Simon. #4. Bracia Torrino. Barwione brzegi Monika Kondas

Recenzje książki: Simon. #4. Bracia Torrino (11) Poniższe recenzje mogły powstać po przekazaniu recenzentowi darmowego egzemplarza poszczególnych utworów bądź innej zachęty do jej napisania np. zapłaty.

1. Monika Kondas i jej bracia Torrino to chyba osobny przypadek, bo każdy kolejny facet z tej rodzinki ma coraz większe szanse na rozwalenie mi systemu! 😂🔥 Simon i Leila fundują emocje, tajemnice i miłość, przy której zdecydowanie nie ma miejsca na nudę. Przeszłość miesza, uczucia buzują, a chemia między bohaterami robi takie zamieszanie, że aż iskry lecą! ❤️‍🔥 Simon? No panie Torrino, uroku to ci nie brakuje! 👀🔥 Z kolei Leila to babka z charakterem, która nie daje sobie w kaszę dmuchać. Uwielbiam ich relację, bo jest pełna emocji, trudnych momentów i tej chemii, która sprawia, że strony same się przewracają. A rodzinne sekrety? Tutaj każdy ma chyba coś za uszami! Książka dostarczyła mi emocji, romantycznych uniesień i powodów, żeby jeszcze bardziej polubić tę serię. Czy polecam? No ba! Jeśli lubicie przystojnych bohaterów, skomplikowane relacje i romanse, które robią zamieszanie w głowie, Simon czeka! A bracia Torrino? Oficjalnie zgłaszam zapotrzebowanie na kolejny tom, bo ta rodzinka zdecydowanie nie powiedziała ostatniego słowa! 😏🔥

   Recenzja: Werczi_books Michałowska Weronika

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

2. Serię „Bracia Torrino” poznałam już jakiś czas temu na Wattpadzie, dlatego każda możliwość powrotu do tych bohaterów w wersji papierowej sprawia mi ogromną przyjemność. ❤️ Miło było ponownie zanurzyć się w ich świecie, a historia Simona i Leili przypomniała mi, jak wiele emocji potrafi dostarczyć twórczość Moniki. Podobało mi się to, że mogłam zobaczyć bohaterów na różnych etapach ich życia. Z biegiem czasu wiele się zmienia, pojawiają się nowe doświadczenia, trudne decyzje i emocje, z którymi nie zawsze łatwo sobie poradzić. Byłam ciekawa, jak potoczą się ich losy, ale nie zamierzam Wam zdradzać szczegółów... 🤭 Nie zabrakło trudnych tematów, straty i żałoby, a niektóre momenty naprawdę mnie poruszyły. Przy tej historii płakałam a scenę z Mattią akurat czytałam na stołówce w pracy i to był błąd 😢. „Simon” to historia o miłości, tajemnicach i przeszłości, od której nie zawsze można uciec. O uczuciach, które mimo upływu lat nie wygasają, i o drugich szansach, o które czasem trzeba zawalczyć. A przed nami jeszcze dwa tomy i historie młodszego pokolenia, czyli Luciano i Lorenzo! 🥰 

