Recenzje

🩵 Jak myślicie - gdyby czyjaś ostatnia wola zmuszała Was do poślubienia niemal obcego człowieka i wytrzymania z nim pod jednym dachem przez rok, potraktowalibyście to jak zadanie do wykonania czy od razu szukalibyście kruczków prawnych? 😂 Bo ojciec Sary i jej dwóch sióstr zdecydowanie nie zamierzał pozostawić życia uczuciowego córek przypadkowi. W swoim testamencie postawił im dość osobliwy warunek: każda ma poślubić wybranego przez niego mężczyznę związanego z rodzinną firmą. Rok małżeństwa, określone zasady, a później, jeśli nic z tego nie wyjdzie, mogą się rozstać. Proste? No, zobaczymy. 😏 🩵 W pierwszym tomie poznajemy bliżej Sarę i Tobiasa i przyznam, że bardzo szybko polubiłam tę dwójkę. Sara mogłaby spokojnie korzystać z rodzinnego majątku i nie przepracować ani jednego dnia, tymczasem prowadzi fundację pomagającą dzieciom z wrodzonymi wadami serca. Ma charakterek, potrafi postawić na swoim, ale pod tą pewnością siebie kryje się również kobieta, która niejednokrotnie zastanawiała się, czy mężczyzn interesuje ona sama, czy raczej jej nazwisko i pieniądze. Tobias początkowo również ocenia ją przez pryzmat pozorów i bardzo podobało mi się obserwowanie, jak szybko musi zweryfikować swoje pierwsze wrażenie. 🩵 Ich relacja rozwija się właściwie poprzez zwyczajną codzienność. Wspólne posiłki, rozmowy, dzielenie obowiązków, drobne gesty i coraz większa swoboda sprawiają, że małżeństwo zawarte z konieczności zaczyna wyglądać zaskakująco naturalnie. Tobias zdecydowanie należy do bohaterów, którzy częściej pokazują niż mówią. Kiedy trzeba, potrafi rzucić wszystko i być przy Sarze, a jego troska pojawia się znacznie wcześniej niż wielkie deklaracje. I wiecie co? Podobało mi się, że autorka nie próbowała co chwilę na siłę ich skłócać. Czasami dwoje ludzi naprawdę może się dogadać, zamiast przez pół książki obrażać się o coś, co rozwiązałaby jedna pięciominutowa rozmowa. 😂 🩵 Nie oznacza to jednak, że wszystko kupiłam bez zastrzeżeń. Momentami miałam wrażenie, że Sarze i Tobiasowi wszystko przychodzi odrobinę zbyt łatwo. Sam pomysł na małżeństwo narzucone przez testament daje ogromne pole do emocjonalnych komplikacji i chętnie zobaczyłabym jeszcze więcej tego, jak dwoje praktycznie obcych ludzi odnajduje się w tak absurdalnej sytuacji. Zamiast tego część późniejszych zawirowań opiera się na zazdrości i osobach próbujących namieszać pomiędzy nimi, a podobny mechanizm pojawia się więcej niż raz. Nie potrzebowałam większej ilości dram - bardziej różnorodności i mocniejszego wykorzystania potencjału samej umowy. 🩵 Za to ogromnie przypadł mi do gustu styl Moniki Kondas. Przez tę książkę naprawdę się płynie. Rozdziały mijają błyskawicznie, dialogi czyta się lekko, a historia ma w sobie ten rodzaj przyjemności, przez który człowiek chce więcej i więcej. Bardzo dobrze bawiłam się również przy rodzinnych wątkach, relacji Sary z siostrami i drobniejszych scenach z życia bohaterów. Lucky ze swoim talentem do błota też zrobił swoje. 😂 🩵 Sam pomysł na całą serię uważam zresztą za bardzo trafiony. Trzy siostry, trzy narzucone małżeństwa i trzy historie, które mogą potoczyć się zupełnie inaczej - zdecydowanie chcę sprawdzić, co autorka zrobi z tym dalej. Tym bardziej że już tutaj dostajemy pierwsze sygnały dotyczące Mayi i Anthony'ego, a ich sytuacja zapowiada się na tyle interesująco, że jestem bardzo ciekawa kolejnego tomu. 👀 🩵 „Połączeni miłością” nie jest romansem, który próbuje przygnieść czytelnika dramatami. To lekka, bardzo płynnie napisana historia o dwojgu ludzi postawionych w kompletnie nienormalnej sytuacji, którzy ku własnemu zaskoczeniu odkrywają, że wspólne życie może być całkiem normalne. Miałam swoje drobne „ale”, przede wszystkim dotyczące niewykorzystanego w pełni potencjału umowy i powtarzalności niektórych komplikacji, ale nie zmienia to faktu, że bawiłam się naprawdę dobrze i z przyjemnością sięgnę po dalszy ciąg tej serii.

