Recenzje

Kiedy zabierałem się do lektury "O′Reilly - ActionScript. Receptury", nie mogłem doczekać się otwarcia książki i zatopienia w recepturach i kolejnych sposobach na wyciśnięcie z flasha′a maksymalnej funkcjonalności. Chcąc dowiedzieć się co czeka na mnie w tej pozycji, sięgnąłem do spisu treści, gdzie spotkało mnie lekkie rozczarowanie. Znając serię do jakiej książka należy, spodziewałem się, że już w pierwszym punkcie ujrzę recepturę, która z miejsca powali mnie na kolana. Niestety tak się nie stało.

Książka napisana została jako pozycja, którą czytać należy w jedyny słuszny sposób: od pierwszego rozdziału, traktującego o sprawach w niektórych przypadkach wręcz banalnych, do ostatniego, zawierającego już naprawdę rozbudowane receptury. Każdą z receptur zorganizowano w standardowej formie, z jaką często pracują programiści. Autorzy stawiają problem do rozwiązania, a następnie przedstawiają jego analizę i rozwiązanie. Pozwala to w pełni zrozumieć poszczególne receptury - bez konieczności zaglądania na inne strony w poszukiwaniu powiązanych zagadnień, które pomogłyby w zrozumieniu danego problemu (choć odniesienia do zagadnień poruszanych w innych działach zdarzają się w listingach).

Na koniec zostawiłem coś, co uważam za poważną wadę dla każdego kto będzie chciał w praktyce wykorzystać choćby fragmenty przykładów zaprezentowanych w książce. Zapoznałem się ze wszystkimi recepturami i zauważyłem, że w niektórych przypadkach listingi dołączone do rozdziałów przekraczały aż cztery strony! W przypadku prostych receptur rozwiązujących pojedyncze problemy przepisanie całego kodu nie powinno sprawić czytelnikowi większego problemu. Kiedy jednak mamy do czynienia z kodem aplikacji będącej "Centrum Teleczatu i Wiadomości Wideo" o dosyć dużej złożoności, umieszczenie kodu na płycie, bądź innym nośniku jest rozwiązaniem wręcz wymaganym, a na pewno o wiele bardziej trafnym niż druk.

Niemniej jednak muszę przyznać, że wszystkie receptury zawarte w recenzowanej książce Joey′a Lott′a są naprawdę solidnie przygotowane i faktycznie rozwiązują wiele problemów, na jakie developer flash′a może natknąć się podczas codziennej pracy. Jednak osoby, które zajmują się tworzeniem aplikacji we flash′u profesjonalnie, mogą poczuć niedosyt po lekturze tej pozycji.

Ogólnie mogę polecić tę książkę zarówno początkującym jaki i zaawansowanym (ale nie profesjonalnym) użytkownikom pakietu Macromedii, a niedługo już Adobe.

Osiem artykułów pod wspólnym hasłem "Przywództwo" zainicjowało przed rokiem serię. Książkę otwiera czytana z zainteresowaniem, od ponad 30 lat, publikacja Henry'ego Mintzberga "Praca menedżera - fakty i mity". Wymienione w tytule mity głoszą, że menedżer: jest rozważnym, systematycznym planistą; nie ma żadnych regularnych obowiązków do wypełnienia; potrzebuje informacji, które dostarcza system informowania kierownictwa; wykonuje pracę, która jest jednocześnie nauką i zawodem. Autor konsekwentnie obala te stereotypy. Głosi, że zrozumienie własnej profesji może mieć wielki wpływ na efektywność kadry kierowniczej.

Artykuł Mintzberga i uwspółcześniony komentarz (z 1990 roku) powinny być lekturą obowiązkową dla każdego menedżera. Ucztę dla czytelnika uzupełniającą artykuły kolejnych specjalistów: "Co tak naprawdę robią przywódcy" Johna P. Kottera oraz "Menedżerowie i liderzy. Czym róznią się od siebie" Abrahama Zależnika. Pozostałe teksty są zdecydowanie słabsze.

Osiem artykułów z problematyki rokowań i konfliktów wzbudzi niewątpliwy apetyt tych, którzy nie mają dostępu do publikacji "Harvard Business Review" w oryginale. Najstarszy artykuł pochodzi z końca 1960 r. ("Zarządzanie różnicami"). Najmłodszy został wydrukowany 39 lat później. Przy pierwszym czytaniu trudno rudno zrozumieć, czy zestaw artykułów jest przemyślany, czy może przypadkowy. Autorzy (...) to piszący doradcy oraz konsultanci niekiedy również biznesowi. W Polsce poza wąskim gronem specjalistów nie są znani.