   Recenzja: Zakochana_w_czytaniu Piechaczek Justyna

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

3. „Simon” to czwarty tom serii opowiadającej o braciach Torrino. Pierwszy tom to „Christopher”, następnie poznajemy „Cassiana”, a jako trzecią postać odkrywamy „Aidena”. Nadszedł czas na Simona. Ta historia poturbowała moje serce najbardziej ze wszystkich. Leila i Simon znali się praktycznie od zawsze - dzielili wspólne dzieciństwo, a później nastoletnie chwile. Ich uczucia były tak silne, że pragnęli stawić czoła całemu światu. Zaręczyny miały być krokiem w stronę wspólnej przyszłości, jednak ktoś miał wobec nich inne plany - a tym kimś okazał się ojciec Simona. Mężczyzna miał plany wobec swojego syna, wobec rodziny, ale w tych wszystkich planach nie uwzględnił Leili. Minęło siedem lat, odkąd kobieta wyjechała, zostawiając za sobą dawną miłość, plany na przyszłość oraz rodzinę. Wróciła, ale już nie jako nastolatka, lecz jako dojrzała kobieta, matka i żona. Powróciła z pragnieniem zemsty na rodzinie Torrino za całe cierpienie, którego doświadczyła z ich strony. Simon przez te wszystkie lata tonął w nienawiści do kobiety, bez której kiedyś nie wyobrażał sobie życia. Ich ponowne spotkanie okazało się dla niego powrotem do wspomnień, które zakopał w zakamarkach swojego serca. Czy Leila doprowadzi swój plan zemsty do końca? Czy spotkanie po latach ukoi ich serca? Tego dowiecie się, czytając ich historię. Tak historia emocjonalnie mnie poruszyła najbardziej ze wszystkich tomów, a Simon skradł moje serce najmocniej ze wszystkich braci. Ten młody mężczyzna, mimo świata, w którym się wychował, był bardzo uczuciowy i troskliwy. Przemiana bohaterów, którą przedstawiła autorka, była niesamowita i naturalna. Na początku historii mieli naście lat, później nastała przerwa, a oni spotkali się ponownie po siedmiu latach jako dojrzali ludzie. Każdy z nich w tym czasie zrozumiał wiele, jednak ich wspomnienia wciąż miały ogromną moc. Delia córka Leili to mały promyczek tej historii - przypominała mi moją córkę, a ich dialogi…] - Mamoooo - Córkoooo […] No jakbym słyszała nas. Naturalność i prawdziwość głównych bohaterów była cudowna, oni nie kręcili się w kółko, tylko, kiedy trzeba było tupnęli nogą, a jeśli okoliczności tego wymagały chowali swoje żale w kieszeń i byli dla siebie wsparciem. Pokochałam ich wszystkich Uwielbiam twórczość Moniki. To, co robi mi w głowie swoimi książkami, jest niesamowite. Czuję się zaczarowana, bo niezależnie od tego, co napisze, pobiegnę w tym kierunku w ciemno. Dziękuję ci za to! Ale mam na ciebie focha! Bo dodatek jako zwiastun kolejnego tomu zakończyłas w taki sposób, że noooo. Jak tak w ogóle można? 