Czy czujecie, że dzisiejsze dzieci mają trudniej rówieśniczo (hejt, social media), niż my mieliśmy w ich wieku? Jak wspierać dziecko w radzeniu sobie z trudnościami? Stres, hejt, poczucie własnej wartości, regulowanie emocji czy nauka odmawiania?To wszystko czemu nasze dziecko będzie musiało stawić czoła. Warto wyposażyć je w konkretne rozwiązania, dzięki którym nie będzie bezsilne. Odporność psychiczna dziecka 🎠 Książka, która jest dla dzieci. Ale i dla rodziców. Cudowna do wspólnego czytania. Bardzo spodobała się moim dziewczynkom ( 8 i 9 lat). Czytamy razem. A później? Do każdego opowiadania są zadania! Takie dla dzieci, ale i dla całej rodziny. 💞 Uważam, że to świetne rozwiązanie. Pokazuje dzieciom, że nie tylko one czegoś się uczą. I takie wspólne działanie sprawia, że ten czas jest wartościowy. Kluczowe umiejętności sprytnie schowane w ciekawych opowiadaniach. Dzieci same z wielką chęcią sięgają po tę książkę i pytają, czy przeczytamy wspólnie. Polecam! 📌 Zapisz ten post na później, żeby nie zgubić tego tytułu, kiedy będziesz szukać mądrej książki dla swojego dziecka! A jak to jest u Was - z jakimi trudnościami emocjonalnymi Wasze dzieci mierzą się teraz najczęściej? Dajcie znać w komentarzu! 👇 #rozwój #zdrowiedzieci odporność psychiczna dziecka, psychologia dziecka, wychowanie dzieci, emocje dziecka, pewność siebie u dzieci, jak radzić sobie ze stresem, książki dla dzieci i rodziców, wspólne czytanie, rozwój emocjonalny dziecka, asertywność u dzieci, radzenie sobie z hejtem, książki terapeutyczne dla dzieci, poradnik dla rodziców, mądre książki dla dzieci, świadome rodzicielstwo

„Historyczne bzdury o średniowieczu” okazały się dla mnie bardzo przyjemnym i przede wszystkim ciekawym spotkaniem z epoką, o której wydawałoby się, że wiemy już całkiem sporo. Tymczasem Anna Zielińska pokazuje, jak wiele przekonań dotyczących średniowiecza funkcjonuje w naszej świadomości niemal automatycznie, mimo że nie zawsze ma pokrycie w źródłach historycznych. To właśnie ta konfrontacja znanych wyobrażeń z tym, co rzeczywiście wiadomo o dawnych czasach, jest największą siłą tej książki. Najbardziej doceniam fakt, że autorka nie próbuje przedstawiać średniowiecza ani jako epoki całkowicie zacofanej, ani jako idealnego świata, który niesłusznie został przedstawiony w złym świetle. Zamiast tego stara się zachować rozsądny dystans i pokazać rzeczywistość taką, jaka mogła wyglądać naprawdę. Dzięki temu lektura nie sprowadza się wyłącznie do kolejnego zestawu ciekawostek. Dostajemy próbę uporządkowania wiedzy i zastanowienia się nad tym, dlaczego pewne historyczne przekonania tak mocno zakorzeniły się w kulturze. Sporo miejsca poświęcono codziennemu życiu, higienie, chorobom i medycynie. To właśnie te fragmenty szczególnie dobrze pokazują, jak łatwo współczesny człowiek patrzy na przeszłość przez własne doświadczenia. Średniowiecze często przedstawia się jako czas brudu, wszechobecnych chorób, braku podstawowej wiedzy i życia w niemal permanentnym chaosie. Tymczasem rzeczywistość była znacznie bardziej skomplikowana. Ludzie korzystali z rozwiązań, które dziś mogą wydawać się zaskakujące, posiadali własne sposoby dbania o higienę, radzenia sobie z chorobami i organizowania życia społecznego. Oczywiście nie oznacza to, że żyło im się łatwo, ale zdecydowanie nie byli tak bezradni i pozbawieni wiedzy, jak często przedstawia ich popkultura. Bardzo interesująca jest również część dotycząca wydarzeń i postaci, które przez lata zostały obudowane legendami. W tym miejscu książka pokazuje, że historia nie zawsze