Wykłady o woli wiedzy Michel Foucault

Dostępność produktu

Produkt nie został jeszcze oceniony pod kątem ułatwień dostępu lub nie podano żadnych informacji o ułatwieniach dostępu lub są one niewystarczające. Prawdopodobnie Wydawca/Dostawca jeszcze nie umożliwił dokonania walidacji produktu lub nie przekazał odpowiednich informacji na temat jego dostępności.

Spis treści książki

Przedmowa (Francois Ewald i Alessandro Fontana) 11 Wykład z 9 GRUDNIA 1970 19 Przesunięcie tematu wiedzy w kierunku tematu prawdy. Wykluczenie pragnienia wiedzy z historii filozofii, począwszy od Arystotelesa. Nietzsche przywraca tę zewnętrzność. - Wewnętrzne i zewnętrzne odczytanie księgi A Metafizyki. Arystotelesowska teoria wiedzy wyklucza transgresyjną wiedzę tragedii greckiej, wiedzę sofistyczną i Platońską anamnezę. - Arystotelesowska ciekawość i wola mocy: dwie morfologie wiedzy. 19 Wykład z 16 GRUDNIA 1970 41 Na rzecz analizy odwikłania poznania i prawdy. - Ukryty prymat prawdy u Arystotelesa, u którego pragnienie, prawda i poznanie tworzą strukturę teoretyczną. Spinoza, Kant, Nietzsche starają się zaburzyć tę systematykę. - Uwolnić się od ,,starego Chińczyka" z Królewca, ale zabić Spinozę. - Nietzsche znosi wzajemną przynależność prawdy i poznania. 41 Wykład z 6 STYCZNIA 1971 49 Sofiści: ich pojawienie się i wykluczenie. - Historia filozofii według Arystotelesa: stosunki między filozofią a prawdą. Dyskurs filozoficzny nie może mieć tego samego statusu co dyskurs poetycki. - Historyczny sposób istnienia filozofii zawiązany na stulecia przez Arystotelesa. - Istnienie filozofii umożliwione przez wykluczenie Sofistów. - Sofista jako postać. Sofizmat jako technika. - Sofistyka operuje materialnością słow. - Odmienne role Platona i Arystotelesa w wykluczeniu Sofistów. 49 Wykład z 13 STYCZNIA 1971 73 Sofizmat i dyskurs prawdziwy. - Jak stworzyć historię dyskursu apofantycznego. - Operacja logiczna a operacja sofistyczna. - Materialność wypowiedzi, materialność sądu. Roussel, Brisset, Wolfson, dzisiejsi sofiści. - Platon wyklucza postać Sofisty, Arystoteles wyklucza technikę sofizmatu. - Sofizmat i stosunek dyskursu do mówiącego podmiotu. 73 Wykład z 27 STYCZNIA 1971 89 Dyskursy, które swoją pozycję w społeczeństwie greckim zawdzięczają swojemu powiązaniu z prawdą. Dyskursy sądowe, dyskursy poetyckie. - Badanie pewnego późnego dokumentu na progu cywilizacji hellenistycznej. - Porównanie z Iliadą: quasi-sądowa dysputa homerycka. System czterech konfrontacji. - Suwerenność sędziego i suwerenność pierwotna. - Sąd homerycki lub słynna scena z ,,tarczy Achillesa". 89 Wykład z 3 LUTEGO 1971 101 Hezjod. - Charakterystyka słów prawdy u Homera i w dyskursie sądowym. - Grecki rytuał ordaliczny i chrześcijańska Inkwizycja. - Przyjemność i sprawdzian prawdy w masochizmie. - Hezjod jako piewca krinein przeciwko dikadzein sędziów-krolów darożerców. - Dikaion i dike u Hezjoda. - Rozciągnięcie krinein w greckiej przestrzeni prawnej i nowy rodzaj potwierdzania prawdy. - Prawodawstwo Drakona i zadośćuczynienie. - Dikaion i porządek świata. 101 Wykład z 10 LUTEGO 1971 117 Dystrybucja słów prawdy według dikadzein i krinein. - Pojawienie się u Hezjoda dikaion jako żądania sprawiedliwego porządku. - Rola sąsiada w grze sprawiedliwości i niesprawiedliwości. - Od prawdy ordalicznej do prawdy-wiedzy. - Wkład wiedzy asyryjskiej i hetyckiej. Jej przekształcenie w Grecji. 