   Recenzja: Nataliaa.czytaa Pietrzak Natalia

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

4. Po poprzednich książkach Moniki Kondas nawet przez chwilę nie zastanawiałam się, czy sięgnąć po „Simona”. Uwielbiam książki tej autorki i jestem już na takim etapie, że każdą jej kolejną historię biorę w ciemno. Nie potrzebuję nawet specjalnie zastanawiać się nad fabułą, bo samo nazwisko Moniki wystarczy, żebym chciała poznać kolejną stworzoną przez nią historię. I tym razem również się nie zawiodłam. Historia Simona i Leili od samego początku wzbudza wiele emocji. Mamy tutaj dwójkę ludzi, których kiedyś łączyło coś wyjątkowego, ale przez intrygę i decyzje innych ich drogi się rozeszły. Czas minął, każde z nich próbowało żyć dalej, jednak niektórych uczuć nie da się tak po prostu wymazać. I właśnie to podobało mi się w tej historii najbardziej. Ta świadomość, że przeszłość potrafi wrócić w najmniej oczekiwanym momencie, a razem z nią wszystkie pytania, żal i emocje, z którymi bohaterowie próbowali sobie poradzić. Simon po stracie Leili postanowił nie dopuszczać już do siebie żadnej kobiety. Kiedy jednak ona wraca do jego życia, nie potrafi przejść obok tego obojętnie. Szczególnie że Leila nie pojawia się sama, a jej powrót przynosi ze sobą jeszcze więcej pytań. Nie będę zdradzać Wam szczegółów, ale mogę powiedzieć, że ten wątek naprawdę potrafi rozbudzić ciekawość i sprawić, że chce się poznawać kolejne strony, żeby w końcu dowiedzieć się, co tak naprawdę wydarzyło się w przeszłości. Bardzo lubię motyw drugiej szansy, zwłaszcza kiedy bohaterowie mają za sobą wspólną historię. Tutaj nie chodzi wyłącznie o to, żeby znów się spotkali i dali sobie kolejną szansę. Między Simonem i Leilą jest przecież tyle niewyjaśnionych spraw, a ich przeszłość nie pozwala im po prostu zacząć od nowa, jakby nic się nie wydarzyło. To właśnie te trudne emocje sprawiają, że ich relacja ma dla mnie tak duże znaczenie. Podczas czytania nie myślałam tylko o tym, czy będą razem, ale też o tym, ile musieli przejść i jak wiele ich kosztowało znalezienie się w miejscu, w którym są teraz. Nie ukrywam, że przy tej książce płakałam. I to jest chyba najlepszy dowód na to, jak mocno potrafię zaangażować się w historie Moniki. Niektóre momenty naprawdę mnie poruszyły, a trudne tematy związane ze stratą, żałobą i cierpieniem bohaterów sprawiły, że nie potrafiłam czytać o wszystkim z obojętnością. Są takie historie, w których wystarczy jedna scena albo jedna informacja, żeby nagle poczuć ogromny ścisk w gardle. „Simon” miał właśnie takie momenty. Nie potrzebowałam ciągłego dramatyzmu, bo same emocje bohaterów wystarczyły, żebym mocno przeżywała to, co ich spotykało. Doceniam również to, że mimo trudniejszych tematów w tej historii znalazło się miejsce na lżejsze chwile. Dzięki temu nie miałam poczucia, że przez całą książkę towarzyszy mi wyłącznie smutek. Te emocje przeplatają się ze sobą, a ja mogłam zarówno przeżywać trudne momenty, jak i na chwilę odetchnąć. Lubię, kiedy autor potrafi pokazać różne strony bohaterów i nie zamyka całej historii w jednym nastroju. Nie mogę też pominąć tego, że uwielbiam wracać do świata stworzonego przez Monikę. Seria „Bracia Torrino” pozwala poznawać kolejnych bohaterów, a jednocześnie daje możliwość ponownego spotkania postaci, które zdążyły już zapaść mi w pamięć. To sprawia, że każda kolejna część jest dla mnie czymś więcej niż tylko nowym romansem. Lubię obserwować, jak rozwija się ten świat i jak poszczególne historie łączą się ze sobą. „Simon” to dla mnie przede wszystkim historia o miłości, stracie, tajemnicach i przeszłości, która potrafi odcisnąć piętno na całym życiu. O uczuciach, które nie zawsze znikają wtedy, kiedy próbujemy je w sobie stłumić, i o tym, że czasem trzeba zmierzyć się z bolesną prawdą, żeby móc ruszyć dalej. To właśnie takie historie najbardziej do mnie trafiają, bo zostawiają po sobie coś więcej niż tylko wspomnienie fabuły. Monika Kondas po raz kolejny przypomniała mi, dlaczego tak bardzo lubię jej twórczość. Uwielbiam sposób, w jaki potrafi wciągnąć mnie w losy swoich bohaterów i sprawić, że zaczynam przeżywać wszystko razem z nimi. Nie każda książka musi być lekka i przyjemna, żeby skradła moje serce. Czasem potrzebuję właśnie takiej historii, która mnie wzruszy, zaboli i sprawi, że będę musiała na chwilę odłożyć czytnik, żeby poukładać sobie emocje. Cieszę się, że poznałam historię Simona i Leili, choć zdecydowanie nie obyło się bez łez. Jeśli znacie poprzednie tomy „Braci Torrino”, koniecznie poznajcie również tę część. A jeśli tak jak ja uwielbiacie książki Moniki Kondas, to dobrze wiecie, że na kolejne historie tej autorki czekam bez zastanowienia. Każdą biorę w ciemno i mam nadzieję, że jeszcze nie raz doprowadzi mnie do takiego emocjonalnego rollercoastera!