jest prostym zapisem wydarzeń. Na jej późniejszy obraz wpływają kroniki, interpretacje, potrzeby polityczne, tradycja, literatura, a współcześnie także filmy, seriale i internet. Niektóre opowieści zaczynają żyć własnym życiem i po pewnym czasie trudno już oddzielić fakty od późniejszych dopowiedzeń. Dobrze wypadają również fragmenty dotyczące polskiego średniowiecza. Autorka nie ogranicza się do najbardziej oczywistych tematów, ale przygląda się także temu, jak przez kolejne pokolenia zmieniało się postrzeganie konkretnych wydarzeń. Szczególnie ciekawie wypadają rozważania związane z Grunwaldem oraz innymi wydarzeniami, które w zbiorowej świadomości funkcjonują często bardziej jako symbole niż rzeczywiste wydarzenia historyczne. Pokazuje to, że historia, której uczymy się w szkole, jest często bardzo dużym uproszczeniem. Na plus zaliczam również podejście do popularnych teorii i historycznych sensacji. Książka nie próbuje budować napięcia poprzez sensacyjne odkrycia, tylko raczej sprawdza, co rzeczywiście można uznać za wiarygodne. Dzięki temu czytelnik dostaje sporą dawkę informacji, ale jednocześnie zaczyna bardziej krytycznie patrzeć na różnego rodzaju rewelacje dotyczące przeszłości. Język książki jest przystępny i swobodny. Nie jest to ciężki wykład akademicki, przez który trzeba przedzierać się z ołówkiem w ręku. Autorka potrafi wytłumaczyć bardziej skomplikowane zagadnienia w sposób zrozumiały, a humor sprawia, że całość czyta się szybko. To zdecydowanie książka dla osób, które chciałyby dowiedzieć się czegoś więcej o historii, ale niekoniecznie mają ochotę sięgać po bardzo obszerne opracowania naukowe. Mam jednak poczucie, że przy tak szerokim temacie książka mogłaby być znacznie obszerniejsza. Niektóre zagadnienia zostają jedynie zasygnalizowane, a właśnie one mogłyby spokojnie doczekać się dalszego rozwinięcia. Po zakończeniu lektury zostało mi trochę niedosytu, ponieważ wiele poruszonych kwestii było na tyle interesujących, że chciałoby się przeczytać o nich znacznie więcej. Momentami miałam również wrażenie, że anegdoty i dygresje odciągają uwagę od głównego zagadnienia. Nie psuje to jednak znacząco odbioru książki, ponieważ całość nadal pozostaje spójna i przede wszystkim bardzo przystępna. Dużym atutem jest natomiast to, że książka skłania do samodzielnego myślenia. Po lekturze zaczęłam zwracać większą uwagę na to, skąd właściwie pochodzą pewne informacje i czy coś, co przez lata uważałam za oczywisty fakt historyczny, rzeczywiście nim jest. I właśnie taką funkcję dobrej książki popularnonaukowej cenię najbardziej. Nie chodzi wyłącznie o przekazanie gotowych odpowiedzi, ale o nauczenie czytelnika zadawania właściwych pytań. „Historyczne bzdury o średniowieczu” nie są kompletnym kompendium wiedzy o tej epoce i zdecydowanie nie mają nim być. To raczej interesujący przewodnik po mitach, uproszczeniach i wyobrażeniach, które przez lata narosły wokół średniowiecza. Dla mnie była to przede wszystkim lekka, pouczająca i momentami naprawdę zaskakująca lektura. Szczególnie doceniam dużą ilość historycznych informacji, analizę popularnych przekonań oraz pokazanie tematów, które w szkolnej edukacji często zostają potraktowane bardzo powierzchownie. To książka, która nie wywraca całej wiedzy o średniowieczu do góry nogami, ale skutecznie pokazuje, że warto przyjrzeć się jej jeszcze raz i oddzielić fakty od późniejszych wyobrażeń. Czytało mi się ją bardzo dobrze, a po zakończeniu miałam przede wszystkim poczucie, że dowiedziałam się wielu rzeczy, których wcześniej po prostu nie znałam.

