności zawodowych (planowanie biznesu, kalkulacje i rozliczenia finansowe, zarządzanie projektowe, marketing artysty, pozyskiwanie sponsorów, negocjacje handlowe, współpraca z mediami, negocjowanie prawne, reprezentacja prawna, tworzenie i zawieranie umów itd.). Oprócz osoby menedżera opisywane są także osoby oraz instytucje, które mają duży wpływ na sukces artysty, nie będąc jednak z nim w tak ścisłej relacji – firma fonograficzna, agenci koncertowi, patroni medialni, publisherzy, publicyści i recenzenci, dziennikarze muzyczni, sponsorzy, instytucje reklamowane przez artystę. Według autorów książki zatrudnianie obsługi administracyjnej (menedżer, prawnik, agent, księgowy itp.) ma sens dopiero wtedy, gdy w grę wchodzą na tyle duże pieniądze, którymi można zacząć się dzielić.

Oprócz opisywanych elementów i etapów rozwoju kariery możemy także przeczytać o jej kryzysie oraz o negatywnych skutkach zarówno kryzysu jak i zbyt nagłego sukcesu mogących dotknąć artystę. Autorzy piszą o sytuacjach, gdy artysta traci kontakt z rzeczywistością, wydaje zbyt wiele pieniędzy na alkohol, narkotyki, samochody, kobiety/mężczyzn, stwierdza brak sensu w życiu (a nawet popełnia próby samobójstwa). Na szczęście możemy się też dowiedzieć, w jaki sposób menedżer powinien zapobiegać takim sytuacjom.

Wymienione przeze mnie przykłady pochodzą tylko z dwóch pierwszych rozdziałów, nie będę tu zdradzać dalszych szczegółów, lecz wszystkich zainteresowanych tą tematyką zapraszam do zapoznania się z całą książką. Jako zawodowy muzyk szczerze polecam kupienie, przeczytanie, a potem wracanie do fragmentów, które szczegółowo opisują interesujące nas w danym momencie kwestie. Dla kogo ta książka może być przydatna? Powtórzę za autorami: dla każdego, kto myśli o solowej karierze, dla muzyków instrumentalistów, wokalistów, tancerzy, aktorów. Również dla osób, które chcą działać w tym biznesie od drugiej strony, czyli dla menedżerów.