   Recenzja: zaczytana.livia.bookstagram Kandulska Oliwia

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

5. 💖 ⟡ ݁₊ ,,Simon” autorstwa Moniki Kondas.  ⟡ ݁₊ Fabuła skupia się na Simonie Torrino i Leili Venturi, których w przeszłości łączyła głęboka miłość i wielka przyjaźń. Ich relacja została jednak brutalnie zniszczona przez intrygę, a zrozpaczona Leila wyjechała, próbując ułożyć sobie życie na nowo. Po latach Leila jednak wraca i towarzyszy jej mąż oraz córeczka, która łudząco przypomina jej miłość z dziecięcych lat. ╰┈➤ Simon za nie potrafi pogodzić się z jej powrotem, a dręczące go pytania i powracająca zazdrość zmuszają go do szukania prawdy o przeszłości i o tym, co naprawdę ich rozdzieliło. ⟡ ݁₊ Dynamika między bohaterami, oparta jest na motywie drugiej szansy (second chance), pełnym napięcia, niewypowiedzianych słów i bolesnych konfrontacji, od których nie sposób się odrywać. ⟡ ݁₊ Autorka świetnie pokazuje, jak intrygi sprzed lat potrafią zrujnować życie i jak ogromnym wyzwaniem jest próba ponownego zaufania. ⟡ ݁₊ Ocena: 5/5

   Recenzja: litwithane Borucińska Ania

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

6. Ostatni z braci Torrino, choć oczywiście seria na nim się nie kończy, bo za chwilę do gry wkroczy młodsze pokolenie. Simona chyba lubię najmniej, a jego historia, choć ciekawa, inna niż jego braci i przesiąknięta trudnymi emocjami, nie do końca zawojowała moje serce. Trudny i emocjonalny romans z mafią w tle. Simon i Leila byli najlepszymi przyjaciółmi, pomimo wrogich stosunków ich rodzin. Z czasem ich przyjaźń przeobraziła się w uczucie, jednak na skutek intrygi ich drogi zostały rozdzielone. Po latach Simon nie może ułożyć sobie życia z żadną kobietą, a Leila wraca, ale nie sama, bo z mężem i z córką. Kobieta wraca z chęcią zemsty na rodzinie Torrino, jej nienawiść jest namacalna, jednak kiedy ponownie wchodzi z nimi w interakcje, przekonuje się, że wszyscy są inni niż ich zapamiętała, a głowa rodziny publicznie przyznaje się do błędu i ją przeprasza. Simon czuje się zdradzony przez rodzinę, ponownie zaczyna krążyć wokół Leili, czując że ta nie mówi mu wszystkiego, tym bardziej, że jej córka wydaje się być bardzo podobna do niego. Najmłodszego z barci mogliśmy już dobrze poznać za sprawą poprzednich tomów, bo w tej serii to właśnie rodzina jest najsilniejszą wartością. Ten tom z kolei poświęca Simonowi szczególną uwagę, skupiając się na jego przeszłości, uczuciach, potrzebach, zagubieniu i wewnętrznej walce. Nową postacią okazuje się Leila jego dawna ukochana, którą potraktował okropnie, nie mając pojęcia, że dał się oszukać. Po latach musi zmierzyć się z konsekwencjami tamtych działań. Mężczyzna choć wie, że powinien odpuścić, to nie potrafi, a gdy poznaje prawdę, jego świat niemal całkowicie się wali, choć wciąż ma on nadzieję. Ten tom całkowicie się różni od poprzednich. Mafia jest tutaj tylko w domyśle, powiedzieć że stanowi tutaj tło to moim zdaniem za duże słowo. Fabuła skupia się na trudnej relacji Simona i Leili, na ich przeszłości, na teraźniejszości, w której oboje się gubią, ale i na powoli kształtującej się przyszłości ich relacji, która niespodziewanie dostaje szansę. Autorka skupiła się tutaj na wątach romantycznych opierając się na motywie friends to lovers, drugiej szansie i spotkaniu po latach. Choć jak zawsze pojawia się tutaj lekkość i elementy komediowe, to w treści można natknąć się na trudne i bolesne tematy, pojawia się nam tutaj zdrada zaufania, trauma, strata, śmierć, żałoba, działanie w trudnych emocjach itp. Książka niesie ze sobą ogromną dawkę emocjonalną, w szczególności poruszone mogą być matki, bo tutaj o dzieciach, ciążach, komplikacjach i stracie jest sporo, to delikatne i wrażliwe tematy, lektura może poruszyć, może zaboleć, ale też pokazuje, że można się po tym wszystkim podnieść.  Książkę oceniam jako bardzo dobrą, jak zawsze Monika stanęła na wysokości zadania i stworzyła wciągającą fabułę, z ciekawymi tematami, z potężną dawką emocjonalną, ale i z lekkością czy wartościami, co powoduje bardzo pozytywny odbiór tej historii. To czwarty tom serii, moim zdaniem trzeba je czytać po kolei, bo bohaterowie się przewijają na kartach wszystkich części, widzimy konsekwencje wcześniejszych wydarzeń, a historia biegnie do przodu, tworząc pełny ciąg, który rozpoczął się wraz z pierwszym tomem. To też chyba najmniej lubiany przeze mnie tom, nawet pomimo przyzwoitej oceny, no bo zabrakło mi tutaj mafii, dreszczyku emocji, czy zwrotów akcji, do których autorka mnie przyzwyczaiła.  Książka wyróżnia się wydaniem z barwionymi brzegami, historią pełną oryginalnych i trudnych tematów, jak i wartościami, dla których warto ją przeczytać. Ja polecam zarówno samą książkę jak i cała serię, która ma specjalne miejsce w moim sercu.