To druga książka tego duetu, po którą sięgnęłam z czystą przyjemnością, ponieważ uwielbiam historie z jesiennym klimatem. To urocza, lekka, pełna ciepła, humoru i emocji historia z nutą romantyzmu oraz jesienną atmosferą w tle, idealna na długi jesienny wieczór. To radosna, dająca nadzieję opowieść o tym, jak mogłyby kończyć się szkolne zauroczenia. Bardzo podobał mi się motyw ponownego spotkania po latach, sąsiedztwa oraz samotnego ojca, a niektóre momenty naprawdę przyspieszały bicie serca. Jordan marzy o karierze naukowej, jednak przez swoją dociekliwość zostaje wyrzucona z Harvardu i wraca do Rochester. Już pierwszego dnia wpada w tarapaty, próbując uratować kociaka. Na jej drodze ponownie staje Cassidy, jej nastoletnia miłość, strażak, samotny ojciec i, jak się okazuje, nowy sąsiad. Relacja Jordan i Cassa jest pełna drobnych docinków, chemii i uczuć, które najwyraźniej nigdy do końca nie wygasły. Dla mnie ich historia potoczyła się jednak trochę zbyt szybko, bo wolę, gdy bohaterowie mają więcej czasu na poznanie się na nowo i stopniowe budowanie bliskości. Książka pokazuje, że nawet po rozczarowaniach warto dać sobie kolejną szansę, otworzyć się na uczucia i nie rezygnować z własnych marzeń. Przypomina też, że można odnaleźć równowagę między życiem rodzinnym a realizowaniem zawodowych ambicji. Jeśli szukacie uroczego romansu w naukowym klimacie, z nutką pikanterii i przystojnym strażakiem, ta książka będzie idealnym wyborem.

Książki Agnieszki Kozak - znanej psycholog i psychoterapeutki mogę polecać w ciemno. Pięknie tłumaczą dlaczego tak trudno budować relacje oparte na AUTENTYCZNOŚCI. I dlaczego pragniemy tego samego, tylko nie nauczono nas właściwej komunikacji.... 🔴 To fragment o jej najnowszej książce pt. "Uwięzieni w grach relacyjnych": „W grze psychologicznej wszystkie strony będą przegrane, a w opartej na niej relacji wszyscy kończą z poczuciem porażki..... A przecież pragniemy bliskości. Tęsknimy za bezpieczeństwem. Chcielibyśmy się otulić czułością. Dlaczego gramy? Z czego to wynika? Co zyskujemy? Co tracimy? Jak z tego wyjść, by żyć lepiej?" A.K. 🔴 Przy okazji wstawiłam inne pozycje Agnieszki Kozak, uwalniające nas z niewłaściwych wzorców i schematów, które czas przerwać, by uzdrowić najważniejsze relacje w naszym życiu, a przede wszystkim relację z samym sobą❗ 🔴 Skoro jestem przy tym temacie, nie mogę pominąć innej niezwykle ważnej publikacji Joanny Flis - także psycholog i psychoterapeutki, która rozkłada na czynniki pierwsze - gierki rodzinne❗