117 Wykład z 17 LUTEGO 1971 131 Dikaion Hezjoda (ciąg dalszy). - Tyrania i pieniądz: dwa zapożyczenia ze Wschodu. - Grecka transformacja: przemieszczenie prawdy od ordalii do wiedzy; przemieszczenie wiedzy z dziedziny władzy do dziedziny sprawiedliwości. - Powracanie dwóch onirycznych postaci: świętego Antoniego i Fausta. - Kryzys agrarny i transformacje polityczne w VII i VI wieku p.n.e. - Hoplici i chłopi. Rzemiosło. - Homerycka prawda-wyzwanie i wschodnia wiedza-władza przekształcają się w prawdę-wiedzę. 131 Wykład z 24 LUTEGO 1971 147 Ustanowienie pieniądza. Jeden pieniądz czy rożne pieniądze? - Trzy funkcje greckiego pieniądza: metateza władzy, symulakrum, regulacja społeczna. - Pieniądz jako wprowadzenie dikaion kai alethes. 147 Wykład z 3 MARCA 1971 163 ??u??. Współczesne sobie instytucje prawa pisanego i pieniądza (nomos i nomisma). - Prawo pisane i rytuał wypowiadania (nomos i thesmos). - Cztery podpory nomos. Koryncki pieniądz i ateński nomos. Eunomia Hezjoda a eunomia Solona. - Ekonomia i polityka. Państwo-miasto: całkowicie nowe pojęcie. Cezura między ekonomią a polityką. - Powrót do symulakrum, pieniądza, prawa. Czym jest nomos, którego nikt nie wypowiada? 163 Wykład z 10 MARCA 1971 183 Czyste i nieczyste: homeryckie obmycie jako rytuał przejścia. - Radykalna zmiana statusu skalania w VII i VI wieku p.n.e. - Nomos, pieniądz i nowe praktyki religijne. - Zakaz jako demokratyczny substytut poświęcania zbytków. - Demokratyzacja nieśmiertelności. - Zbrodniczość i wola wiedzy. 183 Wykład z 17 MARCA 1971 199 Zbrodnia, czystość, prawda: nowa problematyka. - Tragedia Edypa. Pojawienie się świadectwa wzrokowego. - Nomos i czystość. Czystość, wiedza, władza. - Edyp Sofoklesa versus Edyp Freuda. - To, co zakrywa miejsce Mędrca. - Co to jest zdarzenie dyskursywne? - Użyteczność Nietzschego. 199 Wykład O NIETZSCHEM 219 Jak myśleć o historii prawdy z Nietzschem, nie opierając się na prawdzie Poznanie nie ma źródła, tylko historię. Prawda również została wynaleziona, ale później. - Dezynwoltura Nietzschego, który rozwiązuje uwikłanie wiedzy i prawdy. - Podmiot-przedmiot jako wytwory poznania, a nie jego podstawa. - Znamię, znak, słowo, logika: narzędzia, a nie zdarzenia poznania. - Poznanie, które rozwija się w przestrzeni transgresji. Gra znamienia, słowa i woli. Poznanie jako kłamstwo. - Prawda jako moralność. Co wiąże ze sobą wolę i prawdę: wolność czy przemoc? - Paradoksy woli i prawdy. Nie istnieje ontologia prawdy. Złudzenie, błąd, kłamstwo jako kategorie dystrybucji prawdy nieprawdziwej. Arystoteles i Nietzsche: dwa paradygmaty woli wiedzy. 219 PRZYPISY 237 STRESZCZENIE (Michel Foucault) 263 WIEDZA EDYPA 271 W tragedii Sofoklesa Król Edyp zderza się ze sobą i dostosowuje do siebie pięć postaci wiedzy. Mechanizm symbolon, albo prawo połówek, rządzi konfrontacją postaci wiedzy. - Widzimy tu sądową procedurę śledztwa wprowadzoną w VI i V wieku p.n.e., przeciwstawioną tradycyjnej procedurze wróżby. - Niewiedzący Edyp jest depozytariuszem wiedzy tyrana; Edyp, herb nieświadomego czy stara wschodnia figura króla-uczonego? - Król Edyp albo transgresyjna władza-wiedza. 271 UMIEJSCOWIENIE WYKŁADÓW (Daniel Defert) 307 INDEKS OSOB 335 INDEKS POJĘĆ 343 INDEKS TERMINOW GRECKICH

pokaż cały spis treści

ukryj recenzje