   Recenzja: olilovesbooks2 Iwanek Aleksandra

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

7. Zakochałam się… w kolejnej książce i w kolejnym bohaterze. Simon, Simon, Simon…. Piękne imię prawda? Z niecierpliwością czekałam na czwartego z braci Torrino i powiem wam, że autorka nie zwolniła tempa, nie przestała wywoływać emocji ale myślę, że jeszcze bardziej je podkręciła. Po raz kolejny stworzyła historię, która nie opiera się wyłącznie na romansie. Owszem, uczucia były bardzo ważne jak i emocje, które mną targały podczas czytania ale również mocno grają tutaj elementy relacji, rodzinnych tajemnic i konsekwencje z przeszłości. A ta okładka i barwione brzegi? O matko! Wygląda fenomenalnie i z pewnością przyciąga wzrok. Jest dokładnie taka, że człowiek najpierw widzi jej piękno nie zastanawiając się co jest w środku, by następnie zatracić się w jej treści. I jeszcze coś… każdy rozdział zaczyna się listem nad którym rozpływałam się raz za razem. Takie nieszablonowe wyznania to skarb. Opowieść Simona i Leili jest przede wszystkim o miłości, która nie ulatnia się z biegiem lat. Jej korzenie są tak mocne, że nie ma tu mowy o słowie koniec. Ich uczucie, które zostało wręcz brutalnie przerwane przez intrygę i bliskie osoby sprawiły, że moje serce zamarło. Byłam jednocześnie wściekła jak i załamana. No bo jak można złamać tak mocną więź i ludzi, no jak? Wszystko się rozpada niczym domek z kart. Główna bohaterka wyjeżdża, Simon zostaje sam. I tutaj powiem wam, że przez moment nawet mu nie współczułam. Ale tylko na moment. Jednak gdy, Leila wraca po latach rozłąki robi to z wielkim przytupem. Nie jest sama, ma męża, córkę i chęć zemsty. Zaczynaja się pytania, domysły i chęć poznania prawdy. Jednak jest mały szczegół…. taki tyci, tyci… bo choć Simon bardzo chciał zapomnieć, nie udało mu się. Wszystko wraca ze zdwojoną siłą. Tylko czy bohaterowie są w stanie odbudować to, co ich łączyło?? I właśnie to wszystko mnie najbardziej wciągnęło. Autorka bardzo naturalnie i swobodnie pokazała przekreślenie zaufania i konsekwencji jakie się pojawiły. Jednocześnie pokazała mi, że prawdziwa miłość potrafi przetrwać największe burze. Nie zabrakło tutaj bólu, trudnych decyzji, wybaczenia i prób naprawiania tego, co zostało zniszczone. Główni bohaterowie są jak ogień i… benzyna. Leila to postać, która kryje więcej niż chce pokazać. Jej emocje były moimi emocjami. Od razu widziałam w niej kobietę, która żyje z bagażem, który został na nią mocno narzucony. Natomiast Simon…. Ach co to za facet. Bardzo dobrze potrafi podnieść ciśnienie, by za moment opadło i sie nad nim można rozpływać. Uparty, impulsywny i pewny siebie. Tylko, że wiecie… pod każdą skorupą jest ogrom uczuć, które łapą za serducho. Nie mogę zapomnieć o córce Leili, którą po prostu uwielbiam. Jest takim