Szczupaki spod hałdy

Na Śląsku morza nie było.
Była za to hałda.
I staw, w którym woda była czarna jak herbata, ale dla chłopaków wyglądała jak ocean.

W takich miejscach dorastało się powoli - między działkami, kopalnianą syreną i lodówką Polar, która buczała całą noc jak elektrownia. Dorośli mieli swoje sprawy, a dzieci miały lato, wędki i wiarę, że wszystko jeszcze jest możliwe.

"Szczupaki spod hałdy" to zbiór opowieści o świecie, który nie był wielki, ale był cały. O ojcu, który wierzył, że z każdego błędu da się zrobić nowy początek. O działkach pachnących dymem i koperkiem. O chwilach, które wtedy wydawały się zwyczajne, a dziś świecą w pamięci jak złote ryby w czarnej wodzie.

W interpretacji Daniela Frontczaka te historie brzmią jeszcze bliżej - jak opowieść usłyszana przy ognisku, w letni wieczór, kiedy czas płynie trochę wolniej.

Usiądź. Posłuchaj.
Może przypomnisz sobie własne lato, które było jednym z ostatnich takich.