Polskiemu czytelnikowi polecam w szczególności dwa artykuły: "Pięć technik polubownego rozstrzygania sporów."; "Rozstrzyganie sporów poza sądem: kiedy się to opłaca, a kiedy nie?". Alternatywne (polubowne) rozwiązywanie sporów to problematyka, która nie jest u nas dostatecznie znana. Pokazanie zalet i wad pozasądowego rozwiązywania konfliktów pozwala na wyobrażenie sobie co warto, a czego nie należy przenosić na "polski grunt".

Zazdrość z powodów sukcesów innych to motor działań i bodziec do rozwoju osobowości. Zamiast jednak zazdrościć sąsiadowi nowej lodówki, trzeba skierować myśli ku osobom, których pomysły zmieniły bieg rzeczywistości i zbudowały fortuny - uważa amerykański pisarz Napoleon Hill, autor książki "Myśl i bogać się", który przez 25 lat badał biografie bogaczy.

Hill stworzył wyimaginowany gabinet postaci mających cechy, których on w danym momencie życia potrzebował. Darwina prosił np., by nauczył go cierpliwości oraz jasnego widzenia przyczyn i skutków, Lincolna błagał o wyrozumiałość i tolerancję, by wybić się ponad przeciętność. Edisona zaś o wiarę i zapał do mozolnej pracy. Takie obcowanie z nimi pozwoliło Hillowi określić, czego naprawdę chce od życia, oraz ułożyć plan, jak zrealizować marzenia.

I tak, zanim osiągniemy sukces i zbijemy majątek, musimy uwolnić się od myślenia o przeszkodach. Potem wystarczą już: wiedza, autosugestia, trochę wyobraźni, planowanie i wytrwałość. Wygląda to na pozór banalnie, ale bez tych podstaw, wzmocnionych specjalistyczną wiedzą, nie ma co marzyć o sukcesie.

Na koniec Hill zachęca do wypełnienia testów odsłaniających meandry naszej osobowości i predyspozycje do bycia człowiekiem sukcesu. Nie warto jednak zbytnio nimi się martwić. Strach jest bowiem stanem umysłu, który przy odpowiedniej motywacji łatwo zwalczyć.

Zazdrość z powodów sukcesów innych to motor działań i bodziec do rozwoju osobowości. Zamiast jednak zazdrościć sąsiadowi nowej lodówki, trzeba skierować myśli ku osobom, których pomysły zmieniły bieg rzeczywistości i zbudowały fortuny - uważa amerykański pisarz Napoleon Hill, autor książki "Myśl i bogać się", który przez 25 lat badał biografie bogaczy.

Hill stworzył wyimaginowany gabinet postaci mających cechy, których on w danym momencie życia potrzebował. Darwina prosił np., by nauczył go cierpliwości oraz jasnego widzenia przyczyn i skutków, Lincolna błagał o wyrozumiałość i tolerancję, by wybić się ponad przeciętność. Edisona zaś o wiarę i zapał do mozolnej pracy. Takie obcowanie z nimi pozwoliło Hillowi określić, czego naprawdę chce od życia, oraz ułożyć plan, jak zrealizować marzenia.

I tak, zanim osiągniemy sukces i zbijemy majątek, musimy uwolnić się od myślenia o przeszkodach. Potem wystarczą już: wiedza, autosugestia, trochę wyobraźni, planowanie i wytrwałość. Wygląda to na pozór banalnie, ale bez tych podstaw, wzmocnionych specjalistyczną wiedzą, nie ma co marzyć o sukcesie.

Na koniec Hill zachęca do wypełnienia testów odsłaniających meandry naszej osobowości i predyspozycje do bycia człowiekiem sukcesu. Nie warto jednak zbytnio nimi się martwić. Strach jest bowiem stanem umysłu, który przy odpowiedniej motywacji łatwo zwalczyć.

Poradnik dla średnio zaawansowanych użytkowników Photoshopa. Materiał zaprezentowany w formie lekcji krok po kroku. Bardzo dobra dla osób, które nie mają czasu na wypracowanie własnych rozwiązań. Nabyte umiejętności można wykorzystać do obróbki fotografii cyfrowych.