małym ale bardzo ważnym elementem tej historii. Jej obecność nie jest przypadkowa ani wymuszona, idealnie wpisuje się w fabułę i jeszcze mocniej podkręca emocje w niej zawarte. W ogóle bardzo podobało mi się, jak poboczni bohaterowie wraz z pozostałymi braćmi i kobietami zostali z łatwością tutaj wplątani. Ich obecność jest naturalna, momentami zabawna i ma swoje miejsce. Każdy z nich tworzył całość, która idealnie wpasowała się w ramy romansu. Więc tak… „ Simon ” Bracia Torrino # 4 to dla mnie historia o tym, że czas nie zawsze leczy rany. Czasami uczy nas z nimi żyć, a prawdziwa miłość potrafi przetrwać nawet wtedy, gdy wydaje nam się, że dawno ją straciliśmy. Jest to seria, którą pokochacie za emocje, bohaterów oraz za to, że pozwala zajrzeć głębiej w świat braci. Czy polecam? Oczywiście! Nie ma na co czekać jak tylko zagłębić się w świat Simona i Leilii. Monika Kondas bardzo dziękuję za Simona. Nawet jeśli przez sporą część książki miałam ochotę go potrząsnąć.

   Recenzja: Po_drugiej_stronie_slowa Brzezińska Romka

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

8. Q: Czy można bać się miłości bardziej niż samotności? Są ludzie, którzy uczą się żyć na emocjonalnym głodzie. Przyzwyczajają się do pustych miejsc i przekonują siebie, że nie potrzebują niczyjej bliskości. Bohaterowie chowają pragnienie pod gniewem, dumą i pozorną obojętnością. Głód miłości nie znika tylko dlatego, że nie wypowiada się go na głos. Rośnie w ciszy, karmi się wspomnieniami i przypomina o sobie, gdy przeszłość ponownie puka do drzwi. Strata ma wiele twarzy. Jest żałobą po człowieku, po utraconym zaufaniu, odebranych latach i przyszłości, która kiedyś wydawała się pewna. Autorka pokazuje, że po niektórych pożegnaniach człowiek nie wraca do dawnej wersji siebie. Ból nie zawsze krzyczy. Czasami zmienia się w chłód, potrzebę kontroli albo lęk przed uczuciem, którego ponowna utrata mogłaby okazać się nie do zniesienia. Simon nie jest bohaterem, którego można ocenić jednym prostym zdaniem. Jego zachowanie momentami budzi złość. Innym razem pozwala dostrzec mężczyznę, który tak długo tłumił rozpacz, aż zaczęła przemawiać za niego. Leila nosi własne rany i nie zawsze potrafi oddzielić to, czego naprawdę pragnie, od tego, czego nauczyła się bać. Autorka nie tworzy uczucia, które usuwa wszystkie krzywdy, ale relację wymagającą zmierzenia się z tym, co przez lata pozostawało niewypowiedziane. „Simon” jest historią bardziej intymną niż efektowną. Skupioną na bitwach rozgrywających się wewnątrz bohaterów. Nie opowiada wyłącznie o drugiej szansie, lecz o ogromnej potrzebie bycia wybranym, zauważonym i kochanym pomimo własnych pęknięć. Pozostawia po sobie smutek, czułość oraz świadomość, że człowiek może przetrwać utratę miłości, ale nie zawsze przestaje za nią tęsknić.

