Poeta i publicysta. W latach 20. XIX wieku, pracując w Komisji
Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w Warszawie,
zaprzyjaźnił się z młodymi przedstawicielami nurtu romantycznego:
Fryderykiem Chopinem, Maurycym Mochnackim, Bohdanem Zaleskim, Antonim
Edwardem Odyńcem. Względy zdrowotne nie pozwoliły mu walczyć z bronią
w ręku w powstaniu listopadowym, wspierał jednakże walczących piórem
(popularność zyskała mu m.in. parafraza ,,Jeszcze Polska nie
zginęła"). Do niektórych wierszy z tomu Piosenki sielskie wydanego
w 1830 r. skomponowali muzykę Fryderyk Chopin i Stanisław Moniuszko,
przez co zyskały rozgłos. Po upadku powstania, w 1832 r. dobrowolnie
wybrał emigrację. Przebywał w Paryżu, opublikował dziennik z czasu
powstania p.t. Moskale w Polsce, przyjaźnił się z Adamem
Mickiewiczem do czasu jego przystąpienia do Koła Sprawy Bożej Andrzeja
Towiańskiego. Walcząc z herezją towianizmu wydał broszurę
Towiańszczyzna wystawiona i aneksami objaśniona (1844). Pod koniec
życia stał się obrońcą katolicyzmu, pisał utwory w duchu modlitewnym
(Ołtarzyk polski) i moralistycznym (Wieczory pielgrzyma),
przyjaźnił się z Cyprianem Kamilem Norwidem. Zmarł nagle na ospę w
Rzymie.
Korzystając z tej strony zgadzasz się na używanie plików cookie, które są przechowywane na Twoim urządzeniu. Za pośrednictwem cookies zbieramy informacje, które mogą stanowić dane osobowe. Wykorzystujemy je w celach analitycznych, marketingowych oraz aby dostosować treści do Twoich preferencji i zainteresowań. Więcej informacji, w tym sposób zmiany ustawień znajdziesz w Polityce Prywatności.

