ODBIERZ TWÓJ BONUS :: »

    Zespół Stalina. Niebezpieczne lata radzieckiej polityki (ebook)(audiobook)(audiobook)

    Wydawnictwo:
    Wydawnictwo Czarne
    Ocena:
    Bądź pierwszym, który oceni tę książkę
    Stron:
    416
    2w1 w pakiecie:
    ePub
    Mobi

    Ebook

    39,90 zł 19%
    32,13 zł

    Dodaj do koszyka lub Kup na prezent Kup 1-kliknięciem

    Przenieś na półkę

    Do przechowalni

    W cieniu ciągłego zagrożenia

    Zespół Stalina. Niebezpieczne lata radzieckiej polityki to książka przedstawiająca bliskich współpracowników Stalina od lat dwudziestych, gdy zdobywał władzę do jego śmierci. Sheila Fitzpatrick ukazuje postaci dobrze znane i te, o których dziś niewielu już pamięta. Ławrientij Beria, szef NKWD, który niedługo po śmierci Stalina został oskarżony przez resztę kręgu zaufanych o szpiegostwo i wkrótce rozstrzelany. Wiaczesław Mołotow, który – mimo że jego żona została aresztowana i wydalona z Rosji – nigdy nie przestał być lojalny wobec partii i jej przywódcy. Grigorij Ordżonikidze, który zajmował się przemysłem ZSRR, Andriej Andriejew, który podróżując do miejsc zsyłek, słuchał Beethovena na przenośnym gramofonie, i Nikita Chruszczow, który po śmierci Stalina nie tylko zajął jego miejsce, ale też odciął się od niego słynnym referatem wygłoszonym na XX Zjeździe KPZR. Ci, którzy współpracowali ze Stalinem budując doktrynę zła, codziennie drżeli o własne życie. Obserwowali jak ofiarami czystek padają krewni i zaufani podwładni dyktatora. Strach towarzyszył im nieustannie, każdego dnia dyktator mógł zmienić zdanie, a terror wymknąć spod kontroli.

    (…) Najbliższy współpracownik Stalina, Mołotow przezywany „kamiennym zadkiem”, wyróżniał się niezwykłą pracowitością. Nikt nigdy nie nazwał go charyzmatycznym, ale jeśli wziąć pod uwagę wytrwałość, którą się przez trzydzieści lat wykazywał, nie sposób nie poczuć czegoś w rodzaju podziwu dla samej jego wytrzymałości – nie tylko jeśli chodzi o obciążenie pracą, ale także o złe traktowanie – i prawie niezachwianego uporu, z jakim odmawiał okazywania skruchy. Ordżonikidze z kolei był charyzmatyczny, porywczy i bardzo lubiany przez kolegów. Odpowiadał za przemysł ciężki na najintensywniejszym etapie industrializacji i wykonał fenomenalną pracę, walcząc zawzięcie o „swoje” fabryki i „swoich” ludzi. Beria, kolejny Gruzin, to najtrudniejszy przypadek, ponieważ po tym, jak drużyna się go w 1953 roku pozbyła, zaczęto zwalać na niego wszystkie winy i skończył z etykietką całkowicie zdemoralizowanego gwałciciela i prześladowcy. Zobaczyć go oczyma jego syna jako męża pięknej i niezwykle wykształconej naukowczyni, który cenił sobie towarzystwo intelektualistów, to spory szok (…)

                                                                                                   Fragment książki

    Zamknij

    Wybierz metodę płatności