   Recenzja: mucha_w_ksiazkach Mucha Joanna

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

9. Tytuł: Simon Autor: Monika Kondas Wydawnictwo: EditioRed Ocena: ★ ★ ★ ★ ★ „𝙾𝚍 𝚍𝚊𝚠𝚗𝚊 𝚙𝚕𝚊­𝚗𝚘­𝚠𝚊­ł𝚊𝚜́ 𝚖𝚗𝚒𝚎 𝚣𝚍𝚛𝚊­𝚍𝚣𝚒𝚌́? 𝚆𝚜𝚣𝚢𝚜𝚝­𝚔𝚘, 𝚌𝚘 𝚖𝚘́­𝚠𝚒­ł𝚊𝚜́, 𝚋𝚢ł𝚘 𝚔ł𝚊𝚖­𝚜𝚝𝚠𝚎𝚖!” Simon i Leila od początku nie mieli łatwej relacji. Pochodzą z dwóch skłóconych, mafijnych rodzin, ale mimo tego kochali się, byli zaręczeni i planowali wspólną przyszłość. Niestety jedna sytuacja i kilka słów sprawiły, że wszystko się rozpadło. Po latach Leila wraca, ale tym razem ma męża, dziecko i chęć zemsty na rodzinie Torrino. Uwielbiam ( prawie ) wszystkich braci, ale tutaj Aiden zdecydowanie dostał ode mnie minusa. Jego spisek z ojcem i udział w zniszczeniu związku Simona i Leili bardzo mi się nie spodobały. Mimo wszystko nadal pozostaje moim ulubionym bratem. Po raz kolejny zachwyciły mnie też żony pozostałych braci. Nawet kiedy Leila nie była już z Simonem, miała męża i dziecko one nadal chętnie spędzały z nią czas. Bardzo podobała mi się ich relacja. Jedyną rzeczą, której do końca nie rozumiałam to małżeństwo Leili i Mattiego. Ich zachowanie zupełnie nie pasowało mi do tego jak była opisana ich relacja. Monika Kondas ma bardzo przyjemny styl pisania, dzięki czemu książkę czyta się szybko i przyjemnie. Jedynym minusem dla niektórych może być to, że czasami pojawiają się rozdziały, które znamy już z poprzednich tomów. Jeżeli jeszcze nie czytaliście serii „Bracia Torrino”, a lubicie mafijne książki to musicie sięgnąć po tą serię!!! Koniecznie czytajcie ją po kolei, bo inaczej się pogubicie. W książce jest wiele perspektyw, nie tylko głównych bohaterów. „Simon” to czwarty tom serii „Bracia Torrino” i choć wiem, że czekają nas jeszcze książki o bliźniakach Cassiana to i tak jest mi przykro, że historie głównych braci dobiegły końca. Jestem z tą serią od początku, kiedy dopiero wchodziła na Wattpadzie, więc mam do niej ogromny sentyment.

   Recenzja: Kazia_czyta Górecka Katarzyna

   Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

   Czy recenzja była pomocna:

    TAK  (0)  NIE  (0)

10. „Ona powraca po latach, a on odkrywa, ile tak naprawdę dla niej znaczył…” Był najważniejszą osobą w jej życiu - nie tylko najlepszym przyjacielem, ale także mężczyzną, z którym przeżyła wszystkie swoje pierwsze razy. Zdrada ukochanej sprawiła, że nie pozwolił żadnej kobiecie zawładnąć swoim sercem. Jednak gdy jego była miłość wraca z mężem i dzieckiem, zazdrość bierze górę. Męczą go pytania bez odpowiedzi, a serce bije szybciej, niż się spodziewał. Czy jest gotowy usłyszeć bolesną prawdę? Historia drugich szans, walki o uczucia i bólu, który mimo upływu lat nie osłabł. On pisał do niej listy miłosne, w których wyznawał uczucia - w świecie mafii to rzadkość, ale nie bał się powiedzieć „kocham cię”. Niestety, nie zawsze wszystko jest proste - czasem jedna intryga potrafi złamać najsilniejszą miłość. Podobno zemsta smakuje najlepiej, gdy jest skrupulatnie zaplanowana. Dlaczego więc tak trudno jej wcielić swój plan w życie? Przecież ma kochającą rodzinę, a mimo to, widząc go serce galopuje. Leila to kobieta, która straciła zbyt wiele, a jednak jej siła i determinacja są imponujące. To nie bohaterka która użala się nad sobą - wręcz przeciwnie, walczy do samego końca. Tajemnice, które zostały skrupulatnie zaplanowane , trzymają czytelnika w napięciu. Ich relacja jest skomplikowana, ale mimo lat uczucie między nimi jest silne, a pożądanie namacalne. Czasem odzyskanie zaufania nie jest łatwe, zwłaszcza gdy prawda złamie najsilniejszego gracza. To bolesna historia, w której bohaterowie muszą pogodzić się ze stratą, a ich miłość wystawiona jest na ogromną próbę. Czasem najbliżsi potrafią zranić najbardziej. Lecz pomimo otaczającego mroku narodziła się między nimi więź zdecydowanie silniejsza niż czas. Jego relacja z braćmi jest wyjątkowa - widać, że mogą na sobie polegać w każdej chwili.Nie uciekają od odpowiedzialności za swoje czyny, wręcz przeciwnie - przyznają się do błędów. Rodzina jest dla nich najważniejsza, a umiejętność wybaczania to ich mocna strona. Dodatkowo otrzymujemy zapowiedź historii kolejnego brata, która zapowiada się wybuchowo.

    Recenzja: AnkaWach Wachowska Anna

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

11. 💌„SIMON” to IV odsłona braci Torrino- i to jaka odsłona❕Nie spodziewałam się tak ogromnych emocji i odkrywania prawd przeszłości z życia bohaterów. Ich piękna miłość sprzed lat kontra nienawiść okupiona wieloma łzami. To już gwarantuje moc emocji❕Dodając do tego postawy osób rodziny Torrino i ich szczere rozmowy,to jeszcze bardziej kocha się tą historię❤ 💌Leila to kobieta,która nie tylko zaznała goryczy porażki,upokorzenia i złamanego serca.To kobieta odradzająca się jak feniks z popiołu- przekona się o tym Simon,który ją złamał oraz porzucił. Los łącząc ich drogi po latach pokazał,że nadal działają na siebie. Niestety przeszłość i sekrety wyniszczyły to,co było😢 💌Autorka znakomicie połączyła chęć zemsty z planem,który zaplanowała bohaterka. Każdy kolejny krok zaskakuje,a poznawanie sekretów szokuje. To bardzo mi się podobało,ponieważ ciągle byłam czymś zaskakiwana, a to dawało mi dreszczyku emocji i chwil ekscytacji❕Barwione brzegi na książce mają istotne znaczenie w tej historii-sami poznajcie jakie😏 💌 „SIMON” to czwarta znakomita odsłona braci Toronto,która potrafi oczarować i wielokrotnie zaskoczyć zwrotami akcji. Pochłonęła mnie bez reszty, a was zachęcam do jej przeczytania- polecam👌

    Recenzja: @fascynacja.ksiazkami Dębdka Barbara

    Recenzja dotyczy produktu: ksiązka drukowana

    Czy recenzja była pomocna:

     TAK  (0)  NIE  (0)

więcej recenzji

ukryj recenzje